دسته بندی ها: بیماری های گوش

تیر 19, 1403 توسط admin 0 دیدگاه

مدیریت علائم سندرم کوگان، رویکردی چندوجهی

سندرم کوگان (Cogan’s Syndrome)، یک بیماری نادر التهابی است که به طور همزمان چشم و گوش داخلی را مبتلا می‌کند. این بیماری می‌تواند با عوارضی مانند کاهش شنوایی، سرگیجه، اختلالات بینایی و حتی در صورت عدم درمان به موقع، نابینایی و ناشنوایی دائم همراه باشد. با توجه به ماهیت پیچیده‌ این بیماری و تأثیر آن بر دو حس مهم بینایی و شنوایی، “مدیریت علائم سندرم کوگان” نیازمند رویکردی چندوجهی و هماهنگ که شامل تشخیص سریع و دقیق، کنترل التهاب و پیشگیری از آسیب‌های دائمی به چشم و گوش است.

دلایل ابتلا به سندروم کوگان

سندروم کوگان با وجود تحقیقات گسترده در حوزه ایمونولوژی و روماتولوژی، هنوز علت دقیق و قطعی آن برای پزشکان و محققان کاملاً مشخص نشده است. با این حال، مطالعات و بررسی‌های انجام شده تا کنون، نشان دهنده تأثیر برخی عوامل در افزایش احتمال ابتلا به این بیماری هستند که از جمله آنها می‌توان به عوامل ژنتیکی و نیز عوامل محیطی اشاره کرد.

1.ردپای ژن‌ها در ابتلا به سندروم کوگان

مطالعات نشان می‌دهد که افراد مبتلا به سندروم کوگان، اغلب دارای پیش‌زمینه ژنتیکی خاصی هستند و احتمال ابتلا به این بیماری در آنها نسبت به سایر افراد بیشتر است. به عنوان مثال، مطالعات پروفسور فرامرز معماری نشان داد که وجود برخی ژن‌های خاص در سیستم HLA (سیستم سازگاری بافتی) مانند HLA-DRB1 می‌تواند احتمال ابتلا به سندروم کوگان را افزایش دهد. این ژن‌ها در عملکرد سیستم ایمنی و تشخیص سلول‌های خودی از غیر خودی نقش دارند. با این وجود، هنوز ژن یا ژن‌های مشخصی که به طور مستقیم باعث ایجاد سندروم کوگان شوند، شناسایی نشده‌اند و تحقیقات در این زمینه ادامه دارد.

2.ردپای محیط، از عفونت‌ها تا مواد شیمیایی

علاوه بر عوامل ژنتیکی، عوامل محیطی نیز می‌توانند در ابتلا به سندروم کوگان نقش داشته باشند. مطالعات نشان می‌دهد که برخی عفونت‌های ویروسی مانند سرماخوردگی، آنفولانزا، ویروس اپشتین بار و حتی COVID-19 می‌توانند باعث آغاز فرآیند خودایمنی و در نهایت ابتلا به سندروم کوگان شوند. همچنین برخی عفونت‌های باکتریایی و انگل‌ها نیز به عنوان عوامل خطر احتمالی برای این بیماری مطرح شده‌اند. علاوه بر عفونت‌ها، قرار گرفتن در معرض برخی مواد شیمیایی و سموم مانند حشره‌کش‌ها و حلال‌های صنعتی نیز می‌تواند احتمال ابتلا به سندروم کوگان را افزایش دهد. با این حال، هنوز ارتباط مستقیم و قطعی بین این عوامل محیطی و ابتلا به سندروم کوگان به طور کامل ثابت نشده است.

سندرم کاگان

چه عوارضی می‌تواند باعث شدت بیماری سندرم کوگان شود؟

 شدت این عوارض در افراد مختلف، متفاوت است و عوامل متعددی می‌توانند در تشدید آن‌ها نقش داشته باشند. در ادامه به برخی از مهم‌ترین این عوامل اشاره می‌کنیم:

1.تأخیر در تشخیص و درمان:

از آنجایی که سندرم کوگان بیماری نادری است، گاهی اوقات تشخیص آن با تأخیر مواجه می‌شود. عدم درمان به موقع و کنترل التهاب می‌تواند منجر به آسیب‌های جبران‌ناپذیر به چشم و گوش داخلی شود و عوارض بیماری را تشدید کند.

2.شدت التهاب:

شدت التهاب در سندرم کوگان، از خفیف تا شدید متغیر است و در مواردی که التهاب شدید باشد، احتمال بروز عوارض جدی‌تر مانند کاهش شدید شنوایی، اختلالات بینایی جدی و درگیری سایر ارگان‌های بدن افزایش می‌یابد.

3.درگیری سایر ارگان‌ها:

در برخی موارد، سندرم می‌تواند با درگیری سایر ارگان‌های بدن مانند قلب، مفاصل، پوست و سیستم عصبی همراه باشد که این موضوع می‌تواند عوارض بیماری را پیچیده‌تر کند و شدت آن را افزایش دهد.

4.عود بیماری:

سندرم کوگان، بیماری مزمنی است که امکان عود آن وجود دارد. عود بیماری می‌تواند منجر به آسیب‌های بیشتر به چشم و گوش داخلی شود و عوارض بیماری را تشدید کند.

5.عدم رعایت توصیه‌های پزشکی:

عدم مصرف منظم داروها، پیگیری منظم با پزشک و عدم رعایت سایر توصیه‌های پزشکی می‌تواند باعث تشدید التهاب و وخامت علائم بیماری شود.

سندرم کوگان

سندروم کوگان و نشانه‌های چالش برانگیز آن

سندروم کوگان، اغلب با نشانه‌هایی همراه است که زندگی روزمره فرد را تحت الشعاع قرار می‌دهند. این نشانه‌ها می‌توانند بسیار متنوع باشند و از فردی به فرد دیگر متفاوت باشند. همچنین شدت این نشانه‌ها نیز متغیر و ممکن است از خفیف تا شدید متفاوت باشند. در برخی موارد، نشانه‌های سندروم کوگان به صورت عودکننده ظاهر می‌شوند، یعنی پس از یک دوره بهبودی، مجدداً علائم بیماری باز می‌گردند.

1.چشم‌ها، آماج حمله سیستم ایمنی

یکی از بارزترین نشانه‌های سندروم کوگان، درگیری چشم‌ها است. در این بیماری، سیستم ایمنی به اشتباه به بافت‌های چشم مانند صلبیه، عنبیه و جسم مژگانی حمله کرده و باعث التهاب آنها می‌شود. این التهاب می‌تواند باعث قرمزی، درد، حساسیت به نور، تاری دید، اشک ریزش و حتی در موارد شدیدتر کاهش دید شود. در برخی موارد نیز، التهاب چشم می‌تواند به عصب بینایی نیز آسیب برساند و منجر به کاهش دید دائمی شود. متاسفانه در صورت عدم تشخیص و درمان به‌موقع، التهاب چشم در سندروم کوگان می‌تواند منجر به از دست دادن کامل بینایی شود.

2.گوش‌ها، وزوزی آزاردهنده و کاهنده شنوایی

علاوه بر چشم‌ها، گوش‌های داخلی نیز از جمله اهداف اصلی حمله سیستم ایمنی در سندروم کوگان هستند. تحقیقات انجام شده نشان می‌دهد که درگیری گوش داخلی در سندروم کوگان می‌تواند با نشانه‌هایی مانند کاهش شنوایی، وزوز گوش و سرگیجه همراه باشد. التهاب گوش داخلی می‌تواند باعث آسیب به سلول‌های حسی مسئول شنوایی و تعادل شود و نشانه‌های مذکور را ایجاد کند. کاهش شنوایی در سندروم کوگان معمولاً از نوع حسی – عصبی است، یعنی مشکل در گوش داخلی و یا عصب شنوایی وجود دارد.

سندروم کوگان، تشخیص به‌موقع، کلید کنترل بیماری

تشخیص به‌موقع سندروم کوگان نقش بسیار مهمی در کنترل بیماری و جلوگیری از عوارض جبران‌ناپذیر آن مانند کاهش دید و شنوایی دارد. با توجه به اینکه علائم سندروم کوگان می‌تواند شبیه به سایر بیماری‌ها باشد، تشخیص آن گاهی اوقات دشوار است و ممکن است هفته‌ها یا حتی ماه‌ها طول بکشد. بنابراین آگاهی از روش‌های تشخیصی این بیماری برای مراجعه به‌موقع به پزشک و شروع درمان بسیار حائز اهمیت است.

1.معاینه فیزیکی و بررسی سوابق پزشکی

اولین گام در تشخیص سندروم کوگان، مراجعه به پزشک و انجام معاینه فیزیکی کامل است. پزشک در ابتدا با بررسی دقیق چشم‌ها و گوش ‌ها و سؤال در مورد علائم شما، به وجود التهاب و سایر نشانه‌های مشکوک به سندروم کوگان پی می‌برد. همچنین پزشک سوابق پزشکی شما و خانواده‌تان را برای بررسی سابقه بیماری‌های خودایمنی و سایر بیماری‌های زمینه ‌ای مورد بررسی قرار می‌دهد.

2.آزمایشات خون و تصویربرداری، کشف سرنخ‌های مخفی

آزمایشات خون و تصویربرداری از جمله مهم‌ترین ابزارهای تشخیصی در سندروم کوگان هستند. آزمایش خون می‌تواند وجود التهاب در بدن را نشان دهد. همچنین با کمک آزمایش خون می‌توان وجود آنتی‌بادی‌های خاص مرتبط با سندروم کوگان را بررسی کرد. تصویربرداری مانند MRI و CT اسکن می‌توانند تصاویر دقیقی از چشم‌ها، گوش داخلی و سایر اعضای بدن ارائه و وجود التهاب و سایر نشانه‌های مرتبط با سندروم کوگان را نشان دهند.

سخن پایانی

سندرم کوگان، بیماری پیچیده‌ای است که می‌تواند زندگی بیماران را تحت تأثیر قرار دهد. اما با وجود چالش‌های موجود در زمینه‌ تشخیص و درمان این بیماری، امیدهای زیادی برای بهبود کیفیت زندگی بیماران وجود دارد. با گسترش تحقیقات پزشکی و افزایش آگاهی درباره‌ سندرم کوگان، امید است که در آینده نزدیک شاهد روش‌های درمانی موثرتر و حتی درمان قطعی این بیماری باشیم. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره‌ سندرم کوگان، روش‌های تشخیص، درمان و همچنین آخرین دستاوردهای پزشکی در این زمینه، می‌توانید به وب‌سایت “iranotology.com” مراجعه کنید و از مقالات و مطالب معتبر و به‌روز این وب‌سایت بهره‌مند شوید.

فروردین 21, 1403 توسط admin 0 دیدگاه

زخم گوش در نوزادان

مانی که زخم‌ها و آسیب‌هایی که در گوش نوزادان ایجاد می‌شود، موضوعی است که مراقبین و والدین همواره به آن توجه ویژه‌ای می‌کنند. این مسئله نه تنها نگرانی والدین را به وجود می‌آورد، بلکه می‌تواند نشان‌دهنده مشکلات پزشکی جدی نیز باشد که نیازمند بررسی و درمان فوری است. زخم گوش در نوزادان ممکن است از انواع مختلفی باشند و عوامل متعددی می‌توانند در ایجاد آن‌ها دخیل باشند، از جمله عفونت‌های قارچی و باکتریایی، ترشحات گوش، تغییرات هورمونی، یا حتی آلرژی‌های پوستی.

دلایل ابتلا به زخم گوش نوزاد

خشکی پوست گوش می‌تواند به عنوان عاملی برای ایجاد زخم‌ها در گوش نوزادان مؤثر باشد. این موضوع معمولاً به عنوان یک عامل اصلی در ظهور زخم‌ها و حساسیت‌های پوستی گوش‌ها در نوزادان مطرح می‌شود. در زیر، توضیحاتی در مورد خشکی پوست گوش و اثرات آن برای نوزادان آورده شده است:

ترکیدگی و تحریک پوست گوش

خشکی پوست گوش می‌تواند باعث ترکیدگی پوست و ظاهر ترک‌های کوچک در سطح پوست گوش شود. این ترک‌ها ممکن است به دلیل نقص در مرطوب‌کننده طبیعی پوست گوش باشد. ترکیدگی پوست باعث تحریک و التهاب پوست می‌شود که می‌تواند به ایجاد زخم‌ها و خراش‌های کوچک در گوش نوزاد منجر شود.

قارچی شدن پوست گوش

در شرایطی که پوست گوش خشک شود، احتمال آلودگی به عفونت‌های قارچی افزایش می‌یابد. این عفونت‌ها ممکن است باعث تشکیل زخم‌ها و التهابات در پوست گوش شوند که نیازمند مداخله و درمان می‌باشند.

در کل، خشکی پوست گوش نوزادان می‌تواند منجر به تحریک، ترکیدگی و حساسیت پوست شود که در نهایت می‌تواند به ایجاد زخم‌ها و خراش‌های کوچک در گوش نوزادان منجر شود.

آلرژی

برخی از نوزادان ممکن است به مواد خاصی که با پوست یا گوش آن‌ها در تماس هستند، آلرژی داشته باشند که منجر به تحریک پوست و ایجاد زخم‌ها می‌شود. آلرژی می‌تواند باعث تحریک و حساسیت پوست گوش شود که منجر به ایجاد آسیب‌هایی مانند زخم‌ها و خراش‌های کوچک در این منطقه می‌شود. واکنش ناخواسته و بیش از حد سیستم ایمنی بدن به مواد خارجی می‌تواند منجر به التهاب و تغییرات در پوست گوش گردد. این واکنش معمولاً به عواملی مانند مواد شیمیایی مانند شامپوها ، قطره بهداشتی ، غبار، گرده‌های گیاهی، یا زیور آلات و جواهرات ، سمعک و … واکنش نشان می‌دهد که می‌تواند زخم‌های مزمن و ناخوشایند را در گوش نوزادان ایجاد کند.

آکنه نوزادی (Neonatal Acne)

آکنه نوزادی یک وضعیت پوستی است که معمولاً در نوزادان زیر یک ماهگی رخ می‌دهد. این وضعیت ممکن است با ظاهر جوش‌ها، برآمدگی‌ها، یا زخم‌های کوچک بر روی پوست صورت و گاهی در سایر نقاط پوست مشخص شود. بیشترین اغلبیت این آکنه‌ها در مرددان چینی و افریقایی‌ای که پوست ضخیم و چربی دارند ظاهر می‌شوند.

زخم گوش در نوزادان

این وضعیت پوستی برای نوزادان غیرعفونی و بی خطر است و معمولاً تا چند هفته یا ماه بعد از تولد بدون درمان خودبخود بهبود می‌یابد. علت دقیق این نوع آکنه‌ها هنوز مشخص نیست، اما برخی از عواملی که ممکن است در ظهور آن‌ها نقش داشته باشند عبارتند از:

  • تغییرات هورمونی: تغییرات هورمونی در دوران نوزادی ممکن است باعث تحریک پوست و ایجاد آکنه‌های نوزادی شود.
  • انتقال هورمون‌ها از مادر به نوزاد: برخی از آکنه‌های نوزادی ممکن است به علت انتقال هورمون‌ها از مادر به نوزاد در دوران حاملگی باشد.
  • ترشحات چربی پوست: ترشحات چربی پوست نوزادان ممکن است در گره‌های مویی باقی بمانند و باعث انسداد منافذ پوستی شود که منجر به ظهور آکنه‌های نوزادی می‌شود.

از آنجایی که آکنه نوزادی معمولاً غیرخطرناک است و به طور خودبخودی بهبود می‌یابد، تجویز درمان خاصی معمولاً لازم نیست. اما در صورتی که آکنه‌ها به طور مداوم و شدید پیشرفت کنند یا با علائمی همچون التهاب و قرمزی شدید همراه باشند، بهتر است به پزشک مراجعه کرده و مشاوره و درمان مناسب را دریافت کنید.

 تغییرات آب و هوایی

تغییرات آب و هوایی می‌توانند تأثیر مستقیمی بر پوست حساس نوزادان داشته باشند. برای مثال، هوای خشک و سرد در فصل زمستان می‌تواند باعث خشک شدن پوست گوش نوزادان شود. این خشکی می‌تواند به ترکیدگی پوست و ایجاد زخم‌هایی در این منطقه منجر شود. علاوه بر این، در فصل‌های گرم و خشک، نوزادان ممکن است در معرض تعریق زیاد قرار گیرند که می‌تواند باعث ترشح بیشتر چربی و ترشحات پوستی شود و در نتیجه باعث انسداد منافذ پوست و ایجاد زخم‌های مرتبط با آکنه شود. این تغییرات آب و هوایی می‌توانند به طور مستقیم باعث تحریک پوست گوش نوزاد شوند و به ایجاد زخم‌ها و التهابات در این منطقه منجر شوند.

پیشگیری از زخم گوش نوازدان

برخی روش‌ها و نکات می‌توانند به پیشگیری از زخم‌های گوش در نوزادان کمک کنند:

  • حفظ تمیزی: حفظ تمیزی و بهداشت پوست گوش نوزاد از اهمیت بالایی برخوردار است. پوست گوش را به دور از آلودگی‌ها، خشک نگه دارید و از شستشوی منظم با آب ولرم استفاده کنید.
  • استفاده از محصولات مناسب: برای شستشو و مراقبت از پوست گوش نوزاد، از محصولاتی استفاده کنید که ملايم و مناسب برای پوست حساس آن‌ها باشند. از محصولات با pH مناسب و بدون عطر و رنگ استفاده کنید.
  • جلوگیری از انسداد پوست: ترشحات چربی و ترشحات پوستی می‌توانند باعث انسداد منافذ پوست و ایجاد آکنه‌های نوزادی شوند. با استفاده از محصولات خاص و مناسب، پوست را تمیز نگه دارید تا از این نوع انسدادها جلوگیری شود.
  • اجتناب از تماس با مواد آلرژی‌زا: اگر متوجه شدید که نوزادتان به مواد خاصی حساسیت دارد، اجتناب کنید که پوست گوش نوزاد با این مواد در تماس باشد.
  • نگهداری از میزان رطوبت: در فصل‌های خشک، استفاده از رطوبت‌دهنده‌ها و مرطوب‌کننده‌های مناسب می‌تواند به حفظ رطوبت پوست کمک کند و از خشک شدن آن جلوگیری نماید.
  • مراقبت و نظارت مستمر: با دقت پوست گوش نوزاد را مشاهده کنید و در صورت مشاهده هرگونه تغییرات یا آسیب‌هایی، به پزشک مراجعه کنید.

از طرفی همواره مراجعه به یک پزشک کودکان و مشاوره با او می‌تواند در شناسایی و راهنمایی برای پیشگیری از زخم‌های گوش نوزاد مفید باشد.

راهکار های موثر درمان زخم گوش نوزاد

برای درمان زخم‌های گوش نوزادان، می‌توانید از روش‌ها و مراحل زیر استفاده کنید:

تمیز کردن منطقه: قبل از هر چیز، منطقه زخم را با آب ولرم و ملافه نرمی تمیز کنید تا از آلودگی جلوگیری شود.

ضدعفونی کردن: در صورت لزوم، می‌توانید از محلول‌های ضدعفونی ملایم و مورد تأیید پزشک استفاده کنید تا احتمال عفونت را کاهش دهید.

استفاده از کرم‌ها یا ژل‌های التیام‌بخش: برای تسریع در فرآیند بهبودی، می‌توانید از کرم‌ها یا ژل‌های التیام‌بخش مخصوص زخم‌های پوستی استفاده کنید. این محصولات معمولاً حاوی موادی مانند دکسپانتنول یا آلوئه‌ورا هستند که به التیام و ترمیم پوست کمک می‌کنند.

پوشاندن زخم: پوشاندن زخم با یک باند یا باند چسبنده پزشکی می‌تواند از تماس مستقیم با آلودگی‌ها و ایجاد محیط محافظت‌کننده برای زخم استفاده کنید.

مشاوره پزشک: در صورتی که زخم گوش نوزاد شما به طور مداوم تحت تأثیر قرار گرفت یا به علت تورم، التهاب یا علائم دیگر ایجاد شده است، بهتر است با پزشک متخصص مشورت کنید تا راهنمایی‌های دقیق‌تری در خصوص درمان این موضوع دریافت کنید.

چه زمانی باید به پزشک متخصص مراجعه کنیم ؟

بهتر است به پزشک مراجعه کنید در صورتی که علائم زیر را در نوزاد مشاهده کردید:

  • زخم شدید یا عمیقی داشته باشد

اگر زخم گوش نوزاد شما بسیار عمیق یا بزرگ باشد و یا خونریزی شدیدی داشته باشد، باید به پزشک مراجعه کنید تا درمان مناسب را توصیه کند.

  • زخم با علائم التهابی

گر زخم گوش همراه با علائمی همچون قرمزی، تورم، گرمی، یا تورم در محیط اطراف زخم باشد، احتمال التهاب وجود دارد و بهتر است با پزشک مشورت کنید.

  • زخم پایدار باشد

اگر زخم گوش نوزاد شما به طور مداوم پایدار بوده و بهبود یافتن آن بسیار کند بوده است، بهتر است با پزشک مراجعه کنید تا علت این موضوع را تشخیص دهد و راهنمایی‌های لازم را ارائه کند.

  • در صورت علائم غیرعادی

اگر هرگونه علائم غیرعادی همچون تب، استفراغ، دیس‌ژاستی، یا علائم دیگر در کنار زخم گوش دیده می‌شود، بهتر است به پزشک مراجعه کنید.

  • اگر نسبت به درمان‌های خانگی پاسخ نمی‌دهد

 زمانی که زخم گوش با درمان‌های خانگی بهبود نیابد و وضعیت نوزاد شما بدتر شود، بهتر است به پزشک مراجعه کنید تا درمان‌های حرفه‌ای و مناسب‌تری را تجویز کند.

به طور کلی، هرگاه به عنوان والد، نگرانی‌هایی درباره وضعیت پوست گوش نوزادتان داشته باشید، بهتر است با پزشک مشورت کنید تا از آنچه که باید برای بهبود وضعیت کودکتان انجام دهید مطلع شوید. در این راستا، می‌توانید از طریق سایت دکتر فرامرز معماری با ایشان در ارتباط باشید .

در این مقاله، عوامل مختلفی که می‌توانند منجر به ایجاد زخم‌های گوش نوزاد شوند، شناسایی شده و راهکارهایی برای پیشگیری و مراقبت از پوست گوش نوزادان مطرح شده است. همچنین، روش‌های درمانی مختلفی که می‌توان برای بهبود و التیام زخم‌های گوش استفاده کرد، بررسی شده است. این مقاله نشان می‌دهد که با رعایت مراقبت‌های مناسب از پوست گوش نوزادان و در صورت لزوم، مشاوره و درمان مناسب توسط پزشک، می‌توان بهبودی و پیشگیری از زخم‌های گوش نوزادان را تضمین کرد.

بهمن 15, 1402 توسط 0 دیدگاه

گوش درد ارجاعی چیست؟

گوش درد ارجاعی

گوش درد یکی از مشکلات شایع در میان عموم افراد است که باعث مراجعه به پزشک می شود. و به تنهایی یک بیماری محسوب نمی شود بلکه یک علامت است. دلایل مختلفی سبب پیدایش این عارضه در اشخاص می گردد. در هنگام بررسی بیماران ابتدا پزشک خود گوش را نگاه می کنند که آیا گوش با لمس به درد می آید؟ آیا معاینه حرکت گوش دردناک است؟ به بررسی مجاری و پرده گوش می پردازد. این نکته واضح است که بسیاری از عفونت های گوش حتی عفونت های فعال لزوما درد ندارد، بنابراین اگر معاینه داخل گوش فردی نرمال باشد، نشان دهنده این است که درد از یک نقطه دیگر به گوش ارجاع داده شده و باید ابتدا آن نقطه ابتدایی را مشخص کنیم تا بدانیم علت درد ناشی از آن چیست.

 

مقاله مفید: درمانهای خانگی گوش درد

 

 

https://iranotology.com/wp-content/uploads/2024/02/گوش-درد-ارجاعی-چیست.mp4

گوش درد

گوش درد در اثر عواملی مانند عفونت یا آسیب به گوش ممکن است ایجاد شود. علائم این بیماری در بزرگسالان عبارتنداز:

  • اختلال شنوایی(hearing loss)
  • تخلیه مایع از گوش

کودکان معمولاً می‌توانند علائم اضافه‌تری نسبت به بزرگسالان داشته باشند، مانند:

  • گوش درد
  • مشکل در خوابیدن
  • کشیدن گوش
  • گریه کردن یا تحریک پذیری بیش از حد معمول
  • از دست دادن اشتها
  • از دست دادن تعادل
  • کم شنوایی یا مشکل در پاسخ به صداها
  • تب
  • احساس پری در گوش
  • سردرد

علل دردهای ارجاعی گوش

برای یافتن علت دردهای ارجاعی گوش باید به ارگان های اطراف گوش دقت نماییم. مفصل فک نزدیک ترین ارگان نزدیک به گوش می باشد که یکی از مهمترین علل شایع بروز این عارضه می باشد. عضلات، غده بناگوشی یا پاروتید، دندان های بیمار، سابقه بیماری های فرد در مورد میگرن، که منجر به اسپاسم عضلات سر و صورت می شود، تمامی این موارد در تشخیص بیماری به پزشک کمک خواهد نمود.

جهت تشخیص گوش درد ارجاعی ابتدا پزشک متخصص گوش و حلق و بینی باید ارگان های مفصل فک، معاینه دندان ها و بررسی مواردی مانند مرتب بودن دندان ها، روی هم قرار گرفتن مناسب دندان ها و هم اندازه و هم شکل بودن دندان ها بررسی شوند.

نکته حائز اهمیت دیگر اینکه بررسی مسائل روحی و روانی و خواب بیمار است. بد خوابی به تنهایی می تواند عاملی برای دندان قروچه شود و دندان قروچه منجر به فشار بر روی مفصل فک، دندان ها و روی عضلات جونده می شود و در نتیجه حالت اسپاسم در عضلات اطراف گوش به وجود می آورند که این دردها و اسپاسم ها به گوش ارجاع داده می شوند و فرد احساس درد می کند. بنابراین تا هنگامی که شخص خواب منظم و مرتبی نداشته باشد این احتمال وجود دارد که دچار این دردها شود و با مصرف دارو صرفا می توان از میزان شدت این عارضه کم کرد.

افرادی که دندان خالی در قسمت عقب دهان دارند طبیعتا جویدن غذا برای این افراد مشکل بوده و سمت راست و چپ آن ها اختلاف دارد و بنابراین به یک سمت فرد فشار بیشتری وارد شده و موجب عدم قرینگی می گردد. لذا در طولانی مدت درد بیشتر، اسپاسم بیشتر، فشار روی مفصل فک، التهاب در آن ناحیه به وجود می آید و احساس درد در گوش میانی و خارجی خواهند داشت. بنابراین برای بهبود این بیماری ابتدا بایستی از شدت بیماری کاست اما برای رفع علت و جایگذاری دندان ها و اصلاح شکل دندان ها به موقع اقدام نمود.

یکی از نکات مورد اهمیت دیگر در مبحث گوش درد ارجاعی کسانی هستند که با استرس و تنش مواجهند، به طورطبیعی تنش باعث بدخوابی و بدخوابی منجر به تنش می گردد. اگر شخصی با میزان تنش بالا به پزشک مراجعه نماید و پزشک متوجه شود فردی حساس و پر تنش است علیرغم تجویز داروهای ریلکس کننده، ضد درد و ضد اسپاسم، داروهایی به بیمار داده می شود که فرد را از لحاظ روحی و روانی آرام نماید. هر چند اهمیت بحث روحی و روانی و اصلاح مسائل روانشناسی بیمار است، با بهبود آن ها می توان توقع داشت که این داروها اثر طولانی تری داشته باشد و بیمار به یک آرامش بهتری برسد، مگر اینکه آن مشکلات برطرف شود تا فرد از دردها خلاصی پیدا کند.

عفونت گوش خارجی

در موارد خیلی کم علت بروز درد گوش ناشی از عفونت ها می تواند باشد. برخی عفونت های گوش خارجی مانند عفونت قارچی می توانند ایجاد درد نماید، عفونت گوش میانی کمتر باعث درد می شود مگر اینکه عفونت دیگری مانند سرماخوردگی به آن اضافه گردد و درد در خود گوش احساس شود که کمتر شایع است و در کودکان این حالت بیشتر دیده می شود که معمولا با گوش درد به پزشک مراجعه می کنند که به دنبال گوش میانی است و پس از معاینه پرده گوش سالم ولی قرمز و ملتهب می باشد. اما در اشخاص بزرگسال عفونت علت شایع نیست. در موارد بسیار نادر تومورها و ضایعاتی که به قسمت گوش دست اندازی کرده باشند ممکن است دلیل گوش درد ارجاعی گردند.

درمان گوش درد

برای بهبود و درمان درد گوش قطعا در ابتدا باید علت بروز این عارضه مشخص گردد. در نتیجه درمان هم آسان تر خواهد شد. درمان درد گوش با توجه به نوع علت بیماری متفاوت خواهد بود، بنابراین نسخه واحدی برای همه ی افراد نمی توان ارائه کرد.

برطرف کردن عفونت و درمان آن با داروهای خوارکی و داروهای موضعی مثل قطره ها و یا حتی تزریقی انجام می شود. درمان مشکلات روحی روانی و درمان روانشناختانه شخص منجر به بهبود مشکلات روحی و روانی در خواب می شود. و در مواردی که تومورها دلیل درد هستند رفع آن بیماری رفع تومورها می باشد. ولی در موارد شایع تری که عفونت گوش وجود دارد، از داروهای مسکن، ضد التهابی و ضد اسپاسم استفاده می شود.

 

مطالعه میدانی پیرامون گوش درد ارجاعی

گوش درد شکایت شایع بین بیماران درمانگاه گوش و حلق و بینی است و معمولا علت اصلی گوش درد ارجاعی ممکن است در سر و گردن بوده که به دلیل ارتباطات عصبی نزدیک به گوش ارجاع شود. در یک مطالعه ای که به منظور شناخت تنوع گوش دردهای ارجاعی و تشخیص و درمان به موقع آن بر روی بیماران با شکایت گوش درد مراجعه کننده به درمانگاه گوش و حلق و بینی بیمارستان شهید بهشتی بابل انجام شد. برای در حدود 150 بیمار پرسشنامه درج شد. یافته ها حکایت از آن دارد که از 150 بیمار تحت بررسی 46% از بیماران گوش درد ارجاعی داشتند. دلایل گوش درد ارجاعی در این مطالعه به صورت استئوآرتریت مهره های گردن 15%, دندان عقل نهفته 21.2%, دندان مولار خراب 13.6% و اختلال در مفصل تمپورومندیبولار 13.6% به دست آمد. 6% بیماران گوش درد ارجاعی بعلت کانسر فارنکس داشتند.

در نتیجه گیری کلی بدست آمده شایع ترین علت گوش درد ارجاعی دندان عقل نهفته می باشد. حدود 45% از بیماران با گوش درد ارجاعی مشکل دندانی داشتند لذا توجه به وضعیت دندان ها در معاینه حایز اهمیت است. با توجه به اینکه کانسر نازوفارنکس, اروفارنکس و هیپوفارنکس یک علت برای گوش درد ارجاعی می باشد لازم است در مواردی که پاتولوژی در گوش وجود ندارد برای یافتن علت, دقت بیشتری شود

پروفسور فرامرز معماری

پروفسور فرامرز معماری که آخرین مدرک وی فوق تخصص اتولوژی و نورواتولوژی (جراحی گوش و قاعده جمجمه) از دانشگاه میامی ایالت فلوریدا امریکا می باشد، از نوابغ دنیای معاصر در زمینه جراحی گوش و قاعده جمجمه می باشد. نامبرده دارای فلوشیپ فوق تخصصی گوش و حلق و بینی از دانشگاه گلاسکو اسکاتلند و دارای بورد تخصصی گوش و حلق و بینی از دانشگاه میامی فلوریدا می باشد و علاوه بر تدریس در دپارتمان گوش و حلق و بینی دانشگاه میامی ایالت فلوریدا، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران و تهران نیز می باشد و ضمن همکاری با بیمارستان عرفان سابقه همکاری با بیمارستان روتوروا نیوزلند را نیز در کارنامه دارد و عضو هیات بررسی کننده مقالات در مجلات گوش و حلق و بینی اروپا، ایران و ترکیه می باشد.

همچنین ایشان تاکنون بالغ بر 8000 عمل موفق در زمینه جراحی گوش داشته و موفق شده اند به بازگرداندن شنوایی به افراد با 90 درصد ناشنوایی گردیده و مبدع درمان آترزی گوش نیز می باشد.

 

بهمن 8, 1402 توسط admin 0 دیدگاه

گوش چسبنده

گوش چسبنده یا اوتواسکلروزیس چیست؟

گوش چسبنده یا اتواسکلروز Otosclerosis  یک بیماری شایع در بزرگسالان است که در آن استخوان طبیعی رشد بیش از حد در گوش میانی می کند. با رشد استخوان در گوش میانی استخوان رکابی که به عنوان پیستون اصلی مسئول هدایت انرژی صوتی از دنیای خارج و به داخل گوش داخلی عمل می کند، ثابت می شود. در صورتی که این بیماری درمان نشود، رکاب‌ها می‌توانند بی‌حرکت شوند و در نتیجه منجر به کاهش شنوایی قابل توجهی شوند.

کلمه اتواسکلروز یا چسبندگی استخوانچه های گوش یک واژه اصالتا یونانی است که از دو بخش oto به معنای گوش و اسکلروز به معنای سخت شدن بافت بدن تشکیل شده و به معنای سختی یا سفتی در گوش می باشد. این بیماری عمدتا در بزرگسالان شایع است. اتواسکلروزیس به همان بیماری چسبندگی گوش میانی اطلاق می شود که کاهش شنوایی را در پی دارد.

خوشبختانه، روشهای درمانی برای این بیماری توسعه یافته و با انجام این روشهای درمانی بازیابی شنوایی تا برای هزاران بیمار بدون نیاز به سمعک فراهم گردیده است.

مقالات مرتبط: سفت شدن استخوانچه گوش یا اتواسکلروز

علائم اتواسکلروز چیست؟

شایع ترین و بارزترین علائم اتواسکلروز کاهش شنوایی و یا کم شنوایی است. بیماران به تدریج طی چند سال متوجه کاهش شنوایی می شوند. در گام اول بیماری، بیماران مبتلا به اتواسکلروز اولیه متوجه می شوند که در شنیدن صداهای با تن کم مانند زمزمه یا صدای موتور مشکل دارند. بیماران اغلب شکایت دارند که می توانند گفتار را درک کنند، اما حجم صدا خیلی کم است. علائم دیگر ممکن است شامل سرگیجه و وزوز گوش (زنگ یا وزوز در گوش) باشد.

شروع این بیماری ممکن است از یک گوش باشد ولی به مرور زمان گوش دیگر را نیز درگیر کند. در این شرایط افت شنوایی از یک گوش شروع و به تدریج گوش دیگر را نیز درگیر خواهد شد. از علائم دیگر این بیماری می‌توان به شرایط زیر اشاره کرد:

  • سرگیجه
  • مشکلات تعادلی
  • کاهش حساسیت شنوایی به صداهای آهسته
  • وزوز گوش
  • بلندتر صحبت کردن کودکان نسبت به قبل
  • در شنیدن صحبت‌های معمولی دیگران مشکل دارد.
  • شخص صدا‌ها را از دور نمی‌شنود.
  • شخص مبتلا از مردم می‌خواهد صحبت‌هایشان را تکرار کنند.
  • صدای دستگاه‌های الکترونیکی مانند تلویزیون را افزایش می‎دهد.
  • مدام از وزوز گوش یا صدای زنگ شکایت دارد.

اگر با هر یک از این علائم را مشاهده کردید بلافاصله به دکتر گوش و حلق و بینی مراجعه کنید.

مقاله مفید : سمعک چیست و چه کاربردی دارد؟

چگونه اتواسکلروز تشخیص داده می شود؟

یک متخصص گوش با یک ویزیت اولیه به راحتی می تواند شواهدی از گوش چسبنده را در شما تشخیص دهد. از اتوسکوپ برای مشاهده پرده گوش و قسمت هایی از گوش میانی استفاده می شود. در مرحله بعدی انجام تست‌های شنوایی سنجی که حساسیت شنوایی (ادیوگرام) و هدایت صدای گوش میانی (تمپانوگرام) را اندازه گیری می‌کنند، پیشنهاد می‌شود.

متخصص گوش شما همچنین آزمایش شنوایی و آزمایش چنگال تنظیم را برای تأیید کاهش شنوایی هدایتی انجام می دهد. آزمایشی به نام «رفلکس آکوستیک» همچنین می‌تواند به گوش‌شناس سرنخی از ثابت بودن استخوان رکابی بدهد. در صورت نیاز سی تی اسکن گوش ممکن است در برخی موارد برای رد سایر علل احتمالی کم شنوایی شما ضروری باشد.

گوش چسبنده

آیا درمان های پزشکی برای اتواسکلروز وجود دارد؟

همانند سایر موارد کم شنوایی، سمعک به عنوان یک راهکار ممکن است برای بیماران مبتلا به گوش چسبنده یا همان اتواسکلروز مفید باشد. برخی مطالعات تحقیقاتی نشان داده که مکمل فلوراید به کند کردن پیشرفت اتواسکلروز کمک می کند.

در اکثر موارد ممکن است گوش چسبنده خود به خود از بین برود. با این‌ وجود اگر گوش چسبیده به عفونت گوش میانی تبدیل شود، ممکن است با مصرف آنتی بیوتیک تا حد زیادی درمان شود.

 استفاده از سمعک و گفتار درمانی گوش چسبنده

در تمام موارد خصوصا در موارد شدید یا مزمن برای درمان گوش چسبنده نیاز به مراجعه به پزشک متخصص گوش و حلق و بینی وجود دارید، اگر مایع در گوش میانی وجود داشته باشد، استفاده از سمعک ‌های موقت برای کمک به بهبود شنوایی ممکن است تجویز شود. و در صورت ایجاد کم شنوایی ممکن است گفتار درمانی هم توصیه شود.

عمل چسبندگی گوش

درمان گوش چسبنده در برخی موارد با یک نوع جراحی به نام آدنوئیدکتومی (Adenoidectomy) انجام می‌شود. در این روش، آدنوئید شما از پشت بینی برداشته می شود و به تجمع مایع در گوش شما کمک می کند. این غدد به پایه شیپور استاش متصل هستند. با تحریک و التهاب آدنوئید‌ها، شیپور استاش از این روش پیروی کرده و منجر به تجمع مایعات و عفونت‌ احتمالی گوش می شود.

عمل گوش چسبنده

همچنین روش استاپدکتومی یک جراحی کم تهاجمی است که در ابتدا استخوان گوش میانی ذوب شده و آن را برداشته و سپس با یک پروتز تیتانیومی کوچک جایگزین می‌کند. در اکثر موارد، با انجام این روش جراحی بدون نیاز به سمعک شنوایی به بیمار برمی گردد. مدت زمان انجام این عمل در حدود یک ساعت بوده و در یک مرکز جراحی سرپایی قابل انجام است. دوره نقاهت آن کوتاه است و بیمار چند ساعت پس از انجام عمل جراحی می تواند به خانه بروند. بیمار معمولا پس از یک هفته از انجام عمل جراحی متوجه بهبود شنوایی در خود می شود. و با انجام این عمل 80 تا 90 درصد شنوایی بیمار قابل بازگشت است.

تفاوت بین استاپدکتومی و استاپدوتومی چیست؟

روش اصلی که برای درمان گوش چسبنده استفاده می شود استاپدکتومی نام دارد. در این روش کل استخوان رکابی برمی دارند و با یک پروتز جایگزین می کنند. با پیشرفت علم در طی زمان این روش کم تهاجمی تر شده است. با رایج‌تر شدن لیزر در OR، جراحان گوش و حلق و بینی به این نکته پی برده اند که روش استاپدوتومی در مقایسه با استاپدکتومی نتایج ایمن‌تر و مطمئن تری ایجاد می‌کند. تفاوت این دو روش در این است که در روش استاپدوتومی از لیزر برای ایجاد یک سوراخ کوچک در پایه رکاب استفاده می شود و نیز به جای برداشتن کل استخوان رکابی، تنها نیمه بالایی استخوان برداشته می شود و پایه استخوان حفظ می شود. در ادامه پروتز در سوراخی که قبلا با لیزر ایجاد شده قرار می گیرد و مکانیسم پیستون مانند رکاب ها بازسازی می شود.

آیا باید در گوشم پروتز داشته باشم؟

هرچند بی خطر بودن پروتز در گوش میانی در طول سال‌های متمادی اثبات شده است، اما بسیاری از بیماران هنوز نسبت به قرار دادن شی خارجی در گوش خود محتاط اند. به همین دلیل، روش های کم تهاجمی بیشتری ابداع شده است. یکی از این روش ها عمل STAMP (Stapedotomy Minus Protthesis) نام دارد. این روش همچنین از مزایای لیزر با آزاد کردن بخشی از استخوان رکابی ذوب شده بهره می برد. معمولاً برای بیمارانی که از اتواسکلروز اولیه رنج می برند، در جایی که کل استخوان رکابی به طور کامل جوش نیامده است، توصیه می شود. مطالعات نشان می دهد که این روش برای بیماران منتخب با نتایج بیش از 20 سال موثر بوده است

پروتز در عمل گوش چسبنده

عوارض جراحی گوش چسنبده چیست؟

ترشح و عفونت شایع‌ترین عوارض پس از عمل جراحی گوش چسبنده می باشد. کودکان عمدتا پس از جراحی مشکل خاصی ندارند. و به ‌ندرت وضعیت تمپانواسکلروز (Tympanosclerosis) برای آنان رخ می‌دهد.  وضعیت تمپانواسکلروز  وضعیتی است که در آن نوعی ماده گچی رنگ در روی پرده گوش ایجاد می‌شود.

از دیگر عوارض این عمل به باقی ماندن یک سوراخ کوچک در پرده گوش پس از بیرون آمدن گرومت اشاره کرد. این عارضه معمولا بدون نیاز به درمان بهبود یافته و در برخی موارد نیاز به یک عمل جراحی سرپایی کوچک نیز دارد. همچنین آسیب جزئی و اسکار در پرده گوش ممکن است از دیگر عوارض باشد اما معمولا مشکل حاد و خطرناکی برای فرد مبتلا ایجاد نمی کند.

در مجموع تمام بیهوشی‌های عمومی دارای عوارض و خطرات خاص خود هستند، اما مقدار بیهوشی برای این عمل بسیار کم است.

میزان موفقیت عمل گوش چسبنده

در مجموع بیش از این عمل در بیش از 98 درصد موارد موفقیت آمیز می‌ باشد و درصد کمی (در حدود 1 تا 2 درصد) ممکن است شنوایی بیمار بدتر از قبل شود. از یک هفته پس از عمل میزان بهوبد شنوایی بیمار مشخص می شود.

بیشتر بخوانیدکم شنوایی مادرزادی و هر آنچه که باید بدانید!

کلام آخر

مراجعه به متخصص برتر گوش و حلق و بینی که دارای سابقه جراحی موفق است از نکات طلایی انجام این عمل می باشد. پروفسور فرامرز معماری با سابقه تحصیل در معتبرترین دانشگاه های دنیا و انجام بیش از 8000 عمل موفق جراحی در دنیا یکی از متخصصین برتر جهانی در این حوزه می باشد.

سوالات متداول گوش چسبنده

آیا استفاده از روغن زیتون به درمان گوش چسبنده کمک می‌کند؟

معمولا افراد از روغن زیتون گرم برای حل کردن وکس گیر کرده در کانال گوش و باز کردن راه گوش استفاده می‌کنند. به هرحال تجویز این کار با نظر پزشک متخصص بایستی صورت گیرد.

آیا استفاده از روغن زیتون به درمان گوش چسبنده کمک می‌کند؟

معمولا افراد از روغن زیتون گرم برای حل کردن وکس گیر کرده در کانال گوش و باز کردن راه گوش استفاده می‌کنند. به هرحال تجویز این کار با نظر پزشک متخصص بایستی صورت گیرد.

آیا گوش چسبنده را می توان یک معلولیت دانست؟

شواهد کافی علمی برای نشان دادن این ارتباط وجود ندارد.

چرا گوش من گرفته است اما در گوشم هیچ وکسی ندارد؟

این اتفاق می‌تواند دلایل فراوان دیگری داشته باشد که ناشی از صدا‌های بلند، تجمع مایعات، عفونت گوش، ضربه شدید به سر، اجسام خارجی در گوش و تغییرات شدید فشار هوا باشد.

منابع:

 https://www.nhs.uk/conditions/otosclerosis/

 https://www.webmd.com/cold-and-flu/ear-infection/otosclerosis-facts

https://www.nidcd.nih.gov/health/otosclerosis

آبان 13, 1402 توسط admin 0 دیدگاه

رنگ جرم گوش نشانه چیست؟

جرم گوش که به عنوان سرومن نیز شناخته می شود، یک ماده مومی شکل است که توسط غدد چربی مجرای گوش تولید می شود. نگهداری، تمیز کردن و روانکاری مجرای گوش نقش بسیار مهمی در سلامت گوش دارد. هنگامی که بدن به طور طبیعی کار می کند، گوش می تواند فعالیت خود را تنظیم کند. جرم گوش تولید می شود و هنگام حرکت یا صحبت و گریه به سمت بالا و خارج از گوش حرکت می کند و سلول های خشک پوست و سایر مواد زائد را با آن از بین می برد.پس با وب سایت دکتر فرامرز معماری همراه باشید

رنگ و بافت جرم گوش

رنگ جرم گوش می تواند از سفید تا سیاه متفاوت باشد. بیشتر اوقات، خمیر مرئی به رنگ نارنجی مایل به کهربایی تا قهوه ای روشن است و دارای بافتی مرطوب و چسبنده است. رنگ جرم گوش معمولاً به مدت زمان تشکیل آن بستگی دارد. هر چه رنگ روشن تر باشد، جرم گوش جدیدتر است. این در مورد بافت گوش نیز صدق می کند. هر چه موم گوش خشک تر باشد، پیرتر می شود.

گاهی اوقات ممکن است متوجه تغییر رنگ جرم گوش شوید. این معمولاً جای نگرانی نیست و فقط به این معنی است که موم کمی یا کمی کثیف در کانال گوش جمع شده است.

تفاوت بین جرم گوش مرطوب و خشک چیست؟

دو نوع اصلی جرم گوش وجود دارد، جرم گوش «مرطوب» و «خشک» که هر دو نوع آن کاملا طبیعی هستند و جای نگرانی وجود ندارد. تفاوت اصلی این است که جرم گوش “مرطوب” چسبنده تر و زردتر به نظر می رسد، در حالی که جرم گوش “خشک” معمولا خاکستری و پوسته پوسته است.

نوع گوش شما یک ویژگی ارثی است. اگر گوش های “خیس” دارید، ممکن است به دلیل اصل و نسب شما باشد، همانطور که در اجداد آفریقایی یا اروپایی رایج است. گوش های شما خود را تمیز می کنند، اما تمیز کردن گوش های “خیس” گاهی اوقات می تواند بسیار دشوار باشد.

جرم گوش خشک یکی از دو نوع اصلی جرم گوش است و معمولاً در افراد آسیایی تبار ظاهر می شود. نوع جرم گوش شما کاملاً خارج از کنترل شماست و فقط نتیجه ژن های خاص شماست. جرم گوش سالم و خشک معمولا راحت تر از جرم گوش مرطوب برداشته می شود و همچنین کمتر احتمال دارد که باعث عفونت گوش شود.

آیا جرم سیاه گوش نشانه عفونت است؟

جرم گوش تیره معمولا مشخص نمی شود. معمولاً اولین علائمی که در هنگام عفونت گوش متوجه می شوید، فقط وجود خون در گوش یا تغییر در گوش است. چرک یا خون در گوش می تواند رنگ گوش شما را تغییر دهد اگر متوجه تیره شدن گوش به دلیل وجود خون شوید.

رنگ تیره گوش ممکن است برای بسیاری از افراد عادی باشد. این بافت با رنگ زرد کم رنگ یا قهوه ای شروع می شود اما با عبور از کانال گوش تغییر رنگ می دهد. جرم گوش باعث ایجاد آلودگی و باکتری در گوش می شود و از عفونت جلوگیری می کند، بنابراین هر چه بیشتر جذب شود، تیره تر می شود.

چرا جرم گوشم خونی است؟

اگر علائم دیگری مانند جرم گوش خونی ندارید، می تواند به این معنی باشد که گوش شما آسیب دیده است. این آسیب های جزئی می تواند آسان باشد زیرا رگ های خونی زیادی در گوش شما وجود دارد. معمولا یک زخم کوچک خود به خود از بین می رود، اما اگر متوجه زخم های کوچک یا آسیب جزئی نشدید، همیشه بهتر است گوش خود را توسط پزشک معاینه کنید.

علاوه بر بریدگی ها و خراش ها، خون در مجرای گوش یا جرم گوش می تواند نشانه چیز جدی تری از جمله پارگی پرده گوش، ضربه یا عفونت باشد. اگر کودک شما جرم گوش مایل به قرمز دارد، می تواند نشانه ای از یک “شیء خارجی” (اسباب بازی یا چیز دیگری که نباید آنجا باشد) در گوش او باشد. مثل همیشه، سعی نکنید خودتان چیزی را از گوش خارج کنید، زیرا این کار می‌تواند جسم و موم را بیشتر به داخل مجرای گوش فشار دهد.

رنگ-جرم-گوش

عملکرد پرده گوش چیست؟

قالب از ورود مواد زائد، کثیفی و سایر اجسام به داخل قالب جلوگیری می کند و از عفونت جلوگیری می کند. در واقع گوش ها خود را تمیز می کنند و جرم گوش قدیمی به همراه سلول های مرده پوست از داخل گوش به گوش باز منتقل شده و در نهایت می ریزند. گوش ها می توانند رنگ های مختلف زرد، سفید، قهوه ای و حتی سیاه داشته باشند. همچنین می تواند نرم، سخت یا نرم باشد. از نظر بسیاری از متغیرها، گوش بسیار متفاوت است.

به طور معمول، جرم گوش به طور طبیعی از گوش خارج می شود. گاهی اوقات بدن ما مقدار زیادی جرم گوش تولید می کند، به خصوص زمانی که استرس یا ترس داریم. این وضعیت می تواند باعث انسداد شود.

دو نوع جرم گوش وجود دارد که عبارتند از:

زرد مایل به قهوه ای به مرطوب بودن تمایل دارد.

خاکستری-سفید که خشک است.

رنگ جرم گوش بسته به قومیت و وضعیت سلامتی افراد می تواند متفاوت باشد. یک مطالعه نشان داد که جرم گوش در شرق آسیا رایج است. اوتیت میانی در افراد اقوام دیگر شایع است. علت آن جهش در ژنی است که به مرطوب کردن جرم گوش کمک می کند. انواع مختلفی از جرم گوش و سایر ترشحات گوش وجود دارد، بنابراین اگر در طول زمان متوجه رنگ‌ها و بافت‌های مختلف شدید، وحشت نکنید. همیشه بهتر است در صورت مشاهده جرم گوش یا ترشحات غیرعادی با پزشک مشورت کنید.

رنگ های مختلف جرم گوش

اکنون که می دانیم در مورد جرم گوش تیره یا قرمز باید به دنبال چه چیزی باشیم، در اینجا چند رنگ رایج دیگر جرم گوش و معنای آنها در مورد سلامت گوش آورده شده است.

رنگ توده گوش سیاه است

این ممکن است کمی تعجب آور باشد، اما اغلب نشانه ای از تجمع موم قدیمی در گوش شما است. کسانی از شما که سمعک استفاده می کنند ممکن است با رنگ های جرم گوش و موم آشنا باشند.

رنگ گوشواره سفید است

جرم گوش بسیار روشن یا سفید نشانه آن است که پوست مجرای گوش شما بسیار خشک و پوسته پوسته شده است. هنگامی که پوست برداشته می شود، جذب جرم گوش می شود و رنگ آن روشن تر می شود. اگر به بیماری پوستی مانند پسوریازیس یا اگزما مبتلا هستید، ممکن است این وضعیت شایع تر باشد.

نحوه پاک کردن جرم گوش در خانه

گذاشتن چیزی در گوش برای خارج کردن آن فایده ای ندارد. پرده گوش در یک سوم بیرونی مجرای گوش تشکیل می شود. استفاده از چیزهایی مانند سنجاق بابی یا سواب های پنبه ای برای “تمیز کردن” گوش ها در واقع می تواند به گوش فشار وارد کند و باعث انسداد شود.

شمع گوش به عنوان یک درمان جایگزین برای حذف جرم گوش معرفی شده است، اما این روش توصیه نمی شود زیرا درمان موفقیت آمیزی نیست و در واقع می تواند باعث سوختگی یا آسیب جدی شود.

نحوه تمیز کردن گوش در خانه

معمولاً نیازی به تمیز کردن گوش و تمیز کردن گوش نیست. برای تمیز کردن گوش کافی است قسمت بیرونی گوش را با یک پارچه نرم بشویید. هیچ چیز دیگری لازم نیست در داخل انجام شود.

نحوه حذف تجمع جرم گوش

اگر تجمع کمی جرم گوش وجود داشته باشد، درمان های خانگی اغلب موفق هستند. می توانید چند قطره روغن یا قطره گوش حرفه ای را در گوش بریزید، این کار باعث نرم شدن موم و راحت تر شدن آن می شود. روز بعد از استفاده از قطره، از یک سرنگ لاستیکی برای ریختن آب گرم در گوش استفاده کنید. سر خود را خم کنید و گوش خارجی خود را به سمت بالا و عقب بکشید. این به صاف شدن مجرای گوش و حذف جرم گوش کمک می کند.

وقتی کارتان تمام شد، سرتان را به عقب خم کنید و بگذارید آب تمام شود. بسته به سطح جمع آوری بهتر است این کار را چند روز تکرار کنید. اگر علائم شما بهبود نیافت، با پزشک خود تماس بگیرید. تنها زمانی که جرم گوش باید به طور خاص برداشته شود زمانی است که تجمع آن به حدی شدید باشد که علائم زیر را ایجاد کند:

گوش درد

کم شنوایی جزئی

صدای زنگ در گوش

پزشکان چگونه جرم گوش را حذف می کنند؟

پزشک می‌تواند موم را با استفاده از گوش‌شویه یا اسپری خارج کند. این شامل ریختن آب، نمک یا موم برای حل کردن قطرات در کانال گوش است. حدود نیم ساعت بعد گوش ها را آبیاری می کنند و موم را خارج می کنند. اگرچه درمان‌های خانگی وجود دارد، اما همیشه بهتر است احتیاط کنید و از پزشک خود بخواهید این کار را انجام دهد. متخصص گوش و حلق و بینی همچنین می تواند جرم گوش را با دست خارج کند.

شما نباید زیاد نگران تفاوت جزئی رنگ باشید زیرا همه چیز به شخص بستگی دارد. با این حال، اگر جرم گوش آبکی باشد، بویی متفاوت از حد معمول داشته باشد یا قوام غیرعادی داشته باشد، ممکن است نشانه عفونت یا آسیب باشد و باید در اسرع وقت به متخصص گوش مراجعه کنید.

مطالب مرتبط

آبان 10, 1402 توسط 0 دیدگاه

خشکی پوست در گوش

پوست خشک داخل و اطراف گوش می تواند بسیار ناراحت کننده و حتی دردناک و بسیار خارش باشد. در این حالت پوست گوش حتی قرمز و پوسته پوسته به نظر می رسد. در موارد شدید، پوست اطراف گوش حتی ممکن است عفونی شود. خشکی پوست دلایل زیادی دارد و پوست اطراف گوش به دلیل عوامل محیطی مانند سردی، خشکی هوا یا بیماری های مزمن پوستی مانند پسوریازیس می تواند بسیار خشک شود.

چرا پوست گوش خشک و سفت می شود؟

دلایل زیادی برای خشکی پوست در گوش وجود دارد. با این حال، بیشتر این موارد را می توان به عنوان محیطی، بخشی از پیری یا بیماری مزمن پوستی طبقه بندی کرد.

گوش خشک عوامل محیطی

خشکی گوش خارجی می تواند در نتیجه آلرژی یا محرک های محیطی باشد. تحریک می تواند باعث خشکی، قرمزی و خارش پوست شود. اگر پوست بسیار حساسی دارید، احتمالاً دچار بثورات پوستی خواهید شد. نمونه هایی از محرک های محیطی که می توانند بر گوش تأثیر بگذارند عبارتند از:

صابون

عطر

شامپو

طراحی سبک

مرطوب کننده

محصولات مراقبت از مو

اگر پوست خشکی در گوش دارید، به تمام محصولاتی که می توانند با گوش شما تماس پیدا کنند فکر کنید. آیا به تازگی شامپوی خود را عوض کرده اید؟ پس بهتر است استفاده از محصولات جدید را متوقف کنید و ببینید آیا پوستتان سالم است یا خیر.

همچنین ممکن است به دلیل سوراخ کردن گوش دچار خشکی و سوزش پوست شوید. گوش هایی که به تازگی سوراخ شده اند مستعد تحریک هستند. اکثر مردم متوجه می شوند که به دلیل حساسیت به نیکل نمی توانند گوشواره های نیکل را تحمل کنند. سعی کنید برای جلوگیری از حساسیت به نیکل یا طلا، گوشواره هایی با “هیپوآلرژیک” انتخاب کنید.

سن

خشکی پوست نیز می تواند به سن مربوط باشد. با افزایش سن، در سن 60 سالگی، تقریبا تمام پوست بدن خشک می شود. سایر عوامل خطر برای پوست خشک عبارتند از:

دیابت

درمان سرطان

بی اشتهایی

دود

بیماری تیروئید یا کلیوی

کمبود ویتامین یا مواد معدنی

مصرف استاتین ها یا دیورتیک ها.

بیماری های پوستی

بیماری های پوستی رایج که باعث خشکی و خارش می شوند عبارتند از اگزما، پسوریازیس و درماتیت سبورئیک. همه این شرایط را می توان در گوش و اطراف گوش مشاهده کرد:

اگزما

اگزما که درماتیت آتوپیک نیز نامیده می شود، یک بیماری التهابی است که باعث درد، قرمزی و خارش پوست می شود. این عارضه در هر سنی ممکن است رخ دهد، اما در کودکان خردسال بیشتر شایع است. هنگامی که اگزما بر گوش ها تأثیر می گذارد، معمولاً در چین های گوش، پشت گوش و اطراف لاله گوش رخ می دهد. زخم های اگزما در لاله گوش، دهانه گوش، مجرای گوش و پرده گوش نیز دیده می شود. علائم اگزما معمولا شامل پوست قرمز و ملتهب و همچنین پوست خشک و خارش دار است. نواحی خشک گوش در صورت خارش بیش از حد ممکن است حتی خونریزی کند و در نهایت عفونی شود.

پسوریازیس

این یک بیماری خود ایمنی است که باعث رشد سریع سلول های پوست می شود. در این حالت سلول های پوست قدیمی نمی توانند ریزش کنند و پلاک های پوستی ضخیم و خارش دار ایجاد می شود. لکه ها معمولا به رنگ صورتی یا قرمز شروع می شوند و سپس به یک پلاک سفید نقره ای تبدیل می شوند. خارش و ناراحتی ناشی از پلاک ها کاملا طبیعی است. پسوریازیس می تواند در گوش خارجی یا روی پوست اطراف گوش ایجاد شود.

درماتیت سبورئیک

این یک بیماری التهابی پوستی است که باعث ایجاد لکه های خشک می شود لکه های سفید یا زرد روی پوست ظاهر می شوند معمولاً روی پوست سر، صورت یا گوش داخلی ظاهر می شود درماتیت سبورئیک اغلب در پوست سر نوزاد رخ می دهد و به آن کلاه گهواره نیز می گویند. حتی این ناحیه مستعد خارش پوست است، به خصوص اگر عفونی شود علت دقیق این بیماری هنوز ناشناخته است، اما پوست چرب، استرس، خستگی، چاقی، شرایط نامساعد آب و هوایی، مصرف بیش از حد الکل یا اختلالات سیستم عصبی ممکن است نقش داشته باشد.

عفونت گوش و حلق و بینی

چه زمانی برای عفونت گوش باید با پزشک تماس بگیرید؟

اگر علائم نگران کننده ای در گوش شما وجود دارد، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید. علل دیگر خشکی پوست گوش، مانند اگزما، در صورت عدم درمان می تواند بر شنوایی شما تأثیر بگذارد. اگر پرده گوش قرمز و خارش دار است، به پزشک مراجعه کنید. اگر درمان های خانگی کمکی نکرد، با یک متخصص پوست مشورت کنید.

فوراً به پزشک مراجعه کنید، به خصوص اگر فکر می کنید پرده گوش شما عفونی شده است. علائم عفونت پوستی شامل درد، تورم، ترشح یا بوی نامطبوع است.

خشکی گوش

درمان خشکی پوست گوش

درمان خشکی پوست گوش به شدت خشکی و همچنین علت اصلی آن بستگی دارد. اگر خشکی پوست شما ناشی از آلرژی یا محرک های محیطی است، تنها راه درمان آن حذف خود محرک است. بیماری های پوستی مزمن را می توان با داروهای بدون نسخه و همچنین مراقبت خوب از پوست در خانه درمان کرد.

درمان در خانه

برای درمان خشکی پوست در خانه، لحظه ای از خود بپرسید که آیا اخیراً محصولات جدید مو یا پوستی را امتحان کرده اید؟ اگر اخیرا گوش های خود را سوراخ کرده اید یا گوشواره های خود را عوض کرده اید، گوش های شما ممکن است واکنش نشان دهند. در صورت امکان، استفاده از محصول جدید را متوقف کنید و علائم خود را کنترل کنید.

اگر خشکی پوست بهبود نیافت، از استفاده مجدد از محصول در آینده خودداری کنید و برای بررسی و تشخیص علت خشکی پوست به متخصص پوست مراجعه کنید. در عوض، می توانید پوست خشک خود را با یک نرم کننده با کیفیت درمان کنید. به دنبال یک مرطوب کننده ملایم بدون عطر یا رنگ مصنوعی باشید.

دارو

برای تسکین درد خشکی پوست و رفع علت زمینه ای می توان از داروها استفاده کرد. برخی از گزینه های درمانی آنها عبارتند از:

استروئیدهای موضعی

یک استروئید موضعی می تواند برای درمان قرمزی و تورم ناشی از خشکی پوست در گوش استفاده شود که می تواند خارش را تسکین دهد. مراقب باشید از کرم های استروئیدی یا سایر کرم ها در داخل مجرای گوش استفاده نکنید زیرا می توانند کانال را مسدود کنند.

آنتی بیوتیک ها

اگر پوست خشک شما آلوده باشد، پزشک آنتی بیوتیکی برای رفع عفونت تجویز می کند که می تواند یک کرم آنتی بیوتیک موضعی یا یک قرص خوراکی باشد.

جابون دارویی

اگر خشکی گوش ناشی از درماتیت سبورئیک باشد، متخصص پوست شما احتمالاً تمیز کردن کامل ناحیه را با یک شامپوی دارویی توصیه می‌کند. هنگام شستشو از حرکات ملایم استفاده کنید و مراقب باشید که پوست خود را مالش ندهید. پس از تمیز کردن، محل را به خوبی خشک کنید و با یک پارچه تمیز آن را مرطوب کنید.

فتوتراپی

در فتوتراپی از اشعه ماوراء بنفش (UV) برای درمان اگزما و درماتیت سبورئیک استفاده می شود. با پزشک خود در مورد اینکه آیا این درمان می تواند به پوست خشک کمک کند یا خیر صحبت کنید.

چگونه از خشک شدن پوست گوش جلوگیری کنم؟

برای جلوگیری از خشک شدن پوست گوش، این روال های مراقبت از پوست در خانه را دنبال کنید. سعی کنید با شستن هر روز گوش های خود را تمیز و خشک نگه دارید. دوش گرفتن را به 10 دقیقه محدود کنید و از حمام کردن در آب داغ خودداری کنید. بعد از حمام گوش های خود را کاملا خشک کنید. استفاده از سشوار گرم می تواند به خشک شدن کامل موهای شما کمک کند. فقط یادتان باشد از آب گرم استفاده نکنید. پس از خشک شدن گوش، از یک مرطوب کننده ملایم و بدون عطر برای جلوگیری از ترک خوردن استفاده کنید.

بیماری های پوستی مانند پسوریازیس و درماتیت سبورئیک قابل پیشگیری نیستند، اما با درمان قابل کنترل هستند. همیشه به هرگونه شوینده یا لوسیونی که باعث خشکی پوست شما می شود توجه کنید و در صورت لزوم استفاده از آنها را متوقف کنید.

سوالات متداول

علت خشکی پوست گوش چیست؟ خشکی پوست گوش می تواند ناشی از یک بیماری مزمن پوستی یا یک محرک محیطی باشد. بیماری های پوستی که می توانند گوش را تحت تاثیر قرار دهند عبارتند از اگزما، پسوریازیس و درماتیت سبورئیک. عوامل محیطی ممکن است شامل شامپو، نرم کننده، اسپری مو، لوسیون، صابون، مواد شوینده لباسشویی، عطر، یا محصولات آرایشی باشد. گوشواره ها همچنین می توانند پوست گوش را تحریک کنند، به خصوص اگر از نیکل ساخته شده باشند.

چگونه از شر خشکی پوست گوش خلاص شویم؟

درمان خشکی پوست گوش بستگی به علت آن دارد. اگر پوست شما توسط چیزهایی مانند عطر یا شامپو تحریک می شود، مهم است که بلافاصله استفاده از آنها را متوقف کنید. اگر خشکی پوست شما ناشی از یک بیماری مزمن پوستی مانند اگزما است، برای برنامه درمانی به متخصص پوست مراجعه کنید. اگر پوست عفونی شده باشد، پزشک ممکن است به شما استروئیدهای موضعی برای کاهش تورم یا آنتی بیوتیک بدهد.

اگزمای گوش چیست؟

موم گوش به صورت پوست قرمز، متورم و خشک در گوش خارجی یا حتی داخل مجرای گوش ظاهر می شود. پوست معمولاً احساس سوزش و خارش می کند. خاراندن می تواند باعث ایجاد لکه های خشک، خونریزی و ترشحات شفاف شود.

آخرین کلمه

تجربه خشکی پوست در گوش ناراحت کننده است و احتمالاً می خواهید در اسرع وقت از آن مراقبت کنید. اولین قدم تعیین علت خشکی پوست است. درمان ممکن است شامل قطع محصول تحریک کننده یا استفاده از یک داروی جدید مانند استروئید موضعی یا آنتی بیوتیک باشد. اگر پوست خشک شما بسیار خارش دار و دردناک شد، یا اگر علائم عفونت پوستی، از جمله تورم، ترشح یا گوش بدبو را مشاهده کردید، با پزشک خود تماس بگیرید.

مطالب مرتبط

آبان 10, 1402 توسط admin 0 دیدگاه

خشکی پوست در گوش

پوست خشک داخل و اطراف گوش می تواند بسیار ناراحت کننده و حتی دردناک و بسیار خارش باشد. در این حالت پوست گوش حتی قرمز و پوسته پوسته به نظر می رسد. در موارد شدید، پوست اطراف گوش حتی ممکن است عفونی شود. خشکی پوست دلایل زیادی دارد و پوست اطراف گوش به دلیل عوامل محیطی مانند سردی، خشکی هوا یا بیماری های مزمن پوستی مانند پسوریازیس می تواند بسیار خشک شود.

چرا پوست گوش خشک و سفت می شود؟

دلایل زیادی برای خشکی پوست در گوش وجود دارد. با این حال، بیشتر این موارد را می توان به عنوان محیطی، بخشی از پیری یا بیماری مزمن پوستی طبقه بندی کرد.

گوش خشک عوامل محیطی

خشکی گوش خارجی می تواند در نتیجه آلرژی یا محرک های محیطی باشد. تحریک می تواند باعث خشکی، قرمزی و خارش پوست شود. اگر پوست بسیار حساسی دارید، احتمالاً دچار بثورات پوستی خواهید شد. نمونه هایی از محرک های محیطی که می توانند بر گوش تأثیر بگذارند عبارتند از:

صابون

عطر

شامپو

طراحی سبک

مرطوب کننده

محصولات مراقبت از مو

اگر پوست خشکی در گوش دارید، به تمام محصولاتی که می توانند با گوش شما تماس پیدا کنند فکر کنید. آیا به تازگی شامپوی خود را عوض کرده اید؟ پس بهتر است استفاده از محصولات جدید را متوقف کنید و ببینید آیا پوستتان سالم است یا خیر.

همچنین ممکن است به دلیل سوراخ کردن گوش دچار خشکی و سوزش پوست شوید. گوش هایی که به تازگی سوراخ شده اند مستعد تحریک هستند. اکثر مردم متوجه می شوند که به دلیل حساسیت به نیکل نمی توانند گوشواره های نیکل را تحمل کنند. سعی کنید برای جلوگیری از حساسیت به نیکل یا طلا، گوشواره هایی با “هیپوآلرژیک” انتخاب کنید.

سن

خشکی پوست نیز می تواند به سن مربوط باشد. با افزایش سن، در سن 60 سالگی، تقریبا تمام پوست بدن خشک می شود. سایر عوامل خطر برای پوست خشک عبارتند از:

دیابت

درمان سرطان

بی اشتهایی

دود

بیماری تیروئید یا کلیوی

کمبود ویتامین یا مواد معدنی

مصرف استاتین ها یا دیورتیک ها.

بیماری های پوستی

بیماری های پوستی رایج که باعث خشکی و خارش می شوند عبارتند از اگزما، پسوریازیس و درماتیت سبورئیک. همه این شرایط را می توان در گوش و اطراف گوش مشاهده کرد:

اگزما

اگزما که درماتیت آتوپیک نیز نامیده می شود، یک بیماری التهابی است که باعث درد، قرمزی و خارش پوست می شود. این عارضه در هر سنی ممکن است رخ دهد، اما در کودکان خردسال بیشتر شایع است. هنگامی که اگزما بر گوش ها تأثیر می گذارد، معمولاً در چین های گوش، پشت گوش و اطراف لاله گوش رخ می دهد. زخم های اگزما در لاله گوش، دهانه گوش، مجرای گوش و پرده گوش نیز دیده می شود. علائم اگزما معمولا شامل پوست قرمز و ملتهب و همچنین پوست خشک و خارش دار است. نواحی خشک گوش در صورت خارش بیش از حد ممکن است حتی خونریزی کند و در نهایت عفونی شود.

پسوریازیس

این یک بیماری خود ایمنی است که باعث رشد سریع سلول های پوست می شود. در این حالت سلول های پوست قدیمی نمی توانند ریزش کنند و پلاک های پوستی ضخیم و خارش دار ایجاد می شود. لکه ها معمولا به رنگ صورتی یا قرمز شروع می شوند و سپس به یک پلاک سفید نقره ای تبدیل می شوند. خارش و ناراحتی ناشی از پلاک ها کاملا طبیعی است. پسوریازیس می تواند در گوش خارجی یا روی پوست اطراف گوش ایجاد شود.

درماتیت سبورئیک

این یک بیماری التهابی پوستی است که باعث ایجاد لکه های خشک می شود لکه های سفید یا زرد روی پوست ظاهر می شوند معمولاً روی پوست سر، صورت یا گوش داخلی ظاهر می شود درماتیت سبورئیک اغلب در پوست سر نوزاد رخ می دهد و به آن کلاه گهواره نیز می گویند. حتی این ناحیه مستعد خارش پوست است، به خصوص اگر عفونی شود علت دقیق این بیماری هنوز ناشناخته است، اما پوست چرب، استرس، خستگی، چاقی، شرایط نامساعد آب و هوایی، مصرف بیش از حد الکل یا اختلالات سیستم عصبی ممکن است نقش داشته باشد.

عفونت گوش و حلق و بینی

چه زمانی برای عفونت گوش باید با پزشک تماس بگیرید؟

اگر علائم نگران کننده ای در گوش شما وجود دارد، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید. علل دیگر خشکی پوست گوش، مانند اگزما، در صورت عدم درمان می تواند بر شنوایی شما تأثیر بگذارد. اگر پرده گوش قرمز و خارش دار است، به پزشک مراجعه کنید. اگر درمان های خانگی کمکی نکرد، با یک متخصص پوست مشورت کنید.

فوراً به پزشک مراجعه کنید، به خصوص اگر فکر می کنید پرده گوش شما عفونی شده است. علائم عفونت پوستی شامل درد، تورم، ترشح یا بوی نامطبوع است.

خشکی گوش

درمان خشکی پوست گوش

درمان خشکی پوست گوش به شدت خشکی و همچنین علت اصلی آن بستگی دارد. اگر خشکی پوست شما ناشی از آلرژی یا محرک های محیطی است، تنها راه درمان آن حذف خود محرک است. بیماری های پوستی مزمن را می توان با داروهای بدون نسخه و همچنین مراقبت خوب از پوست در خانه درمان کرد.

درمان در خانه

برای درمان خشکی پوست در خانه، لحظه ای از خود بپرسید که آیا اخیراً محصولات جدید مو یا پوستی را امتحان کرده اید؟ اگر اخیرا گوش های خود را سوراخ کرده اید یا گوشواره های خود را عوض کرده اید، گوش های شما ممکن است واکنش نشان دهند. در صورت امکان، استفاده از محصول جدید را متوقف کنید و علائم خود را کنترل کنید.

اگر خشکی پوست بهبود نیافت، از استفاده مجدد از محصول در آینده خودداری کنید و برای بررسی و تشخیص علت خشکی پوست به متخصص پوست مراجعه کنید. در عوض، می توانید پوست خشک خود را با یک نرم کننده با کیفیت درمان کنید. به دنبال یک مرطوب کننده ملایم بدون عطر یا رنگ مصنوعی باشید.

دارو

برای تسکین درد خشکی پوست و رفع علت زمینه ای می توان از داروها استفاده کرد. برخی از گزینه های درمانی آنها عبارتند از:

استروئیدهای موضعی

یک استروئید موضعی می تواند برای درمان قرمزی و تورم ناشی از خشکی پوست در گوش استفاده شود که می تواند خارش را تسکین دهد. مراقب باشید از کرم های استروئیدی یا سایر کرم ها در داخل مجرای گوش استفاده نکنید زیرا می توانند کانال را مسدود کنند.

آنتی بیوتیک ها

اگر پوست خشک شما آلوده باشد، پزشک آنتی بیوتیکی برای رفع عفونت تجویز می کند که می تواند یک کرم آنتی بیوتیک موضعی یا یک قرص خوراکی باشد.

جابون دارویی

اگر خشکی گوش ناشی از درماتیت سبورئیک باشد، متخصص پوست شما احتمالاً تمیز کردن کامل ناحیه را با یک شامپوی دارویی توصیه می‌کند. هنگام شستشو از حرکات ملایم استفاده کنید و مراقب باشید که پوست خود را مالش ندهید. پس از تمیز کردن، محل را به خوبی خشک کنید و با یک پارچه تمیز آن را مرطوب کنید.

فتوتراپی

در فتوتراپی از اشعه ماوراء بنفش (UV) برای درمان اگزما و درماتیت سبورئیک استفاده می شود. با پزشک خود در مورد اینکه آیا این درمان می تواند به پوست خشک کمک کند یا خیر صحبت کنید.

چگونه از خشک شدن پوست گوش جلوگیری کنم؟

برای جلوگیری از خشک شدن پوست گوش، این روال های مراقبت از پوست در خانه را دنبال کنید. سعی کنید با شستن هر روز گوش های خود را تمیز و خشک نگه دارید. دوش گرفتن را به 10 دقیقه محدود کنید و از حمام کردن در آب داغ خودداری کنید. بعد از حمام گوش های خود را کاملا خشک کنید. استفاده از سشوار گرم می تواند به خشک شدن کامل موهای شما کمک کند. فقط یادتان باشد از آب گرم استفاده نکنید. پس از خشک شدن گوش، از یک مرطوب کننده ملایم و بدون عطر برای جلوگیری از ترک خوردن استفاده کنید.

بیماری های پوستی مانند پسوریازیس و درماتیت سبورئیک قابل پیشگیری نیستند، اما با درمان قابل کنترل هستند. همیشه به هرگونه شوینده یا لوسیونی که باعث خشکی پوست شما می شود توجه کنید و در صورت لزوم استفاده از آنها را متوقف کنید.

سوالات متداول

علت خشکی پوست گوش چیست؟ خشکی پوست گوش می تواند ناشی از یک بیماری مزمن پوستی یا یک محرک محیطی باشد. بیماری های پوستی که می توانند گوش را تحت تاثیر قرار دهند عبارتند از اگزما، پسوریازیس و درماتیت سبورئیک. عوامل محیطی ممکن است شامل شامپو، نرم کننده، اسپری مو، لوسیون، صابون، مواد شوینده لباسشویی، عطر، یا محصولات آرایشی باشد. گوشواره ها همچنین می توانند پوست گوش را تحریک کنند، به خصوص اگر از نیکل ساخته شده باشند.

چگونه از شر خشکی پوست گوش خلاص شویم؟

درمان خشکی پوست گوش بستگی به علت آن دارد. اگر پوست شما توسط چیزهایی مانند عطر یا شامپو تحریک می شود، مهم است که بلافاصله استفاده از آنها را متوقف کنید. اگر خشکی پوست شما ناشی از یک بیماری مزمن پوستی مانند اگزما است، برای برنامه درمانی به متخصص پوست مراجعه کنید. اگر پوست عفونی شده باشد، پزشک ممکن است به شما استروئیدهای موضعی برای کاهش تورم یا آنتی بیوتیک بدهد.

اگزمای گوش چیست؟

موم گوش به صورت پوست قرمز، متورم و خشک در گوش خارجی یا حتی داخل مجرای گوش ظاهر می شود. پوست معمولاً احساس سوزش و خارش می کند. خاراندن می تواند باعث ایجاد لکه های خشک، خونریزی و ترشحات شفاف شود.

آخرین کلمه

تجربه خشکی پوست در گوش ناراحت کننده است و احتمالاً می خواهید در اسرع وقت از آن مراقبت کنید. اولین قدم تعیین علت خشکی پوست است. درمان ممکن است شامل قطع محصول تحریک کننده یا استفاده از یک داروی جدید مانند استروئید موضعی یا آنتی بیوتیک باشد. اگر پوست خشک شما بسیار خارش دار و دردناک شد، یا اگر علائم عفونت پوستی، از جمله تورم، ترشح یا گوش بدبو را مشاهده کردید، با پزشک خود تماس بگیرید.

مطالب مرتبط

مهر 8, 1402 توسط 0 دیدگاه

چه چیزی باعث ترشح گوش می شود؟

ترشح از گوش که به نام اوتوره نیز شناخته می شود، مایعی است که از گوش خارج می شود. جرم گوش یک مایع طبیعی است که از روغن‌های طبیعی موجود در گوش ساخته شده و از ورود گرد و غبار و باکتری به کانال گوش جلوگیری می‌کند، اما اگر پرده گوش پاره شود، خون و سایر مایعات بدن می‌توانند وارد گوش شوند. بنابراین، ترشحات گوش را هرگز نباید نادیده گرفت، زیرا می‌تواند نشانه‌ای از عفونت قابل درمان یا تروما یا آسیب جدی‌تر باشد.

ترشح از گوش می تواند به طرق مختلف ایجاد شود و دلایل زیادی وجود دارد. بیشتر این ترشحات فقط جرم گوش هستند، اما گاهی اوقات می تواند نشانه یا علامت بیماری دیگری باشد که نیاز به درمان بیشتر دارد. در زیر به انواع ترشحات گوش و علل آن می پردازیم: پس با وب سایت دکتر فرامرز معماری بهترین متخصص گوش همراه باشید

علت ترشح گوش

علت ترشح گوش برای هر فردی می تواند متفاوت باشد. در زیر دلایل این بیماری را به تفصیل توضیح می دهیم:

علل عفونی ترشحات گوش

عفونت می تواند منجر به ترشحات گوش شود، مانند:

گوش شناگر: این بیماری می تواند ناشی از باکتری های آب آلوده در گوش باشد که باعث التهاب و تجمع مایع در گوش می شود. این ترشحات معمولاً بدبو و به رنگ زرد یا سبز هستند.

سرماخوردگی یا آنفولانزا: عفونت باکتریایی یا ویروسی می تواند باعث ترشح گوش شود. عوامل عفونی می توانند از طریق بینی یا گلو وارد مجرای گوش شوند.

علل تروماتیک ترشحات گوش

جراحات می توانند باعث عفونت گوش شوند،

چه چیزی باعث درد ناشی از کم شنوایی می شود

وجود جسم خارجی: این ناراحتی زمانی رخ می دهد که گوش پاک کن یا جسم خارجی را با فشار به داخل گوش فشار دهید.

تغییر فشار: افزایش ناگهانی فشار، مثلاً در هواپیما یا زمانی که به سرعت به ارتفاع بالایی می‌رسید، می‌تواند باعث ترکیدن پرده گوش و نشت مایع شود.

صداهای بلند: صداهای بلند می تواند باعث تخلیه شود.

علل پزشکی ترشح گوش عبارتند از:

ماستوئیدیت: این بیماری به التهاب استخوان ماستوئید که نزدیک گوش است اشاره دارد. در این بیماری تجمع بیش از حد مایع می تواند باعث ترشح از گوش شود.

آدنوئید متورم: اگر مایع از شیپور استاش به بیرون نشت کند، می تواند باعث تورم آدنوئید، عفونت و ترشح شود.

شایع ترین علل عفونت گوش

در بالا به علل شایع اتوره اشاره کردیم، اما در بین این علل، برخی از آنها بسیار شایع هستند و در مورد هر یک اطلاعات دقیق به شما می دهیم:

گوش شناگر (اوتیت خارجی)

گوش شناگر یا اوتیت خارجی عفونت کانالی است که از پرده گوش تا دهانه گوش امتداد می یابد و می تواند باعث ترشح از گوش شود. همچنین در اثر ورود باکتری ها، قارچ ها یا ویروس ها به کانال ایجاد می شود. آب باقی مانده در گوش پس از شنا و استفاده از سواب پنبه ای برای تمیز کردن آن از علل شایع این بیماری هستند.

کودکان بیشتر مستعد ابتلا به این بیماری هستند زیرا کانال های گوش باریک تری دارند که به خوبی تخلیه نمی شود.

علائم اوتیت خارجی:

علائم اولیه شامل قرمزی، خارش و ناراحتی در داخل کانال گوش است که گاهی با ترشح مایع شفاف همراه است.

در این بیماری لازم است حتی علائم خفیف را درمان کنید، زیرا می توانند به سرعت بدتر شوند. زیرا عفونت می تواند گسترش یابد و بدتر شود و با تورم، تب و کاهش شنوایی همراه است.

چه چیزی باعث ترشح گوش می شود؟

تشخیص گوش شناگر:

تشخیص گوش شناگر با شرح حال بیمار و معاینه فیزیکی حفره گوش انجام می شود. آزمایشات آزمایشگاهی را می توان بر روی نمونه ای از ترشحات گوش انجام داد.

درمان اوتیت خارجی:

درمان همچنین شامل تمیز کردن مجرای گوش از زباله ها و ترشحات توسط پزشک و تجویز آنتی بیوتیک یا قطره های استروئیدی است.

اوتیت مدیا

عفونت گوش میانی که اوتیت میانی حاد نیز نامیده می شود، یک عفونت باکتریایی یا ویروسی در پشت پرده گوش است. عفونت گوش میانی معمولاً در اثر سرماخوردگی، آلرژی یا آنفولانزا ایجاد می شود.

کودکان خردسال به دلیل سیستم ایمنی ضعیف تر و اندازه و شکل کوچک شیپور استاش در گوش بیشتر مستعد ابتلا به این بیماری هستند.

علائم عفونت گوش میانی:

علائم شامل درد در گوش به دلیل التهاب است. تخلیه مایع از گوش می تواند باعث بی قراری، تب و آسیب به گوش شود.

توجه داشته باشید، اگر علائم بیش از یک روز ادامه داشت، باید با پزشک مشورت کرد، زیرا عفونت های طولانی یا مکرر گوش می تواند منجر به کاهش شنوایی و مشکلات در صحبت کردن و یادگیری شود.

تشخیص عفونت گوش میانی

تشخیص از طریق معاینه فیزیکی انجام می شود.

درمان عفونت گوش میانی:

ترشحات گوش ناشی از عفونت گوش میانی معمولا خود به خود برطرف می شود و تنها کودکان و موارد شدید نیاز به آنتی بیوتیک دارند. از کمپرس گرم و مسکن های موضعی نیز می توان استفاده کرد. اما به یاد داشته باشید که آسپرین نباید به کودکان داده شود.

ترشحات گوش ناشی از عفونت گوش میانی معمولاً خود به خود برطرف می شود

جسم خارجی در گوش خارجی

جسم خارجی در گوش هر چیزی است که در مجرای گوش گیر می کند، مانند غذا، قطعات اسباب بازی، مهره ها، دکمه ها، باتری ها، جوانه های پنبه، کاغذ یا حشرات. اجسام خارجی اغلب در مجرای گوش خارجی گیر می کنند.

برای برداشتن جسم خارجی باید ظرف 24 ساعت به پزشک مراجعه کنید. این یک اورژانس پزشکی نیست که نیاز به مراجعه به اورژانس داشته باشد، اما این روش باید توسط متخصص گوش و حلق و بینی انجام شود تا به پرده گوش آسیب نرسد. با این حال، برداشتن به موقع جسم برای جلوگیری از ناراحتی و احتمال عفونت بسیار مهم است.

علائم وجود جسم خارجی در گوش:

علائم اصلی شامل احساس پری و فشار در گوش، ترشح گوش، درد در مجرای گوش، خونریزی از گوش، ترشح چرک از گوش است.

انسداد طبل گوش

تولید جرم گوش یک فرآیند طبیعی است زیرا بدن برای محافظت از گوش در برابر عفونت موم تولید می کند. گاهی اوقات موم بیش از حد در گوش جمع می شود و پرده گوش را می پوشاند (پرده گوش یک لایه نازک از پوست است که از انتهای کانال گوش فراتر رفته و صدا را از خارج جذب می کند). به یاد داشته باشید که تجمع موم یا جرم گوش مربوط به بهداشت ضعیف نیست و نمی توان با شستشو از آن جلوگیری کرد.

درمان انسداد جرم گوش:

برای درمان باید به کلینیک گوش در تهران مراجعه کرد. لطفاً توجه داشته باشید که نباید سعی کنید جرم گوش را با سواب پنبه بردارید زیرا خطر کشیدن جرم گوش به عمق مجرای گوش و آسیب به مجرای گوش یا پرده گوش وجود دارد. در داروخانه می توانید قطره گوش برای حذف جرم گوش خریداری کنید. به جای قطره های دیگر می توان از داروهای دیگر مانند آب بچه یا قطره گلیسیرین نیز استفاده کرد. بنابراین بهتر است با پزشک مشورت کنید.

 

علائم عفونت گوش:

علائم شامل سرگیجه، سرفه خشک، درد در مجرای گوش، پری و فشار گوش، صدای زنگ در گوش، علائمی است که هرگز با تجمع جرم گوش و تب رخ نمی دهد.

کلستئاتوم (رشد غیر سرطانی در گوش)

کلستئاتوم نوعی توده پوستی است که در پشت پرده گوش ایجاد می شود. اگرچه این بیماری می تواند از بدو تولد وجود داشته باشد، اما می تواند نتیجه عفونت نیز باشد.

علائم کلستئاتوم:

علائم شامل سرگیجه، کاهش شنوایی و فشار در گوش آسیب دیده و ترشحات گوش است.

درمان کلستئاتوم:

کلستئاتوم را می توان با بررسی علائم و معاینه گوش ارزیابی کرد. تصویربرداری، مانند سی تی اسکن، ممکن است برای رد سایر شرایط انجام شود. پس از تشخیص، می توان آن را با آنتی بیوتیک و قطره گوش درمان کرد. در برخی موارد، جراحی برای برداشتن پوست ممکن است ضروری باشد.

انواع ترشحات گوش

انواع مختلف ترشحات گوش علل مختلفی دارند که برخی از آنها عبارتند از:

جرم گوش: همانطور که در بالا ذکر شد، داشتن جرم گوش کاملا طبیعی است و بدن این ماده روغنی را برای حفظ سلامت گوش تولید می کند.

مایع چرکی یا کدر: این نوع ترشحات گوش در اثر عفونت یا تجمع مایع در پشت گوش ایجاد می شود.

ترشحات خونی: ممکن است نشان دهنده سوراخ شدن گوش باشد.

جریان آب: گاهی آب بعد از شنا یا دوش گرفتن در گوش گیر می کند.

مایع مغزی نخاعی: این مایع شفافی است که در مغز و نخاع یافت می شود که می تواند پس از جراحی گوش یا در برخی موارد مننژیت، بیماری های مغزی یا شکستگی جمجمه ایجاد شود.

کلستئاتوم: این نوع ترشحات آبکی و بدبو است.

در قسمت بعدی توضیحات مفصلی در مورد انواع ترشحات از گوش خواهید خواند.

علائم اتوره یا ترشحات گوش چیست؟

علاوه بر ترشحات گوش، افراد بسته به علت اصلی، علائم دیگری را نیز تجربه می کنند، از جمله:

ناراحتی یا درد در گوش

احساس پری یا فشار در گوش

– مقداری کم شنوایی در گوش آسیب دیده

سرگیجه یا بی ثباتی در پاها

درجه حرارت یا حرارت بالا

عوامل خطر برای شپش آب چیست؟

سایر شرایط می تواند بروز این مشکل را افزایش دهد که عبارتند از:

شما یک شناگر هستید

اگر مستعد عفونت گوش هستید.

اگر اخیرا دچار سرماخوردگی یا آنفولانزا شده اید.

اگر دیابت دارید

اگر آسیب به سر یا گوش دارید.

تشخیص ترشحات گوش

از آنجایی که دلایل زیادی برای خروج آب از گوش وجود دارد، بهتر است در صورت بروز این مشکل به پزشک مراجعه کنید. پزشک شما در مورد علائمی که تجربه کرده اید از شما می پرسد و گوش را با ابزاری به نام اتوسکوپ که دارای یک عدسی نور و یک ذره بین در انتهای گوش است معاینه می کند تا دید واضحی از داخل گوش داشته باشد.

در طول این روش، پزشک به دنبال علائم عفونت می‌گردد و تشخیص می‌دهد که آیا پرده گوش شما سالم است یا خیر. در این صورت می توانیم علت ترشح از گوش را پیدا کنیم و پس از یافتن علت، درمان مناسب را توصیه می کنیم.

 

درمان اتوره

درمان جرم گوش بستگی به علت ترشح دارد و شامل موارد زیر است:

برای درمان عفونت از آنتی بیوتیک یا استروئید (قطره یا قرص گوش) استفاده کنید

برای تسکین هر گونه درد، یک کمپرس گرم روی گوش آسیب دیده قرار دهید

ارجاع بیشتر به یک متخصص برای تجزیه و تحلیل یا درمان بیشتر

بسیار مهم است که سعی نکنید خودتان ترشحات را با پنبه یا هر چیز دیگری تمیز کنید. اگر پرده گوش سوراخ شده باشد، بهبودی خود به خود به زمان نیاز دارد، اما پزشک ممکن است توصیه کند برای درمان بیشتر به یک متخصص مراجعه کنید زیرا ممکن است پارگی به جراحی نیاز داشته باشد.

چگونه از اتوره جلوگیری کنیم؟

به طور کلی نمی توان از ترشحات گوش جلوگیری کرد، اما برای حفظ سلامت گوش باید به نکاتی توجه کرد:

چیزی را در گوش خود قرار ندهید (مانند برس مو یا گوش پاک کن). این می تواند پوست مجرای گوش را تحریک کند و باعث عفونت یا آسیب به پرده گوش شود.

اگر شما یک شناگر تازه کار هستید، پوشیدن گوش گیر می تواند به کاهش خطر ابتلا به گوش شناگر کمک کند.

گوش های خود را با حوله خشک کنید و سر خود را کج کنید تا آب اضافی گوش هایتان پس از دوش گرفتن یا شنا خارج شود.

زمان نقاهت ترشحات گوش

زمان بهبودی بستگی به این دارد که چه چیزی باعث ترشح گوش شما شده است. ممکن است چند روز طول بکشد تا بهبود یابد، اما اگر یک بیماری طولانی مدت است، یا اگر خون یا چرک از گوش شما خارج می شود و درد دارید، باید برای مشاوره به پزشک مراجعه کنید.

چه چیزی باعث ترشح گوش می شود؟

سوالات متداول در مورد علت آبریزش گوش

چه چیزی باعث ایجاد مایع در گوش می شود؟

مایع تولید شده توسط مجرای گوش خارجی اغلب می تواند ناشی از عفونتی به نام گوش شناگر (اوتیت خارجی) باشد. مایع در گوش میانی ممکن است در اثر عفونت حاد گوش میانی (اوتیت میانی حاد) ایجاد شود و ممکن است هفته ها تا ماه ها پس از برطرف شدن علائم حاد (اوتیت میانی مایع) باقی بماند. تجمع مزمن مایع در گوش میانی (شرایطی که به عنوان اوتیت میانی مزمن شناخته می شود) نیز امکان پذیر است.

آیا گوش ترک خورده باعث ترشح می شود؟

بله، زمانی که مایعات زیادی در پشت کانال گوش جمع می شود، می توانید پرده گوش را سوراخ کنید. تجمع مایع می تواند در نتیجه عفونت، شکستگی جمجمه یا سوراخ شدن مستقیم توسط اجسام خارجی باشد. وقتی پرده گوش پاره می شود، مایع به صورت ترشح خارج می شود.

آیا آبریزش بینی نشانه عفونت گوش است؟

لازم نیست. گاهی اوقات ترشحات گوش می تواند جرم گوش باشد. در موارد دیگر، آسیب یا جسم خارجی می تواند گوش را سوراخ کند و باعث تخلیه گوش شود.

علائم ترشحات شفاف یا خونریزی از گوش چیست؟

ترشح مایع شفاف ممکن است نشت مایع مغزی نخاعی از شکستگی جمجمه یا آب ناشی از شنا یا حمام کردن باشد. ترشحات خونی همچنین می تواند در اثر ضربه به کانال گوش خارجی، پرده گوش یا جمجمه ایجاد شود. در نهایت، ترشحات چرکی می تواند نشانه عفونت حاد یا مزمن گوش میانی (اوتیت میانی)، مجرای شنوایی خارجی (اوتیت خارجی)، یا سوراخ شدن پرده گوش باشد.

مهر 8, 1402 توسط 0 دیدگاه

چه چیزی باعث ترشح گوش می شود؟

ترشح از گوش که به نام اوتوره نیز شناخته می شود، مایعی است که از گوش خارج می شود. جرم گوش یک مایع طبیعی است که از روغن‌های طبیعی موجود در گوش ساخته شده و از ورود گرد و غبار و باکتری به کانال گوش جلوگیری می‌کند، اما اگر پرده گوش پاره شود، خون و سایر مایعات بدن می‌توانند وارد گوش شوند. بنابراین، ترشحات گوش را هرگز نباید نادیده گرفت، زیرا می‌تواند نشانه‌ای از عفونت قابل درمان یا تروما یا آسیب جدی‌تر باشد.

ترشح از گوش می تواند به طرق مختلف ایجاد شود و دلایل زیادی وجود دارد. بیشتر این ترشحات فقط جرم گوش هستند، اما گاهی اوقات می تواند نشانه یا علامت بیماری دیگری باشد که نیاز به درمان بیشتر دارد. در زیر به انواع ترشحات گوش و علل آن می پردازیم: پس با وب سایت دکتر فرامرز معماری بهترین متخصص گوش همراه باشید

علت ترشح گوش

علت ترشح گوش برای هر فردی می تواند متفاوت باشد. در زیر دلایل این بیماری را به تفصیل توضیح می دهیم:

علل عفونی ترشحات گوش

عفونت می تواند منجر به ترشحات گوش شود، مانند:

گوش شناگر: این بیماری می تواند ناشی از باکتری های آب آلوده در گوش باشد که باعث التهاب و تجمع مایع در گوش می شود. این ترشحات معمولاً بدبو و به رنگ زرد یا سبز هستند.

سرماخوردگی یا آنفولانزا: عفونت باکتریایی یا ویروسی می تواند باعث ترشح گوش شود. عوامل عفونی می توانند از طریق بینی یا گلو وارد مجرای گوش شوند.

علل تروماتیک ترشحات گوش

جراحات می توانند باعث عفونت گوش شوند،

چه چیزی باعث درد ناشی از کم شنوایی می شود

وجود جسم خارجی: این ناراحتی زمانی رخ می دهد که گوش پاک کن یا جسم خارجی را با فشار به داخل گوش فشار دهید.

تغییر فشار: افزایش ناگهانی فشار، مثلاً در هواپیما یا زمانی که به سرعت به ارتفاع بالایی می‌رسید، می‌تواند باعث ترکیدن پرده گوش و نشت مایع شود.

صداهای بلند: صداهای بلند می تواند باعث تخلیه شود.

علل پزشکی ترشح گوش عبارتند از:

ماستوئیدیت: این بیماری به التهاب استخوان ماستوئید که نزدیک گوش است اشاره دارد. در این بیماری تجمع بیش از حد مایع می تواند باعث ترشح از گوش شود.

آدنوئید متورم: اگر مایع از شیپور استاش به بیرون نشت کند، می تواند باعث تورم آدنوئید، عفونت و ترشح شود.

شایع ترین علل عفونت گوش

در بالا به علل شایع اتوره اشاره کردیم، اما در بین این علل، برخی از آنها بسیار شایع هستند و در مورد هر یک اطلاعات دقیق به شما می دهیم:

گوش شناگر (اوتیت خارجی)

گوش شناگر یا اوتیت خارجی عفونت کانالی است که از پرده گوش تا دهانه گوش امتداد می یابد و می تواند باعث ترشح از گوش شود. همچنین در اثر ورود باکتری ها، قارچ ها یا ویروس ها به کانال ایجاد می شود. آب باقی مانده در گوش پس از شنا و استفاده از سواب پنبه ای برای تمیز کردن آن از علل شایع این بیماری هستند.

کودکان بیشتر مستعد ابتلا به این بیماری هستند زیرا کانال های گوش باریک تری دارند که به خوبی تخلیه نمی شود.

علائم اوتیت خارجی:

علائم اولیه شامل قرمزی، خارش و ناراحتی در داخل کانال گوش است که گاهی با ترشح مایع شفاف همراه است.

در این بیماری لازم است حتی علائم خفیف را درمان کنید، زیرا می توانند به سرعت بدتر شوند. زیرا عفونت می تواند گسترش یابد و بدتر شود و با تورم، تب و کاهش شنوایی همراه است.

چه چیزی باعث ترشح گوش می شود؟

تشخیص گوش شناگر:

تشخیص گوش شناگر با شرح حال بیمار و معاینه فیزیکی حفره گوش انجام می شود. آزمایشات آزمایشگاهی را می توان بر روی نمونه ای از ترشحات گوش انجام داد.

درمان اوتیت خارجی:

درمان همچنین شامل تمیز کردن مجرای گوش از زباله ها و ترشحات توسط پزشک و تجویز آنتی بیوتیک یا قطره های استروئیدی است.

اوتیت مدیا

عفونت گوش میانی که اوتیت میانی حاد نیز نامیده می شود، یک عفونت باکتریایی یا ویروسی در پشت پرده گوش است. عفونت گوش میانی معمولاً در اثر سرماخوردگی، آلرژی یا آنفولانزا ایجاد می شود.

کودکان خردسال به دلیل سیستم ایمنی ضعیف تر و اندازه و شکل کوچک شیپور استاش در گوش بیشتر مستعد ابتلا به این بیماری هستند.

علائم عفونت گوش میانی:

علائم شامل درد در گوش به دلیل التهاب است. تخلیه مایع از گوش می تواند باعث بی قراری، تب و آسیب به گوش شود.

توجه داشته باشید، اگر علائم بیش از یک روز ادامه داشت، باید با پزشک مشورت کرد، زیرا عفونت های طولانی یا مکرر گوش می تواند منجر به کاهش شنوایی و مشکلات در صحبت کردن و یادگیری شود.

تشخیص عفونت گوش میانی

تشخیص از طریق معاینه فیزیکی انجام می شود.

درمان عفونت گوش میانی:

ترشحات گوش ناشی از عفونت گوش میانی معمولا خود به خود برطرف می شود و تنها کودکان و موارد شدید نیاز به آنتی بیوتیک دارند. از کمپرس گرم و مسکن های موضعی نیز می توان استفاده کرد. اما به یاد داشته باشید که آسپرین نباید به کودکان داده شود.

ترشحات گوش ناشی از عفونت گوش میانی معمولاً خود به خود برطرف می شود

جسم خارجی در گوش خارجی

جسم خارجی در گوش هر چیزی است که در مجرای گوش گیر می کند، مانند غذا، قطعات اسباب بازی، مهره ها، دکمه ها، باتری ها، جوانه های پنبه، کاغذ یا حشرات. اجسام خارجی اغلب در مجرای گوش خارجی گیر می کنند.

برای برداشتن جسم خارجی باید ظرف 24 ساعت به پزشک مراجعه کنید. این یک اورژانس پزشکی نیست که نیاز به مراجعه به اورژانس داشته باشد، اما این روش باید توسط متخصص گوش و حلق و بینی انجام شود تا به پرده گوش آسیب نرسد. با این حال، برداشتن به موقع جسم برای جلوگیری از ناراحتی و احتمال عفونت بسیار مهم است.

علائم وجود جسم خارجی در گوش:

علائم اصلی شامل احساس پری و فشار در گوش، ترشح گوش، درد در مجرای گوش، خونریزی از گوش، ترشح چرک از گوش است.

انسداد طبل گوش

تولید جرم گوش یک فرآیند طبیعی است زیرا بدن برای محافظت از گوش در برابر عفونت موم تولید می کند. گاهی اوقات موم بیش از حد در گوش جمع می شود و پرده گوش را می پوشاند (پرده گوش یک لایه نازک از پوست است که از انتهای کانال گوش فراتر رفته و صدا را از خارج جذب می کند). به یاد داشته باشید که تجمع موم یا جرم گوش مربوط به بهداشت ضعیف نیست و نمی توان با شستشو از آن جلوگیری کرد.

درمان انسداد جرم گوش:

برای درمان باید به کلینیک گوش در تهران مراجعه کرد. لطفاً توجه داشته باشید که نباید سعی کنید جرم گوش را با سواب پنبه بردارید زیرا خطر کشیدن جرم گوش به عمق مجرای گوش و آسیب به مجرای گوش یا پرده گوش وجود دارد. در داروخانه می توانید قطره گوش برای حذف جرم گوش خریداری کنید. به جای قطره های دیگر می توان از داروهای دیگر مانند آب بچه یا قطره گلیسیرین نیز استفاده کرد. بنابراین بهتر است با پزشک مشورت کنید.

 

علائم عفونت گوش:

علائم شامل سرگیجه، سرفه خشک، درد در مجرای گوش، پری و فشار گوش، صدای زنگ در گوش، علائمی است که هرگز با تجمع جرم گوش و تب رخ نمی دهد.

کلستئاتوم (رشد غیر سرطانی در گوش)

کلستئاتوم نوعی توده پوستی است که در پشت پرده گوش ایجاد می شود. اگرچه این بیماری می تواند از بدو تولد وجود داشته باشد، اما می تواند نتیجه عفونت نیز باشد.

علائم کلستئاتوم:

علائم شامل سرگیجه، کاهش شنوایی و فشار در گوش آسیب دیده و ترشحات گوش است.

درمان کلستئاتوم:

کلستئاتوم را می توان با بررسی علائم و معاینه گوش ارزیابی کرد. تصویربرداری، مانند سی تی اسکن، ممکن است برای رد سایر شرایط انجام شود. پس از تشخیص، می توان آن را با آنتی بیوتیک و قطره گوش درمان کرد. در برخی موارد، جراحی برای برداشتن پوست ممکن است ضروری باشد.

انواع ترشحات گوش

انواع مختلف ترشحات گوش علل مختلفی دارند که برخی از آنها عبارتند از:

جرم گوش: همانطور که در بالا ذکر شد، داشتن جرم گوش کاملا طبیعی است و بدن این ماده روغنی را برای حفظ سلامت گوش تولید می کند.

مایع چرکی یا کدر: این نوع ترشحات گوش در اثر عفونت یا تجمع مایع در پشت گوش ایجاد می شود.

ترشحات خونی: ممکن است نشان دهنده سوراخ شدن گوش باشد.

جریان آب: گاهی آب بعد از شنا یا دوش گرفتن در گوش گیر می کند.

مایع مغزی نخاعی: این مایع شفافی است که در مغز و نخاع یافت می شود که می تواند پس از جراحی گوش یا در برخی موارد مننژیت، بیماری های مغزی یا شکستگی جمجمه ایجاد شود.

کلستئاتوم: این نوع ترشحات آبکی و بدبو است.

در قسمت بعدی توضیحات مفصلی در مورد انواع ترشحات از گوش خواهید خواند.

علائم اتوره یا ترشحات گوش چیست؟

علاوه بر ترشحات گوش، افراد بسته به علت اصلی، علائم دیگری را نیز تجربه می کنند، از جمله:

ناراحتی یا درد در گوش

احساس پری یا فشار در گوش

– مقداری کم شنوایی در گوش آسیب دیده

سرگیجه یا بی ثباتی در پاها

درجه حرارت یا حرارت بالا

عوامل خطر برای شپش آب چیست؟

سایر شرایط می تواند بروز این مشکل را افزایش دهد که عبارتند از:

شما یک شناگر هستید

اگر مستعد عفونت گوش هستید.

اگر اخیرا دچار سرماخوردگی یا آنفولانزا شده اید.

اگر دیابت دارید

اگر آسیب به سر یا گوش دارید.

تشخیص ترشحات گوش

از آنجایی که دلایل زیادی برای خروج آب از گوش وجود دارد، بهتر است در صورت بروز این مشکل به پزشک مراجعه کنید. پزشک شما در مورد علائمی که تجربه کرده اید از شما می پرسد و گوش را با ابزاری به نام اتوسکوپ که دارای یک عدسی نور و یک ذره بین در انتهای گوش است معاینه می کند تا دید واضحی از داخل گوش داشته باشد.

در طول این روش، پزشک به دنبال علائم عفونت می‌گردد و تشخیص می‌دهد که آیا پرده گوش شما سالم است یا خیر. در این صورت می توانیم علت ترشح از گوش را پیدا کنیم و پس از یافتن علت، درمان مناسب را توصیه می کنیم.

 

درمان اتوره

درمان جرم گوش بستگی به علت ترشح دارد و شامل موارد زیر است:

برای درمان عفونت از آنتی بیوتیک یا استروئید (قطره یا قرص گوش) استفاده کنید

برای تسکین هر گونه درد، یک کمپرس گرم روی گوش آسیب دیده قرار دهید

ارجاع بیشتر به یک متخصص برای تجزیه و تحلیل یا درمان بیشتر

بسیار مهم است که سعی نکنید خودتان ترشحات را با پنبه یا هر چیز دیگری تمیز کنید. اگر پرده گوش سوراخ شده باشد، بهبودی خود به خود به زمان نیاز دارد، اما پزشک ممکن است توصیه کند برای درمان بیشتر به یک متخصص مراجعه کنید زیرا ممکن است پارگی به جراحی نیاز داشته باشد.

چگونه از اتوره جلوگیری کنیم؟

به طور کلی نمی توان از ترشحات گوش جلوگیری کرد، اما برای حفظ سلامت گوش باید به نکاتی توجه کرد:

چیزی را در گوش خود قرار ندهید (مانند برس مو یا گوش پاک کن). این می تواند پوست مجرای گوش را تحریک کند و باعث عفونت یا آسیب به پرده گوش شود.

اگر شما یک شناگر تازه کار هستید، پوشیدن گوش گیر می تواند به کاهش خطر ابتلا به گوش شناگر کمک کند.

گوش های خود را با حوله خشک کنید و سر خود را کج کنید تا آب اضافی گوش هایتان پس از دوش گرفتن یا شنا خارج شود.

زمان نقاهت ترشحات گوش

زمان بهبودی بستگی به این دارد که چه چیزی باعث ترشح گوش شما شده است. ممکن است چند روز طول بکشد تا بهبود یابد، اما اگر یک بیماری طولانی مدت است، یا اگر خون یا چرک از گوش شما خارج می شود و درد دارید، باید برای مشاوره به پزشک مراجعه کنید.

چه چیزی باعث ترشح گوش می شود؟

سوالات متداول در مورد علت آبریزش گوش

چه چیزی باعث ایجاد مایع در گوش می شود؟

مایع تولید شده توسط مجرای گوش خارجی اغلب می تواند ناشی از عفونتی به نام گوش شناگر (اوتیت خارجی) باشد. مایع در گوش میانی ممکن است در اثر عفونت حاد گوش میانی (اوتیت میانی حاد) ایجاد شود و ممکن است هفته ها تا ماه ها پس از برطرف شدن علائم حاد (اوتیت میانی مایع) باقی بماند. تجمع مزمن مایع در گوش میانی (شرایطی که به عنوان اوتیت میانی مزمن شناخته می شود) نیز امکان پذیر است.

آیا گوش ترک خورده باعث ترشح می شود؟

بله، زمانی که مایعات زیادی در پشت کانال گوش جمع می شود، می توانید پرده گوش را سوراخ کنید. تجمع مایع می تواند در نتیجه عفونت، شکستگی جمجمه یا سوراخ شدن مستقیم توسط اجسام خارجی باشد. وقتی پرده گوش پاره می شود، مایع به صورت ترشح خارج می شود.

آیا آبریزش بینی نشانه عفونت گوش است؟

لازم نیست. گاهی اوقات ترشحات گوش می تواند جرم گوش باشد. در موارد دیگر، آسیب یا جسم خارجی می تواند گوش را سوراخ کند و باعث تخلیه گوش شود.

علائم ترشحات شفاف یا خونریزی از گوش چیست؟

ترشح مایع شفاف ممکن است نشت مایع مغزی نخاعی از شکستگی جمجمه یا آب ناشی از شنا یا حمام کردن باشد. ترشحات خونی همچنین می تواند در اثر ضربه به کانال گوش خارجی، پرده گوش یا جمجمه ایجاد شود. در نهایت، ترشحات چرکی می تواند نشانه عفونت حاد یا مزمن گوش میانی (اوتیت میانی)، مجرای شنوایی خارجی (اوتیت خارجی)، یا سوراخ شدن پرده گوش باشد.

شهریور 22, 1402 توسط admin 0 دیدگاه

پوست چرب بینی بعد از جراحی؟

پوست چرب بینی بعد از جراحی؟ از شایعه تا واقعیت!

اگر اخیراً جراحی زیبایی بینی انجام داده اید، ممکن است احساس کنید پوست بینی شما کمی چرب است. از آنجایی که پوست چرب روی بینی بعد از جراحی قابل کنترل و درمان است، اصلاً نیازی به نگرانی نیست. در این مقاله از وب سایت دکتر فرامرز معماری به بررسی علل چرب شدن پوست صورت بعد از جراحی بینی می پردازیم.

انواع پوست

به طور کلی پوست انسان یا خشک یا چرب است. افرادی که پوست چرب دارند جوش های بیشتری دارند، اما چین و چروک و پوست دیرتر پیر می شود. از طرف دیگر پوست خشک کمتر می جوشد. اما ضعیف تر و مستعد ابتلا به بیماری هایی مانند اگزما است. میزان چربی پوست تا حد زیادی ژنتیکی است، اما تحت تاثیر رژیم غذایی، آب و هوا، مواد آرایشی و میزان هورمون های آندروژن نیز قرار دارد.

بینی های گوشتی معمولا پوست چرب دارند. پوست این نوع بینی ضخیم و بافت غضروفی ضعیف است. به همین دلیل است که نوک بینی به مرور زمان پایین می آید. به همین دلیل است که قسمت پایین بینی در جراحی زیبایی بینی تعویض می شود.

حال این سوال پیش می آید که پوست چقدر برای جراحی اهمیت دارد و چه مشکلاتی را ایجاد می کند؟ برای پاسخ به این سوال باید گفت که افزایش بافت چربی باعث ضخامت پوست می شود که در حین جراحی مشکل ساز می شود، زیرا پوست در این حالت کمتر برای ساختار جدید بینی مناسب است. هرچه پوست نازک‌تر باشد، راحت‌تر می‌توان آن را روی ساختار جدید بینی قرار داد. البته باید توجه داشت که پوست نازک به زخم حساس است و در جراحی مشکل ساز می شود. یکی دیگر از مشکلات پوست روی بینی این است که روند ترمیم زخم در بینی کند می شود و باعث می شود بینی طولانی تر شود. بعد از جراحی بینی معمولاً پوست چرب تر است. بنابراین لازم است قبل از جراحی اقدامات لازم برای کاهش چربی پوست انجام شود.

علت چرب شدن بینی بعد از جراحی چیست؟

پوست چرب بعد از جراحی بینی می تواند بسیار آزاردهنده باشد. بعد از جراحی زیبایی بینی (بینی) بانداژ و آتل پلاستیکی (آینه خارجی) روی بینی گذاشته می شود. به خصوص در بیمارانی که ساختار پوستشان چرب است، پس از جراحی ممکن است چربی پوست زیر باند جمع شود.

بیمارانی که در حال حاضر تعداد زیادی جوش سرسفید کوچک دارند (که ناشی از تجمع چربی و پوست مرده در منافذ هستند و کومدون نامیده می شوند) ممکن است پوست چرب روی بینی داشته باشند. برای رفع نیاز به درمان پوست یا دارو دارد.

 

درمان پوست چرب بینی بعد از جراحی

لطفا توجه داشته باشید که برای درمان پوست چرب بینی بعد از جراحی باید با پزشک خود مشورت کنید. به طور کلی موارد زیر توصیه می شود:

بعد از حمام از مواد شوینده مناسب استفاده کنید

استفاده از محصولات مرطوب کننده در ناحیه آسیب دیده را متوقف کنید

استفاده از لوازم آرایشی دوستدار پوست که از مسدود شدن منافذ پوست جلوگیری می کند

استفاده از قرص سر سیاه در بینی

پوست چرب بینی بعد از جراحی

ترشح پوست

بعد از جراحی بینی انجام مراقبت های لازم بسیار مهم است. اگر چربی بینی بعد از جراحی شما را آزار می دهد، فقط با پزشک خود صحبت کنید.

سوالات متداول در مورد پوست چرب بینی بعد از جراحی

چه عواملی باعث چرب شدن پوست صورت بعد از جراحی بینی می شود؟

یک هفته بعد از عمل و همزمان با برداشتن پانسمان از بینی (به خصوص در افرادی که سابقه کومدون دارند) به دلیل عدم برداشتن آن، چربی پوست در منافذ جمع می شود.

 

آیا راهی برای کاهش چربی پوست بعد از جراحی بینی وجود دارد؟

 

بله، اما در این مورد باید با جراح بینی خود مشورت کنید. استفاده از آدامس های مسدود کننده منافذ یا لایه بردار ممکن است برای شما مناسب نباشد.

آیا می توان پوست چرب بینی را بعد از جراحی کنترل کرد؟

بله، اما باید این موضوع را با جراح خود در میان بگذارید.