همه چیز درباره گوش

گوش ها وظایف مهمی برای شنوایی و تعادل انجام می دهند. مشکلات گوش می تواند بیماران را ضعیف کند و می تواند با بیماری های دیگر همراه باشد. پرستاران می توانند در بسیاری از تخصص های پرستاری در بیمارستان ها و جامعه از بیماران مبتلا به مشکلات مزمن گوش مراقبت کنند و باید ساختار و عملکرد گوش را درک کنند. آناتومی شنوایی و ساختار گوش و شنوایی انسان موضوع بسیار پیچیده ای است که به طور کلی به دو قسمت اصلی تقسیم می شود. قسمت اول شنوایی محیطی و قسمت دوم شنوایی مرکزی است که در ادامه تحقیق به طور مفصل به آن می پردازیم.

 

بخش گوش	اجزاء	وظایف
گوش خارجی	لاله گوش، مجرای گوش خارجی	جمع‌آوری صدا و هدایت آن به سمت پرده‌ی صماخ؛ محافظت از گوش داخلی با تولید جرم گوش.
گوش میانی	پرده‌ی گوش، استخوانچه‌ها (چکشی، سندانی، رکابی)، شیپور استاش	انتقال ارتعاشات صوتی از پرده‌ی گوش به گوش داخلی؛ تنظیم فشار هوا در گوش میانی.
گوش داخلی	حلزون گوش، سیستم وستیبولار	تبدیل ارتعاشات صوتی به سیگنال‌های الکتریکی برای ارسال به مغز؛ حفظ تعادل بدن.

 

 

ساختار گوش

گوش انسان ساختار بسیار پیچیده ای دارد. گوش ما مسئول دو حس حیاتی اما کاملا متفاوت است. شنوایی و تعادل؛  صداهای درک شده توسط گوش به ما اطلاعات اولیه در مورد محیط خارجی می دهد و به ما امکان می دهد از طریق روش های خاصی مانند گفتار و موسیقی ارتباط برقرار کنیم. علاوه بر این، آناتومی گوش نیز به حس تعادل ما کمک می کند. درک ناخودآگاه از موقعیت بدن در فضا به ما این امکان را می دهد که بدون افتادن بایستیم و حرکت کنیم. در مورد ساختار گوش می توان گفت که گوش دارای اندام های مجزایی برای شنوایی و تعادل است. که صداهای دنیای اطراف و اطلاعات داخلی بدن را دریافت می کند.

 

 

بررسی صدا

شدت و قدرت صدا بستگی به قدرت امواج صوتی دارد که با واحدهایی به نام دسی بل اندازه گیری می شود. به ازای هر 10 دسی بل افزایش صدا، صدایی دو برابر بلندتر است، بنابراین صدای 90 دسی بل دو برابر صدای 80 دسی بل بلندتر است. صدایی که ساختار گوش را در مکالمه پردازش می کند معمولاً حدود 60 دسی بل است، صدای ترافیک خشن معمولاً حدود 80 دسی بل است. قرار گرفتن گوش در معرض صدای بالای 120 دسی بل حتی برای مدت کوتاهی می تواند به شنوایی ما آسیب برساند. توانایی اجزای ساختار شنوایی ما در شکستن صداهای پیچیده مانند موسیقی و قدرت یک صدا برای شنیدن آن با یکدیگر متفاوت است.

گوش انسان معمولاً می تواند صداهایی با فرکانس بین 20000 تا 30 هرتز را تشخیص دهد، اما توانایی شنیدن صداهای بلند با افزایش سن کاهش می یابد. حیواناتی مانند خفاش ها و سگ ها می توانند صداهایی را با فرکانس های بالاتر از شنوایی طبیعی انسان بشنوند. تعادل و حرکت در تعادل و حرکت، گوش ها این وظایف را دارند: شناخت موقعیت سر و درک چرخش سر و حرکت در همه جهات.

 

 

ساختمان گوش انسان چگونه است؟

بر اساس اطلاعات سایت  Cleveland Clinic مغز اطلاعات گوش را با اطلاعات گیرنده های موقعیت در عضلات، تاندون ها و مفاصل و اطلاعات بصری از چشم ها ترکیب می کند. ادغام این اطلاعات به ما اجازه می دهد بدون از دست دادن تعادل خود در جهت های مختلف حرکت کنیم. گوش از سه قسمت بیرونی، میانی و داخلی تشکیل شده است.  از لاله گوش و مجرای شنوایی تشکیل شده است.

 

بخش خارجی ساختمان گوش

1.گوش خارجی (Outer Ear)

لاله گوش قسمت بیرونی ساختار گوش است که از غضروف تشکیل شده و وظیفه جمع آوری صدا را بر عهده دارد.این قسمت از گوش صدا را می گیرد و در جهت دهی صدا بسیار مفید است. مجرای گوش امواج صوتی را تا حدی تقویت کرده و به  پرده صماخ منتقل می کند. یکی از وظایف گوش خارجی محافظت از گوش از طریق جرم گوش است. این جرم اضافی از گوش در برابر عفونت پوست اطراف کانال گوش محافظت می کند. گوش ماده ای مومی ترشح می کند که از داخل گوش محافظت می کند. اگر ترشح موم بیش از حد باشد، سفت می شود و ممکن است گوش شما درد بگیرد. و اگر سعی کنید موم سخت را به صورت دستی از گوش خود جدا کنید، به گوش شما آسیب می رساند.

2.گوش میانی (Middle Ear)

گوش میانی که در واقع رابط بین گوش خارجی و گوش داخلی است، امواج صوتی را با کمک ارتعاش در گوش خارجی را به گوش داخلی می فرستد. پرده گوش انسان یک غشای نازک است که به اولین استخوانچه گوش متصل است. ساختار گوش از سه استخوان کوچک به نام های چکشی، سندانی و رکابی تشکیل شده است که به صورت متوالی به یکدیگر متصل هستند. هنگامی که این استخوان ها در معرض امواج صوتی قرار می گیرند، مرتعش می شوند و پیام های عصبی را به مغز منتقل می کنند. شیپور استاش گذرگاهی بین گوش میانی و حلق است که فشار هوا را بین دو طرف گوش تنظیم می کند.

استخوانچه های گوش میانی

گوش میانی از سه استخوان کوچک به نام استخوانچه یا استخوانچه شنوایی تشکیل شده است: استخوان چکشی، استخوان رکابی و استخوان سندانی که در لاتین به دلیل اشکال مختلف آنها نامگذاری شده است. این استخوانچه ها انرژی صوتی را مستقیماً از پرده گوش انسان به دریچه بیضی حلزون گوش منتقل می کنند. استخوانچه ها انرژی صوتی را مستقیماً از پرده گوش انسان به دریچه بیضی حلزون گوش منتقل می کنند.

استخوانچه ها به طور کلاسیک ارتعاشات پرده گوش را به امواج فشاری تبدیل می کنند که در مایع حلزون (یا گوش داخلی) با ضریب اهرمی 1/3 تقویت می شوند. از آنجایی که سطح ارتعاشی موثر پرده گوش حدود 14 برابر دریچه بیضی شکل است، فشار صوت متمرکز شده و منجر به افزایش فشار کمتر از 1.18 می شود. پرده گوش به پستانک متصل می شود، به لگن و سپس به منقبض متصل می شود. لرزش کف پا باعث ایجاد امواج فشار در گوش داخلی می شود. در عکس و نقاشی شکل زیر کامل مشخص می باشد.

 

“The three main parts of your ear include the outer ear, middle ear and inner ear.”

سه بخش اصلی گوش شما شامل گوش خارجی، گوش میانی و گوش داخلی هستند.

منبع : Cleveland Clinic

 

 

استخوان چکشی

این استخوان اولین استخوان از سه استخوان گوش میانی است و به پرده گوش انسان متصل شده است. استخوان چکشی قسمت بیرون زده بزرگی است که به سندان متصل می شود. سر به گردن  استخوان چکشی می چسبد و به عنوان دسته استخوان چکش تا پرده گوش ادامه می یابد.

استخوان سندابی

سندابی دومین استخوان گوش میانی است که در پشت چکشی قرار دارد و ارتعاشات را از چکشی دریافت کرده و به قسمت داخلی گوش میانی منتقل می کند. استخوان سندانی به دلیل شباهتش به سندان نامگذاری شده است. سندان دارای یک ضربدر بلند و کوتاه است که از بدن خارج می شود و به پشت استخوان چکشی متصل می شود.

استخوان رکابی

رکاب در گوش میانی انسان و سایر حیوانات در انتقال ارتعاشات صوتی به گوش داخلی نقش دارد. این استخوان توسط رباط حلقوی به دریچه بیضی شکل متصل می شود که به پرده گوش اجازه می دهد انرژی صوتی را از طریق دریچه بیضی به گوش داخلی منتقل کند. رکاب کوچکترین و نرم ترین استخوان بدن انسان است که به دلیل شباهت آن به اصطلاح رکاب معروف است.

3.گوش داخلی (Inner Ear)

پس از تبدیل امواج صوتی به ارتعاش در گوش میانی، ارتعاشات وارد گوش داخلی می شود. ارتعاشات در داخل حلزون شنوایی حرکت می کنند، حلزون شنوایی یک لوله کوچک و مدور و کف غشایی گوش داخلی است. حلزون گوش پر از مایع است و با هزاران رشته پوشیده شده است. هنگامی که ارتعاشات صوتی به مایع داخل حلزون برخورد می کند، مایع داخل حلزون می لرزد. انواع مختلف صدا الگوهای مختلفی از ارتعاش را تولید می کنند. ارتعاشات باعث حرکت تاژک های کوچک سلول های شنوایی می شود و ارتعاشات بزرگتر باعث حرکت تاژک های سلول های حلزونی می شود.

 

 

قسمت مرکزی ساختمان گوش

هنگامی که امواج صوتی به تکانه های عصبی تبدیل می شوند، از طریق عصب هشتم به سیستم شنوایی مرکزی فرستاده می شوند. این ساختارها شامل ساقه مغز و قشر مغز است. اولین ایستگاه در این سازه هسته حلزونی نام دارد. سپس از طریق کمپلکس زیتونی فوقانی در پونز و سپس از طریق کالکولوس تحتانی به مغز میانی می‌رود. اطلاعات عصبی در تمامی این مراکز پردازش و به مراکز بالاتر ارسال می شود. این فرآیند به مرکزی به نام تالاموس در مغز ختم می شود. سپس اطلاعات به قشر شنوایی اولیه در لوب تمپورال فرستاده می شود.

قشر شنوایی اولیه

اطلاعات دریافتی از تالاموس در شکنج فوقانی خلفی قشر اولیه پردازش می شود. در این قسمت درک صوت انجام می شود. قشر شنوایی اولیه تمام ویژگی های صدا مانند فرکانس، شدت، زیر و بمی، ریتم و غیره را تجزیه و تحلیل می کند. نیمکره چپ مسئول درک گفتار و نیمکره راست مسئول موسیقی است.

وظایف اصلی ساختمان گوش چیست؟

چهار کارکرد اصلی دستگاه شنوایی وجود دارد که عبارتند از:

1. جمع آوری انرژی صوتی از محیط
2. تبدیل انرژی صوتی به تکانه های عصبی
3. انتقال سیگنال های عصبی به نواحی مرتبط مغز
4. پردازش سیگنال ها و کشف اطلاعات موجود در آن و درک صدا

 

 

همه چیز در مورد گوش و شنوایی

صدا در نواحی شنوایی دو طرفه مغز پردازش می شود. اما بیشتر سمت چپ مغز همه چیز را در مورد گوش تفسیر می کند. حس تعادل توسط حس تعادل ما تعیین می‌شود در حالی که می‌توانیم عمودی بایستیم و بدون افتادن راه برویم، ساختارهایی در گوش داخلی مانند دستگاه دهلیزی شناخته شده‌اند که با تعیین موقعیت و حرکت سر در ایجاد تعادل نقش دارند. سیستم دهلیزی از سه کانال نیم دایره ای و دو دهلیز تشکیل شده است. حرکات سر توسط سلول های مویی در تمام گوش ها، ساختارهایی در کانال های نیم دایره ای به نام کریستا و دو ساختار در دهلیز به نام ماکولا تشخیص داده می شود. حرکات چرخشی سر توسط کریستا های واقع در مجاری های نیم دایره ای تشخیص داده می شود. بنابراین حرکت سر در هر جهتی حداقل توسط یک مجرا تشخیص داده می شود.

اگرچه گوش ها به صورت ساختارهای مجزا ظاهر می شوند، اما مستقیماً به بینی و گلو متصل هستند.  قسمت قابل مشاهده گوش یعنی پینا به مجرای گوش متصل است که در انتهای آن پرده گوش قرار دارد.

سخن پایانی

گوش انسان یک عضو شنوایی و تعادلی است که با انتقال (یا تبدیل امواج صوتی به تکانه های الکتروشیمیایی)، صدا را درک و تجزیه و تحلیل می کند و حس تعادل را در ما ایجاد می کند. گوش به عنوان یک گیرنده و فیلتر عمل می کند که در آن محرک های شنوایی به اطلاعاتی تبدیل می شوند که بعداً توسط مغز رمزگشایی می شوند. بنابراین، وظایف اصلی گوش، تشخیص، انتقال و تبدیل صداها به تکانه های الکتریکی است. گوش را میتوان به سه قسمت درونی، بیرونی و میانی تقسیم نمود. ممنون از اینکه با این تحقیق وبسایت دکتر فرامرز معماری همراه بودید.مقالات متخصص گوش و حلق و بيني و زخم پشت گوش را نیز میتوانید در ادامه ی همین مطلب مطالعه فرمایید.

 

سوالات متداول

• کدام قسمت گوش به حلق راه دارد؟
  شیپور استاش بخشی از گوش میانی است که گوش را به حلق متصل می‌کند و به تعادل فشار هوا در گوش کمک می‌کند.
• طول مجرای گوش انسان چقدر است؟
  طول مجرای گوش خارجی انسان به طور میانگین حدود 2.5 سانتی‌متر است و وظیفه هدایت صدا به پرده گوش را بر عهده دارد.
• آناتومی گوش خارجی شامل چه بخش‌هایی است؟
  گوش خارجی شامل لاله گوش و مجرای شنوایی است که صدا را به سمت پرده گوش هدایت می‌کند.