-شنوایی-چیست؟.jpg

همان‌طور که می‌دانید اختلالات شنوایی از جمله مشکلاتی هستند که افراد زیادی در طول زندگی با آن درگیر می‌شوند. این اختلالات گستره زیادی دارند و عدم آگاهی از آنان می‌تواند موجب از دست‌دادن کامل شنوایی شود؛ ازاین‌رو بهتر است همیشه برای چک کردن وضعیت سلامتی گوش‌های خود با یک پزشک حاذق مشورت فرمایید. دکتر فرامرز معماری یکی از متخصصین گوش حلق بینی است که می‌تواند در زمینه مشکلات گوش شما بهترین روش درمانی را اتخاذ کند.

در این بخش از وب‌سایت ایران اتولوژی قصد داریم شما را با نورپاتی شنوایی آشنا کنیم در ادامه همراه ما باشید. نوروپاتی شنوایی، نوعی اختلال در حس شنوایی است که سبا توجه اطلاعاتی که در اختیار داریم موجب مشکلات اساسی شده و اصلی‌ترین نقش را در ایجاد مشکلات و نقص‌های شنوایی بازی می‌کند.

پاسخ پرسش”نوروپاتی شنوایی چیست؟”

نوروپاتی شنوایی همان‌طور که از نامش مشخص است از جمله اختلالات مطرح در حوزه شنوایی است. در این اختلال، گوش داخلی مشکلی نداشته و می‌تواند بدون مشکل صدا را کشف کند؛ پس عملکردش درست است. پس مشکل کجاست؟ در نوروپاتی شنوایی انتقال صدا از گوش داخلی به مغز مختل می‌شود.

سن شیوع این اختلال

این اختلال در افراد مختلف در هر سنی می‌تواند رخ بدهد؛ از نوزادی تا سنین بالغی.

عواملی که باعث بروز نوروپاتی شنوایی می‌شوند کدام‌اند؟

طبق بررسی دانشمندان، دلایل متنوعی برای بروز نوروپاتی شنوایی وجود دارد. گاهی ممکن است، این عوامل با آسیب سلول‌های گوش داخلی همراه باشد. در موارد دیگر، علت ایجاد این مشکل به آسیب نورون‌های شنوایی که اطلاعات صوتی را به مغز ارسال می‌کنند مرتبط می‌شود. از دیگر دلایل بروز این مشکل، می‌توان به عوامل وراثتی یا موتاسیون‌های ژنی و آسیب‌های جدی وارد شده به سیستم شنوایی اشاره کرد.  حتی ممکن است در برخی موارد آسیب، مستقیماً به عصب شنوایی وارد شود.

فاکتورهای افزایش‌دهنده احتمال بروز نوروپاتی شنوایی کدام‌اند؟

عوامل متعددی وجود دارد که سبب افزایش احتمال ابتلای کودکان به اختلال نوروپاتی شنوایی می‌گردد. بسیاری از افراد مبتلا، علائم و نشانه‌های بیماری را از هنگام تولد یا پس از آن نشان می‌دهند. از جمله این نشانه‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  1. کمبود ذخیره اکسیژن در هنگام تولد یا پیش از آن، زایمان زودرس، زردی یا یرقان، وزن پایین در حین تولد و کمبود تیامین  (thiamine) در رژیم غذایی
  2. مصرف برخی از داروها توسط زنان باردار و نوزادان هم می‌تواند به سلول‌های مژه دار گوش داخلی آسیب‌زده و در آخر سبب ایجاد نوروپاتی شنوایی شود.
  3. در افراد بزرگسال هم نوروپاتی شنوایی می‌تواند همراه با کم‌شنوایی به‌خاطر افزایش سن بروز یابد.
  4. جهش ژنی هم از عوامل دیگر احتمال افزایش این اختلال هست‌.
  5. آتاکسی فردریک و سندرم شارکو _ ماری_ توت از جمله اختلالات عصبی هستند که افراد مبتلا به نوروپاتی شنوایی، به آن دچار می‌شوند.

نحوه تشخیص نوروپاتی شنوایی چگونه است؟

شما نباید هر علایمی که دریافت کردید را به این بیماری ربط دهید؛ حتماً برای تشخیص بیماری خود باید با افراد متخصص در این حوزه مشورت نمایید. افرادی که در حوزه تشخیصی می‌توانند نظر بدهند شامل: متخصصان سلامت و بهداشت، متخصصان گوش و حلق و بینی، متخصص اطفال، متخصصان شنوایی و اما روش‌های تشخیصی عبارت‌اند از:

از ترکیبی از روش‌ها برای تشخیص استفاده می‌کنند که شامل: تست‌های پاسخ شنوایی ساقه مغز (ABR) و آزمون گسیل صوتی گوش (OAE) می‌شود. وا ما در ادامه قصد داریم شما را با نحوه انجام این تست‌ها آشنا کنیم:

آزمون ABR چگونه آزمونی است؟

در این آزمون الکترودهایی روی سروگوش‌ها قرار می‌دهند تا فعالیت امواج مغز را در جواب به صداها و صوت‌ها بررسی و ثبت کنند.

آزمون OAE چگونه آزمونی است؟

در این آزمون یک میکروفون کوچک و بسیار حساس در کانال گوش قرار می‌دهند تا ارتعاشاتی که به‌وسیله سلول‌های مویی گوش بیرونی در پاسخ به صداهای تحریکی ایجاد می‌شود را بررسی و ثبت کند. باید بدانید که این تست‌ها بدون درد هستند و می‌توان آن را برای تمام افراد انجام داد.

آیا در افراد مبتلا به نوروپاتی شنوایی احتمال بهترشدن یا بدتر شدن وجود دارد؟

اکثر نوزادانی که در بدو تولد نوروپاتی شنوایی آنها را تشخیص داده‌اند، بعد از یک تا دو سال بهبود می‌یابند و شروع به شنیدن و صحبت کردن می‌کنند. باقی نوزادان در همان شرایط باقی می‌مانند، و برخی دیگر شروع به بدتر شدن می‌کنند. ثابت ماندن علائم، بدتر شدن و بهترشدن وضعیت به عامل ایجاد نوروپاتی شنوایی بستگی دارد.

از روش‌های درمانی، دستگاه‌ها و روش‌های کمک‌کننده در برقراری ارتباط در این بیماری کدام‌اند؟

کاشت حلزون، سمعک و دیگر فن آوری‌های شنوایی، سیستم‌های مدولاسیون فرکانسی (FM)، از جمله روش‌های بهبود وضعیت افراد هستند؛ اما امروزه، هیچ عامل دقیقی وجود ندارد که مشخص کند کدام مفیدتر است، سمعک یا کاشت حلزون؟

در کودکان، از روش‌های کمک‌کننده در بهبود برقراری ارتباط، زبان اشاره است که از آن به‌عنوان اولین زبان کودک یاد می‌شود. روش دوم، استفاده از مهارت‌های شنیداری همراه با سمعک یا کاشت حلزون است. و گاهی هم ترکیبی از این روش‌ها برای نتیجه‌گیری بهتر مورداستفاده قرار می‌گیرد.

سخن پایانی

در بررسی‌های انجام‌گرفته توسط متخصصین شنوایی، مشخص شده است که این افراد بیش‌تر از آن که از نقص شنوایی رنج ببرند، با مشکلات مرتبط با درک گفتار هم مواجه هستند. پس شیوه‌های تشخیصی و درمانی بکار برده شده در افراد مختلف متفاوت خواهد بود و درمان مشکلات افراد مبتلا، فقط در حوزه شنوایی محدود نمی‌شود و حوزه گفتاری و درک و ارتباط را نیز شامل می‌شود.

دکتر فرامرز معماری متخصص گوش حلق بینی می‌تواند نوع دقیق مشکل شما تشخیص داده و اقدامات درمانی مرتبط با آن را به کار گیرد. اگر در درمان اختلالات گوش خود سهل کاری کنید ممکن است یک‌عمر از آن رنج ببرید.

 

سوالات متداول

نوروپاتی شنوایی چیست؟

همان طور که گفته شد نوروپاتی شنوایی همان‌طور که از نامش مشخص است از جمله اختلالات مطرح در حوزه شنوایی است. در این اختلال، گوش داخلی مشکلی نداشته و می‌تواند بدون مشکل صدا را کشف کند؛ پس عملکردش درست است. پس مشکل کجاست؟ در نوروپاتی شنوایی انتقال صدا از گوش داخلی به مغز مختل می‌شود.

عواملی که باعث بروز نوروپاتی شنوایی می‌شوند کدام‌اند؟

طبق بررسی دانشمندان، دلایل متنوعی برای بروز نوروپاتی شنوایی وجود دارد. گاهی ممکن است، این عوامل با آسیب سلول‌های گوش داخلی همراه باشد. در موارد دیگر، علت ایجاد این مشکل به آسیب نورون‌های شنوایی که اطلاعات صوتی را به مغز ارسال می‌کنند مرتبط می‌شود.

نحوه تشخیص نوروپاتی شنوایی چگونه است؟

شما نباید هر علایمی که دریافت کردید را به این بیماری ربط دهید؛ حتماً برای تشخیص بیماری خود باید با افراد متخصص در این حوزه مشورت نمایید. افرادی که در حوزه تشخیصی می‌توانند نظر بدهند شامل: متخصصان سلامت و بهداشت، متخصصان گوش و حلق و بینی، متخصص اطفال، متخصصان شنوایی

 


-گوش.jpg

وزوز گوش چیست؟

ممکن است صدای زنگ، باد یا سوت را در گوش خود تجربه کرده باشید. شنیدن این صدا می تواند در هر دو گوش یا فقط در یک گوش رخ دهد. صدایی که هنگام احساس در گوش می شنوید از منبع خارجی نمی آید و دیگران نمی توانند آن را بشنوند. وزوز گوش مشکل شایعی است که سالانه افراد زیادی از آن رنج می برند. این اختلال در سیستم شنوایی تقریباً 15 تا 20 درصد افراد را تحت تأثیر قرار می دهد و به ویژه در بزرگسالان شایع است. به طور کلی، هر چیزی که می تواند باعث کاهش شنوایی شود، می تواند باعث وزوز گوش نیز شود.

وزوز گوش در لاتین Tinnitus نامیده می شود. این عارضه به شنیدن صدا یا زنگ زدن در گوش اشاره دارد. این مشکل بسیار شایع است و از هر 5 نفر 1 نفر این بیماری را تجربه کرده است. وزوز گوش یک بیماری نیست. بلکه نشانه یک اختلال مزمن مانند کم شنوایی مرتبط با افزایش سن، ناشنوایی یا اختلالات سیستم گردش خون است.

انواع وزوز گوش

شدت و نوع وزوز گوش متفاوت است. برخی وزوز را به عنوان صدایی با فرکانس بالا و سوت مانند توصیف می کنند، در حالی که برخی دیگر آن را صدایی شبیه به وزوز زنبورها یا صدای کره در حال سرخ شدن در تابه توصیف می کنند. برخی از افراد همچنین وزوز گوش را به عنوان صدای ضربان دار می شنوند که با ضربان قلب ریتم حرکت می کند که به عنوان وزوز ضربان دار شناخته می شود.

علل وزوزگوش

بعضی از بیماری ها باعث وزوز گوش یا شدیدتر شدن آن می شوند. در بسیاری از موارد، علت دقیق ناشناخته است. یکی از شایع ترین علل وزوز گوش آسیب به سلول های مویی گوش میانی است. موهای کوچک و نازک در گوش میانی با توجه به فشار امواج صوتی حرکت می کنند. این حرکت سلول ها را تحریک می کند تا سیگنال الکتریکی را از عصب شنوایی به مغز ارسال کنند. مغز این سیگنال را به عنوان صدا درک می کند. اگر موهای گوش میانی خم یا شکسته شوند، سیگنال های الکتریکی غیرطبیعی به مغز می فرستند و باعث وزوز گوش می شوند. سایر علل وزوز گوش عبارتند از اختلال شنوایی، بیماری مزمن و آسیب یا مشکلاتی که بر عصب شنوایی یا مرکز شنوایی مغز تأثیر می گذارد.

شایع ترین علت وزوز گوش عبارتند از:

  • از دست دادن شنوایی
  • قرار گرفتن در معرض سر و صدا (مانند صدای شلیک گلوله یا صدای ماشین آلات در محل کار)
  • بخشی طبیعی از روند پیری
  • ضربه به سر
  • عوارض جانبی برخی داروها مانند آسپرین
  • برخی از اختلالات گوش مانند اتواسکلروز، بیماری منیر…
  • بیماری قلب و عروقی
  • تومورهای دستگاه شنوایی
  • و….

تشخیص وزوز گوش

برای تشخیص علت وزوز گوش، احتمالاً پزشک در مورد سابقه پزشکی شما سؤال خواهد کرد. سپس گوش، سر و گردن شما را چک می کند. آزمایشات رایج عبارتند از:

  1. شنوایی: در طول آزمایش، در یک اتاق عایق صدا بنشینید و از هدفون استفاده کنید. سپس آزمایشگر از شما می خواهد که به شما بگوید چه زمانی صدا شنیده می شود. نتایج شما با نتایج استاندارد برای سن شما مقایسه می شود. نتایج این آزمایش می تواند به شناسایی علل احتمالی وزوز گوش کمک کند.
  2. حرکت: ممکن است پزشک از شما بخواهد چشمان خود را حرکت دهید، فک خود را بفشارید، یا گردن، بازوها یا پاهای خود را حرکت دهید. اگر وزوز گوش شما تغییر کند یا بدتر شود، می تواند به تشخیص یک اختلال زمینه ای که نیاز به درمان دارد کمک کند.
  3. تست های تصویربرداری: بسته به علت احتمالی وزوز گوش، ممکن است به آزمایش های تصویربرداری مانند سی تی اسکن یا اسکن MRI نیاز داشته باشید.
  4. آزمایش خون: پزشک ممکن است آزمایش خون را برای بررسی کم خونی، مشکلات تیروئید، بیماری قلبی یا کمبود ویتامین تجویز کند.

آیا وزوز گوش قابل درمان است؟

چندین مرحله برای درمان وزوز گوش وجود دارد. انجام این مراحل ممکن است کمی به طول انجامد. برای درمان وزوز گوش و صدای باد، ابتدا باید علت را شناسایی کنید. در برخی موارد مشکلات قلبی، دیابت، فشار خون و سایر بیماری ها باعث ایجاد صدای بیش از حد در گوش می شود. در این مواقع، درمان مشکل و از بین بردن علت، وزوز گوش برطرف می شود. اگر نمی توان علت وزوز گوش را مشخص کرد، باید آن را کنترل و برطرف کرد. درمان قطعی وزوز گوش در این شرایط امکان پذیر نیست. حداقل بر اساس اکتشافات علمی امروزی، بهبود و کنترل وزوز گوش کار درستی است.

درمان قطعی وزوز گوش

وزوز گوش توسط شنوایی شناس و متخصص گوش و حلق و بینی درمان می شود. وزوز گوش صداهایی است که در یک قسمت سر یا گوش یا گوش دیگر شنیده می شود. این صداها معمولاً بدون معنای خاص و به صورت زنگ یا سوت یا صدای باد شنیده می شوند. صدای سوت  در گوش منبع بیرونی ندارد، بنابراین هیچ کس جز خود شخص آن را نمی شنود. در زیر راه هایی برای درمان کامل وزوز گوش را به شما معرفی میکنیم.

  • درمان دارویی وزوز گوش
  • درمان وزوز گوش با سمعک
  • درمان وزوز گوش با مولد صدا
  • درمان وزوز گوش با روش های CBT
  • درمان شگفت انگیز وزوز گوش با تحریک الکتریکی یا tDCS
  • درمان وزوز با روش PTM
  • درمان اختصاصی وزوز گوش با درمان مشکلات آناتومیکی
  • تمرینات ذهنی
  • روش های درمانی ترکیبی
  • دستگاه درمان وزوز گوش

جدیدترین روش درمان وزوز گوش در جهان

یکی از جدیدترین روش های درمان وزوز گوش در سال 2021، روش نورومدولاسیون دووجهی است. این روش درمان وزوز گوش، گروهی از سلول‌های مغز را هدف قرار می‌دهد که عملکرد غیرعادی دارند. در گذشته، تحقیقات روی انسان و حیوانات نشان داده است که تحریک الکتریکی نورون های حساس به لمس در زبان و صورت می تواند نورون های خاصی را در سیستم شنوایی انسان فعال کند. به نظر می رسد که این روش می تواند چرخه های مغز مربوط به وزوز گوش را دوباره تعریف کند. این روش جدید درمان وزوز گوش در حال آزمایش و تحقیق است، اما در واقع ممکن است با تقویت نورون های دیگر در سیستم شنوایی، نورون های مسئول وزوز گوش را ضعیف کند.

پیشگیری از وزوز گوش

در بیشتر موارد، وزوز گوش نتیجه یک وضعیت اجتناب ناپذیر است. با این حال، برخی از اقدامات می تواند به جلوگیری از برخی از انواع وزوز گوش کمک کند.

  1. از محافظ گوش استفاده کنید: قرار گرفتن در معرض صداهای بلند می تواند به مرور زمان به عصب شنوایی آسیب برساند و منجر به کاهش شنوایی و وزوز گوش شود. اگر از اره برقی استفاده می کنید، نوازنده هستید، در صنعتی کار می کنید که با ماشین آلات پر سر و صدا سر و کار دارد، یا از سلاح گرم (مخصوصاً تفنگ یا تفنگ ساچمه ای) استفاده می کنید، همیشه از محافظ گوش استفاده کنید.
  2. کاهش نویز: اگر برای مدت طولانی بدون محافظ گوش به موسیقی با صدای بلند گوش دهید یا با هدفون به موسیقی بلند گوش دهید، شنوایی خود را از دست داده و دچار وزوز گوش می شوید.
  3. سلامت قلب و عروق: ورزش منظم،  تغذیه سالم و سایر اقدامات برای سالم نگه داشتن عروق، از وزوز گوش ناشی از بیماری عروقی جلوگیری می کند.

نتیجه گیری

امروزه آلودگی صوتی به بخش مهمی از زندگی شهری تبدیل شده است. قرار گرفتن در معرض این صداها می تواند به شنوایی ما آسیب برساند و گاهی اوقات باعث وزوز گوش شود. وضعیت بدی است و اگر تجربه دارید باید بدانید چقدر آزاردهنده است. این صداهای ظریف در گوش انسان به راحتی می تواند زندگی را مختل کند و فرد را فلج کند. در این مقاله از ایران اتولوژی به وزوز گوش پرداختیم.

سوالات متداول وزوزگوش

وزوزگوش چقدر در جوانان شایع است؟

معمولا این مشکل در افراد در حال بیشتر شدن است. اما در جوانان بیشتر در حال رشد است. شایان ذکر است که در مطالعه ای که در بلژیک انجام شده است، از هر 5 جوان، 1 نفر صدا در گوش خود می شنود. کنسرت، شرکت در مهمانی ها و گوش دادن به موسیقی با صدای بلند. همچنین استفاده مداوم و غیر مجاز یکی از دلایل اصلی این مشکل است.

آیا صدای زنگ در گوش از علائم کرونا است؟

یکی از علائم بیماری کرونا در برخی افراد صدای سوت در گوش است. طبق تحقیقات، حدود 15 درصد از افراد مبتلا به کرونا، وزوز گوش را گزارش کردند. البته به احتمال زیاد آمار بالاتر از این عدد است. ویروس کرونا تاثیر بسیار قوی بر سیستم تنفسی دارد. این ویروس فشار زیادی به دستگاه تنفسی فوقانی وارد می کند که باعث فشار در گوش می شود.

دلیل وزوز گوش چه عواملی میتوانند باشند؟

بعضی از بیماری ها باعث وزوز گوش یا شدیدتر شدن آن می شوند. در بسیاری از موارد، علت دقیق ناشناخته است. یکی از شایع ترین علل وزوز گوش آسیب به سلول های مویی گوش میانی است.


-سکته-گوش.jpg

تعریف سکته گوش

کم شنوایی در یک گوش که به طور ناگهانی یا طی چند روز رخ می دهد، سکته گوش یا کم شنوایی ناگهانی نامیده می شود. این بیماری بیشتر در افراد بین 30 تا 60 سال دیده می شود و اکثر آنها معمولاً قابل درمان هستند. برخی از افراد مبتلا به کم شنوایی به مرور زمان شنوایی خود را از دست می دهند. به همین دلیل باید آن را جدی بگیرید و به محض مشاهده این بیماری به پزشک مراجعه کنید.

می دانیم که پذیرش این نوع بیماری آسان نیست و ممکن است با خود بگویید که این اتفاق برای من نمی افتد، اما حقیقت این است که شما هم می توانید به آن مبتلا شوید. در این راه توصیه ما به شما این است که برای شناخت ناشنوایی ناگهانی، علل و روش های درمان آن قدم بردارید تا بتوانید سلامت گوش خود را کنترل کنید. برای دانستن بیشتر، با این مقاله  از ایران اتولوژی همراه باشید.

چه عاملی باعث سکته گوش می‌شود؟

سکته گوش (Ear stroke) فقط برای افراد مسن و سالخورده نیست. سکته مغزی یا ناشنوایی فقط برای افراد مسن نیست. اساساً همه افراد شانس مساوی برای ابتلا به این بیماری دارند. علل سکته در گوش هنوز ناشناخته است. با این حال، معمولاً ناشی از عفونت ویروسی است که به عصب شنوایی یا گوش داخلی حمله می کند. به عنوان مثال: بیماری آنفولانزا می تواند باعث کاهش شنوایی ناگهانی شود.

یکی دیگر از دلایل سکته گوش انسداد رگ های خونی است. این شبیه به سکته مغزی است که در آن عصب شنوایی در اثر خون رسانی غیرطبیعی آسیب می بیند. سایر علل کمتر شایع عبارتند از اختلالات خودایمنی، تومورها، آسیب های سر، قرار گرفتن در معرض داروهای خاصی که برای درمان سرطان یا عفونت های جدی استفاده می شوند و اختلالات عصبی مانند مولتیپل اسکلروزیس.

سکته گوش چه علائمی دارد؟

به طور کلی، 90 درصد از بیماران مبتلا به  سکته گوش، تنها یک گوش  آنها مبتلا میشود. گاهی اوقات وقتی از خواب بیدار می شوند، نمی شنوند که می گویند گوش هایشان کر یا کیپ شده است. آنها همچنین ممکن است هنگام استفاده از هدفون یا نگه داشتن گوشی روی گوش آسیب دیده متوجه کاهش شنوایی شوند. کاهش شنوایی ناگهانی گاهی اوقات به دلیل صداهای بلند ایجاد می شود. در بیشتر موارد، سکته گوش با وزوز گوش همراه است.

نشانه های سکته گوش

اگر دچار وزوز گوش ناگهانی یا کم شنوایی شدید، علائمی وجود دارد که باید از آنها آگاه باشید. اگر فردی مکالمات معمولی را در سطح زمزمه  بشنود یا صداهای مختلفی را مانند وزوز بشنود، ممکن است دچار سکته گوش شده باشد. . همچنین، اگر اول صبح از خواب بیدار می شوید و احساس می کنید صدایی نمی شنوید، یا وقتی با تلفن صحبت می کنید، ناگهان احساس می کنید چیزی نمی شنوید یا پس از شنیدن ناگهانی صدایی، شنوایی شما مختل می شود.  تجربه این حالت ها می تواند نشانه ای از سکته گوش باشد.

سکته گوش در کودکان

سکته گوش یا ناشنوایی ناگهانی می تواند در نتیجه عفونت یا آسیب در بدو تولد رخ دهد. ممکن است نتوانید به راحتی تشخیص دهید که آیا فرزندتان مشکلی دارد یا خیر. بنابراین، بهتر است در صورت وجود شرایط زیر در کودکان آزمایش انجام شود.

  • اگر صحبت و گفتارها را نمی فهمد
  • او سعی نمی کند کلمات را بیان کند.
  • به صداهای غیرعادی یا ناگهانی واکنش نشان نمی دهد.
  • عفونت گوش یا مشکل تعادل داشته باشد

درمان قطعی سکته گوش

اگر درمان سکته گوش زودهنگام در نظر گرفته شود، شانس بهبودی بالاست. ابتدا پزشک سعی می کند قبل از درمان علت کم شنوایی را بیابد. یکی از رایج ترین درمان ها استفاده از استروئیدها (کورتون ها) است. استفاده از کورتون تورم و التهاب را کاهش می دهد. اگر علت سکته گوش عفونت گوش باشد. پزشک ممکن است آنتی بیوتیک یا کورتیکواستروئید به تشخیص خود تجویز کند. اگر با این روش ها به بیمار کمک نشود، ممکن است از سمعک  ناشنوایی استفاده شود.

به طور کلی میزان کم شنوایی ناشی از سکته در گوش به چند دسته تقسیم می شود:

  • افت شنوایی سطحی
  • افت شنوایی متوسط
  • افت شنوایی شدید
  • فت شنوایی عمیق

سمعک مناسب با توجه به میزان کم شنوایی و سن فرد و همچنین عوامل دیگر تجویز می شود.

سکته گوش چقدر طول می‌کشد؟

کری گوش بیماری است که با شنیدن نام آن می ترسیم شنوایی را برای همیشه از دست بدهیم. این ترس کاملا منطقی و قابل درک است، اما بد نیست بدانید که بیماران مبتلا به این عارضه در اکثر مواقع ظرف یک یا دو هفته خود به خود درمان می شوند و حدود 80 درصد بیمارانی که درمان را شروع می کنند، با دارو درمان می شوند. اما متاسفانه گاهی درصد کمی از افرادی که درمان را شروع می کنند نتیجه ای نمی گیرند و در نهایت با ناشنوایی دائمی مواجه می شوند.

آزمایشات و مراحل تشخیص سکته گوش

در ابتدا با مراجعه به پزشک آزمایشات ساده و ابتدایی انجام می شود تا مشخص شود این مشکل به دلیل وجود چرک و موم های گوش است یا خیر، یعنی صدا به قسمت های داخلی گوش نمی رسد. ، یا  فرد دچار سکته گوش شده است. هنگامی که پزشک متخصص تشخیص داد که فرد در آزمایش اولیه دچار  سکته گوش شده است، آزمایشات دیگری از جمله آزمایش خون، تصویربرداری، MRI و سایر آزمایش‌های مربوط به تعادل فرد مورد نیاز است.

نتیجه گیری

سکته مغزی یکی از بیماری ها و مشکلاتی است که در بین مردم چندان شناخته شده نیست. به همین دلیل بسیاری از افراد هنگام بروز علائم این بیماری از مراجعه به پزشک اجتناب می کنند و آن را عفونت داخلی یا آلرژی می دانند. این می تواند بسیار خطرناک باشد. دکتر فرامرز معماری با بهترین و مجرب‌ترین کادر، درخیابان سعادت آباد، آماده خدمت رسانی به شما عزیزان است. در صورت بروز هر گونه علائم و نشانه بیماری گوش مانند سکته گوش، فقط کافی است به این کلینیک مراجعه کرده و از خدمات مدرن آن بهره‌مند شوید.


-شنوایی-هدایتی.jpg

کم شنوایی انتقالی

کم شنوایی انتقالی (CHL) زمانی اتفاق می افتد که صداهای دریافتی از طریق پرده گوش(صماخ)، مجرای گوش و گوش میانی به گوش داخلی نمی رسند. در واقع، در برخی موارد صداها می توانند به گوش داخلی برسند، اما شدت آنها بسیار کم است. به طور معمول صداها ابتدا وارد کانال گوش می شوند و به گوش می رسند. این صداها پرده گوش را به ارتعاش در می آورند. به طور معمول صداها ابتدا از مجرای خارجی گوش وارد می شوند و به پرده صماخ میرسند. ارتعاش از طریق استخوان های گوش میانی به ناحیه حلزون گوش داخلی منتقل می شود. حلزون گوش میانی این صداها را از طریق اعصاب و مغز به قشر مغز منتقل می کند و صدا را می شنویم. اگر قبل از حلزون صدمه ای وجود داشته باشد که باعث کاهش شنوایی شود، می گوییم که فرد دچار کم شنوایی انتقالی یا هدایتی است. در برخی موارد، فرد ممکن است در هر دو گوش دچار این مشکل شود. همچنین ممکن است این مشکل به صورت موقت یا دائمی رخ دهد.

علائم کم شنوایی انتقالی چیست؟

کم شنوایی انتقالی یا هدایتی بر میزان خوب شنیده شدن صداها تأثیر می گذارد. به طور کلی، افراد مبتلا به کم شنوایی انتقالی در شنیدن صداهای با شدت کم مشکل دارند. این ممکن است باعث شود هدفون یا تلویزیون و بلندگوها روشن شوند. از دیگر علائم مرتبط با کم شنوایی انتقالی میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

  • کاهش شنوایی ناگهانی
  • کم شنوایی که به تدریج بدتر می شود
  • درد در یک یا هر دو گوش
  • فشار در یک یا هر دو گوشهایتان
  • گیجی
  • گاها ترشح مایع از گوش
  • و…

درجات کم شنوایی انتقالی

  1. درجه کم شنوایی این نوع از کم شنوایی خفیف شروع می شود و در صورت ادامه به کم شنوایی متوسط ​​تا شدید می رسد.
  2. اگر کم شنوایی خفیف دارید، این کم شنوایی بین 16 تا 25 است.
  3. اگر این کم شنوایی کمی پیشرفت کند، وارد محدوده خفیف می شود که افت شنوایی 26 تا 40 دارد.
  4. کم شنوایی بین 41 تا 55 دسی بل به عنوان کم شنوایی متوسط ​​طبقه بندی می شود.
  5. اگر کم شنوایی فردی پیشرفت کند، در دسته متوسط ​​تا شدید قرار می گیرد که افت شنوایی آن بین 56 تا 70 دسی بل است.

 

 

تشخیص کم ­شنوایی انتقالی

کم شنوایی انتقالی توسط متخصص گوش و حلق و بینی تشخیص داده می شود. این متخصص در مورد سابقه سلامت عمومی و کم شنوایی شما سوالاتی می پرسد و برای تعیین نوع و علت احتمالی کم شنوایی از شما آزمایش گرفته میشود. آزمایش شنوایی سنجی یا شنوایی سنجی یکی از اولین گام ها در تشخیص کم شنوایی است. این آزمایش می تواند تعیین کند که کم شنوایی رسانایی، حسی عصبی یا مختلط است. همچنین می تواند میزان کم شنوایی را تعیین کند. گاهی این آزمایش برای تایید تشخیص کافی است. هنگامی که به آزمایشات دیگری نیاز دارید، ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  1. سی‌­تی اسکن، اِم‌آرآی یا تصویربرداری‌های دیگر
  2. رفلکس آکوستیک
  3. تمپانومتری (Tympanometry)

گاهی اوقات پزشک آزمایش‌های اضافی را تجویز می‌کند، اگرچه این آزمایش‌ها در نوزادان رایج‌تر است. آنها ممکن است شامل آزمون گسیل­‌های صوتی گوش (OAE) برای تشخیص انسداد و آسیب به گوش، یا تست پاسخ شنوایی ساقه مغز (ABR) برای مشاهده پاسخ های الکتریکی به صداها باشند.

طبقه بندی انواع کم شنوایی

اگر نمی توانید کلمات را به راحتی بشنوید و تشخیص دهید و معمولاً از افرادی که با آنها در تماس هستید می خواهید آنچه را که گفته اید تکرار کنند، احتمالاً دچار کم شنوایی هستید. اما بهتر است نگران نباشید، زیرا طبق مطالعات، درصد بالایی از افراد در جوامع مختلف از ناشنوایی رنج می برند. اگر نمی توانید کلمات را به راحتی بشنوید و تشخیص دهید و معمولاً از افرادی که با آنها در تماس هستید می خواهید آنچه را که گفته اید تکرار کنند، احتمالاً دچار کم شنوایی هستید. اما بهتر است نگران نباشید، زیرا طبق مطالعات، درصد بالایی از افراد در جوامع مختلف از ناشنوایی رنج می برند. سه نوع اصلی کم شنوایی وجود دارد.

کاهش شنوایی حسی عصبی بر سلول‌های گوش داخلی تأثیر می‌گذارد که اغلب در اثر قرار گرفتن در معرض صدای بلند یا به عنوان بخشی از روند طبیعی پیری ایجاد می‌شود. کم شنوایی هدایتی بر گوش خارجی و میانی تأثیر می گذارد و از رسیدن صداها به گوش داخلی جلوگیری می کند. و نوع سوم، کم شنوایی مختلط، ترکیبی از کم شنوایی حسی عصبی و انتقالی است.

نکاتی بااهمیت برای محافظت از گوش در برابر کم شنوایی

  • از محافظ شنوایی در اطراف صداهای بلند استفاده کنید. پدهای فوم یک راه حل اقتصادی هستند.
  • صدای تلویزیون، رادیو، موسیقی و غیره را کم کنید.
  • در صورت امکان از کار در مکان های پر سر و صدا خودداری کنید.
  • هنگام گوش دادن به صداهای بلند (مانند موسیقی، کنسرت، کلاس های بدنسازی و غیره)، از منبع صدا دور شوید.
  • پس از قرار گرفتن در معرض صداهای بلند به گوش خود فرصت دهید تا بهبود یابد.
  • در صورت لزوم، شنوایی خود را توسط متخصصان(دکتر فرامرز معماری) ارزیابی کنید.
  • و…

 

 

درمان کم شنوایی انتقالی

معالجه کردن این بیماری کاملاً به علت بروز آن بستگی دارد. درمان ممکن است شامل دارو، جراحی یا استفاده از ابزارهایی مانند سمعک باشد. در برخی موارد درمان جراحی مانند اتواسکلروز و پارگی پرده گوش است. در برخی موارد، مانند عفونت گوش، درمان دارویی در دسترس است. سمعک نیز بخشی از استراتژی های درمان کم شنوایی موقت است. معمولاً در این موارد از سمعک های مدرن استخوانی استفاده می شود که صدا را از طریق استخوان های جمجمه به گوش داخلی منتقل می کند. برخی از این سمعک ها توسط جراح (BAHA) در استخوان کاشته می شوند و برخی دیگر به صورت تل یا هدبند در استخوان قرار میگیرند.


-چیست؟.jpg

به دلیل حساسیت گوش‌ها بیماری‌های مختلفی این عضو حیاتی را تهدید می‌کنند مخصوصا بیماری‌های عفونی. یکی از این بیمارهای عفونی ماستوئیدیت نام دارد. این بیماری همچون سایر بیماری‌های عفونی در صورت پیشرفت، نه تنها موجب از کار افتادن عضو مربوطه می‌شود، بلکه عفونت در سایر اعضا را نیز به دنبال دارد.

به همین دلایل تأکید پزشکان بر این است که این بیماری‌‌ها در کوتاه‌ترین زمان ممکن تشخیص داده و درمان شوند. افزایش آگاهی در مورد علائم، علت‌ها و راهکارهای درمان از مهم‌ترین راهکارها برای تشخیص و مقابله با بیماری‌های ماستوئیدیت است. در این مقاله سعی کرده‌ایم اطلاعات جامعی در این باره ارائه دهیم.

بیماری ماستوئیدیت

عفونت استخوان گوش یا همان ماستوئیدیت از بیماری‌های عفونی ساختار داخلی گوش می‌باشد که افراد زیادی به آن مبتلا می‌شوند. نام ماستوئیدیت از آنجا شکل گرفته است که عفونت در این بیماری، استخوان ماستوئید در گوش داخلی را دچار خود می‌کند. اگر بخواهم دقیق بگوییم عفونت باکتریایی در سلول‌های هوایی ماستوئید ایجاد شده و گوش داخلی و میانی را در بر می‌گیرد. در مورد آناتومی استخوان ماستوئید باید بگوییم این استخوان ساختاری اسفنج مانند داشته و بخشی از استخوان تمپورال یا گیجگاهی انسان است که در مجاورت گوش قرار گرفته است. وظیفه این استخوان حفاظت از ساختارهای ظریف گوش داخلی و همچنین تنظیم فشار گوش با استفاده از کیسه‌های هوایی خود است.
 

 
در صورت عفونت بافت این استخوان به دلیل اسفنجی بودن آن فضای مناسب برای رشد باکتری‌ها ایجاد می‌شود و آنان می‌توانند به سرعت و شدت تکثیر شده و درصد زیادی از استخوان و بافت اطراف را درگیر کنند و بیماری ماستوئیدیت را به وجود آوردند. اگر می‌خواهید درباره بیماری‌های گوش اطلاعات بیشتری به دست بیاورید در ادامه با وبلاگ دکتر فرامرز معماری متخصص گوش حلق بینی در ارتباط باشید.

علل بروز ماستوئیدیت

همان‌طور که در تعریف بیماری ماستوئیدیت اشاره کردیم این بیماری به دلیل رشد و تکثیر باکتری‌های در فضای اسفنجی استخوان ماسوئیدیت ایجاد می‌شود اما این مورد تنها علل آن نیست و علت‌های دیگری نیز دارد که در ادامه به آن‌ها اشاره می‌کنیم. علت دیگری که برای این بیماری با درصد خیلی کم وجود دارد، بسته شدن مجرای گوش است؛ که به دلیل رشد غیرطبیعی سلول‌های پوستی به نام کلستئاتوم در گوش میانی ایجاد می‌شود؛ و فرصت را برای تاکثیر باکتری‌ها فراهم می‌کند.

بعد از برسی علل های بیماری ماستوئیدیت می‌خواهیم علائم این بیماری را بازگو کنیم. این علائم را برای کودکان و بزرگ‌سالان در دو گروه جدا برسی می‌کنیم؛ زیرا این عفونت در کودکان زیر دو سال شایع‌تر است و این کودکان توانایی گفتن مشکلات و حالات خود را ندارند؛ بنابراین باید به رفتارهای آن‌ها توجه کنیم. در صورت بروز هر یک از علائم زیر بهتر است برای جلوگیری از گسترش عفونت با یک پزشک مشورت نمایید.

علائم ماستوئیدیت در بزرگ‌سالان

همه ما میدانیم که هر بیماری علائم خاص خود را دارد. اولین فاکتوری که فرد را متوجه بیماری خود می‌کنند همین علائم‌اند. اگر شما این علائمی را که در ادامه بیان می‌کنیم مشاهده کردید، بایستی به وجود بیماری ماستوئیدیت مشکوک شوید. البته تشخیص دقیق این بیماری بر عهده پزشک متخصص است و این علائم وجود قطعی بیماری را ثابت نمی‌کند.

درد و التهاب

در برخی موارد درد شدیدی را عفونت در ناحیه پشت گوش ایجاد کرده و باعث متورم و قرمز شدن ناحیه پشت و زیر گوش می‌شود. اگر عفونت شدید باشد این علائم کاملا مشخص هستند؛ اما عفونت در موارد خفیف، به‌قدری نیست که ایجاد درد کند یا ظاهر گوش را تغییر دهد.

مشکلات شنوایی

در صورت عود عفونت شنوایی با مشکل مواجه خواهد شد. درواقع به دنبال ترشحات ناشی از عفونت گوش مسدود می‌شود. البته ممکن است مشکل شنوایی به دلیل درگیری اعصاب، ناشی از این عفونت باشد که در این صورت جبران آن تقریباً ناممکن است. پس با توجه به این موارد بهتر است پیش از کاهش شنوایی به سایر علائم توجه کرده و به پزشک مراجعه کنیم.

تب در ماستوئیدیت

همان‌طور که میدانیم بالا رفتن دمای بدن یکی از راه‌های دفاعی بدن در برابر باکتری است. پس در عفونت ماستوئیدیت نیز دمای بدن بالا می‌رود تا با باکتری‌های عفونی مقابله کند. البته ای نکته را فراموش نکنید که ممکن است همه عفونت‌ها باعث ایجاد تب بشوند. اگر تب با التهاب و درد خفیف گوش همراه باشد، باید به بیماری ماستوئیدیت مشکوک شد.

سردرد

سردرد‌هایی که درنتیجه التهاب استخوان، ایجاد می‌شوند اخطار مهمی برای بیمار هستند. البته سردرد نیز جزو علائمی است که علت‌های متفاوتی دارد. پس اگر به همراه سردرد سایر علائم منحصر به قسمت گوش را مشاهده می‌کنید بهتر است به پزشک مراجعه کنید.

وجود چرک در ماستوئیدیت

با ورود عفونت استخوان به مجرای گوش ممکن است از طریق آن به بیرون تراوش ‌کند؛ بنابراین خروج چرک و مایعات از مجرای گوش یکی از علائم این بیماری است. دقت کنید این ترشحات با ترشحات طبیعی گوش متفاوت‌اند.

علائم ماستوئیدیت در کودکان

علائمی که در قسمت بالا نام برده شد، معمولا بزرگ‌سالان را درگیر می‌کند؛ اما درصد ابتلا به این بیماری در کودکان بیشتر از بزرگ‌سالان است پس اگر کودک شما رفتارهای زیر را از خود بروز می‌دهد، باید به بیماری‌های گوش و عفونت مشکوک شده و سریع‌تر کودک را به پزشک نشان دهند.

  • کشیدن سر فقط به یک‌طرف
  • گریه‌های مکرر
  • ضربه زدن به گوش
  • کشیدن گوش‌ها

با توجه به موارد گفته‌شده لازم است هرگونه عفونت در گوش و فضای گوش میانی در هر سنی و هر جایگاهی بلافاصله و کاملا درمان شود تا از بروز عوارض دیگر مانند ماستوئیدیت و حتی بدتر مننژیت جلوگیری شود.

راه درمان ماستوئیدیت

بیماری ماستوئیدیت درصورتی‌که شدت یابد می‌تواند زندگی افراد را تهدید کند. پس باید آن را جدی بگیرید. اگر درهمان روزهای اول بروز علائم، به پزشک مراجعه کنیم، احتمال خطر کم‌تر می‌شود و با تجویز آنتی‌بیوتیک‌ از بین می‌رود؛ اما در صورت پیشرفت ممکن است بیمار چند روز در بیمارستان بستری شده و آنتی‌بیوتیک تزریقی دریافت کند. بعد از ترخیص نیز بیمار بایستی دوره درمان خود را با آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی کامل کند.

اما درصورتی‌که بیماری پیشرفت کند پزشک معالج عمل جراحی را توصیه می‌کند. در این عمل برای تخلیه عفونت ممکن است قسمتی از ماستوئید را بردارند. همچنین پزشک برای اطمینان نسبت به از بین رفتن بیماری، ممکن است گوش میانی را از مایعات آلوده تخلیه کند.

عوارض ماستوئیدیت

همان‌طور که در قسمت‌های نیز اشاره کردیم، بیماری ماستوئیدیت یک خطر جدی است؛ و در صورت گسترش عفونت، حتی جراحی نیز ممکن است نتواند از رشد آن جلوگیری کند. در این قسمت به بیان عوارض عفونت ماستوئیدیت می‌پردازیم.

  • سرگیجه‌: عفونت با مختل کردن عملکرد گوش داخلی می‌تواند موجب از دست رفتن تعادل فرد و سرگیجه شود.
  • فلج صورت: ماستوئیدیت در صورت پیشرفت به سلول‌های عصبی صورت نیز سرایت کرده و باعث فلج ‌ آن‌ها می‌شود.
  • از دست رفتن شنوایی: در این مورد یا مجرای گوش با گسترش عفونت، کاملا بسته می‌شود و یا عصب‌های شنوایی و گوش داخلی درگیر می‌شوند.
  • مننژیت: مننژیت یک التهاب و عفونت باکتریایی در غشای پوشاننده مغز و نخاع است با این تعریف ماستوئیدیت ممکن است مغز را نیز تهدید ‌کند.
  • آبسه اپیدورال: به چرک‌های که در خارج مغز و نخاع پخش می‌شوند. اپیدورال گفته می‌شود.
  • سپسیس: در این مرحله عفونت کل بدن فرد را آلوده کرده و در تمام بدن گسترش می‌یابد.

سخن پایانی

در این نوشتار سعی کردیم اطلاعات جامعی از بیماری ماستوئیدیت را در اختیار شما عزیزان قرار دهیم. همان‌طور که با خواندن این مقاله دریافتید عفونت گوش در صورت عدم درمان یکی از بیماری‌های جدی و تهدیدکننده حیات است؛ بنابراین لازم است به علائم دقت کرده و قبل از درگیری جدی بدن با این بیمار اقدامات لازم را انجام دهید.

همچنین پیشنهاد ما به شما این است هرگز برای درمان بیماری‌ها به پزشکانی که مهارت و تجربه کافی ندارند اعتماد نکنید. دکتر فرامرز معماری به‌عنوان یکی از بهترین متخصص گوش، حلق و بینی هستند که تجربه زیادی درزمینهٔ درمان عفونت ماستوئید در سطوح مختلف دارند. در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر و راهنمایی در این زمینه‌ می‌توانید به پیج اینستاگرام شخصی دکتر معماری مراجعه کنید.


-و-بیماری_های-خطرناک-گوش.png

گوش یکی از دستگاه مهم و پیچیده‌ بدن است که اکثر ما فقط از وظیفه شنیداری آن آگاهیم در صورتی که علاوه بر آن، گوش مسئولیتی بسیار حیاتی در برقراری تعادل بدن دارد؛ بنابراین اختلال در عملکرد گوش ممکن است باعث کم شنوایی، سرگیجه و عدم تعادل و یا هر دوی آن‌ها شود. اختلالات گوش ممکن است به دلیل مشکلاتی در گوش، گردن، سینوس‌ها یا سر ایجاد شود. امروزه بیشتر مردم در مورد کم شنوایی می‌دانند، بسیاری از بیماری‌های می‌توانند بر روی شنوایی شما تأثیر گذاشته و هرگونه کم شنوایی موجود را تشدید کنند.

دانستن شرایطی که می‌تواند بر گوش شما تأثیر بگذارد ضروری است بنابراین در اینجا خلاصه‌ای از شایع‌ترین بیماری‌های گوش آورده شده است تا شما به یک آگاهی نسبی در مورد این عضو حیاتی برسید.

 گوش شناگر

گوش شناگر که اوتیت خارجی نیز نامیده می‌شود، عفونتی است که بین پرده گوش و گوش خارجی (تکه‌ای که در کنار سر می‌بینید) ایجاد می‌شود.

این نام از این واقعیت ناشی شده که شناگران اغلب در حین انجام حرکات طولانی مدت در استخرها دچار عفونت می‌شوند. آب کثیف وارد کانال گوش می‌شود و فرصت تکثیر را برای باکتری‌ها فراهم می‌کند. درنهایت، تعداد آن‌ها از کنترل خارج می‌شود و بدن برای مقابله سلول‌های ایمنی را به محل می‌فرستد و باعث التهاب و تورم دردناک می‌شود. با این حال، گوش شناگر ممکن است برای هر کسی اتفاق بیفتد، به ویژه پس از تمیز کردن بیش از حد.

گوش مسدود شده

گوش ما به طور طبیعی از غدد کوچکی که مجرای گوش را می‌پوشاند، موم تولید می‌کند. هدف از این ماده چسبناک، به دام انداختن گردوغبار و میکروب‌های ورودی و جلوگیری از نفوذ آن‌ها به پرده گوش است. با این حال، گاهی اوقات بدن این موم را بیش از حد تولید می‌کند و سپس موم جلوی پرده گوش، گیر کرده و سفت می‌شود به طوری که برداشتن آن سخت است. همچنین این وضعیت می‌تواند عفونت‌های ثانویه را در اطراف انسداد ایجاد کند زیرا موم دیگر قادر به حذف باکتری‌های مهاجم از کانال گوش نیست. بیمارانی که گوش‌های بسته دارند صداهای خاموش و خفه را تجربه می‌کنند.

بیماری منیر

بیماری منیر وضعیتی است که در نتیجه تجمع مایع بیش از حد در گوش داخلی ایجاد می‌شود. هنگامی‌که دستگاه‌های داخل گوش اشباع می‌شوند، دیگر قادر به انجام عملکرد منظم خود نیستند؛ این به نوبه خود منجر به مشکلات شنوایی و تعادل و همچنین احساس فشار در داخل گوش می‌شود. هیچ درمانی برای بیماری منیر وجود ندارد، اما تغییراتی در شیوه زندگی وجود دارد که شدت علائم را کاهش می‌دهد. پزشکان گوش و حلق و بینی اغلب از بیماران خود می‌خواهند که دارو مصرف کنند، در تمرینات کاهش استرس شرکت کنند، سطح فعالیت بدنی خود را افزایش دهند و درمان‌های طبیعی را برای کاهش علائم امتحان کنند. جراحی آخرین راه حل برای شدیدترین موارد است.

اتواسکلروز

اتواسکلروز یک وضعیت رشد غیر طبیعی استخوان در گوش است. بخشی از مکانیسم تبدیل امواج صوتی به تکانه‌های عصبی در گوش، متکی به یک استخوان کوچک است که استخوان رکابی نامیده می‌شود. معمولاً این استخوان، آزاد است که در محل خود حرکت کرده و اطلاعات را بیشتر در طول زنجیره منتقل کند؛ اما در افراد مبتلا به این بیماری، می‌تواند آن‌قدر بزرگ شود که دیگر حرکت نکند؛ و هنگامی‌که این اتفاق می‌افتد، دیگر نمی‌تواند سیگنال‌های صوتی ورودی را به گوش داخلی منتقل کند.

برای درمان اتواسکلروز معمولا به بیمار توصیه می‌شود از سمعک استفاده کرده یا برای کاهش اندازه استخوان، برای جراحی اقدام کند.

بیماری خود ایمنی

هنگامی‌که سلول‌‌‌‌های گوش داخلی توسط سیستم ایمنی بدن، با ویروس یا باکتری اشتباه گرفته شده و به آنان حمله می‌شود، شاهد این بیماری هستیم؛ که تشخیص سریع و بالینی در روند این بیماری بسیار مهم است.

ضربه به گوش‌ها

یکی از عوامل آسیب رسان به گوش انواع ضربه‌ها است. ضربه به سر و گوش، سوانح رانندگی، سقوط از ارتفاع و … موجب آسیب با درجه کم تا از دست دادن تعادل و شنوایی می‌شود. صدمات آن به ساختمان گوش، بسته به شدت ضربه  متغیر است.

کم شنوایی ناشی از نویز

قرار گرفتن در محیط‌های شلوغ با صداهای بلند، قدرت شنوایی را کاهش می‌دهد. همچنین امروزه با رونق انواع هدست ها و هدفون‌ها در میان جوانان و گوش دادن به موسیقی‌ها با صدای بلند، شاهد آسیب‌های جدی و بازگشت ناپذیری بر شنوایی هستیم. برای مقابله با این نوع اختلال استفاده از ابزارهای کاهنده صدا و همچنین دوری از صداهای بسیار بلند توصیه می‌شود.

بیماری‌های ارثی

مهم‌ترین علت کاهش شنوایی‌های عمیق و یا کری مطلق، بیماری‌های ارثی می‌باشند. این نوع اختلال ممکن است از بدو تولد خود را نشان دهد و یا بعدا بروز پیدا کند. افراد مبتلا به این بیماری سابقه فامیلی مثبت دارند؛ یعنی از بستگان درجه 1 یا 2 بیمار، حداقل یک تن مبتلا به کاهش شنوایی می‌باشد.

بیماری موستودیت

بیماری موستودیت، نوعی عفونت باکتریایی در استخوان‌های پشت گوش است؛ معمولا زمانی که عفونت‌های گوش به درستی درمان نشوند و تا استخوان اطراف گوش پیشروی کنند این بیماری ایجاد می‌شود. همچنین اگر این عفونت‌ها به‌موقع و به درستی درمان نشود، امکان دارد فرد دچار مسمومیت خونی، مننژیت، ناشنوایی، آسیب‌های مغزی و حتی مرگ شود.

سخن پایانی

مشکلات شنوایی می‌توانند تا مدتی خاموش بمانند، به صورتی که فرد متوجه بیماری خود نمی‌شود، از این رو با گذشت زمان برای فرد خطر ساز می‌شوند؛ مانند بسیاری از بیماری‌های دیگر، پیشگیری در اختلالات شنوایی نیز نقش قابل توجهی دارد. در مواردی همچون وراثت، تنها با مشاوره و آگاهی‌های قبل از ازدواج می‌توان از افزایش نسل بیماران با ناشنواییِ عمیق جلوگیری کرد. در عفونت‌ها نیز مراجعه به‌موقع به پزشک و درمان مناسب مانع از بروز عوارض همچون پارگی پرده گوش، از بین رفتن استخوانچه‌ها و تبدیل آن به عفونت مزمن که درمان مشکل‌تری دارد، می‌شود در برخی موارد هم دوری از محیط‌های پر سروصدا می‌تواند مناسب باشد؛ در نتیجه ما به شما توصیه می‌کنیم که در صورت بروز انواع بیماری‌های گوش که قبل تر شرح مختصری از آن‌ها را در اختیار شما قرار دادیم، نسبت به درمان هرچه سریع‌تر آنان اقدام نموده و معالجات خود را جدی بگیرید، چرا که بی‌توجهی و مهم نشمردن این اختلالات می‌تواند بر سلامت شنوایی شما تاثیری مادام‌العمر داشته باشد.


-شنوایی-هدایتی.jpeg

كاهش شنوایی هدايتی

كاهش شنوائی وقتی هدايتی (انتقالی) است كه مشكلی در مجرای گوش، پرده صماخ و يا سه استخوانچه ای كه به پرده گوش متصل هستند وجود داشته باشد.
ازعلل شايع اين نوع كاهش شنوائی می توان به تجمع جرم در مجرای گوش و تجمع مايع در پشت پرده گوش اشاره کرد.
جهت اين موارد و موارد پيچيده تر كاهش شنوائی هدايتی درمان های طبی و جراحی ممكن است کمک کننده باشند.


.jpeg

علائم لابیرنتیت ممکن است ناگهانی و بدون هشدار بروز کنند. برخی از افراد مبتلا به این عفونت، ممکن است علائمی را تجربه کنند که چند هفته طول بکشند، اما خود‌به‌خود از بین بروند.
با‌این‌حال، دیگران ممکن است علائم طولانی­‌ مدت یا عودکننده­ ای را تجربه کنند که هنگام حرکت ناگهانی سر خود حس میکنند.
علائم لابیرنتیت شامل موارد زیر است:
✔گیجی
✔سرگیجه، که فرد احساس چرخش می­‌کند یا محیط اطراف او می­‌چرخد.
✔وزوز گوش، که گوش صدا می­‌دهد
✔حالت تهوع
✔عدم تعادل
✔مشکلات شنوایی یا بینایی

labirntit.jpg

لابیرنتیت (labyrinthitis) یک اختلال گوش داخلی است و زمانی اتفاق می‌افتد که قسمت لابیرنت گوش داخلی دچار التهاب شود. لابیرنت دارای 2 عضو حلزون گوش و قسمت تعادلی یا همان وستیبولار گوش می‌باشد. حلزون گوش، نقش اساسی در تعاملات صوتی به مغز دارد و قسمت تعادلی (وستیبولار) از کانال‌هایی تشکیل شده که این فضا از مایع مخصوصی پر شده است.
این فضا دربرگیرنده سلول های حساس شنوایی و تعادلی است که با اعصاب شنوایی و اعصاب وستیبولار (دهلیزی یا تعادلی) در ارتباط هستند.
رخداد هر نوع التهابی به دنبال علل مختلف ویروسی یا باکتریایی در این فضا را که میتواند همراه با التهاب اعصاب شنوایی و تعادل و رخداد علائم شنوایی و تعادلی و سرگیجه همراه باشد را لابیرنتیت میگویند که یکی از بیماری های مهم گوش می باشد.


کلیه حقوق این سایت برای دکتر فرامرز معماری محفوظ می باشد.