تیر 19, 1403 توسط admin 0 دیدگاه

مدیریت علائم سندرم کوگان، رویکردی چندوجهی

سندرم کوگان (Cogan’s Syndrome)، یک بیماری نادر التهابی است که به طور همزمان چشم و گوش داخلی را مبتلا می‌کند. این بیماری می‌تواند با عوارضی مانند کاهش شنوایی، سرگیجه، اختلالات بینایی و حتی در صورت عدم درمان به موقع، نابینایی و ناشنوایی دائم همراه باشد. با توجه به ماهیت پیچیده‌ این بیماری و تأثیر آن بر دو حس مهم بینایی و شنوایی، “مدیریت علائم سندرم کوگان” نیازمند رویکردی چندوجهی و هماهنگ که شامل تشخیص سریع و دقیق، کنترل التهاب و پیشگیری از آسیب‌های دائمی به چشم و گوش است.

دلایل ابتلا به سندروم کوگان

سندروم کوگان با وجود تحقیقات گسترده در حوزه ایمونولوژی و روماتولوژی، هنوز علت دقیق و قطعی آن برای پزشکان و محققان کاملاً مشخص نشده است. با این حال، مطالعات و بررسی‌های انجام شده تا کنون، نشان دهنده تأثیر برخی عوامل در افزایش احتمال ابتلا به این بیماری هستند که از جمله آنها می‌توان به عوامل ژنتیکی و نیز عوامل محیطی اشاره کرد.

1.ردپای ژن‌ها در ابتلا به سندروم کوگان

مطالعات نشان می‌دهد که افراد مبتلا به سندروم کوگان، اغلب دارای پیش‌زمینه ژنتیکی خاصی هستند و احتمال ابتلا به این بیماری در آنها نسبت به سایر افراد بیشتر است. به عنوان مثال، مطالعات پروفسور فرامرز معماری نشان داد که وجود برخی ژن‌های خاص در سیستم HLA (سیستم سازگاری بافتی) مانند HLA-DRB1 می‌تواند احتمال ابتلا به سندروم کوگان را افزایش دهد. این ژن‌ها در عملکرد سیستم ایمنی و تشخیص سلول‌های خودی از غیر خودی نقش دارند. با این وجود، هنوز ژن یا ژن‌های مشخصی که به طور مستقیم باعث ایجاد سندروم کوگان شوند، شناسایی نشده‌اند و تحقیقات در این زمینه ادامه دارد.

2.ردپای محیط، از عفونت‌ها تا مواد شیمیایی

علاوه بر عوامل ژنتیکی، عوامل محیطی نیز می‌توانند در ابتلا به سندروم کوگان نقش داشته باشند. مطالعات نشان می‌دهد که برخی عفونت‌های ویروسی مانند سرماخوردگی، آنفولانزا، ویروس اپشتین بار و حتی COVID-19 می‌توانند باعث آغاز فرآیند خودایمنی و در نهایت ابتلا به سندروم کوگان شوند. همچنین برخی عفونت‌های باکتریایی و انگل‌ها نیز به عنوان عوامل خطر احتمالی برای این بیماری مطرح شده‌اند. علاوه بر عفونت‌ها، قرار گرفتن در معرض برخی مواد شیمیایی و سموم مانند حشره‌کش‌ها و حلال‌های صنعتی نیز می‌تواند احتمال ابتلا به سندروم کوگان را افزایش دهد. با این حال، هنوز ارتباط مستقیم و قطعی بین این عوامل محیطی و ابتلا به سندروم کوگان به طور کامل ثابت نشده است.

سندرم کاگان

چه عوارضی می‌تواند باعث شدت بیماری سندرم کوگان شود؟

 شدت این عوارض در افراد مختلف، متفاوت است و عوامل متعددی می‌توانند در تشدید آن‌ها نقش داشته باشند. در ادامه به برخی از مهم‌ترین این عوامل اشاره می‌کنیم:

1.تأخیر در تشخیص و درمان:

از آنجایی که سندرم کوگان بیماری نادری است، گاهی اوقات تشخیص آن با تأخیر مواجه می‌شود. عدم درمان به موقع و کنترل التهاب می‌تواند منجر به آسیب‌های جبران‌ناپذیر به چشم و گوش داخلی شود و عوارض بیماری را تشدید کند.

2.شدت التهاب:

شدت التهاب در سندرم کوگان، از خفیف تا شدید متغیر است و در مواردی که التهاب شدید باشد، احتمال بروز عوارض جدی‌تر مانند کاهش شدید شنوایی، اختلالات بینایی جدی و درگیری سایر ارگان‌های بدن افزایش می‌یابد.

3.درگیری سایر ارگان‌ها:

در برخی موارد، سندرم می‌تواند با درگیری سایر ارگان‌های بدن مانند قلب، مفاصل، پوست و سیستم عصبی همراه باشد که این موضوع می‌تواند عوارض بیماری را پیچیده‌تر کند و شدت آن را افزایش دهد.

4.عود بیماری:

سندرم کوگان، بیماری مزمنی است که امکان عود آن وجود دارد. عود بیماری می‌تواند منجر به آسیب‌های بیشتر به چشم و گوش داخلی شود و عوارض بیماری را تشدید کند.

5.عدم رعایت توصیه‌های پزشکی:

عدم مصرف منظم داروها، پیگیری منظم با پزشک و عدم رعایت سایر توصیه‌های پزشکی می‌تواند باعث تشدید التهاب و وخامت علائم بیماری شود.

سندرم کوگان

سندروم کوگان و نشانه‌های چالش برانگیز آن

سندروم کوگان، اغلب با نشانه‌هایی همراه است که زندگی روزمره فرد را تحت الشعاع قرار می‌دهند. این نشانه‌ها می‌توانند بسیار متنوع باشند و از فردی به فرد دیگر متفاوت باشند. همچنین شدت این نشانه‌ها نیز متغیر و ممکن است از خفیف تا شدید متفاوت باشند. در برخی موارد، نشانه‌های سندروم کوگان به صورت عودکننده ظاهر می‌شوند، یعنی پس از یک دوره بهبودی، مجدداً علائم بیماری باز می‌گردند.

1.چشم‌ها، آماج حمله سیستم ایمنی

یکی از بارزترین نشانه‌های سندروم کوگان، درگیری چشم‌ها است. در این بیماری، سیستم ایمنی به اشتباه به بافت‌های چشم مانند صلبیه، عنبیه و جسم مژگانی حمله کرده و باعث التهاب آنها می‌شود. این التهاب می‌تواند باعث قرمزی، درد، حساسیت به نور، تاری دید، اشک ریزش و حتی در موارد شدیدتر کاهش دید شود. در برخی موارد نیز، التهاب چشم می‌تواند به عصب بینایی نیز آسیب برساند و منجر به کاهش دید دائمی شود. متاسفانه در صورت عدم تشخیص و درمان به‌موقع، التهاب چشم در سندروم کوگان می‌تواند منجر به از دست دادن کامل بینایی شود.

2.گوش‌ها، وزوزی آزاردهنده و کاهنده شنوایی

علاوه بر چشم‌ها، گوش‌های داخلی نیز از جمله اهداف اصلی حمله سیستم ایمنی در سندروم کوگان هستند. تحقیقات انجام شده نشان می‌دهد که درگیری گوش داخلی در سندروم کوگان می‌تواند با نشانه‌هایی مانند کاهش شنوایی، وزوز گوش و سرگیجه همراه باشد. التهاب گوش داخلی می‌تواند باعث آسیب به سلول‌های حسی مسئول شنوایی و تعادل شود و نشانه‌های مذکور را ایجاد کند. کاهش شنوایی در سندروم کوگان معمولاً از نوع حسی – عصبی است، یعنی مشکل در گوش داخلی و یا عصب شنوایی وجود دارد.

سندروم کوگان، تشخیص به‌موقع، کلید کنترل بیماری

تشخیص به‌موقع سندروم کوگان نقش بسیار مهمی در کنترل بیماری و جلوگیری از عوارض جبران‌ناپذیر آن مانند کاهش دید و شنوایی دارد. با توجه به اینکه علائم سندروم کوگان می‌تواند شبیه به سایر بیماری‌ها باشد، تشخیص آن گاهی اوقات دشوار است و ممکن است هفته‌ها یا حتی ماه‌ها طول بکشد. بنابراین آگاهی از روش‌های تشخیصی این بیماری برای مراجعه به‌موقع به پزشک و شروع درمان بسیار حائز اهمیت است.

1.معاینه فیزیکی و بررسی سوابق پزشکی

اولین گام در تشخیص سندروم کوگان، مراجعه به پزشک و انجام معاینه فیزیکی کامل است. پزشک در ابتدا با بررسی دقیق چشم‌ها و گوش ‌ها و سؤال در مورد علائم شما، به وجود التهاب و سایر نشانه‌های مشکوک به سندروم کوگان پی می‌برد. همچنین پزشک سوابق پزشکی شما و خانواده‌تان را برای بررسی سابقه بیماری‌های خودایمنی و سایر بیماری‌های زمینه ‌ای مورد بررسی قرار می‌دهد.

2.آزمایشات خون و تصویربرداری، کشف سرنخ‌های مخفی

آزمایشات خون و تصویربرداری از جمله مهم‌ترین ابزارهای تشخیصی در سندروم کوگان هستند. آزمایش خون می‌تواند وجود التهاب در بدن را نشان دهد. همچنین با کمک آزمایش خون می‌توان وجود آنتی‌بادی‌های خاص مرتبط با سندروم کوگان را بررسی کرد. تصویربرداری مانند MRI و CT اسکن می‌توانند تصاویر دقیقی از چشم‌ها، گوش داخلی و سایر اعضای بدن ارائه و وجود التهاب و سایر نشانه‌های مرتبط با سندروم کوگان را نشان دهند.

سخن پایانی

سندرم کوگان، بیماری پیچیده‌ای است که می‌تواند زندگی بیماران را تحت تأثیر قرار دهد. اما با وجود چالش‌های موجود در زمینه‌ تشخیص و درمان این بیماری، امیدهای زیادی برای بهبود کیفیت زندگی بیماران وجود دارد. با گسترش تحقیقات پزشکی و افزایش آگاهی درباره‌ سندرم کوگان، امید است که در آینده نزدیک شاهد روش‌های درمانی موثرتر و حتی درمان قطعی این بیماری باشیم. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره‌ سندرم کوگان، روش‌های تشخیص، درمان و همچنین آخرین دستاوردهای پزشکی در این زمینه، می‌توانید به وب‌سایت “iranotology.com” مراجعه کنید و از مقالات و مطالب معتبر و به‌روز این وب‌سایت بهره‌مند شوید.

اردیبهشت 26, 1403 توسط admin 0 دیدگاه

درمان عفونت پیرسینگ گوش

پیرسینگ یا سوراخ کردن پوست فرایندی است که در ان قطعه ای از بدن مانند گوش ، بینی ، ناف ، زبان ، لب و.. را سوراخ می کنند و جواهرات زینتی مانند گوشواره و حلقه و غیره در ان قرار می گیرد . عفونت گوش بعد از زدن پیرسینگ ، به خاطر استفاده از ابزار آلوده ایجاد می‌شود . زیرا در این صورت هم عامل عفونی فرصت ورود به زخم را پیدا می‌کند و هم می ‌تواند علاوه بر متوقف کردن روند التیام زخم ، موجب بروزعفونت  بشود.

 علت های   بعد از زدن پیرسینگ باعث به وجود امدن عفونت در ان ناحیه بشوند ؟

عفونت پیرسینگ گوش ممکن است به دلایل مختلفی ایجاد شود ، از جمله :

عدم رعایت بهداشت کافی هنگام زدن پیرسینگ : اگر پیرسینگ گوش در محیطی که بهداشت مناسبی فراهم نشده است انجام شود ، احتمال ابتلا به عفونت افزایش پیدا می کند . مثلا ً استفاده از وسایل ضدعفونی نشده و یا استفاده از سوزن‌ ها و جواهراتی که با ابزار های غیرضدعفونی و الوده تماس داشته‌اند ، می ‌تواند باعث انتقال باکتری ‌ها و ویروس‌ ها شود ؛ و این خود عاملی ست برای بروز عفونت گوش .

وجود باکتری و یا ویروس‌ ها روی پوست گوش یا محیط : در هنگام انجام پیرسینگ ، اگر ویروس ‌ها و باکتری ‌های موجود در محیط یا روی پوست ، به ناحیه ورود پیرسینگ وارد شوند می ‌توانند باعث ایجاد الودگی و عفونت شوند .

عدم رعایت بهداشت بعد از نصب پیرسینگ : لمس ناحیه پیرسینگ با دستان کثیف و یا مرطوب می ‌تواند باعث انتقال باکتری ‌ها به آن ناحیه شود و عفونت را ایجاد کند ، خصوصا اگر زخم به طور کامل ترمیم نشده باشد . بنابراین نیاز است تا زمان بهبودی کامل مراقبت های لازم را انجام دهید و روی بهداشت این ناحیه حساس باشید .

ضد عفونی نکردن جواهرات : استفاده از جواهرات الوده و ضدعفونی نشده می‌تواند عوامل اصلی ایجاد عفونت پیرسینگ گوش باشد.

استفاده از مواد ضدعفونی تاریخ گذشته : استفاده از مواد ضدعفونی که ناسالم هستند و یا تاریخ ان ها منقضی شده‌ ، می ‌تواند منجر به عدم کشته شدن باکتری ‌ها و ویروس ‌ها شود ، که خود عاملی برای بروز پیدا کردن عفونت می باشد .

 4 علایمی که نشان می دهند گوش ما در محل پیرسینگ دچار عفونت شده

تورم و قرمزی : قرمزی و تورم در محل پیرسینگ در مواردی می ‌تواند نشانه ‌ای از بروز عفونت باشد .

احساس درد و گر گرفتگی : احساس درد و گر گرفتگی در ناحیه پیرسینگ را نیز می توان به عنوان یکی از علایم در نظر گرفت .

ترشحات غیر عادی : دیدن خروج ترشحات غیرعادی به رنگ های زرد یا سبز از محل پیرسینگ .

تب و لرز : در موارد شدید‌تر عفونت ، ممکن است با تب و لرز نیز مواجه شوید .

چطور می توانیم از بروز این نوع عفونت جلوگیری کنیم ؟

برای پیشگیری کردن از عفونت پیرسینگ گوش ، می ‌توانید به نکات زیر توجه کنید :

انتخاب مکان معتبر : پیش از زدن پیرسینگ ، مطمئن شوید مکانی که برای انجام این عمل انتخاب می‌ کنید ، مجوز های لازم را داراست و بهداشت مناسب را رعایت می‌ کند .

استفاده از وسایل ضدعفونی شده : اطمینان حاصل کنید که وسایل مورد استفاده برای پیرسینگ ، از جمله سوزن‌ ها و جواهرات ، قبل از استفاده به درستی ضدعفونی شده‌اند .

مراقبت‌ های پس از پیرسینگ : پس از انجام پیرسینگ ، دستورالعمل ‌های بهداشتی ارائه شده توسط متخصص را به دقت دنبال کنید و انجام دهید . این اعمال شامل شستشوی منظم و ملایم محل پیرسینگ با آب و صابون ، و استفاده از محلول ‌های ضدعفونی مناسب است .

پرهیز از لمس با دستان کثیف : اجتناب از لمس کردن ناحیه پیرسینگ با دستان کثیف و یا مرطوب ، می ‌تواند از انتقال باکتری ‌ها و ویروس ‌ها به ناحیه پیرسینگ جلوگیری کند .

مراقبت از جواهرات پیرسینگ : اطمینان حاصل کنید که جواهرات استفاده شده برای پیرسینگ ، از جنس مناسب ، ضدعفونی شده و تمیز هستند . همچنین جواهرات را در طول فرآیند بهبودی پوست ، به مدت لازم و با رعایت بهداشت استفاده کنید .

توجه به علائم عفونت : در صورت بروز هرگونه علامت هشدار دهنده ی عفونت ، مانند : تورم ، قرمزی ، درد ، و خروج ترشحات غیرعادی ، به پزشک خود مراجعه کنید تا قبل از بروز مشکلات جدی تر ، اعمال مناسب را در جهت بهبود وضعیتتان انجام دهید .

از طریق رعایت این راهکارها و مراقبت‌ ها ، می ‌توانید احتمال ابتلا به عفونت پس از پیرسینگ گوش را به حداقل برسانید و از پیدایش مشکلات جدی جلوگیری کنید .

در ادمه بخوانید : حساسیت گوش به بدلیجات + راهکار ها

درمان این عارضه چگونه صورت می گیرد و چه باید کرد ؟

درمان عفونت پیرسینگ گوش بستگی به شدت و نوع عفونت دارد . اما در حالت کلی مراحل درمان عفونت پیرسینگ گوش عبارتند از:

پاکسازی کردن منطقه عفونی :

شستشوی دقیق و ملایم ناحیه پیرسینگ با آب و صابوناستفاده از محلول‌ های ضدعفونی کننده مانند محلول ‌های مایع ضدعفونی و یا ترجیحا محلول‌ های خاصی که مورد تایید پزشکتان هستند .

پاکسازی کردن منطقه عفونی

مصرف آنتی‌بیوتیک‌ ها :

در صورت عفونت باکتریایی ، پزشک ممکن است آنتی‌بیوتیک‌ های موضعی مانند کرم‌ ها یا محلول ‌های ضدعفونی تجویز کند .در موارد شدید‌تر ، آنتی‌بیوتیک ‌های داخلی ممکن است لازم باشند .

ترکیبات ضد التهاب :

استفاده از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی مانند آسپرین یا ایبوپروفن می ‌تواند به کنترل درد و التهاب ناشی از عفونت کمک کند .

مراقبت محیطی :

اطمینان از نظافت مناسب محیط اطراف ناحیه پیرسینگ .

جلوگیری از محیط‌ های مرطوب و مستعد برای رشد باکتری ‌ها .

خارج کردن جسم خارجی :

اگر عفونت ناشی از جسم خارجی مثل جواهرات پیرسینگ باشد ، ممکن است نیاز به خارج کردن آن با استفاده از ابزارهای پزشکی باشد .

مراقبت‌ های تکمیلی :

ممکن است پزشک معالج شما مراقبت‌ های تکمیلی مانند سرماخوردگی یا استفاده از پنبه و سربند برای حفاظت از ناحیه پیرسینگ توصیه کند .

پیگیری پزشکی مستمر :

پس از درمان عفونت ، ممکن است نیاز به مراقبت و پیگیری مستمر داشته باشید تا از بهبودی کامل اطمینان حاصل کنید و از بروز عفونت جلوگیری شود .

در هر صورت ، باید همواره با پزشک متخصص مشورت کنید تا درمان مناسب و تمامی شده برای عفونت پیرسینگ گوش خود را دریافت کنید .

هنگام بروز علائم عفونت ، پزشک ممکن است دارو های ضدباکتری و ضدالتهابی تجویز کند . در موارد شدید‌تر ، ممکن است نیاز به خارج کردن جسم خارجی (مثلاً قطعه جواهرات) و یا استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ های داخلی باشد .

عفونت پیرسینگ گوش یک مسئله جدی است که می ‌تواند زندگی روزمره و کیفیت زندگی را تحت تاثیر قرار دهد . با انجام مراقبت‌ های لازم پس از پیرسینگ و به موقع به پزشک مراجعه کردن در صورت بروز هرگونه علامت عفونت ، می ‌توان از این مشکل جلوگیری کرد و از آسیب‌ های جدی بهداشتی جلوگیری نمود .

اردیبهشت 23, 1403 توسط admin 0 دیدگاه

گوش درد در دوران بارداری

اگر بارداری را تجربه کرده باشید می دانید که در این دوره ، بدن مسائل مختلفی را تجربه می کند و این اتفاقات ممکن است با به وجود امدن درد و یا التهاب ، در بخش های مختلفی از بدن همراه باشد و این امری طبیعی است . با مطالعه ی این مقاله می توانید در مورد عوامل موثر بر گوش درد در دوران بارداری و راه های مدیریت کردن این عارضه ، اطلاعات لازم را به دست اورید .

اما در هر صورت به خاطر اهمیت فراوان این دوره ، به یاد داشته باشید که اگر دردی غیر عادی احساس کردید حتما به پزشک متخصص مراجعه کنید و در صورت نیاز تحت مراقبت قرار بگیرید تا بتوانید با اطمینان خاطر بیشتری این دوره را سپری کنید .

عوامل به وجود آورنده ی درد گوش در دوران بارداری

تغییرات هورمونی :  در دوران بارداری ، تغییرات هورمونی از جمله افزایش استروژن و پروژسترون می‌ توانند به تورم و التهاب در بدن و همچنین مجرای گوش منجر شده و در نتیجه درد گوش را ایجاد کنند .

افزایش حجم خون:  در دوران بارداری ، حجم خون در بدن زنان افزایش می ‌یابد که می‌ تواند فشار مازادی بر سیستم عروقی ایجاد کند . این مساله باعث به وجود امدن فشار بیشتری در عروق کوچک گوش می شود و در نتیجه این امر ممکن است باعث درد گوش در بارداری شود .

تغییرات سیستم ایمنی : سیستم ایمنی زنان در دوران بارداری تغییر می ‌کند که می ‌تواند باعث شود ، آنها حساسیت بیشتری نسبت به عفونت‌ های گوش داشته باشند که ممکن است منجر به درد گوش شوند   .

افزایش فشار مایعات :  افزایش مایعات بدنی در دوران بارداری می ‌تواند منجر به افزایش فشار در سیستم لنفاوی شود که این امر ممکن است به تورم و التهاب در گوش منجر شود و در نتیجه درد گوش را تشدید کند .

استرس و فشار ناشی از بارداری :  استرس و فشارهای روانی ناشی از بارداری می ‌توانند به افزایش درد گوش منجر شوند ، زیرا استرس می‌ تواند به افزایش فشار خون و فشار عروق منجر شود که این امر می‌ تواند باعث به وجود امدن تنش در گوش و درد گوش  شود .

پیشگیری از درد گوش در دوران بارداری 

پیشگیری از درد گوش در بارداری می ‌تواند با رعایت چند راهکار ساده و اقدامات پیشگیرانه انجام شود . در زیر به برخی از روش ‌های موثر برای پیشگیری از گوش درد در بارداری اشاره می‌شود :

حفظ بهداشت گوش :  اطمینان حاصل کنید که گوش های شما تمیز است و هر گونه الودگی را از بین ببرید . استفاده از گوش پاک کن و.. را به منظور پاکسازی گوش کم کنید و همچنین استفاده از وسایل شخصی مثل هندزفری‌ های گوشی را به حداقل برسانید .

جلوگیری از تماس با عوامل تحریک ‌کننده :  تلاش کنید از عواملی مانند دود سیگار ، آلودگی هوا ، و صداهای شدید که ممکن است به تحریک گوش منجر شوند ، دوری کنید .

مراقبت از سلامتی دهان و دندان :  عفونت ‌های دهان و دندان می ‌توانند به عفونت ‌های گوش نیز منتقل شوند . بنابراین ، حفظ بهداشت دهان و دندان ، از جمله تمیزی روزانه ، استفاده از مسواک و نخ دندان و مراجعه منظم به دندانپزشک می ‌تواند در پیشگیری از عفونت ‌های گوش موثر باشد .

Oral health care

مدیریت استرس :  تلاش کنید استرس و فشارهای روانی خود را کاهش دهید . استفاده از تکنیک ‌های مدیریت استرس مانند تمرینات تنفسی ، مدیتیشن ، یوگا و یا مطالعه می ‌تواند به کاهش درد و ناراحتی در گوش کمک کند .

از آنجا که پیشگیری از عفونت‌ ها و مسائل گوش در دوران بارداری بسیار مهم است ، بهتر است هرگونه نگرانی یا علائم غیر عادی را به پزشک متخصص خود اطلاع دهید تا به موقع تشخیص داده و درمان مناسب اعمال شود .

درمان درد گوش در بارداری 

درمان درد گوش در بارداری باید با دقت و توجه به سلامتی مادر و جنین انجام شود . در اینجا چند روش درمانی برای کاهش درد گوش در بارداری ارائه می ‌شود :

استراحت : استراحت به مدت کافی ، به همراه خواب به موقع و کاهش یافتن استرس و فشارهای روزمره می ‌تواند به تسکین درد گوش کمک کند .

استفاده از کمپرس سرد و گرم :  استفاده از کمپرس گرم یا سرد به صورت محلی می ‌تواند به تسکین درد گوش در بارداری کمک کند . برای انجام این عمل ، می ‌توانید با توجه به شرایط و تشخیص علت درد ، از یک کیسه اب گرم کوچک استفاده کنید و یا قاشقی که از قبل باید در فریزر گذاشته شده باشد را به مدت کوتاهی بر روی گوش قرار دهید .

ماساژ دادن :  ماساژ ملایم در نواحی اطراف گوش می ‌تواند به تسکین درد کمک کند . این عمل می ‌تواند فشار وارده بر ان ناحیه را کاهش داده و به تسکین التهابات نیز کمک کند .

استفاده از قطره ‌های ضد التهاب گوش :  استفاده از قطره ‌های گوشی که دارای خواص ضد التهابی هستند نیز ، می ‌تواند به کاهش التهاب و درد در گوش کمک کند. با این حال ، قبل از استفاده از هر گونه دارویی ، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید .

Anti-ear drops

مشاوره پزشک :  در صورتی که درد گوش مداوم باشد یا همراه با علائم دیگری مانند تب ، تورم شدید ، یا عفونت باشد ، لازم است حتما با پزشک خود مشورت کنید . پزشک می ‌تواند شما را راهنمایی کند و اگر نیاز به درمان خاصی داشته باشید ان را برایتان لحاظ کند .

جلوگیری از عوامل تحریک ‌کننده :  مسلما مواردی که باید برای پیشگیری رعایت شوند در طول درمان نیز لازم هستند . بنابراین تلاش کنید از عواملی مانند دود سیگار ، آلودگی هوا ، و صداهای شدید که ممکن است مضر باشند و به تحریک گوش منجر شوند ، دوری کنید . دوری از این موارد می ‌تواند به کاهش احتمال ابتلا به التهابات گوش و در نتیجه درد گوش در بارداری کمک کند .

حفظ بهداشت گوش :  مطمئن شوید که گوش شما تمیز هستند و هرگونه الودگی و جرم را از بین ببرید . استفاده از گوش پاک کن به منظور پاکسازی گوش ، و حتی ترجیحا استفاده از وسایل شخصی مثل هندزفری و.. را به حداقل برسانید .

در نهایت ، همواره مهم است که در صورت وجود درد شدید گوش در بارداری یا همراهی با علائم نگران ‌کننده دیگر ، به پزشک خود مراجعه کنید تا از صحت و سلامتی خود و در نتیجه دلبندتان اطمینان حاصل کنید .

درد گوش در دوران بارداری ممکن است یکی از عوارض رایجی باشد که زنان با آن مواجه می ‌شوند . با درک عوامل موثر و استفاده از رویکرد های مدیریتی مناسب ، می ‌توان این درد را کاهش داد و کیفیت دوران بارداری را بهبود بخشید . همچنین ، مشاوره با پزشک در صورت لزوم می ‌تواند در تشخیص و درمان عوارض جانبی کمک کند .

اردیبهشت 2, 1403 توسط admin 0 دیدگاه

حساسیت گوش به بدلیجات

حساسیت به بدلیجات، یکی از مسائلی است که برای بسیاری از افراد مشکل‌ساز می‌شود و می‌تواند به ویژه در مورد گوش، عوارض جدی به همراه داشته باشد. بدلیجات، عواملی مانند انواع آویزها، گوشواره‌ها، انگشترها و … می‌باشند که ممکن است باعث واکنش‌های حساسیتی شود که در برخی افراد، علایمی مانند تورم، خارش، قرمزی و در بعضی موارد حتی عفونت‌های گوش را ایجاد کنند. در این مقاله به بررسی علل، عوارض و راهکارهای مقابله با حساسیت گوش به بدلیجات خواهیم پرداخت.

علت حساسیت گوش به بدلیجات

علت حساسیت گوش به بدلیجات می‌تواند به عوامل مختلفی بازگردد، از جمله:

آلرژی

یکی از عوامل شایع حساسیت گوش به بدلیجات ، آلرژی به مواد مختلف است که در ساخت بدلیجات استفاده می ‌شوند . موادی مانند نیکل ، کبالت ، سرب ، و مس که آلرژن‌ یا حساسیت زا های شایعی در بدلیجات هستند .

زیاده روی در استفاده از بدلیجات

استفاده بیش از حد از بدلیجات و تماس مداوم آن‌ها با پوست گوش نیز می‌تواند منجر به تحریک و التهاب شود که در نتیجه حساسیت گوش را ایجاد می ‌کند . بنابراین توصیه می شود که در استفاده بدلیجات زیاده روی نکنید .

مواد شیمیایی

مواد شیمیایی موجود در بدلیجات ممکن است از جنس‌ها و ترکیبات مختلفی باشند که معمولاً برای ایجاد زیبایی، پایداری، یا تغییر شکل بدلیجات استفاده می‌شوند. این مواد شیمیایی ممکن است به عنوان رنگ‌ها، مواد روان‌کننده، آنتی‌اکسیدان‌ها، ضد‌عفونی‌کننده‌ها و مواد محافظتی در بدلیجات استفاده شوند.

علائم حساسیت گوش

علائم حساسیت گوش به بدلیجات ممکن است خود را به این طرق نشان دهند :

  • تورم: تورم و ورم در منطقه گوش، به ویژه در محل تماس با بدلیجات، ممکن است نشانه حساسیت باشد.
  • خارش خفیف و یا شدید ان ناحیه: حس خارش در پوست گوش، به ویژه بعد از استفاده از بدلیجات، ممکن است نشانه حساسیت باشد.
  • قرمزی یا تغییر رنگ پوست: پوست گوش ممکن است قرمز و التهابی شود که نشانه حساسیت و تحریک پوستی است.
  • درد و ناراحتی: در برخی موارد، حساسیت گوش می‌تواند با درد و ناراحتی در منطقه گوش همراه باشد
  • آب آلودگی و ترشح: افزایش تولید آب گوش یا ترشحات غیرطبیعی از گوش ممکن است به وجود حساسیت اشاره داشته باشد.

در مواردی که  فرد حساسیت شدید داشته باشد مشاهده تاول نیز می تواند جزو علایم باشد.

چگونگی تشخیص حساسیت گوش به بدلیجات

برای تشخیص حساسیتتان به بدلیجات پس از دیدن هر کدام از علائم ذکر شده ترجیحا به پزشک مراجعه کنید. پزشک بعد از گرفتن شرح حال شما می تواند با گرفتن و استفاده از نتایج آزمایش پوست و گاها آزمایش خون وجود این آلرژی را تشخیص بدهد و نوع آن را نیز مشخص کند . او همچنین می تواند با استفاده از این آزمایشات آلرژن یا ماده حساسیت زا را در خون شما شناسایی کند و نوع ماده محرک را تعیین کند و در ادامه درمان مناسب برای شما را نیز بهتان معرفی کند تا در راستای بهبود سریع تر تلاش کنید.

درمان حساسیت گوش به بدلیجات

پس از تأیید حساسیت پوستی به زیورآلات و تشخیص نوع آن توسط پزشک مربوطه نوبت به درمان حساسیت به بدلیجات می رسد که با توجه به تشخیص و نسخه پزشکی می توانند شامل مواردی مثل استفاده از داروهای خوراکی از جمله آنتی هیستامین ، پرومتازین ، سیتریزین ، داروهای آنتی بیوتیک و یا پماد های موضعی و پماد حساسیت به بدلیجات از جمله پماد منتول ، پماد بتامتازون ، پماد کلوبتازول ، پماد لیدوکائین و …. باشند که قادر هستند در درمان این عارضه تأثیرات مثبتی بگذارند و به عنوان درمان دارویی حساسیت به بدلیجات استفاده شوند.

پیشگیری

پیشگیری کردن همیشه بهتر از به دنبال راه درمان گشتن است پس هنگام خرید و یا موقع استفاده از اینگونه وسایل بهتر است از حساسیت نداشتن به انها اطمینان حاصل کنید تا سلامتی شما به خطر نیفتد و دچار مشکلاتی مثل زخم و عفونت و خشکی و.. نشوید . در ادامه به مواردی که می توانید برای پیشگیری از بروز این مشکلات رعایت کنید خواهیم پرداخت.

استفاده از مرطوب کننده‌ ها

می توانید برای پیشگیری از حساسیت به بدلیجات از مرطوب کننده‌ ها استفاده کنید . عموما تماس مستقیم انواع وسایل با پوست علت اصلی بروز آلرژی های پوستی است . یکی از راحت‌ ترین روش‌ های جلوگیری از تماس مستقیم بدلیجات با پوست ، بکار بردن کرم مرطوب کننده است . قبل از پوشیدن بدلیجات محل تماس را با مرطوب کننده به خوبی بپوشانید .

استفاده از برق ناخن

از برق ناخن استفاده کنید . در نظر داشته باشید زیورآلاتی هستند که در قسمت قفل و گیره شان ، شامل مواد آلرژی زا هستند و برخی از زیور الات نیز در قسمت بدنه . یکی از روش هایی که می توانید برای جلوگیری از تماس این قسمت ها با پوست به کار بگیرید این است که از برق ناخن استفاده کنید . به این صورت که ان قسمت از زیورالاتتان را به طور کامل با برق ناخن بپوشانید و صبر کنید خشک شود تا بتوانید بدون دغدغه از ان استفاده کنید با این کار می توانید از تماس مستقیم زیورالات با پوستتان جلوگیری کنید و احتمال بروز حساسیت را کاهش دهید .

لایه‌های محافظ از جنس استیل

همچنین اگر به استیل حساسیت ندارید حتی می توانید لایه محافظی از جنس استیل نیز بر روی بدلیجات قدیمی تان بکشید . اگر بدلیجات مورد علاقه تان قدیمی شده و یا رنگ و جذابیت اولیه خود را از دست داده می توانید ان ها را پیش سازندگان شان ببرید و از آن‌ ها بخواهید که لایه‌ ای محافظ از جنس استیل روی بدلیجاتتان بکشند ؛ زیرا با گذشت زمان ، لایه محافظ روی بدلیجات از بین می رود و باعث افزایش حساسیت‌زایی می‌شوند.

تمیز و خشک کردن پوست

پوستتان را خشک نگه دارید و قسمت مورد تماس با بدلیجات را به صورت کامل تمیز و خشک کنید . نبود رطوبت و آلودگی می‌ تواند باعث شود حساسیت پوستی تان کمتر شود و به سادگی بروز پیدا نکند.

حساسیت گوش و پوست به بدلیجات یک مشکل شایع است که می ‌تواند از جمله موارد آزار دهنده و عوامل منفی بر روی کیفیت زندگی فرد باشد . با اطلاع از علائم و علت های به وجود امدن این حساسیت ، می ‌توان در جهت بهبود و درمان این عارضه اقدام کرد . با مشاوره پزشک متخصص و رعایت توصیه‌ های ذکر شده ، این مشکل قابل مدیریت است

فروردین 24, 1403 توسط admin 0 دیدگاه

بهترین سن برای کاشت حلزون گوش

در این مقاله، به بررسی بهترین سن برای انجام عمل کاشت حلزون می‌پردازیم. به عنوان یکی از موارد مهم در انجام این عمل جراحی، تعیین زمان مناسب برای انجام آن می‌تواند نقش مهمی در موفقیت عمل داشته باشد. در این راستا، عواملی مانند رشد و توسعه گوش، ساختار بدن، و نیازهای شنوایی فرد مورد بررسی قرار می‌گیرند تا بهترین زمان برای انجام کاشت حلزون تعیین شود.

توضیح مختصر درمورد جراحی کاشت حلزون گوش

کاشت حلزون، یک عمل جراحی است که بهبود شنوایی افرادی را که با مشکلات شنوایی مواجه هستند، هدف قرار می‌دهد. در این روش، یک دستگاه الکترونیکی که به عنوان حلزون شناخته می‌شود، به گوش داخلی فرد کاشته می‌شود. این حلزون الکترونیکی اطلاعات صوتی را از محیط اطراف گوش جمع‌آوری کرده و به صورت سیگنال‌های الکتریکی به عصب‌های شنوایی منتقل می‌کند، که در نتیجه باعث بهبود شنوایی فرد می‌شود. این عمل جراحی معمولاً برای افرادی که با ناشنوایی شدید یا نابینایی شنوایی رنج می‌برند، انجام می‌شود و می‌تواند به آنها کمک کند تا به طور موثرتری از جهان اطراف خود بپذیرند.

به چه دلیل روش کاشت حلزون پیشنهاد می شود ؟

در شرایطی که استفاده از سمعک بهبودی در شنوایی نداشته باشد، استفاده از روش کاشت حلزون گزینه‌ای مطرح است. اغلب افرادی که با کم‌شنوایی عمیق مواجه هستند، نیاز به این عمل جراحی دارند. کاشت حلزون می‌تواند کیفیت شنوایی را بهبود بخشد و به افراد کمک کند تا به صورت موثرتری با محیط اطرافشان ارتباط برقرار کنند.

در کودکانی که دچار کم‌شنوایی دو طرفه هستند، کاشت حلزون معمولاً در هر دو گوش انجام می‌شود. انجام این عمل جراحی در سنین کودکی از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا این اقدام می‌تواند در فرآیند یادگیری زبان کودکان تأثیر گذار باشد و به آنها کمک کند که به طور بهتری با محیط ارتباط برقرار کنند.

شرایط کاشت حلزون گوش چیست ؟

در شرایطی که استفاده از سمعک بهبودی در شنوایی نداشته باشد، استفاده از روش کاشت حلزون گزینه‌ای مطرح است. اغلب افرادی که با کم‌شنوایی عمیق مواجه هستند، نیاز به این عمل جراحی دارند. کاشت حلزون می‌تواند کیفیت شنوایی را بهبود بخشد و به افراد کمک کند تا به صورت موثرتری با محیط اطرافشان ارتباط برقرار کنند.

در کودکانی که دچار کم‌شنوایی دو طرفه هستند، کاشت حلزون معمولاً در هر دو گوش انجام می‌شود. انجام این عمل جراحی در سنین کودکی از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا این اقدام می‌تواند در فرآیند یادگیری زبان کودکان تأثیر گذار باشد و به آنها کمک کند که به طور بهتری با محیط ارتباط برقرار کنند.

تاثیر سن کاشت حلزون گوش بر توانبخشی شنوایی

مهم است به این نکته هم توجه داشته باشید که اگرچه سن بیمار ممکن است جوان باشد و انتظار داشته باشیم کاشت حلزون گوش در او بهبود شنوایی بیشتری داشته باشد، اما همچنان لازم است زمانی که کاشت حلزون انجام می‌شود، به تعویق بیفتد. این امر به دلیل ضرورت استفاده از توانبخشی شنوایی توسط بیمار است تا مغز بتواند بهترین استفاده را از صداها بردارد.

اگر شما قصد دارید که کاشت حلزون گوش را انجام دهید، اما در مورد جزئیات عمل جراحی یا سن مناسب برای آن اطلاعات کافی ندارید، می‌توانید از خدمات ویزیت آنلاین دکتر گوش و حلق و بینی در سایت ایران اتولوژی بهره‌مند شوید. این روش ساده و کارآمد به شما این امکان را می‌دهد تا در مدت زمان کوتاهی و با کمترین هزینه، مشاوره کاملی از یک پزشک متخصص دریافت کنید و سوالات خود را مطرح کنید.

سن طلایی کاشت حلزون گوش چه زمانی است ؟

بهترین راه برای بازگرداندن شنوایی در کودکان دارای کم شنوایی عمیق، که استفاده از سمعک نتواند بهبودی مطلوبی ایجاد کند، انجام عمل کاشت حلزون گوش است.

در سه سال اول زندگی کودک، مغز احتمالاً بهترین توانایی برای انطباق با تحریک‌های الکتریکی حلزون را دارد، بنابراین کاشت حلزون در این دوران می‌تواند بهترین نتیجه را به دنبال داشته باشد. شناسایی و درمان زودهنگام می‌تواند در بهبود شنوایی کودکان در آینده تأثیرگذار باشد.

آیا کاشت حلزون گوش در بزرگسالان نیر ممکن است ؟

در بزرگسالان، بهترین نتیجه پس از کاشت حلزون گوش با مدت زمان کاهش شنوایی مرتبط است. بنابراین، در این حالت، بهتر است هرچه زودتر پس از تشخیص کاهش شنوایی عمیق، به جراحی کاشت حلزون پرداخته شود.

در کل کاشت حلزون می‌تواند در هر سنی منجر به بهبود شرایط شنوایی شود. با این حال، زمانی که مغز با کاشت حلزون سازگاری یافته، تا حدودی به سن و مدت زمان کاهش شنوایی بستگی دارد. بنابراین، تشخیص زودرس کاهش شنوایی و اقدام به جراحی کاشت حلزون می‌تواند به طور قابل توجهی در فرآیند بهبودی مؤثر باشد.

آیا سن کاشت حلزون گوش  به توانبخشی سیستم شنوایی ارتباط دارد ؟

هر چند که سن بیمار متقاضی کاشت حلزون گوش کم باشد و انتظار داشته باشیم اثربخشی درمان بیشتر باشد، اما باید به یاد داشت که زمانی که کاشت حلزون انجام می‌شود، به تعویق بیفتد. این به دلیل ضرورت استفاده بیمار از توانبخشی شنوایی است تا مغز بتواند بهترین استفاده را از صداها بردارد.

اگر شما قصد دارید کاشت حلزون گوش را انجام دهید، اما در مورد جزئیات عمل جراحی یا سن مناسب برای آن اطلاعات کافی ندارید، می‌توانید از مشاوره وب سایت دکتر فرامرز معماری، فوق تخصص گوش بهره‌مند شوید. این روش ساده و کارآمد به شما این امکان را می‌دهد تا در مدت زمان کوتاهی و با کمترین هزینه، مشاوره کاملی از یک پزشک متخصص دریافت کنید و سوالات خود را مطرح کنید.

فروردین 21, 1403 توسط admin 0 دیدگاه

زخم گوش در نوزادان

مانی که زخم‌ها و آسیب‌هایی که در گوش نوزادان ایجاد می‌شود، موضوعی است که مراقبین و والدین همواره به آن توجه ویژه‌ای می‌کنند. این مسئله نه تنها نگرانی والدین را به وجود می‌آورد، بلکه می‌تواند نشان‌دهنده مشکلات پزشکی جدی نیز باشد که نیازمند بررسی و درمان فوری است. زخم گوش در نوزادان ممکن است از انواع مختلفی باشند و عوامل متعددی می‌توانند در ایجاد آن‌ها دخیل باشند، از جمله عفونت‌های قارچی و باکتریایی، ترشحات گوش، تغییرات هورمونی، یا حتی آلرژی‌های پوستی.

دلایل ابتلا به زخم گوش نوزاد

خشکی پوست گوش می‌تواند به عنوان عاملی برای ایجاد زخم‌ها در گوش نوزادان مؤثر باشد. این موضوع معمولاً به عنوان یک عامل اصلی در ظهور زخم‌ها و حساسیت‌های پوستی گوش‌ها در نوزادان مطرح می‌شود. در زیر، توضیحاتی در مورد خشکی پوست گوش و اثرات آن برای نوزادان آورده شده است:

ترکیدگی و تحریک پوست گوش

خشکی پوست گوش می‌تواند باعث ترکیدگی پوست و ظاهر ترک‌های کوچک در سطح پوست گوش شود. این ترک‌ها ممکن است به دلیل نقص در مرطوب‌کننده طبیعی پوست گوش باشد. ترکیدگی پوست باعث تحریک و التهاب پوست می‌شود که می‌تواند به ایجاد زخم‌ها و خراش‌های کوچک در گوش نوزاد منجر شود.

قارچی شدن پوست گوش

در شرایطی که پوست گوش خشک شود، احتمال آلودگی به عفونت‌های قارچی افزایش می‌یابد. این عفونت‌ها ممکن است باعث تشکیل زخم‌ها و التهابات در پوست گوش شوند که نیازمند مداخله و درمان می‌باشند.

در کل، خشکی پوست گوش نوزادان می‌تواند منجر به تحریک، ترکیدگی و حساسیت پوست شود که در نهایت می‌تواند به ایجاد زخم‌ها و خراش‌های کوچک در گوش نوزادان منجر شود.

آلرژی

برخی از نوزادان ممکن است به مواد خاصی که با پوست یا گوش آن‌ها در تماس هستند، آلرژی داشته باشند که منجر به تحریک پوست و ایجاد زخم‌ها می‌شود. آلرژی می‌تواند باعث تحریک و حساسیت پوست گوش شود که منجر به ایجاد آسیب‌هایی مانند زخم‌ها و خراش‌های کوچک در این منطقه می‌شود. واکنش ناخواسته و بیش از حد سیستم ایمنی بدن به مواد خارجی می‌تواند منجر به التهاب و تغییرات در پوست گوش گردد. این واکنش معمولاً به عواملی مانند مواد شیمیایی مانند شامپوها ، قطره بهداشتی ، غبار، گرده‌های گیاهی، یا زیور آلات و جواهرات ، سمعک و … واکنش نشان می‌دهد که می‌تواند زخم‌های مزمن و ناخوشایند را در گوش نوزادان ایجاد کند.

آکنه نوزادی (Neonatal Acne)

آکنه نوزادی یک وضعیت پوستی است که معمولاً در نوزادان زیر یک ماهگی رخ می‌دهد. این وضعیت ممکن است با ظاهر جوش‌ها، برآمدگی‌ها، یا زخم‌های کوچک بر روی پوست صورت و گاهی در سایر نقاط پوست مشخص شود. بیشترین اغلبیت این آکنه‌ها در مرددان چینی و افریقایی‌ای که پوست ضخیم و چربی دارند ظاهر می‌شوند.

زخم گوش در نوزادان

این وضعیت پوستی برای نوزادان غیرعفونی و بی خطر است و معمولاً تا چند هفته یا ماه بعد از تولد بدون درمان خودبخود بهبود می‌یابد. علت دقیق این نوع آکنه‌ها هنوز مشخص نیست، اما برخی از عواملی که ممکن است در ظهور آن‌ها نقش داشته باشند عبارتند از:

  • تغییرات هورمونی: تغییرات هورمونی در دوران نوزادی ممکن است باعث تحریک پوست و ایجاد آکنه‌های نوزادی شود.
  • انتقال هورمون‌ها از مادر به نوزاد: برخی از آکنه‌های نوزادی ممکن است به علت انتقال هورمون‌ها از مادر به نوزاد در دوران حاملگی باشد.
  • ترشحات چربی پوست: ترشحات چربی پوست نوزادان ممکن است در گره‌های مویی باقی بمانند و باعث انسداد منافذ پوستی شود که منجر به ظهور آکنه‌های نوزادی می‌شود.

از آنجایی که آکنه نوزادی معمولاً غیرخطرناک است و به طور خودبخودی بهبود می‌یابد، تجویز درمان خاصی معمولاً لازم نیست. اما در صورتی که آکنه‌ها به طور مداوم و شدید پیشرفت کنند یا با علائمی همچون التهاب و قرمزی شدید همراه باشند، بهتر است به پزشک مراجعه کرده و مشاوره و درمان مناسب را دریافت کنید.

 تغییرات آب و هوایی

تغییرات آب و هوایی می‌توانند تأثیر مستقیمی بر پوست حساس نوزادان داشته باشند. برای مثال، هوای خشک و سرد در فصل زمستان می‌تواند باعث خشک شدن پوست گوش نوزادان شود. این خشکی می‌تواند به ترکیدگی پوست و ایجاد زخم‌هایی در این منطقه منجر شود. علاوه بر این، در فصل‌های گرم و خشک، نوزادان ممکن است در معرض تعریق زیاد قرار گیرند که می‌تواند باعث ترشح بیشتر چربی و ترشحات پوستی شود و در نتیجه باعث انسداد منافذ پوست و ایجاد زخم‌های مرتبط با آکنه شود. این تغییرات آب و هوایی می‌توانند به طور مستقیم باعث تحریک پوست گوش نوزاد شوند و به ایجاد زخم‌ها و التهابات در این منطقه منجر شوند.

پیشگیری از زخم گوش نوازدان

برخی روش‌ها و نکات می‌توانند به پیشگیری از زخم‌های گوش در نوزادان کمک کنند:

  • حفظ تمیزی: حفظ تمیزی و بهداشت پوست گوش نوزاد از اهمیت بالایی برخوردار است. پوست گوش را به دور از آلودگی‌ها، خشک نگه دارید و از شستشوی منظم با آب ولرم استفاده کنید.
  • استفاده از محصولات مناسب: برای شستشو و مراقبت از پوست گوش نوزاد، از محصولاتی استفاده کنید که ملايم و مناسب برای پوست حساس آن‌ها باشند. از محصولات با pH مناسب و بدون عطر و رنگ استفاده کنید.
  • جلوگیری از انسداد پوست: ترشحات چربی و ترشحات پوستی می‌توانند باعث انسداد منافذ پوست و ایجاد آکنه‌های نوزادی شوند. با استفاده از محصولات خاص و مناسب، پوست را تمیز نگه دارید تا از این نوع انسدادها جلوگیری شود.
  • اجتناب از تماس با مواد آلرژی‌زا: اگر متوجه شدید که نوزادتان به مواد خاصی حساسیت دارد، اجتناب کنید که پوست گوش نوزاد با این مواد در تماس باشد.
  • نگهداری از میزان رطوبت: در فصل‌های خشک، استفاده از رطوبت‌دهنده‌ها و مرطوب‌کننده‌های مناسب می‌تواند به حفظ رطوبت پوست کمک کند و از خشک شدن آن جلوگیری نماید.
  • مراقبت و نظارت مستمر: با دقت پوست گوش نوزاد را مشاهده کنید و در صورت مشاهده هرگونه تغییرات یا آسیب‌هایی، به پزشک مراجعه کنید.

از طرفی همواره مراجعه به یک پزشک کودکان و مشاوره با او می‌تواند در شناسایی و راهنمایی برای پیشگیری از زخم‌های گوش نوزاد مفید باشد.

راهکار های موثر درمان زخم گوش نوزاد

برای درمان زخم‌های گوش نوزادان، می‌توانید از روش‌ها و مراحل زیر استفاده کنید:

تمیز کردن منطقه: قبل از هر چیز، منطقه زخم را با آب ولرم و ملافه نرمی تمیز کنید تا از آلودگی جلوگیری شود.

ضدعفونی کردن: در صورت لزوم، می‌توانید از محلول‌های ضدعفونی ملایم و مورد تأیید پزشک استفاده کنید تا احتمال عفونت را کاهش دهید.

استفاده از کرم‌ها یا ژل‌های التیام‌بخش: برای تسریع در فرآیند بهبودی، می‌توانید از کرم‌ها یا ژل‌های التیام‌بخش مخصوص زخم‌های پوستی استفاده کنید. این محصولات معمولاً حاوی موادی مانند دکسپانتنول یا آلوئه‌ورا هستند که به التیام و ترمیم پوست کمک می‌کنند.

پوشاندن زخم: پوشاندن زخم با یک باند یا باند چسبنده پزشکی می‌تواند از تماس مستقیم با آلودگی‌ها و ایجاد محیط محافظت‌کننده برای زخم استفاده کنید.

مشاوره پزشک: در صورتی که زخم گوش نوزاد شما به طور مداوم تحت تأثیر قرار گرفت یا به علت تورم، التهاب یا علائم دیگر ایجاد شده است، بهتر است با پزشک متخصص مشورت کنید تا راهنمایی‌های دقیق‌تری در خصوص درمان این موضوع دریافت کنید.

چه زمانی باید به پزشک متخصص مراجعه کنیم ؟

بهتر است به پزشک مراجعه کنید در صورتی که علائم زیر را در نوزاد مشاهده کردید:

  • زخم شدید یا عمیقی داشته باشد

اگر زخم گوش نوزاد شما بسیار عمیق یا بزرگ باشد و یا خونریزی شدیدی داشته باشد، باید به پزشک مراجعه کنید تا درمان مناسب را توصیه کند.

  • زخم با علائم التهابی

گر زخم گوش همراه با علائمی همچون قرمزی، تورم، گرمی، یا تورم در محیط اطراف زخم باشد، احتمال التهاب وجود دارد و بهتر است با پزشک مشورت کنید.

  • زخم پایدار باشد

اگر زخم گوش نوزاد شما به طور مداوم پایدار بوده و بهبود یافتن آن بسیار کند بوده است، بهتر است با پزشک مراجعه کنید تا علت این موضوع را تشخیص دهد و راهنمایی‌های لازم را ارائه کند.

  • در صورت علائم غیرعادی

اگر هرگونه علائم غیرعادی همچون تب، استفراغ، دیس‌ژاستی، یا علائم دیگر در کنار زخم گوش دیده می‌شود، بهتر است به پزشک مراجعه کنید.

  • اگر نسبت به درمان‌های خانگی پاسخ نمی‌دهد

 زمانی که زخم گوش با درمان‌های خانگی بهبود نیابد و وضعیت نوزاد شما بدتر شود، بهتر است به پزشک مراجعه کنید تا درمان‌های حرفه‌ای و مناسب‌تری را تجویز کند.

به طور کلی، هرگاه به عنوان والد، نگرانی‌هایی درباره وضعیت پوست گوش نوزادتان داشته باشید، بهتر است با پزشک مشورت کنید تا از آنچه که باید برای بهبود وضعیت کودکتان انجام دهید مطلع شوید. در این راستا، می‌توانید از طریق سایت دکتر فرامرز معماری با ایشان در ارتباط باشید .

در این مقاله، عوامل مختلفی که می‌توانند منجر به ایجاد زخم‌های گوش نوزاد شوند، شناسایی شده و راهکارهایی برای پیشگیری و مراقبت از پوست گوش نوزادان مطرح شده است. همچنین، روش‌های درمانی مختلفی که می‌توان برای بهبود و التیام زخم‌های گوش استفاده کرد، بررسی شده است. این مقاله نشان می‌دهد که با رعایت مراقبت‌های مناسب از پوست گوش نوزادان و در صورت لزوم، مشاوره و درمان مناسب توسط پزشک، می‌توان بهبودی و پیشگیری از زخم‌های گوش نوزادان را تضمین کرد.

فروردین 21, 1403 توسط admin 0 دیدگاه

زخم گوش در نوزادان

زخم‌ها و آسیب‌هایی که در گوش نوزادان ایجاد می‌شود، موضوعی است که مراقبین و والدین همواره به آن توجه ویژه‌ای می‌کنند. این مسئله نه تنها نگرانی والدین را به وجود می‌آورد، بلکه می‌تواند نشان‌دهنده مشکلات پزشکی جدی نیز باشد که نیازمند بررسی و درمان فوری است. زخم‌های گوش نوزادان ممکن است از انواع مختلفی باشند و عوامل متعددی می‌توانند در ایجاد آن‌ها دخیل باشند، از جمله عفونت‌های قارچی و باکتریایی، ترشحات گوش، تغییرات هورمونی، یا حتی آلرژی‌های پوستی.

دلایل ابتلا به زخم گوش نوزاد

خشکی پوست گوش می‌تواند به عنوان عاملی برای ایجاد زخم‌ها در گوش نوزادان مؤثر باشد. این موضوع معمولاً به عنوان یک عامل اصلی در ظهور زخم‌ها و حساسیت‌های پوستی گوش‌ها در نوزادان مطرح می‌شود. در زیر، توضیحاتی در مورد خشکی پوست گوش و اثرات آن برای نوزادان آورده شده است:

ترکیدگی و تحریک پوست گوش

خشکی پوست گوش می‌تواند باعث ترکیدگی پوست و ظاهر ترک‌های کوچک در سطح پوست گوش شود. این ترک‌ها ممکن است به دلیل نقص در مرطوب‌کننده طبیعی پوست گوش باشد. ترکیدگی پوست باعث تحریک و التهاب پوست می‌شود که می‌تواند به ایجاد زخم‌ها و خراش‌های کوچک در گوش نوزاد منجر شود.

قارچی شدن پوست گوش

در شرایطی که پوست گوش خشک شود، احتمال آلودگی به عفونت‌های قارچی افزایش می‌یابد. این عفونت‌ها ممکن است باعث تشکیل زخم‌ها و التهابات در پوست گوش شوند که نیازمند مداخله و درمان می‌باشند.

در کل، خشکی پوست گوش نوزادان می‌تواند منجر به تحریک، ترکیدگی و حساسیت پوست شود که در نهایت می‌تواند به ایجاد زخم‌ها و خراش‌های کوچک در گوش نوزادان منجر شود.

آلرژی

برخی از نوزادان ممکن است به مواد خاصی که با پوست یا گوش آن‌ها در تماس هستند، آلرژی داشته باشند که منجر به تحریک پوست و ایجاد زخم‌ها می‌شود. آلرژی می‌تواند باعث تحریک و حساسیت پوست گوش شود که منجر به ایجاد آسیب‌هایی مانند زخم‌ها و خراش‌های کوچک در این منطقه می‌شود. واکنش ناخواسته و بیش از حد سیستم ایمنی بدن به مواد خارجی می‌تواند منجر به التهاب و تغییرات در پوست گوش گردد. این واکنش معمولاً به عواملی مانند مواد شیمیایی مانند شامپوها ، قطره بهداشتی ، غبار، گرده‌های گیاهی، یا زیور آلات و جواهرات ، سمعک و … واکنش نشان می‌دهد که می‌تواند زخم‌های مزمن و ناخوشایند را در گوش نوزادان ایجاد کند.

آکنه نوزادی (Neonatal Acne)

آکنه نوزادی یک وضعیت پوستی است که معمولاً در نوزادان زیر یک ماهگی رخ می‌دهد. این وضعیت ممکن است با ظاهر جوش‌ها، برآمدگی‌ها، یا زخم‌های کوچک بر روی پوست صورت و گاهی در سایر نقاط پوست مشخص شود. بیشترین اغلبیت این آکنه‌ها در مرددان چینی و افریقایی‌ای که پوست ضخیم و چربی دارند ظاهر می‌شوند.

زخم گوش در نوزادان

این وضعیت پوستی برای نوزادان غیرعفونی و بی خطر است و معمولاً تا چند هفته یا ماه بعد از تولد بدون درمان خودبخود بهبود می‌یابد. علت دقیق این نوع آکنه‌ها هنوز مشخص نیست، اما برخی از عواملی که ممکن است در ظهور آن‌ها نقش داشته باشند عبارتند از:

  • تغییرات هورمونی: تغییرات هورمونی در دوران نوزادی ممکن است باعث تحریک پوست و ایجاد آکنه‌های نوزادی شود.
  • انتقال هورمون‌ها از مادر به نوزاد: برخی از آکنه‌های نوزادی ممکن است به علت انتقال هورمون‌ها از مادر به نوزاد در دوران حاملگی باشد.
  • ترشحات چربی پوست: ترشحات چربی پوست نوزادان ممکن است در گره‌های مویی باقی بمانند و باعث انسداد منافذ پوستی شود که منجر به ظهور آکنه‌های نوزادی می‌شود.

از آنجایی که آکنه نوزادی معمولاً غیرخطرناک است و به طور خودبخودی بهبود می‌یابد، تجویز درمان خاصی معمولاً لازم نیست. اما در صورتی که آکنه‌ها به طور مداوم و شدید پیشرفت کنند یا با علائمی همچون التهاب و قرمزی شدید همراه باشند، بهتر است به پزشک مراجعه کرده و مشاوره و درمان مناسب را دریافت کنید.

 تغییرات آب و هوایی

تغییرات آب و هوایی می‌توانند تأثیر مستقیمی بر پوست حساس نوزادان داشته باشند. برای مثال، هوای خشک و سرد در فصل زمستان می‌تواند باعث خشک شدن پوست گوش نوزادان شود. این خشکی می‌تواند به ترکیدگی پوست و ایجاد زخم‌هایی در این منطقه منجر شود. علاوه بر این، در فصل‌های گرم و خشک، نوزادان ممکن است در معرض تعریق زیاد قرار گیرند که می‌تواند باعث ترشح بیشتر چربی و ترشحات پوستی شود و در نتیجه باعث انسداد منافذ پوست و ایجاد زخم‌های مرتبط با آکنه شود. این تغییرات آب و هوایی می‌توانند به طور مستقیم باعث تحریک پوست گوش نوزاد شوند و به ایجاد زخم‌ها و التهابات در این منطقه منجر شوند.

پیشگیری از زخم گوش نوازدان

برخی روش‌ها و نکات می‌توانند به پیشگیری از زخم‌های گوش در نوزادان کمک کنند:

  • حفظ تمیزی: حفظ تمیزی و بهداشت پوست گوش نوزاد از اهمیت بالایی برخوردار است. پوست گوش را به دور از آلودگی‌ها، خشک نگه دارید و از شستشوی منظم با آب ولرم استفاده کنید.
  • استفاده از محصولات مناسب: برای شستشو و مراقبت از پوست گوش نوزاد، از محصولاتی استفاده کنید که ملايم و مناسب برای پوست حساس آن‌ها باشند. از محصولات با pH مناسب و بدون عطر و رنگ استفاده کنید.
  • جلوگیری از انسداد پوست: ترشحات چربی و ترشحات پوستی می‌توانند باعث انسداد منافذ پوست و ایجاد آکنه‌های نوزادی شوند. با استفاده از محصولات خاص و مناسب، پوست را تمیز نگه دارید تا از این نوع انسدادها جلوگیری شود.
  • اجتناب از تماس با مواد آلرژی‌زا: اگر متوجه شدید که نوزادتان به مواد خاصی حساسیت دارد، اجتناب کنید که پوست گوش نوزاد با این مواد در تماس باشد.
  • نگهداری از میزان رطوبت: در فصل‌های خشک، استفاده از رطوبت‌دهنده‌ها و مرطوب‌کننده‌های مناسب می‌تواند به حفظ رطوبت پوست کمک کند و از خشک شدن آن جلوگیری نماید.
  • مراقبت و نظارت مستمر: با دقت پوست گوش نوزاد را مشاهده کنید و در صورت مشاهده هرگونه تغییرات یا آسیب‌هایی، به پزشک مراجعه کنید.

از طرفی همواره مراجعه به یک پزشک کودکان و مشاوره با او می‌تواند در شناسایی و راهنمایی برای پیشگیری از زخم‌های گوش نوزاد مفید باشد.

راهکار های موثر درمان زخم گوش نوزاد

برای درمان زخم‌های گوش نوزادان، می‌توانید از روش‌ها و مراحل زیر استفاده کنید:

تمیز کردن منطقه: قبل از هر چیز، منطقه زخم را با آب ولرم و ملافه نرمی تمیز کنید تا از آلودگی جلوگیری شود.

ضدعفونی کردن: در صورت لزوم، می‌توانید از محلول‌های ضدعفونی ملایم و مورد تأیید پزشک استفاده کنید تا احتمال عفونت را کاهش دهید.

استفاده از کرم‌ها یا ژل‌های التیام‌بخش: برای تسریع در فرآیند بهبودی، می‌توانید از کرم‌ها یا ژل‌های التیام‌بخش مخصوص زخم‌های پوستی استفاده کنید. این محصولات معمولاً حاوی موادی مانند دکسپانتنول یا آلوئه‌ورا هستند که به التیام و ترمیم پوست کمک می‌کنند.

پوشاندن زخم: پوشاندن زخم با یک باند یا باند چسبنده پزشکی می‌تواند از تماس مستقیم با آلودگی‌ها و ایجاد محیط محافظت‌کننده برای زخم استفاده کنید.

مشاوره پزشک: در صورتی که زخم گوش نوزاد شما به طور مداوم تحت تأثیر قرار گرفت یا به علت تورم، التهاب یا علائم دیگر ایجاد شده است، بهتر است با پزشک متخصص مشورت کنید تا راهنمایی‌های دقیق‌تری در خصوص درمان این موضوع دریافت کنید.

چه زمانی باید به پزشک متخصص مراجعه کنیم ؟

بهتر است به پزشک مراجعه کنید در صورتی که علائم زیر را در نوزاد مشاهده کردید:

  • زخم شدید یا عمیقی داشته باشد

اگر زخم گوش نوزاد شما بسیار عمیق یا بزرگ باشد و یا خونریزی شدیدی داشته باشد، باید به پزشک مراجعه کنید تا درمان مناسب را توصیه کند.

  • زخم با علائم التهابی

گر زخم گوش همراه با علائمی همچون قرمزی، تورم، گرمی، یا تورم در محیط اطراف زخم باشد، احتمال التهاب وجود دارد و بهتر است با پزشک مشورت کنید.

  • زخم پایدار باشد

اگر زخم گوش نوزاد شما به طور مداوم پایدار بوده و بهبود یافتن آن بسیار کند بوده است، بهتر است با پزشک مراجعه کنید تا علت این موضوع را تشخیص دهد و راهنمایی‌های لازم را ارائه کند.

  • در صورت علائم غیرعادی

اگر هرگونه علائم غیرعادی همچون تب، استفراغ، دیس‌ژاستی، یا علائم دیگر در کنار زخم گوش دیده می‌شود، بهتر است به پزشک مراجعه کنید.

  • اگر نسبت به درمان‌های خانگی پاسخ نمی‌دهد

اگر زخم گوش با درمان‌های خانگی بهبود نیابد و وضعیت نوزاد شما بدتر شود، بهتر است به پزشک مراجعه کنید تا درمان‌های حرفه‌ای و مناسب‌تری را تجویز کند.

به طور کلی، هرگاه به عنوان والد، نگرانی‌هایی درباره وضعیت پوست گوش نوزادتان داشته باشید، بهتر است با پزشک مشورت کنید تا از آنچه که باید برای بهبود وضعیت کودکتان انجام دهید مطلع شوید. در این راستا، می‌توانید از طریق سایت دکتر فرامرز معماری با ایشان در ارتباط باشید .

در این مقاله، عوامل مختلفی که می‌توانند منجر به ایجاد زخم‌های گوش نوزاد شوند، شناسایی شده و راهکارهایی برای پیشگیری و مراقبت از پوست گوش نوزادان مطرح شده است. همچنین، روش‌های درمانی مختلفی که می‌توان برای بهبود و التیام زخم‌های گوش استفاده کرد، بررسی شده است. این مقاله نشان می‌دهد که با رعایت مراقبت‌های مناسب از پوست گوش نوزادان و در صورت لزوم، مشاوره و درمان مناسب توسط پزشک، می‌توان بهبودی و پیشگیری از زخم‌های گوش نوزادان را تضمین کرد.

بهمن 8, 1402 توسط admin 0 دیدگاه

گوش چسبنده

گوش چسبنده یا اوتواسکلروزیس چیست؟

گوش چسبنده یا اتواسکلروز Otosclerosis  یک بیماری شایع در بزرگسالان است که در آن استخوان طبیعی رشد بیش از حد در گوش میانی می کند. با رشد استخوان در گوش میانی استخوان رکابی که به عنوان پیستون اصلی مسئول هدایت انرژی صوتی از دنیای خارج و به داخل گوش داخلی عمل می کند، ثابت می شود. در صورتی که این بیماری درمان نشود، رکاب‌ها می‌توانند بی‌حرکت شوند و در نتیجه منجر به کاهش شنوایی قابل توجهی شوند.

کلمه اتواسکلروز یا چسبندگی استخوانچه های گوش یک واژه اصالتا یونانی است که از دو بخش oto به معنای گوش و اسکلروز به معنای سخت شدن بافت بدن تشکیل شده و به معنای سختی یا سفتی در گوش می باشد. این بیماری عمدتا در بزرگسالان شایع است. اتواسکلروزیس به همان بیماری چسبندگی گوش میانی اطلاق می شود که کاهش شنوایی را در پی دارد.

خوشبختانه، روشهای درمانی برای این بیماری توسعه یافته و با انجام این روشهای درمانی بازیابی شنوایی تا برای هزاران بیمار بدون نیاز به سمعک فراهم گردیده است.

مقالات مرتبط: سفت شدن استخوانچه گوش یا اتواسکلروز

علائم اتواسکلروز چیست؟

شایع ترین و بارزترین علائم اتواسکلروز کاهش شنوایی و یا کم شنوایی است. بیماران به تدریج طی چند سال متوجه کاهش شنوایی می شوند. در گام اول بیماری، بیماران مبتلا به اتواسکلروز اولیه متوجه می شوند که در شنیدن صداهای با تن کم مانند زمزمه یا صدای موتور مشکل دارند. بیماران اغلب شکایت دارند که می توانند گفتار را درک کنند، اما حجم صدا خیلی کم است. علائم دیگر ممکن است شامل سرگیجه و وزوز گوش (زنگ یا وزوز در گوش) باشد.

شروع این بیماری ممکن است از یک گوش باشد ولی به مرور زمان گوش دیگر را نیز درگیر کند. در این شرایط افت شنوایی از یک گوش شروع و به تدریج گوش دیگر را نیز درگیر خواهد شد. از علائم دیگر این بیماری می‌توان به شرایط زیر اشاره کرد:

  • سرگیجه
  • مشکلات تعادلی
  • کاهش حساسیت شنوایی به صداهای آهسته
  • وزوز گوش
  • بلندتر صحبت کردن کودکان نسبت به قبل
  • در شنیدن صحبت‌های معمولی دیگران مشکل دارد.
  • شخص صدا‌ها را از دور نمی‌شنود.
  • شخص مبتلا از مردم می‌خواهد صحبت‌هایشان را تکرار کنند.
  • صدای دستگاه‌های الکترونیکی مانند تلویزیون را افزایش می‎دهد.
  • مدام از وزوز گوش یا صدای زنگ شکایت دارد.

اگر با هر یک از این علائم را مشاهده کردید بلافاصله به دکتر گوش و حلق و بینی مراجعه کنید.

مقاله مفید : سمعک چیست و چه کاربردی دارد؟

چگونه اتواسکلروز تشخیص داده می شود؟

یک متخصص گوش با یک ویزیت اولیه به راحتی می تواند شواهدی از گوش چسبنده را در شما تشخیص دهد. از اتوسکوپ برای مشاهده پرده گوش و قسمت هایی از گوش میانی استفاده می شود. در مرحله بعدی انجام تست‌های شنوایی سنجی که حساسیت شنوایی (ادیوگرام) و هدایت صدای گوش میانی (تمپانوگرام) را اندازه گیری می‌کنند، پیشنهاد می‌شود.

متخصص گوش شما همچنین آزمایش شنوایی و آزمایش چنگال تنظیم را برای تأیید کاهش شنوایی هدایتی انجام می دهد. آزمایشی به نام «رفلکس آکوستیک» همچنین می‌تواند به گوش‌شناس سرنخی از ثابت بودن استخوان رکابی بدهد. در صورت نیاز سی تی اسکن گوش ممکن است در برخی موارد برای رد سایر علل احتمالی کم شنوایی شما ضروری باشد.

گوش چسبنده

آیا درمان های پزشکی برای اتواسکلروز وجود دارد؟

همانند سایر موارد کم شنوایی، سمعک به عنوان یک راهکار ممکن است برای بیماران مبتلا به گوش چسبنده یا همان اتواسکلروز مفید باشد. برخی مطالعات تحقیقاتی نشان داده که مکمل فلوراید به کند کردن پیشرفت اتواسکلروز کمک می کند.

در اکثر موارد ممکن است گوش چسبنده خود به خود از بین برود. با این‌ وجود اگر گوش چسبیده به عفونت گوش میانی تبدیل شود، ممکن است با مصرف آنتی بیوتیک تا حد زیادی درمان شود.

 استفاده از سمعک و گفتار درمانی گوش چسبنده

در تمام موارد خصوصا در موارد شدید یا مزمن برای درمان گوش چسبنده نیاز به مراجعه به پزشک متخصص گوش و حلق و بینی وجود دارید، اگر مایع در گوش میانی وجود داشته باشد، استفاده از سمعک ‌های موقت برای کمک به بهبود شنوایی ممکن است تجویز شود. و در صورت ایجاد کم شنوایی ممکن است گفتار درمانی هم توصیه شود.

عمل چسبندگی گوش

درمان گوش چسبنده در برخی موارد با یک نوع جراحی به نام آدنوئیدکتومی (Adenoidectomy) انجام می‌شود. در این روش، آدنوئید شما از پشت بینی برداشته می شود و به تجمع مایع در گوش شما کمک می کند. این غدد به پایه شیپور استاش متصل هستند. با تحریک و التهاب آدنوئید‌ها، شیپور استاش از این روش پیروی کرده و منجر به تجمع مایعات و عفونت‌ احتمالی گوش می شود.

عمل گوش چسبنده

همچنین روش استاپدکتومی یک جراحی کم تهاجمی است که در ابتدا استخوان گوش میانی ذوب شده و آن را برداشته و سپس با یک پروتز تیتانیومی کوچک جایگزین می‌کند. در اکثر موارد، با انجام این روش جراحی بدون نیاز به سمعک شنوایی به بیمار برمی گردد. مدت زمان انجام این عمل در حدود یک ساعت بوده و در یک مرکز جراحی سرپایی قابل انجام است. دوره نقاهت آن کوتاه است و بیمار چند ساعت پس از انجام عمل جراحی می تواند به خانه بروند. بیمار معمولا پس از یک هفته از انجام عمل جراحی متوجه بهبود شنوایی در خود می شود. و با انجام این عمل 80 تا 90 درصد شنوایی بیمار قابل بازگشت است.

تفاوت بین استاپدکتومی و استاپدوتومی چیست؟

روش اصلی که برای درمان گوش چسبنده استفاده می شود استاپدکتومی نام دارد. در این روش کل استخوان رکابی برمی دارند و با یک پروتز جایگزین می کنند. با پیشرفت علم در طی زمان این روش کم تهاجمی تر شده است. با رایج‌تر شدن لیزر در OR، جراحان گوش و حلق و بینی به این نکته پی برده اند که روش استاپدوتومی در مقایسه با استاپدکتومی نتایج ایمن‌تر و مطمئن تری ایجاد می‌کند. تفاوت این دو روش در این است که در روش استاپدوتومی از لیزر برای ایجاد یک سوراخ کوچک در پایه رکاب استفاده می شود و نیز به جای برداشتن کل استخوان رکابی، تنها نیمه بالایی استخوان برداشته می شود و پایه استخوان حفظ می شود. در ادامه پروتز در سوراخی که قبلا با لیزر ایجاد شده قرار می گیرد و مکانیسم پیستون مانند رکاب ها بازسازی می شود.

آیا باید در گوشم پروتز داشته باشم؟

هرچند بی خطر بودن پروتز در گوش میانی در طول سال‌های متمادی اثبات شده است، اما بسیاری از بیماران هنوز نسبت به قرار دادن شی خارجی در گوش خود محتاط اند. به همین دلیل، روش های کم تهاجمی بیشتری ابداع شده است. یکی از این روش ها عمل STAMP (Stapedotomy Minus Protthesis) نام دارد. این روش همچنین از مزایای لیزر با آزاد کردن بخشی از استخوان رکابی ذوب شده بهره می برد. معمولاً برای بیمارانی که از اتواسکلروز اولیه رنج می برند، در جایی که کل استخوان رکابی به طور کامل جوش نیامده است، توصیه می شود. مطالعات نشان می دهد که این روش برای بیماران منتخب با نتایج بیش از 20 سال موثر بوده است

پروتز در عمل گوش چسبنده

عوارض جراحی گوش چسنبده چیست؟

ترشح و عفونت شایع‌ترین عوارض پس از عمل جراحی گوش چسبنده می باشد. کودکان عمدتا پس از جراحی مشکل خاصی ندارند. و به ‌ندرت وضعیت تمپانواسکلروز (Tympanosclerosis) برای آنان رخ می‌دهد.  وضعیت تمپانواسکلروز  وضعیتی است که در آن نوعی ماده گچی رنگ در روی پرده گوش ایجاد می‌شود.

از دیگر عوارض این عمل به باقی ماندن یک سوراخ کوچک در پرده گوش پس از بیرون آمدن گرومت اشاره کرد. این عارضه معمولا بدون نیاز به درمان بهبود یافته و در برخی موارد نیاز به یک عمل جراحی سرپایی کوچک نیز دارد. همچنین آسیب جزئی و اسکار در پرده گوش ممکن است از دیگر عوارض باشد اما معمولا مشکل حاد و خطرناکی برای فرد مبتلا ایجاد نمی کند.

در مجموع تمام بیهوشی‌های عمومی دارای عوارض و خطرات خاص خود هستند، اما مقدار بیهوشی برای این عمل بسیار کم است.

میزان موفقیت عمل گوش چسبنده

در مجموع بیش از این عمل در بیش از 98 درصد موارد موفقیت آمیز می‌ باشد و درصد کمی (در حدود 1 تا 2 درصد) ممکن است شنوایی بیمار بدتر از قبل شود. از یک هفته پس از عمل میزان بهوبد شنوایی بیمار مشخص می شود.

بیشتر بخوانیدکم شنوایی مادرزادی و هر آنچه که باید بدانید!

کلام آخر

مراجعه به متخصص برتر گوش و حلق و بینی که دارای سابقه جراحی موفق است از نکات طلایی انجام این عمل می باشد. پروفسور فرامرز معماری با سابقه تحصیل در معتبرترین دانشگاه های دنیا و انجام بیش از 8000 عمل موفق جراحی در دنیا یکی از متخصصین برتر جهانی در این حوزه می باشد.

سوالات متداول گوش چسبنده

آیا استفاده از روغن زیتون به درمان گوش چسبنده کمک می‌کند؟

معمولا افراد از روغن زیتون گرم برای حل کردن وکس گیر کرده در کانال گوش و باز کردن راه گوش استفاده می‌کنند. به هرحال تجویز این کار با نظر پزشک متخصص بایستی صورت گیرد.

آیا استفاده از روغن زیتون به درمان گوش چسبنده کمک می‌کند؟

معمولا افراد از روغن زیتون گرم برای حل کردن وکس گیر کرده در کانال گوش و باز کردن راه گوش استفاده می‌کنند. به هرحال تجویز این کار با نظر پزشک متخصص بایستی صورت گیرد.

آیا گوش چسبنده را می توان یک معلولیت دانست؟

شواهد کافی علمی برای نشان دادن این ارتباط وجود ندارد.

چرا گوش من گرفته است اما در گوشم هیچ وکسی ندارد؟

این اتفاق می‌تواند دلایل فراوان دیگری داشته باشد که ناشی از صدا‌های بلند، تجمع مایعات، عفونت گوش، ضربه شدید به سر، اجسام خارجی در گوش و تغییرات شدید فشار هوا باشد.

منابع:

 https://www.nhs.uk/conditions/otosclerosis/

 https://www.webmd.com/cold-and-flu/ear-infection/otosclerosis-facts

https://www.nidcd.nih.gov/health/otosclerosis

آبان 13, 1402 توسط admin 0 دیدگاه

رنگ جرم گوش نشانه چیست؟

جرم گوش که به عنوان سرومن نیز شناخته می شود، یک ماده مومی شکل است که توسط غدد چربی مجرای گوش تولید می شود. نگهداری، تمیز کردن و روانکاری مجرای گوش نقش بسیار مهمی در سلامت گوش دارد. هنگامی که بدن به طور طبیعی کار می کند، گوش می تواند فعالیت خود را تنظیم کند. جرم گوش تولید می شود و هنگام حرکت یا صحبت و گریه به سمت بالا و خارج از گوش حرکت می کند و سلول های خشک پوست و سایر مواد زائد را با آن از بین می برد.پس با وب سایت دکتر فرامرز معماری همراه باشید

رنگ و بافت جرم گوش

رنگ جرم گوش می تواند از سفید تا سیاه متفاوت باشد. بیشتر اوقات، خمیر مرئی به رنگ نارنجی مایل به کهربایی تا قهوه ای روشن است و دارای بافتی مرطوب و چسبنده است. رنگ جرم گوش معمولاً به مدت زمان تشکیل آن بستگی دارد. هر چه رنگ روشن تر باشد، جرم گوش جدیدتر است. این در مورد بافت گوش نیز صدق می کند. هر چه موم گوش خشک تر باشد، پیرتر می شود.

گاهی اوقات ممکن است متوجه تغییر رنگ جرم گوش شوید. این معمولاً جای نگرانی نیست و فقط به این معنی است که موم کمی یا کمی کثیف در کانال گوش جمع شده است.

تفاوت بین جرم گوش مرطوب و خشک چیست؟

دو نوع اصلی جرم گوش وجود دارد، جرم گوش «مرطوب» و «خشک» که هر دو نوع آن کاملا طبیعی هستند و جای نگرانی وجود ندارد. تفاوت اصلی این است که جرم گوش “مرطوب” چسبنده تر و زردتر به نظر می رسد، در حالی که جرم گوش “خشک” معمولا خاکستری و پوسته پوسته است.

نوع گوش شما یک ویژگی ارثی است. اگر گوش های “خیس” دارید، ممکن است به دلیل اصل و نسب شما باشد، همانطور که در اجداد آفریقایی یا اروپایی رایج است. گوش های شما خود را تمیز می کنند، اما تمیز کردن گوش های “خیس” گاهی اوقات می تواند بسیار دشوار باشد.

جرم گوش خشک یکی از دو نوع اصلی جرم گوش است و معمولاً در افراد آسیایی تبار ظاهر می شود. نوع جرم گوش شما کاملاً خارج از کنترل شماست و فقط نتیجه ژن های خاص شماست. جرم گوش سالم و خشک معمولا راحت تر از جرم گوش مرطوب برداشته می شود و همچنین کمتر احتمال دارد که باعث عفونت گوش شود.

آیا جرم سیاه گوش نشانه عفونت است؟

جرم گوش تیره معمولا مشخص نمی شود. معمولاً اولین علائمی که در هنگام عفونت گوش متوجه می شوید، فقط وجود خون در گوش یا تغییر در گوش است. چرک یا خون در گوش می تواند رنگ گوش شما را تغییر دهد اگر متوجه تیره شدن گوش به دلیل وجود خون شوید.

رنگ تیره گوش ممکن است برای بسیاری از افراد عادی باشد. این بافت با رنگ زرد کم رنگ یا قهوه ای شروع می شود اما با عبور از کانال گوش تغییر رنگ می دهد. جرم گوش باعث ایجاد آلودگی و باکتری در گوش می شود و از عفونت جلوگیری می کند، بنابراین هر چه بیشتر جذب شود، تیره تر می شود.

چرا جرم گوشم خونی است؟

اگر علائم دیگری مانند جرم گوش خونی ندارید، می تواند به این معنی باشد که گوش شما آسیب دیده است. این آسیب های جزئی می تواند آسان باشد زیرا رگ های خونی زیادی در گوش شما وجود دارد. معمولا یک زخم کوچک خود به خود از بین می رود، اما اگر متوجه زخم های کوچک یا آسیب جزئی نشدید، همیشه بهتر است گوش خود را توسط پزشک معاینه کنید.

علاوه بر بریدگی ها و خراش ها، خون در مجرای گوش یا جرم گوش می تواند نشانه چیز جدی تری از جمله پارگی پرده گوش، ضربه یا عفونت باشد. اگر کودک شما جرم گوش مایل به قرمز دارد، می تواند نشانه ای از یک “شیء خارجی” (اسباب بازی یا چیز دیگری که نباید آنجا باشد) در گوش او باشد. مثل همیشه، سعی نکنید خودتان چیزی را از گوش خارج کنید، زیرا این کار می‌تواند جسم و موم را بیشتر به داخل مجرای گوش فشار دهد.

رنگ-جرم-گوش

عملکرد پرده گوش چیست؟

قالب از ورود مواد زائد، کثیفی و سایر اجسام به داخل قالب جلوگیری می کند و از عفونت جلوگیری می کند. در واقع گوش ها خود را تمیز می کنند و جرم گوش قدیمی به همراه سلول های مرده پوست از داخل گوش به گوش باز منتقل شده و در نهایت می ریزند. گوش ها می توانند رنگ های مختلف زرد، سفید، قهوه ای و حتی سیاه داشته باشند. همچنین می تواند نرم، سخت یا نرم باشد. از نظر بسیاری از متغیرها، گوش بسیار متفاوت است.

به طور معمول، جرم گوش به طور طبیعی از گوش خارج می شود. گاهی اوقات بدن ما مقدار زیادی جرم گوش تولید می کند، به خصوص زمانی که استرس یا ترس داریم. این وضعیت می تواند باعث انسداد شود.

دو نوع جرم گوش وجود دارد که عبارتند از:

زرد مایل به قهوه ای به مرطوب بودن تمایل دارد.

خاکستری-سفید که خشک است.

رنگ جرم گوش بسته به قومیت و وضعیت سلامتی افراد می تواند متفاوت باشد. یک مطالعه نشان داد که جرم گوش در شرق آسیا رایج است. اوتیت میانی در افراد اقوام دیگر شایع است. علت آن جهش در ژنی است که به مرطوب کردن جرم گوش کمک می کند. انواع مختلفی از جرم گوش و سایر ترشحات گوش وجود دارد، بنابراین اگر در طول زمان متوجه رنگ‌ها و بافت‌های مختلف شدید، وحشت نکنید. همیشه بهتر است در صورت مشاهده جرم گوش یا ترشحات غیرعادی با پزشک مشورت کنید.

رنگ های مختلف جرم گوش

اکنون که می دانیم در مورد جرم گوش تیره یا قرمز باید به دنبال چه چیزی باشیم، در اینجا چند رنگ رایج دیگر جرم گوش و معنای آنها در مورد سلامت گوش آورده شده است.

رنگ توده گوش سیاه است

این ممکن است کمی تعجب آور باشد، اما اغلب نشانه ای از تجمع موم قدیمی در گوش شما است. کسانی از شما که سمعک استفاده می کنند ممکن است با رنگ های جرم گوش و موم آشنا باشند.

رنگ گوشواره سفید است

جرم گوش بسیار روشن یا سفید نشانه آن است که پوست مجرای گوش شما بسیار خشک و پوسته پوسته شده است. هنگامی که پوست برداشته می شود، جذب جرم گوش می شود و رنگ آن روشن تر می شود. اگر به بیماری پوستی مانند پسوریازیس یا اگزما مبتلا هستید، ممکن است این وضعیت شایع تر باشد.

نحوه پاک کردن جرم گوش در خانه

گذاشتن چیزی در گوش برای خارج کردن آن فایده ای ندارد. پرده گوش در یک سوم بیرونی مجرای گوش تشکیل می شود. استفاده از چیزهایی مانند سنجاق بابی یا سواب های پنبه ای برای “تمیز کردن” گوش ها در واقع می تواند به گوش فشار وارد کند و باعث انسداد شود.

شمع گوش به عنوان یک درمان جایگزین برای حذف جرم گوش معرفی شده است، اما این روش توصیه نمی شود زیرا درمان موفقیت آمیزی نیست و در واقع می تواند باعث سوختگی یا آسیب جدی شود.

نحوه تمیز کردن گوش در خانه

معمولاً نیازی به تمیز کردن گوش و تمیز کردن گوش نیست. برای تمیز کردن گوش کافی است قسمت بیرونی گوش را با یک پارچه نرم بشویید. هیچ چیز دیگری لازم نیست در داخل انجام شود.

نحوه حذف تجمع جرم گوش

اگر تجمع کمی جرم گوش وجود داشته باشد، درمان های خانگی اغلب موفق هستند. می توانید چند قطره روغن یا قطره گوش حرفه ای را در گوش بریزید، این کار باعث نرم شدن موم و راحت تر شدن آن می شود. روز بعد از استفاده از قطره، از یک سرنگ لاستیکی برای ریختن آب گرم در گوش استفاده کنید. سر خود را خم کنید و گوش خارجی خود را به سمت بالا و عقب بکشید. این به صاف شدن مجرای گوش و حذف جرم گوش کمک می کند.

وقتی کارتان تمام شد، سرتان را به عقب خم کنید و بگذارید آب تمام شود. بسته به سطح جمع آوری بهتر است این کار را چند روز تکرار کنید. اگر علائم شما بهبود نیافت، با پزشک خود تماس بگیرید. تنها زمانی که جرم گوش باید به طور خاص برداشته شود زمانی است که تجمع آن به حدی شدید باشد که علائم زیر را ایجاد کند:

گوش درد

کم شنوایی جزئی

صدای زنگ در گوش

پزشکان چگونه جرم گوش را حذف می کنند؟

پزشک می‌تواند موم را با استفاده از گوش‌شویه یا اسپری خارج کند. این شامل ریختن آب، نمک یا موم برای حل کردن قطرات در کانال گوش است. حدود نیم ساعت بعد گوش ها را آبیاری می کنند و موم را خارج می کنند. اگرچه درمان‌های خانگی وجود دارد، اما همیشه بهتر است احتیاط کنید و از پزشک خود بخواهید این کار را انجام دهد. متخصص گوش و حلق و بینی همچنین می تواند جرم گوش را با دست خارج کند.

شما نباید زیاد نگران تفاوت جزئی رنگ باشید زیرا همه چیز به شخص بستگی دارد. با این حال، اگر جرم گوش آبکی باشد، بویی متفاوت از حد معمول داشته باشد یا قوام غیرعادی داشته باشد، ممکن است نشانه عفونت یا آسیب باشد و باید در اسرع وقت به متخصص گوش مراجعه کنید.

مطالب مرتبط

آبان 10, 1402 توسط admin 0 دیدگاه

خشکی پوست در گوش

پوست خشک داخل و اطراف گوش می تواند بسیار ناراحت کننده و حتی دردناک و بسیار خارش باشد. در این حالت پوست گوش حتی قرمز و پوسته پوسته به نظر می رسد. در موارد شدید، پوست اطراف گوش حتی ممکن است عفونی شود. خشکی پوست دلایل زیادی دارد و پوست اطراف گوش به دلیل عوامل محیطی مانند سردی، خشکی هوا یا بیماری های مزمن پوستی مانند پسوریازیس می تواند بسیار خشک شود.

چرا پوست گوش خشک و سفت می شود؟

دلایل زیادی برای خشکی پوست در گوش وجود دارد. با این حال، بیشتر این موارد را می توان به عنوان محیطی، بخشی از پیری یا بیماری مزمن پوستی طبقه بندی کرد.

گوش خشک عوامل محیطی

خشکی گوش خارجی می تواند در نتیجه آلرژی یا محرک های محیطی باشد. تحریک می تواند باعث خشکی، قرمزی و خارش پوست شود. اگر پوست بسیار حساسی دارید، احتمالاً دچار بثورات پوستی خواهید شد. نمونه هایی از محرک های محیطی که می توانند بر گوش تأثیر بگذارند عبارتند از:

صابون

عطر

شامپو

طراحی سبک

مرطوب کننده

محصولات مراقبت از مو

اگر پوست خشکی در گوش دارید، به تمام محصولاتی که می توانند با گوش شما تماس پیدا کنند فکر کنید. آیا به تازگی شامپوی خود را عوض کرده اید؟ پس بهتر است استفاده از محصولات جدید را متوقف کنید و ببینید آیا پوستتان سالم است یا خیر.

همچنین ممکن است به دلیل سوراخ کردن گوش دچار خشکی و سوزش پوست شوید. گوش هایی که به تازگی سوراخ شده اند مستعد تحریک هستند. اکثر مردم متوجه می شوند که به دلیل حساسیت به نیکل نمی توانند گوشواره های نیکل را تحمل کنند. سعی کنید برای جلوگیری از حساسیت به نیکل یا طلا، گوشواره هایی با “هیپوآلرژیک” انتخاب کنید.

سن

خشکی پوست نیز می تواند به سن مربوط باشد. با افزایش سن، در سن 60 سالگی، تقریبا تمام پوست بدن خشک می شود. سایر عوامل خطر برای پوست خشک عبارتند از:

دیابت

درمان سرطان

بی اشتهایی

دود

بیماری تیروئید یا کلیوی

کمبود ویتامین یا مواد معدنی

مصرف استاتین ها یا دیورتیک ها.

بیماری های پوستی

بیماری های پوستی رایج که باعث خشکی و خارش می شوند عبارتند از اگزما، پسوریازیس و درماتیت سبورئیک. همه این شرایط را می توان در گوش و اطراف گوش مشاهده کرد:

اگزما

اگزما که درماتیت آتوپیک نیز نامیده می شود، یک بیماری التهابی است که باعث درد، قرمزی و خارش پوست می شود. این عارضه در هر سنی ممکن است رخ دهد، اما در کودکان خردسال بیشتر شایع است. هنگامی که اگزما بر گوش ها تأثیر می گذارد، معمولاً در چین های گوش، پشت گوش و اطراف لاله گوش رخ می دهد. زخم های اگزما در لاله گوش، دهانه گوش، مجرای گوش و پرده گوش نیز دیده می شود. علائم اگزما معمولا شامل پوست قرمز و ملتهب و همچنین پوست خشک و خارش دار است. نواحی خشک گوش در صورت خارش بیش از حد ممکن است حتی خونریزی کند و در نهایت عفونی شود.

پسوریازیس

این یک بیماری خود ایمنی است که باعث رشد سریع سلول های پوست می شود. در این حالت سلول های پوست قدیمی نمی توانند ریزش کنند و پلاک های پوستی ضخیم و خارش دار ایجاد می شود. لکه ها معمولا به رنگ صورتی یا قرمز شروع می شوند و سپس به یک پلاک سفید نقره ای تبدیل می شوند. خارش و ناراحتی ناشی از پلاک ها کاملا طبیعی است. پسوریازیس می تواند در گوش خارجی یا روی پوست اطراف گوش ایجاد شود.

درماتیت سبورئیک

این یک بیماری التهابی پوستی است که باعث ایجاد لکه های خشک می شود لکه های سفید یا زرد روی پوست ظاهر می شوند معمولاً روی پوست سر، صورت یا گوش داخلی ظاهر می شود درماتیت سبورئیک اغلب در پوست سر نوزاد رخ می دهد و به آن کلاه گهواره نیز می گویند. حتی این ناحیه مستعد خارش پوست است، به خصوص اگر عفونی شود علت دقیق این بیماری هنوز ناشناخته است، اما پوست چرب، استرس، خستگی، چاقی، شرایط نامساعد آب و هوایی، مصرف بیش از حد الکل یا اختلالات سیستم عصبی ممکن است نقش داشته باشد.

عفونت گوش و حلق و بینی

چه زمانی برای عفونت گوش باید با پزشک تماس بگیرید؟

اگر علائم نگران کننده ای در گوش شما وجود دارد، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید. علل دیگر خشکی پوست گوش، مانند اگزما، در صورت عدم درمان می تواند بر شنوایی شما تأثیر بگذارد. اگر پرده گوش قرمز و خارش دار است، به پزشک مراجعه کنید. اگر درمان های خانگی کمکی نکرد، با یک متخصص پوست مشورت کنید.

فوراً به پزشک مراجعه کنید، به خصوص اگر فکر می کنید پرده گوش شما عفونی شده است. علائم عفونت پوستی شامل درد، تورم، ترشح یا بوی نامطبوع است.

خشکی گوش

درمان خشکی پوست گوش

درمان خشکی پوست گوش به شدت خشکی و همچنین علت اصلی آن بستگی دارد. اگر خشکی پوست شما ناشی از آلرژی یا محرک های محیطی است، تنها راه درمان آن حذف خود محرک است. بیماری های پوستی مزمن را می توان با داروهای بدون نسخه و همچنین مراقبت خوب از پوست در خانه درمان کرد.

درمان در خانه

برای درمان خشکی پوست در خانه، لحظه ای از خود بپرسید که آیا اخیراً محصولات جدید مو یا پوستی را امتحان کرده اید؟ اگر اخیرا گوش های خود را سوراخ کرده اید یا گوشواره های خود را عوض کرده اید، گوش های شما ممکن است واکنش نشان دهند. در صورت امکان، استفاده از محصول جدید را متوقف کنید و علائم خود را کنترل کنید.

اگر خشکی پوست بهبود نیافت، از استفاده مجدد از محصول در آینده خودداری کنید و برای بررسی و تشخیص علت خشکی پوست به متخصص پوست مراجعه کنید. در عوض، می توانید پوست خشک خود را با یک نرم کننده با کیفیت درمان کنید. به دنبال یک مرطوب کننده ملایم بدون عطر یا رنگ مصنوعی باشید.

دارو

برای تسکین درد خشکی پوست و رفع علت زمینه ای می توان از داروها استفاده کرد. برخی از گزینه های درمانی آنها عبارتند از:

استروئیدهای موضعی

یک استروئید موضعی می تواند برای درمان قرمزی و تورم ناشی از خشکی پوست در گوش استفاده شود که می تواند خارش را تسکین دهد. مراقب باشید از کرم های استروئیدی یا سایر کرم ها در داخل مجرای گوش استفاده نکنید زیرا می توانند کانال را مسدود کنند.

آنتی بیوتیک ها

اگر پوست خشک شما آلوده باشد، پزشک آنتی بیوتیکی برای رفع عفونت تجویز می کند که می تواند یک کرم آنتی بیوتیک موضعی یا یک قرص خوراکی باشد.

جابون دارویی

اگر خشکی گوش ناشی از درماتیت سبورئیک باشد، متخصص پوست شما احتمالاً تمیز کردن کامل ناحیه را با یک شامپوی دارویی توصیه می‌کند. هنگام شستشو از حرکات ملایم استفاده کنید و مراقب باشید که پوست خود را مالش ندهید. پس از تمیز کردن، محل را به خوبی خشک کنید و با یک پارچه تمیز آن را مرطوب کنید.

فتوتراپی

در فتوتراپی از اشعه ماوراء بنفش (UV) برای درمان اگزما و درماتیت سبورئیک استفاده می شود. با پزشک خود در مورد اینکه آیا این درمان می تواند به پوست خشک کمک کند یا خیر صحبت کنید.

چگونه از خشک شدن پوست گوش جلوگیری کنم؟

برای جلوگیری از خشک شدن پوست گوش، این روال های مراقبت از پوست در خانه را دنبال کنید. سعی کنید با شستن هر روز گوش های خود را تمیز و خشک نگه دارید. دوش گرفتن را به 10 دقیقه محدود کنید و از حمام کردن در آب داغ خودداری کنید. بعد از حمام گوش های خود را کاملا خشک کنید. استفاده از سشوار گرم می تواند به خشک شدن کامل موهای شما کمک کند. فقط یادتان باشد از آب گرم استفاده نکنید. پس از خشک شدن گوش، از یک مرطوب کننده ملایم و بدون عطر برای جلوگیری از ترک خوردن استفاده کنید.

بیماری های پوستی مانند پسوریازیس و درماتیت سبورئیک قابل پیشگیری نیستند، اما با درمان قابل کنترل هستند. همیشه به هرگونه شوینده یا لوسیونی که باعث خشکی پوست شما می شود توجه کنید و در صورت لزوم استفاده از آنها را متوقف کنید.

سوالات متداول

علت خشکی پوست گوش چیست؟ خشکی پوست گوش می تواند ناشی از یک بیماری مزمن پوستی یا یک محرک محیطی باشد. بیماری های پوستی که می توانند گوش را تحت تاثیر قرار دهند عبارتند از اگزما، پسوریازیس و درماتیت سبورئیک. عوامل محیطی ممکن است شامل شامپو، نرم کننده، اسپری مو، لوسیون، صابون، مواد شوینده لباسشویی، عطر، یا محصولات آرایشی باشد. گوشواره ها همچنین می توانند پوست گوش را تحریک کنند، به خصوص اگر از نیکل ساخته شده باشند.

چگونه از شر خشکی پوست گوش خلاص شویم؟

درمان خشکی پوست گوش بستگی به علت آن دارد. اگر پوست شما توسط چیزهایی مانند عطر یا شامپو تحریک می شود، مهم است که بلافاصله استفاده از آنها را متوقف کنید. اگر خشکی پوست شما ناشی از یک بیماری مزمن پوستی مانند اگزما است، برای برنامه درمانی به متخصص پوست مراجعه کنید. اگر پوست عفونی شده باشد، پزشک ممکن است به شما استروئیدهای موضعی برای کاهش تورم یا آنتی بیوتیک بدهد.

اگزمای گوش چیست؟

موم گوش به صورت پوست قرمز، متورم و خشک در گوش خارجی یا حتی داخل مجرای گوش ظاهر می شود. پوست معمولاً احساس سوزش و خارش می کند. خاراندن می تواند باعث ایجاد لکه های خشک، خونریزی و ترشحات شفاف شود.

آخرین کلمه

تجربه خشکی پوست در گوش ناراحت کننده است و احتمالاً می خواهید در اسرع وقت از آن مراقبت کنید. اولین قدم تعیین علت خشکی پوست است. درمان ممکن است شامل قطع محصول تحریک کننده یا استفاده از یک داروی جدید مانند استروئید موضعی یا آنتی بیوتیک باشد. اگر پوست خشک شما بسیار خارش دار و دردناک شد، یا اگر علائم عفونت پوستی، از جمله تورم، ترشح یا گوش بدبو را مشاهده کردید، با پزشک خود تماس بگیرید.

مطالب مرتبط