کلوئید گوش و درمان آن
کلوئید گوش یک ساختار بافتی شبیه به بافت لاستیکی و فیبری است که پس از وقوع آسیب یا صدمه به گوش، به ویژه در نتیجه ضربه یا حتی سوراخ کردن گوش، ایجاد می‌شود. این ساختار‌ها ممکن است در لاله گوش و بالای غضروف گوش پدیدار شوند و می‌توانند رنگ‌های مختلفی از رنگ پوست تا رنگ‌های صورتی یا قهوه‌ای تیره داشته باشند.
در بعضی موارد، کلوئیدها همراه با احساس خارش یا درد به وجود می‌آیند و با گذشت زمان و رشد بیشتر، ممکن است به انحراف یا تغییر شکل گوش منتهی شوند.با وب سایت دکتر فرامرز معماری بهترین دکتر گوش همراه باشید
اما علت اصلی ایجاد کلوئید گوش چیست؟
زمانی که یک زخم یا صدمه به گوش اتفاق می‌افتد، سلول‌های بدن تلاش می‌کنند تا منطقه آسیب‌دیده را ترمیم کنند. در شرایط عادی، بافت پوست به طور طبیعی روی زخم تشکیل می‌دهد و پس از گذشت مدتی، زخم به حالت قبلی بازمی‌گردد.
اما در بعضی موارد، بافت فیبری‌مانند به نام “اسکار” به صورت غیرطبیعی برای ترمیم زخم ایجاد می‌شود. این بافت اضافی و غیرطبیعی، به صورت توده‌ای بزرگتر از زخم خود به نام “کلوئید” رشد می‌کند. بافت کلوئیدی ترکیب ساختار طبیعی گوش را تغییر می‌دهد و ظاهر نامطبوعی به گوش می‌بخشد. انواع مختلفی از کلوئیدها وجود دارند و کلوئید لاله گوش به طور معمول شکل گرد و جامدی دارد. متأسفانه، کلوئیدهای لاله گوش اغلب سرسختی داشته و پس از درمان، ممکن است دوباره رشد کنند. به همین دلیل، ترکیب متداولی از روش‌های درمانی برای حذف دائمی آنها به کار می‌رود.
بر خلاف سایر انواع اسکارهای برجسته، کلوئیدها به طور عمومی بزرگتر از زخم اصلی هستند.
مشخصات کلوئید گوش
– رنگ پوست:
افراد با پوست تیره‌تر، بیشترین احتمال برای ابتلا به کلوئید دارند؛ حدود ۱۵ تا ۲۰ برابر بیشتر.
– عوامل ژنتیکی:
اگر کسی در خانواده‌اش تاریخچه ایجاد کلوئید داشته باشد، احتمال ابتلا به این مشکل بیشتر است.
– سن:
کلوئید گوش در افراد زیر ۳۰ سال به صورت رایج‌تری دیده می‌شود.
– سوراخ گوش:
سوراخ کردن گوش (پیرسینگ) می‌تواند احتمال ایجاد کلوئید بیشتر شود.
چه افرادی به کلوئید گوش مبتلا می‌شوند؟
کلوئیدها می‌توانند در هر نقطه‌ای از بدن ایجاد شوند، اما به طور معمول پس از سوراخ کردن گوش به وجود می‌آیند.
علائم کلوئید گوش
کلوئید لاله گوش به‌طور آرام و پیش‌رویی آهسته رشد می‌کند و ممکن است ۳ تا ۱۲ ماه طول بکشد تا متوجه حضور آن شوید. بافت اسکار نیز از نظر حسی با پوست اطراف گوش متفاوت است؛ ممکن است نرم و لطیف یا محکم و انعطاف‌پذیر باشد. علائم دیگر بافت کلوئیدی گوش شامل موارد زیر می‌شوند:
- – همراه با احساس خارش پوست، درد و قرمزی.- تغییر در رنگ کلوئید هنگام رشد (ممکن است از رنگ صورتی، قرمز، بنفش یا قهوه‌ای به تیره‌ترین حالت خود تغییر کند).
– شکل دایره‌ای یا بیضی.
– علائم روان‌شناختی: کلوئیدهای گوش ممکن است منجر به افزایش نگرانی درباره ظاهر شما شده و عوارض روحی مانند اضطراب یا افسردگی را به همراه داشته باشد.
عموماً کلوئید روی گوش با درد گوش یا عفونت لاله گوش همراه نیست، اما با لمس آن ممکن است احساس خارش یا حساسیت شود، به ویژه در مراحل رشد (اگر به‌طور تصادفی به لباس شما برخورد کند، ممکن است تحریک شود).
زمان مناسب برای مشاوره با متخصص و بررسی نشانه‌های کلوئید گوش، زمانی است که علائم شدیدتر شوند یا به تدریج بدتر شوند. در چنین مواردی، توصیه می‌شود به پزشک پوست یا پزشک گوش و حلق و بینی مراجعه کنید.
علت ایجاد کلوئید لاله گوش
کلوئید گوش به دلیل تشکیل بیش از حد بافت اسکار، که نتیجه آسیب پوستی می‌باشد، به وجود می‌آید. وقتی که بافت اسکار (که معمولاً شامل کلاژن نوع ۳) بیش از حد جا به جای کلاژن نوع ۱ می‌رود، کلوئیدها به صورت برجسته و بیشتر از مرزهای زخم اصلی رشد می‌کنند. ایجاد کلوئید می‌تواند نتیجه هر نوع آسیبی به پوست شما باشد، از جمله:
1. زخم یا صدمه
2. پیرسینگ یا سوراخ کردن لاله گوش
3. سوختگی بخشی از گوش
4. خراش و آسیب به بافت پوستی
5. خالکوبی غیربهداشتی
6. آکنه و جوش
7. بیماری آبله مرغان
8. ایجاد اسکار پس از جراحی
9. نیش حشرات
بر اساس تحقیقات در سال ۲۰۱۶، سوراخ کردن گوش از دلایل شایع بروز کلوئید گوش در افرادی است که به تشکیل آن مستعد هستند. پشتیبانی فلزی گوشواره ممکن است مسئول بروز مکرر کلوئیدها در لاله گوش باشد.
کلوئید گوش بیشتر در افرادی که رنگ پوست تیره‌تری دارند، ازجمله افراد آفریقایی-آمریکایی، آسیایی و اسپانیایی، دیده می‌شود و اغلب پس از بلوغ در آنها ظاهر می‌شود. این بافت اضافه گوش ممکن است با احساس خارش یا ناراحتی همراه باشد، اما به‌طور کلی قابل درمان است.
تشخیص کلوئید گوش
تشخیص کلوئید گوش به‌طور معمول از طریق معاینه پزشکی ساده انجام می‌شود. پزشک با مشاهده و بررسی گوش می‌تواند به آسانی کلوئید گوش را تشخیص دهد و عموماً نیازی به آزمایشات خاصی نیست. اگرچه در صورت نیاز، متخصص پوست یا پزشک گوش و حلق و بینی ممکن است بیوپسی پوست را توصیه کند تا از این مطمئن شود که بافت اسکاری که در گوش به عنوان نتیجه کلوئید شکل گرفته، دچار مشکلات دیگری مانند درماتوفیبروسارکوم پروتوبرانس (یک نوع سرطان پوست) نیست.
درمان کلوئید گوش
درمان کلوئید گوش به دلیل مقاومت آن به درمان، به چالشی تبدیل می‌شود و ممکن است به‌طور کامل از بین نرود یا مجدداً در گوش ظاهر شود. به همین دلیل بیشتر متخصصان ترکیبی از چندین روش درمانی مختلف را توصیه می‌کنند. یکی از روش‌های مؤثر درمانی، تزریق کورتیکواستروئید به بافت کلوئیدی است. این داروها کمک به کاهش حجم کلوئید و کاهش علائم آن می‌کنند. این روش تا زمانی که به از بین رفتن کلوئید گوش کمک می‌کند و معمولاً هر سه تا شش هفته یک‌بار تکرار می‌شود. عوارض جانبی ممکن از تزریق کورتیکواستروئیدها شامل نازک شدن پوست و افزایش قطر عروق خونی در ناحیه تزریق می‌شود.
بر اساس تحقیقات آکادمی پوست آمریکا، حدود ۵۰ تا ۸۰ درصد کلوئیدها پس از درمان با تزریق کورتیکواستروئید کوچکتر می‌شوند. با این حال، بسیاری از افراد بعد از پنج سال تجربه بازگشت کلوئیدها می‌کنند.
روش‌های درمانی دیگر کلوئید گوش عبارت‌اند از:
۲. درمان با لیزر: درمان با لیزر می‌تواند اندازه کلوئیدها را کاهش داده و رنگ آنها را محو کند. این روش معمولاً همراه با روش‌های دیگری انجام می‌شود، مانند پرتودرمانی.
۳. پرتودرمانی: در پرتودرمانی، پس از اینکه پزشک کلوئید را از گوش خارج می‌کند، از پرتوهای قوی برای جلوگیری از بازگشت آن استفاده می‌کند.
۴. سرما درمانی: در این روش، سرمای شدید روی کلوئید لاله گوش اعمال می‌شود تا آن را منجمد کند و از بین ببرد. از جمله روش‌های سرما درمانی استفاده از نیتروژن مایع برای منجمد کردن کلوئیدها می‌باشد.
۵. پمادهای رتینوئید: برای کمک به کاهش التهاب و درمان اسکار گوش، پمادهای رتینوئید توسط پزشک متخصص تجویز می‌شوند.
۶. عمل جراحی برداشتن کلوئید گوش: این روش در دو مرحله انجام می‌شود و به کمک بخیه‌های ظریف انجام می‌شود.
۷. درمان‌های خانگی: ژل‌های سیلیکونی، عصاره پیاز، و عصاره سیر نیز به تعداد محدودی به کاهش علائم ظاهری کلوئیدها کمک کرده‌اند، اما هیچ درمان خانگی ثابت‌شده‌ای برای حذف کامل کلوئیدها وجود ندارد.
آیا کلوئید گوش قابل تخلیه است؟
کلوئید گوش نوعی بافت اسکار است و دارای چرک یا مایع درونی نمی‌باشد. به همین دلیل تلاش برای تخلیه کلوئید گوش ممکن است به پوست آسیب برساند و با ایجاد صدمات بافتی، احتمال ابتلا به عفونت را افزایش دهد.
عوارض ایجاد گوشت اضافه در لاله گوش:
از نظر عوارض کلوئید لاله گوش به طور کلی می‌توان گفت که آنها به صورت کمی به وجود می‌آیند. با این حال، نوع مکان و شکل ظاهری کلوئید ممکن است در ایجاد ناراحتی‌های روحی و جسمی تاثیرگذار باشد. افراد ممکن است احساس خارش، التهاب و قرمزی در ناحیه کلوئید داشته باشند، اما خوشبختانه معمولاً عوارض کلوئید لاله گوش برای سلامتی فرد خطرناک نیستند.
آیا کلوئید لاله گوش عفونی است؟
کلوئیدها به تنهایی عامل ایجاد عفونت نمی‌شوند. زیرا ویروس یا باکتری درون آنها وجود ندارد. آنچه که در واقعیت ایجاد می‌کند، یک نوع بافت اسکاری است که به عنوان کلوئید شناخته می‌شود و پس از آسیب دیدن لاله گوش به وجود می‌آید.
پیشگیری از تشکیل گوشت اضافه در گوش:
روش‌های بهترین برای پیشگیری از ایجاد کلوئید لاله گوش، پیشگیری از هرگونه آسیب به گوش است. به منظور کاهش خطر ایجاد کلوئید لاله گوش، می‌توانید از موارد زیر پیروی کنید:
1. مراقبت‌های قبل و بعد از سوراخ کردن گوش: در صورتی که پوست اطراف سوراخ‌ها یا پیرسینگ‌های گوش به هر دلیلی مورد تورم یا درد قرار گرفت، بهتر است با پزشک خود تماس بگیرید.
2. اجتناب از استفاده از پشت گوشواره‌های فلزی: به جای پشت گوشواره‌های فلزی، از محصولات پلاستیکی استفاده کنید.
3. مراقبت از زخم یا آسیب‌ها: اگر گوش‌تان آسیب ببیند، حتماً از آن مراقبت کنید تا عفونت جلوگیری شود. ممکن است از ژل‌های سیلیکونی به عنوان روش درمانی با مشورت پزشک خود برای بهبود آثار زخم استفاده کنید.
4. سابقه خانوادگی و مشورت با پزشک: اگر تاریخچه ایجاد کلوئید در خانواده شما وجود دارد یا قبلاً آن را تجربه کرده‌اید، قبل از انجام هرگونه عملیات سوراخ کردن یا جراحی زیبایی، به مشورت پزشک خود بپردازید.