بيماری های گوش خارجی کدامند؟
قسمت بیرونی گوش که شامل لاله و مجرای گوش است، گوش خارجی نامیده می شود. وظیفه این قسمت جمع آوری صداها و انتقال آنها به گوش میانی است. ساختار لاله گوش به جهت یابی کمک می کند. بیماری های گوش خارجی با التهاب و قرمزی همراه است. برای کاهش درد و رفع التهاب این قسمت از گوش، مراجعه به متخصص گوش، حلق و بینی ضروری است. بسیاری از اختلالات می توانند گوش خارجی را تحت تاثیر قرار دهند. بنابراین لازم است با آگاهی از بروز آن ها جلوگیری کرد. بهطورکلی عفونتهای گوش خارجی همراه با درد و التهاب قرمزرنگ است. عفونت ها انواع مختلفی دارند و می توانند در سنین مختلف بروز کنند. به طور کلی پارگی پرده تنپان یا به عبارتی پرده گوش از مصادیق بیماری های گوش خارجی است.
ساختار گوش خارجی
همان طور که گفته شد، گوش خارجی از دو بخش لاله ی گوش و مجرای گوش خارجی تشکیل شده است. لاله گوش وظیفه جمع آوری صداها و مجرای گوش وظیفه انتقال صداها به پرده تمپان و گوش میانی را بر عهده دارد. هر گونه اختلال در ساختار گوش خارجی می تواند بر انتقال صداها از محیط به گوش میانی و داخلی تأثیر بگذارد. بنابراین ارزیابی گوش خارجی بسیار مهم است. مشاهده بصری وضعیت گوش برای ارزیابی گوش خارجی ضروری است. اختلالات بسیار شایع گوش خارجی ممکن است رخ دهد که در این قسمت اشاره ای کوچک به انواع بیماری های گوش خارجی خواهیم داشت.
انواع بیماری های گوش خارجی
کانال گوش یا مجرای گوش و قسمت قابل مشاهده گوش (غضروف و لاله گوش) از اجزای کلی گوش خارجی هستند. اگر بخواهیم بافت های تشکیل دهنده گوش خارجی را برشماریم، باید گفت که قسمت اعظم حجم گوش خارجی از غضروف و پوست تشکیل شده است. اگرچه سایر بافتها و ضمائم عمومی بدن هم، در گوش خارجی وجود دارد. اگر بیماری های گوش خارجی به دسته های کلی تقسیم شوند، می توان آنها را به گروه های زیر طبقه بندی کرد که در ادامه به تعداد از این اختلالات و بیماری ها می پردازیم.
- عفونی
- التهابی
- به دنبال ضربه یا سایر عوامل خارجی
- مادرزادی
- تومورها و رشدهای نابجا
1.بیماری لاله گوش
کیست های مادرزادی گوش که تمایل خانوادگی دارند و تاثیری بر شنوایی ندارند در صورت لزوم با جراحی برداشته می شوند. آترزی گوش یا بدشکلی گوش، یک در ده هزار تا بیست هزار در نوزادان دیده می شود، با تمایل خفیفی که بیشتر در نوزادان پسر شایع است، عمدتاً یک طرفه و دارای تمایل ارثی است. در این حالت اختلالات رشدی گوش خارجی و گاهی گوش میانی رخ می دهد.
2.سرمازدگی گوش
هنگامی که گوش ها در معرض سرمای شدید قرار می گیرند، می تواند باعث مرگ قسمت هایی از لاله گوش و سیاه شدن آن شود. نکته مهم این است که از ماساژ دادن گوش خودداری کنید. علاوه بر این، درمان باید در شرایط استریل انجام شود.
3.زونای گوش
التهاب ویروسی است که در مسیر عصب اتفاق می افند. تاول هایی در مجرای گوش خارجی و لاله گوش ظاهر میشود و با درد شدید و گاهی فلج عصب صورتی همراه است.
4.عدم تشکیل گوش خارجی
عدم تشکیل مادرزادی و انسداد پرده تمپان و سیستم گوش خارجی است. بروز این مشکل می تواند یک طرفه یا دوطرفه باشد. این مشکل اغلب با چشم غیر مسلح قابل مشاهده است. عوارض این بیماری به سطح آن بستگی دارد. گاهی اوقات این مشکل فقط لاله گوش را تحت تاثیر قرار می دهد. با وجود عدم تشكيل لاله گوش، مشكل خاصی شنوايی را دربر نمی گيرد. اما در بعضی موارد، پیشرفت ضایعه، گوش داخلی و سیستم حلزون را تحت تاثیر قرار می دهد. علاوه بر از دست دادن تدریجی شنوایی، این می تواند باعث آسیب عصبی به گوش آسیب دیده نیز شود.
5.پریکندریت لاله گوش
این ضایعه یکی از عوارض اوتیت میانی مزمن یا گوش خارجی است. گسترش عفونت از طریق کانال های تشکیل شده در انتهای کانال به گوش سخت می تواند باعث پریکندریت شود. ضربات و آسیب هایی که منجر به پارگی و خونریزی زیر پوست لاله گوش می شود نیز می تواند یکی از عوامل اصلی این مشکل باشد. این شرایط بیشتر در کشتی گیران دیده می شود که در نهایت منجر به گوش های گل کلمی می شود. امل معمول بروز اين عفونت Pseudomonas aeruginosa است.
6.انسداد باریک مجرای گوش Collapsed Canal
انسداد ورودی مجرای گوش در اثر عوامل مختلفی رخ می دهد. رايج ترين حالت عنوانی آن انسداد مجرا به وسيله زائده مقابل آن به واسطه فشار گوشی هدفون است.این شرایط باعث کاهش شنوایی انتقالب می شود. كه ساير معاينات مانند آزمايش های تيمپانومتريك يا آزمون های دياپازونی آن را تاييد نمی كنند.
7.درماتیت کانال گوش
هر آسیب پوستی که ماهیت اصلی و اولیه آن یک واکنش التهابی است، درماتیت نامیده می شود. درماتیت گوش بیرونی و معمولا با خارش و خشکی و پوسته پوسته شدن صدفه و درون کانال گوش همراه است. این عارضه نه تنها بیمار را با خارش آزار می دهد، بلکه تحریک پوست و احساس ناخوشایند در لاله گوش، تمایل به اوتیت را افزایش می دهد.
8.اگزوستوز
اگزوستوزها برآمدگی های استخوانی خوش خیمی هستند که توسط پوست پوشانده شده اند. افرادی که مکرر در معرض سرما قرار می گیرند، مانند شناگران، بیشتر در معرض این مشکل هستند. معمولاً این ضایعات به اندازه کافی بزرگ نیستند که کانال گوش را مسدود کنند و بنابراین تأثیری بر شنوایی ندارند.
علل دیگر بیماری های گوش خارجی
ضربه های مختلف به سر و گوش و حتی در ورزش های خاص مانند شیرجه در آب به دلیل تغيير فشار دو طرف پرده و اعمال فشار زياد بر اين غشاء نازك پديد است. در صورت عدم وجود عفونت های خاص، بروز پارگی در غشاء می تواند شرایطی را برای بروز عفونت های مختلف دستگاه شنوایی ایجاد کند. بنابراین مراقبت کامل و پیشگیری از ورود مواد مختلف به گوش و درمان زودهنگام از اقدامات ضروری پس از پارگی است. در برخی موارد، پارگی پرده می تواند منجر به آرامش و کاهش درد در گوش شود.
ممنون که تا پایان این مقاله با ما همراه بودید. در این مقاله سعی کردیم تعدادی از بیماری های گوش خارجی رو به شما معرفی کنیم. سوالات خود را در قسمت “نظرات” با ما در میان بگذارید. همچنین اگر نظر یا پیشنهادات در رابطه با این مقاله دارید، خوشحال می شویم آن را با ما در میان بگذارید. آناتومی بینی و گرفتگی بینی از دگیر مقالات سایت دکتر معماری ماست.
سوالات متداول
- بیماریهای شایع گوش خارجی چیست؟
بیماریهای شایع گوش خارجی شامل عفونتهای گوش خارجی (مانند اوتیت خارجی)، جرم گوش و التهاب گوش خارجی (مانند درماتیت) هستند. - چه علائمی نشاندهنده بیماری در گوش خارجی است؟
درد، خارش، التهاب، قرمزی، ترشح یا کاهش شنوایی از علائم رایج بیماریهای گوش خارجی هستند. - چگونه میتوان از بیماریهای گوش خارجی پیشگیری کرد؟
حفظ بهداشت گوش، جلوگیری از ورود آب به گوش، عدم استفاده از اشیاء تیز برای تمیز کردن گوش و مراجعه به پزشک برای درمان به موقع میتواند مفید باشد.
