دانستنی های پزشکی

آنوشیا

آنوشیا یا آنوتیا نوعی نقص مادرزادی است که در آن گوش خارجی نوزاد تشکیل نمی‌شود. این عارضه در هفته‌های اول بارداری موجب نقص در رشد و تشکیل گوش خارجی می‌شود. معمولاً و خوشبختانه در چنین اختلالاتی، اجزای گوش داخلی نظیر بخش حلزونی، عصب شنوایی و مجاری نیم‌دایره‌ای گوش بدون نقص و سالم هستند. از این‌رو سیستم عصب شنوایی فرد بدون هیچ مشکلی به حالت نرمال است.

از 10 تا 20 هزار نوزاد متولد شده یک نفر به عارضه ناهنجاری و بدشکلی گوش خارجی مبتلا می‌شود. ممکن است یکی یا هر دو گوش، درگیر این عارضه شوند. البته بهتر است بدانید میزان درگیری یک گوش چهار برابر درگیری دو گوش است.

علل ایجاد آنوشیا

آنوشیا یا فقدان شنوایی می‌تواند به دلایل مختلفی ایجاد شود که شامل عوامل ژنتیکی، بیماری‌ها، آسیب‌های فیزیکی و عوامل محیطی است. یکی از علل عمده آنوشیا، مشکلات ژنتیکی است که می‌تواند در زمان تولد یا در دوران کودکی باعث نقص در ساختارهای شنوایی مانند حلزون گوش یا عصب شنوایی شود. این اختلالات ممکن است ارثی باشند یا در اثر تغییرات ژنی اتفاق بیفتند.

عوامل بیماری‌زا نیز می‌توانند باعث آنوشیا شوند. بیماری‌هایی مانند مننژیت، سرخک، اوریون، و آنفلوانزا ممکن است به گوش داخلی آسیب رسانده و منجر به کم‌شنوایی یا از دست دادن کامل شنوایی شوند. عفونت‌های مزمن گوش میانی، مانند اوتیت مزمن، نیز می‌توانند باعث کاهش شنوایی یا آنوشیا شوند.

آسیب‌های فیزیکی به گوش، مانند ضربه به سر یا گوش، می‌توانند ساختارهای گوش داخلی و میانی را آسیب زده و موجب آنوشیا شوند. قرار گرفتن در معرض صداهای بلند و محیط‌های پر سر و صدا نیز می‌تواند به تدریج به شنوایی آسیب رسانده و منجر به آنوشیا شود.

عوامل محیطی مانند استفاده طولانی مدت از داروهای سمی به شنوایی، مانند آنتی‌بیوتیک‌های آمینوگلیکوزیدی، نیز از دیگر علل ایجاد آنوشیا هستند.

تشخیص آنوشیا

تشخیص این اختلال معمولاً با ارزیابی دقیق توسط شنوایی‌شناس یا فوق تخصص گوش انجام می‌شود. در ابتدا، پزشک تاریخچه پزشکی بیمار را بررسی کرده و علائم شنوایی را جویا می‌شود. سپس یک سری آزمایش‌های شنوایی مانند آزمون‌های گفتاری و آزمون‌های شنوایی با صداهای خالص انجام می‌شود.

در آزمون‌های شنوایی با صداهای خالص، بیمار باید صدای خفیف را در فرکانس‌های مختلف بشنود تا سطح شنوایی آن‌ها تعیین شود. همچنین، آزمون‌های گفتاری برای ارزیابی توانایی بیمار در شنوایی و درک گفتار انجام می‌شود. در صورت لزوم، تست‌های تخصصی مانند پاسخ شنوایی ساقه مغز یا تصویربرداری مانند سی‌تی‌اسکن برای بررسی مشکلات ساختاری انجام می‌گردد.

در موارد خاص، پزشک ممکن است از روش‌هایی مانند اندازه‌گیری پاسخ شنوایی مغزی یا آزمون‌های تعادلی برای بررسی عملکرد سیستم شنوایی و تعادلی استفاده کند. پس از تشخیص دقیق، پزشک بهترین روش درمانی مانند استفاده از سمعک، کاشت حلزون یا سایر درمان‌ها را توصیه می‌کند.

وضعیت شنوایی در آنوشیا

در آنوشیا، آسیب ممکن است در هر یک از اجزای سیستم شنوایی از جمله گوش خارجی، میانی یا داخلی اتفاق بیفتد.

آنوشیا می‌تواند به صورت کامل باشد، که در این صورت فرد هیچ‌گونه شنوایی ندارد، یا به صورت نسبی که در آن فرد توانایی شنیدن برخی صداها را دارد. این اختلال می‌تواند در هر سنی به وجود آید، اما در برخی موارد، مانند آنوشیای مادرزادی، فرد از بدو تولد با این مشکل مواجه است. همچنین، آنوشیا ممکن است به دلایل اکتسابی نظیر عفونت‌های گوش، صدمات فیزیکی به گوش یا بیماری‌های ویروسی مانند سرخک یا آنفولانزا ایجاد شود.

درمان آنوشیا در نوزادان

درمان آنوشیا در نوزادان بسته به شدت بیماری و علت آن متفاوت است. برای نوزادانی که با مشکلات شنوایی خفیف روبه‌رو هستند، ممکن است استفاده از سمعک یا دستگاه‌های کمک شنوایی توصیه شود. در موارد شدیدتر، ممکن است جراحی کاشت حلزون گوش برای بازیابی شنوایی لازم باشد. همچنین، درمان‌های زودهنگام و مشاوره‌های تخصصی برای تقویت توانایی‌های زبانی و شنوایی نوزادان ضروری است. پیگیری‌های منظم توسط متخصصان شنوایی‌شناسی و پزشکی برای ارزیابی وضعیت شنوایی و رشد نوزاد ادامه می‌یابد. هدف از درمان، بهبود کیفیت زندگی و توانمندسازی نوزاد در ارتباط با دنیای اطراف است. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره  قطره گوش الکل بوریکه و نکات کلیدی آن، به صفحه مربوطه مراجعه کنید. همچنین اگر علاقه‌مند به اطلاع از علت تیر کشیدن گوش هستید، پیشنهاد می‌کنم این مطلب را بخوانید.