کاشت ساقه مغز شنوایی (Auditory brainstem implants) یک تکنیک جدید است که امروزه توسط متخصصان مغز و اعصاب برجسته داخلی و خارجی انجام می شود. این روش برای افرادی استفاده می شود که عصب شنوایی آنها مشکل دارد یا از دست رفته است. لازم است بدانید که این عمل دشواری ها و پیچیدگی های خاص خود را دارد و برای انجام آن نباید به هر مرکز یا متخصصی مراجعه کرد. ساقه مغز ساختاری است که مخ را به مخچه و نخاع متصل می کند و مسئول کنترل و تنظیم عملکردهای حیاتی بدن است. به گفته دکتر فرامرز معماری کاشت ساقه مغز نوع خاصی از جراحی است که برای درمان بیماری ها و مشکلات شنوایی استفاده می شود. این روش جراحی علاوه بر جدید و پیشرفته بودن، به تخصص زیادی نیاز دارد که در بسیاری از کشورها امکان پذیر نیست. هدف از انجام این کار تنظیم حس شنوایی بیمار است؛ که گاهی اوقات می تواند اثرات متفاوتی بر حواس پنج گانه مانند بویایی، بینایی و غیره داشته باشد.

منظور از ساقه مغز چیست؟

به گفته سایت clevelandclinic ساقه مغز بخشی از مغز است که نخاع را به مغز متصل می کند و بخشی از سیستم عصبی مرکزی (CNS) محسوب می شود. ساقه مغز نقش حیاتی در برخی از عملکردهای غیر ارادی بدن مانند کنترل ضربان قلب، تنفس، فشار خون، کنترل فعالیت دستگاه گوارش و کنترل بسیاری از عملکردهای مغز ایفا می کند. از آنجا که ساختارهای عصبی مهم در این بخش کوچک از سیستم عصبی متمرکز شده‌اند، حتی آسیب‌های مغزی کوچک نیز می‌توانند تأثیرات عمیقی داشته باشند. اختلالات گفتاری، اختلالات دهلیزی، هوشیاری غیرطبیعی، دیسفاژی و اختلالات تنفسی نمونه هایی از پیامدهای احتمالی اختلالات ساقه مغز هستند. چنین اختلالاتی می تواند در اثر تروما، تومورها، سکته مغزی، عفونت ها و دمیلیناسیون (مولتیپل اسکلروزیس یا ام اس) ایجاد شود. برخی از کارشناسان از دست دادن کامل عملکرد ساقه مغز را معادل مرگ مغزی می دانند.  ساقه مغز از سه قسمت زیر تشکیل شده است:

• مغزمیانی یا مزونسفال (Mesencephalon)
• پل مغزی (Pons)
• بصل‌النخاع (Medulla Oblongata)

کاشت ساقه مغز چیست؟

در برخی موارد کم شنوایی مادرزادی عمیق، روش های کاشت ایمپلنت عصب شنوایی یک گزینه درمانی مناسب نیست. معمولاً این شرایط شامل افرادی می شود که بدون عصب شنوایی به دنیا می آیند و به شدت ناشنوا هستند. به گفته دکتر فرامرز معماری بهترین جراح گوش کشور، کاشت شنوایی مخصوص کودکانی که عصب شنوایی ندارند را می توان با روش های نوین جراحی مغز و اعصاب به طور مستقیم در ساقه مغز قرار داد. قرار دادن ایمپلنت در ساقه مغز مستقیماً مسیرهای شنوایی در ساقه مغز را تحریک می کند و در واقع عصب شنوایی و گوش داخلی را دور می زند. ایمپلنت های ساقه مغز در ابتدا برای بیماران مبتلا به نوروفیبروماتوز نوع 2 و تومورهای شوانوم شنوایی ساخته شدند. اما امروزه علاوه بر افرادی که دارای تومورهای مغزی هستند که به عصب شنوایی آسیب می رساند، الکترودهای ساقه مغز در افرادی که دارای اختلالات شنوایی مادرزادی هستند نیز کاشته می شود.

کاشت ساقه مغز شنوایی

کاشت ساقه مغز شنوایی (ABI)، یک گزینه درمانی برای افراد مبتلا به کم شنوایی حسی عصبی است. برخلاف کاشت حلزون، کاشت ساقه مغز شنوایی گوش داخلی شما را به طور کامل دور می زند و عصب شنوایی را تحریک می نماید. برای کسانی که کاندید کاشت حلزون نیستند، مانند کسانی که عصب شنوایی آنها به درستی کار نمی کند، کاشت شنوایی ساقه مغز می تواند گزینه خوبی باشد. کاشت ساقه مغز شنوایی اغلب برای افراد مبتلا به نوروفیبروماتوز نوع 2 (NF2) که تومورهای غیر سرطانی روی عصب شنوایی دارند توصیه می شود. گاهی کاشت برای افرادی که دارای تفاوت های ساختاری در گوش داخلی هستند نیز پیشنهاد می شود.

مزایای کاشت ساقه مغز شنوایی

نتایج کاشت ساقه مغز شنوایی در بین گیرندگان بسیار متفاوت است. برخی از مزایای احتمالی آن در زیر ذکر شده است:

1.آگاهی حسی از صداهای محیطی

اکثر افرادی که کاشت های ساقه مغز دارند، کم شنوایی یا ناشنوایی کامل دارند.انجام این کار ممکن است به درک صداهای محیطی کمک کنند.

2.بهبود لب خوانی

کاشت ساقه مغز شنوایی می توانند شما را به تشخیص صداهای محیطی کمک کنند. ترکیب لب خوانی و این عمل باعث بهبود یخشیدن درک مطلب می شود.

3.فهم گفتار

کاشت شنوایی در ساقه مغز می تواند به درک گفتار حتی بدون لب خوانی کمک کند. به ویژه، می تواند به افراد کمک کند تا ریتم و زیر و بم گفتار را دنبال کنند.

مراقبت‌های کاشت ساقه مغز شنوایی

یکی از مهم ترین مسائلی که در این زمینه باید به آن توجه شود، مراقبت‌های بعد از کاشت است. پس از جراحی و پایان دوره نقاهت بیمار همواره آموزش های ویژه ای برای درک بهتر شنوایی وی برگزار می شود تا تا بتواند صداهای اطراف را به بهترین شکل ممکن تفسیر کند و سپس با دیگران گفتگو کند.دانستن این نکته ضروری است که درک گفتار پس از کاشت ساقعه مغز را نمی توان با روش هایی مانند استفاده از سمعک مقایسه کرد و فرد مزایای بالاتری پس از انجام آن خواهد داشت. علاوه بر این، پیوند کاشت ساقه مغز خود یک جراحی حرفه ای و میکروسکوپی مغز است که به گفته دکتر فرامرز معماری زمان بر، آهسته و نیاز به دقت و حوصله زیادی دارد. مانند سایر جراحی های مغز و اعصاب، در طی بیهوشی عمومی، بیمار باید پس از عمل یک شب در بخش مراقبت های ویژه بماند تا ثبات علائم حیاتی را کنترل شود. سپس به بخش عادی منتقل می شود و با تشخیص جراح مغز و اعصاب در اسرع وقت ترخیص می شود.

سخن پایانی

در این عمل به جای تحریک اعصاب شنوایی هسته های شنوایی تحریک می شوند و فرد ناشنوا می تواند پس از عمل با استفاده از ترکیب لب خوانی و گوش دادن با دیگران ارتباط برقرار کند. این عمل در بیماران بدون ساختار گوش داخلی، حلزون گوش و عصب شنوایی و همچنین در صورت ناشنوایی ناشی از قطع عصب شنوایی در اثر عمل و یا در صورت تومور مغزی انجام می شود. در این موارد، کاشت حلزون نمی تواند کمک کند زیرا عصب شنوایی آسیب دیده است، بنابراین از ABI برای تحریک مستقیم بخش مرکزی شنوایی با دور زدن عصب شنوایی استفاده می شود. این عمل بر روی بیمارانی انجام می شود که تجربه شنوایی دارند اما شنوایی خود را از دست داده اند و می توانند صحبت کنند. بنابراین اگر فردی بر اثر تصادف ناشنوا شد، می توانیم از طریق کاشت حلزون او را به زندگی عادی برگردانیم؛ ولی کاشت ساقه مغز برای افراد ناشنوا است که پس از یادگیری زبان و در سنین بالاتر از کودکی ناشنوا می شوند.سرطان بینی و رژیم غذایی بیماری منیر از دیگر مقالات سایت ماست.

سوالات متداول

1. عوارض آسیب به ساقه مغز چیست؟
   آسیب به ساقه مغز می‌تواند باعث مشکلات حرکتی، تنفسی، تعادلی و حتی کما شود.
2. آیا ضایعه در ساقه مغز قابل ترمیم است؟
   بسته به شدت آسیب، برخی از ضایعات ساقه مغز با توانبخشی و درمان‌های پزشکی قابل بهبود هستند.
3. چگونه می‌توان ساقه مغز را تقویت کرد؟
   ورزش منظم، تغذیه سالم، تمرینات شناختی و مدیریت استرس می‌توانند به سلامت و عملکرد بهتر ساقه مغز کمک کنند.

بیماری پلی کندریت اولین بار توسط یک متخصص داخلی به نام فون ژاک در سال 1923 شناسایی شد. این بیماری اغلب در تمام اندام های غضروفی و بافت های بدن پدید می آید. با این حال، به نظر می رسد که در غضروف های تحت تاثیر آرتروز شایع تر است. پلی کندریت که پلی کندریت عودکننده نیز نامیده می شود، یک بیماری نادر است که در آن غضروف در بسیاری از نواحی بدن ملتهب می شود. این بیماری اغلب گوش ها، بینی و مجاری تنفسی ریه ها را درگیر می کند. غضروف گوش نیز از جمله نواحی بدن است که اغلب تحت تاثیر التهاب ناشی از این بیماری قرار می گیرد و اغلب در افراد 50 یا 60 ساله رخ می دهد. یک نظریه میگوید که پلی کندریت یک بیماری خود ایمنی است که در آن سیستم ایمنی به جای مهاجمان خارجی مانند ویروس ها به بدن حمله می کند. برای اطلاع دقیق از این بیماری، علائم و روش های درمان آن با وبسایت دکتر فرامرز معماری همراه باشید.

پلی کندریت چیست؟

 پلی کندریت (Polychondritis) یک بیماری است که به دلیل شرایط مزمن التهاب غضروف، بافت نرم میشود. این باعث تغییر شکل غضروف می شود. بنابراین پس از مدتی غضروف مرتبط با این بیماری قادر به انجام عملکرد طبیعی خود نخواهد بود. در صورت عدم درمان به موقع، این بیماری به سرعت غضروف های دیگر بدن را از بین می برد. به طور کلی این بیماری یک بیماری خودایمنی محسوب می شود. در پلی کندریت، یک رویداد محرک، شاید یک عفونت، ممکن است باعث پاسخ سیستم ایمنی شود که باعث حمله به غضروف بدن می شود. برخی از افراد ممکن است ساختار ژنتیکی داشته باشند که آنها را بیشتر در معرض این بیماری قرار دهد. به نظر نمی رسد این بیماری ارثی باشد. گاهی اوقات در افراد مبتلا به بیماری های دیگری مانند آرتریت روماتوئید، واسکولیت (التهاب رگ های خونی) و لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE یا لوپوس) دیده می شود.

علت بیماری پلی کندریت

علت دقیق بیماری پلی کندریت مشخص نیست. اکنون به عنوان یک بیماری خود ایمنی در نظر گرفته می شود. یعنی سیستم ایمنی بدن به اشتباه به سلول های سالم حمله می کند و باعث التهاب می گردد. در نتیجه، زمانی که سیستم ایمنی به غضروف حمله می کند، افراد علائم متعددی را تجربه می کنند. به گفته برخی از متخصصان، مقاومت ایمنی در برابر کلاژن نوع II که در بافت های همبند بدن وجود دارد، عامل اصلی این بیماری است. در صورتی که به دنبال راه‌های پیشگیری از بیماری‌های گوش هستید، مقاله‌ی علت داغ شدن گوش را مطالعه کنید. همچنین، می‌توانید اطلاعات بیشتری درباره‌ی علت گوش درد یک طرفه به دست آورید.

علائم پلی کندریت

پلی کندریت یک بیماری سیستمیک (کل بدن) است. علائم رایج عبارتند از:

• خستگی یا بی حالی
• تب
• سرخی گوش، تورم، درد (تورم)، گوش درد، سرگیجه.
• گوش هایی که «فلاپی» هستند، یعنی نرم تر از حد معمول، شل یا افتاده هستند.
• احتقان بینی
• درد یا تورم مفاصل، مشابه درد آرتریت
• درد دنده یا جناغ سینه
• تنگی نفس، اگر در حنجره و لوله های برونش رخ دهد.

تشخیص بیماری پلی کندریت

تشخیص ممکن است به تأخیر بیفتد زیرا علائم اولیه ممکن است شبیه علائم سایر بیماری های شایع تر از پلی کندریت باشد. ممکن است برای تایید تشخیص نیاز به بیوپسی از ناحیه ملتهب باشد. در بیوپسی تکه های کوچک بافت برداشته می شود و زیر میکروسکوپ بررسی می شود. بیوپسی همچنین برای تشخیص سایر علل علائم، مانند عفونت، از جمله سل، سیفلیس، جذام و بیماری های قارچی مفید است. گاهی اوقات بیوپسی بی نتیجه است یا پزشک به اندازه کافی به تشخیص اطمینان دارد که بیوپسی نیازی نیست. هیچ آزمایش خون به تنهایی تشخیص قطعی نمی دهد، از جمله آزمایش های آنتی بادی برای غضروف. مطالعات تصویربرداری، از جمله توموگرافی کامپیوتری (CT) از ریه ها و سایر آزمایش ها، به ویژه تست های عملکرد ریه، ممکن است برای تعیین وسعت بیماری انجام شود.

معیارهای تشخیصی توسط متخصصان بیماری برای استانداردسازی تعریف بیماری ایجاد شده است. هنگامی که علائم سازگار وجود دارد (به زیر مراجعه کنید) و به ویژه هنگامی که تشخیص با بیوپسی تأیید می شود، ممکن است بیماری پلی کندریت تشخیص داده شود. علائم رایج عبارتند از:

• التهاب غضروفی در هر دو گوش (به جز قسمت نرم گوش)
• آرتریت بسیاری از مفاصل، اگرچه اشعه ایکس اغلب آسیب مفاصل را نشان نمی دهد.
• التهاب غضروف بالای پل بینی
• التهاب چشم
• التهاب غضروف در نای یا گلو

منظور از پلی کندریت راجعه چیست؟

پلی کندریت راجعه یک بیماری خودایمنی نادر است که باعث ملتهب شدن، غضروفهای گوش کوستوکندرال، درگیری چشم و گاهی درخت لارنگو تراکئو برونشیال می گردد. این بیماری التهابی ویرانگر می تواند بر ساختار، عملکرد و یکپارچگی غضروف تأثیر بگذارد. شایع ترین سن ابتلا به این بیماری 60 تا 40 سال است و در هر دو جنس به طور مساوی ظاهر می شود.

درمان پلی کندریت چگونه انجام می شود؟

برای درمان پلی کندریت به خصوص نوع عود کننده آن، بهتر است از صدمات جدی و آسیب به غضروف گوش جلوگیری شود. اما داروهای تقویت کننده سیستم ایمنی و کورتیکواستروئیدها بهترین درمان برای چنین بیماری هایی محسوب می شوند. استفاده از این داروها به طور موثری دفعات عود و عوارض این بیماری را کاهش می دهد. معاینه توسط پزشک متخصص و مجرب بهترین راه برای تشخیص پلی کندریت است. بنابراین اگر علائم  گفته شده در بالا در افراد ظاهر شود، باید در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید. در طی مراحل معاینه، پزشک یک تاریخچه کامل پزشکی از بیمار دریافت می کند. سپس وضعیت بیمار و تمامی علائم وی بررسی می شود. درمان کم شنوایی و گرفتگی گوش از دیگر مقالات سایت ماست.

به گفته سایت Brigham and Women’s Hospital :

Treatment for relapsing polychondritis may include: Anti-inflammatory medications, Corticosteroids, Immune-suppressive medications.
درمان پولی‌کوندریت عودکننده ممکن است شامل موارد زیر باشد: داروهای ضدالتهاب، کورتیکواستروئیدها، داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی.​

سوالات متداول

• پلی کندریت راجعه چیست؟
  پلی کندریت راجعه یک بیماری التهابی نادر است که غضروف‌ها، به‌ویژه در گوش، بینی و مفاصل را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
• علائم پلی کندریت عودکننده چیست؟
  علائم شامل درد، قرمزی و تورم غضروف گوش، مشکلات تنفسی، درد مفاصل و گاهی التهاب چشم‌ها می‌باشد.
• آیا پلی کندریت راجعه درمان‌پذیر است؟
  درمان قطعی ندارد، اما با داروهای ضدالتهاب و استروئیدها می‌توان علائم را کنترل و عوارض را کاهش داد.

تاثیر نویز بر کم شنوایی می تواند مشکلات جدی در گوش و مجرای گوش افراد ایجاد کند. بنابراین بهتر است چنین مشکلاتی را قبل از بروز شناسایی کرده و برای جلوگیری از بروز آن اقدامات مناسب انجام دهید. افراد هر روز در معرض صداهای مختلفی از جمله صداهای محیطی، صداهای بلند و آزاردهنده، صداهای آرام و دلنشین قرار می گیرند و هر کدام ارزش و اهمیت خاص خود را دارند. با این حال، قرار گرفتن طولانی مدت در معرض صداهای بلند یا تحریک کننده می تواند به سلول های مویی واقع در حلزون گوش داخلی آسیب برساند و منجر به کاهش شنوایی حسی عصبی و عوارض آن شود. این نوع کم شنوایی ناشی از سر و صدا، کم شنوایی ناشی از نویز نامیده می شود. با توجه به اهمیت تاثیر نویز بر کم شنوایی افراد، در این مقاله نکات مهمی را در این زمینه ارائه خواهیم کرد.

منظور از نویز یا سر و صدا چیست؟

نویز به صدای ناخواسته یا آلودگی صوتی محیطی گفته می شود که از طریق گوش به ما منتقل می شود و ما ناخواسته این صداهای ناخوشایند یا غیرعادی را می شنویم. این آلودگی صوتی می تواند باعث مشکلات شنوایی و اثرات روانی به خصوص اختلالات ناشی خواب شود و همچنین می تواند باعث ایجاد رفتارهای استرس زا و پرخاشگرانه در انسان شود. شنوایی گوش انسان بین 20 تا 20000 هرتز است و اگر آلودگی صوتی در این محدوده فرکانسی باشد، توسط گوش ما شنیده می شود و به سیستم شنوایی ما آسیب می رساند.

کم شنوایی ناشی از نویز

تاثیر نویز در کاهش شنوایی یک مشکل اثبات شده و غیرقابل انکار است. کم شنوایی ناشی از نویز نوعی اختلال عصبی حسی عصبی است که در نتیجه صدای تولید شده در محیط رخ می دهد. صداهای غیرعادی که تحت عنوان نویز ظاهر می شوند برای شنوایی انسان بسیار مضر هستند. تاثیر نویز بر کاهش شنوایی در گوش داخلی بیشتر است و در فرکانس های خاصی به صورت کم شنوایی ظاهر می شود. به طور کلی افرادی که در معرض آلودگی صوتی هستند باید از محافظ شنوایی استفاده کنند. در غیر این صورت، نویز باعث ایجاد ناهنجاری و آسیب به سیستم شنوایی می شود. تأثیر نویز بر کاهش شنوایی به قرار گرفتن در معرض صداهای بلند بستگی دارد. نویز بر گوش داخلی تأثیر می گذارد و به آن آسیب می رساند. گوش داخلی ساختار مارپیچی دارد که حلزون نیز نامیده می شود. حلزون یک محیط بسته پر از مایع است که در قسمتی به نام غشای پایه قرار دارد.

غشای پایه دارای سلول های بسیار نازک و ظریف است. بر روی این سلول ها به نام سلول های مویی، ساختارهایی به نام استریوسیلیا وجود دارد. در واقع تاثیر نویز بر کاهش شنوایی انسان در واقع به دلیل آسیب استریوسیلیا و سلول های مویی ناشی از صداهای بلند است. از آنجایی که این ساختارها و سلول های مو غیرقابل ترمیم هستند، نویز باعث کاهش شنوایی در انسان می شود. کم شنوایی ناشی از سر و صدا یا نویز می تواند دائمی یا موقت باشد.

چه عواملی باعث نویز یا NIHL می شود؟

NIHL می تواند در اثر قرار گرفتن در معرض ضربه شدید مانند انفجار یا قرار گرفتن مداوم در معرض صداهای بلند در مدت زمان طولانی مانند نویز ایجاد شده در یک مغازه نجاری ایجاد شود. فعالیت های تفریحی که باعث کاهش شنوایی ناشی ازنویز می شود شامل تیراندازی و شکار، گوش دادن به پخش کننده های MP3 با صدای بلند از طریق هدفون، نواختن در گروه های موسیقی و شرکت در کنسرت های با صدای بلند است. صدا با واحدهایی به نام دسی بل اندازه گیری می شود. قرار گرفتن در معرض صداهای 70 دسی بل یا کمتر، حتی برای مدت طولانی، احتمالاً باعث کاهش شنوایی نمی شود. با این حال، قرار گرفتن طولانی مدت یا مداوم در معرض صداهای 85 dBA یا بالاتر می تواند باعث کاهش شنوایی گردد. هر چه صدا بلندتر باشد، زمان کمتری طول می کشد تا کم شنوایی ناشی از نویز رخ دهد. فاصله شما از منبع صدا و مدت زمانی که در معرض صدا قرار می گیرید عوامل مهمی در محافظت از شنوایی شما هستند. یک قانون خوب برای محافظت از شنوایی شما این است که از صداهای بیش از حد بلند در فاصله نزدیک خودداری کنید.

علائم کاهش شنوایی ناشی از نویز

افرادی که در مکان‌های شلوغ و پر سر و صدا کار می‌کنند یا روزانه در معرض سر و صدای محیط هستند ممکن است به مرور زمان و با افزایش آلودگی صوتی مشکلات ارتباطی را تجربه کنند. اولین شکایتی که این افراد ذکر می کنند کم شنوایی یا ناتوانی در درک صداهای گفتاری به خصوص در محیط های شلوغ است و به تدریج این افراد در محیط های آرام نیز دچار مشکلات شنوایی می شوند. اغلب این افراد در مکان های شلوغ با صدای بلند صحبت می کنند و از دیگران می خواهند که با صدای بلند با آنها صحبت کنند. یکی دیگر از علائم این افراد وزوز گوش است. این افراد سوت یا خش خش یا صداهایی شبیه باد را در گوش خود تجربه می کنند که در اثر آسیب به حلزون گوش داخلی به دلیل قرار گرفتن در معرض صداهای محیطی ایجاد می شود. این افراد به دلیل وزوز گوش دچار بی خوابی یا کم خوابی می شوند. سایر علائم قرار گرفتن در معرض نویز در یک محیط پر سر و صدا که ممکن است فرد تجربه کند عبارتند از:

1. ایجاد استرس
2. اضطراب
3. افسردگی
4. افزایش فشار خون و تپش قلب

تشخیص کم شنوایی ناشی از نویز

مهم ترین نکته این است که فرد به  بروز این مشکل شک کند و به متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه کند. به طور معمول، پزشک در این مرحله شنوایی فرد را آزمایش می کند. اگر پزشک کم شنوایی احتمالی را تشخیص دهد، شنوایی سنجی را برای تعیین دقیق میزان کم شنوایی تجویز می کند. معمولاً برای این آزمایش باید به شنوایی شناس مراجعه کنید. نتایج آزمایشات شنوایی سنجی میزان آسیب شنوایی فرد را به دقت تعیین می کند: خفیف، متوسط ​​یا شدید. در این تست می توانید متوجه شوید که کدام فرکانس در امواج صوتی بیشترین تاثیر را بر دامنه کم شنوایی دارد. برای مثال، از دست دادن شنوایی ممکن است فقط صداهای زیر را از محدوده شنوایی طبیعی دچار آسیب کرده باشد یا  بیشتر شنیدن صداهای بم دچار مختل گردد.

تومور گلوموس شایع ترین تومور اولیه گوش میانی محسوب میشود. این تومور خوش خیم است، اما می تواند به نواحی مجاور گسترش یابد و در صورت عدم درمان، به اعصاب صورت آسیب رسانده و باعث فلج صورت شود. تومور گلوموس در زنان 4 تا 5 برابر بیشتر از مردان است. افراد مبتلا به تومورهای گلوموس اغلب به دلیل کم شنوایی و وزوز گوش به پزشک گوش مراجعه می کنند. بسیاری از تومورهای گوش از نوع خوش خیم هستند؛ اما در بعضی از موارد هم میتوانند از نوع بدخیم باشند. تومورهای خوش خیم گوش می توانند در گوش خارجی یا میانی رشد کنند و باعث کاهش شنوایی یا تجمع بیش از حد جرم گوش شوند. تومور گلوموس (Glumus tumor) از نوع خوش خیم به حساب می آید. مشخصه این تومور خونریزی شدید به خصوص در حین دستکاری است. بنابراین هرگونه خونریزی شدید پس از دستکاری توده ای در کانال خارجی یا گوش میانی بايد به فكر تومور گلوموس بود.

منظور از تومور چیست؟

بسیاری از افراد از انواع تومورها اطلاعی ندارند و به همین دلیل تومور را همان سرطان می دانند. این در حالی است که تومورها انواع مختلفی دارند و می توانند سرطانی یا غیرسرطانی باشند. تومور در واقع یک بافت غیر طبیعی و توده جامد است که در اثر تقسیم و تکثیر بیش از حد سلول ایجاد می گردد. بعضی از تومورها توسط جهش های ژنتیکی و برخی دیگر توسط عوامل محیطی ایجاد می شوند. گاهی اوقات تورم قابل لمس است، به عنوان مثال، برخی از تومورهای خوش خیم سینه قابل لمس هستند. همچنین، تومورها انواع گوناگونی دارند و می توانند خوش خیم (غیرسرطانی)، پیش سرطانی یا بدخیم (سرطانی) باشند. تومور گلومس از نوع تومور خوش خیم است. تومور خوش خیم سرطانی نیست و به ندرت کشنده است. بسیاری از تومورهای خوش خیم نیاز به درمان خاصی ندارند. با این حال، برخی از تومورهای غیر سرطانی می توانند باعث فشار بر سایر قسمت های بدن شوند و ممکن است به مراقبت های پزشکی نیاز داشته باشند.

آشنایی با تومور گلوموس

بر اساس اطلاعات سایت UPMC تومور گلوموس ژوگولار نوعی تومور قاعده جمجمه، تومور کپسول دار و عروقی است. این تومورها تومورهای خوش خیمی هستند که به کندی رشد می کنند. این تومورها از دیواره داخلی گوش میانی می آیند، وارد هر فضای خالی می شوند، در داخل گوش میانی به رشد خود ادامه می دهند و ماستوئید و تمام سلول های اطراف را پر می کنند. اگر این تومورها به رشد خود ادامه دهند، در نهایت به مغز می رسند. از آنجایی که رشد این تومورها بسیار کند است، گاهی 8 سال پس از شروع رشد آن، عوارض بیماری ظاهر می شود. معمولاً در چنین توموری، بیمار سرگیجه ندارد. این امکان وجود دارد که به دلیل رشد آهسته تومور، سیستم وستیبولار فرصت جبران داشته باشد. تومور گلوموس ژوگولار، همچنین به عنوان تومور گلوموس شناخته می شود، که در سلول ها و بافت های گلوموس شکل می گیرد. سلول های گلوموس سلول های تخصصی هستند که در امتداد عروق خونی و اعصاب یافت می شوند. سرطان گوش هم در یک مقاله جدا به آن پرداختیم.

تومور گلوموس ضربان دار چه علائمی دارد؟

• کاهش شنوایی در درجات مختلف
• وزوز ضربان دار
• گوش درد
• گیجی

اگر تومور به اندازه کافی بزرگ باشد و رشد کرده و به سمت صورت و گردن حرکت کرده باشد، می تواند خطرات ضعف عضلات صورت، فلج عصب صورت، اختلالات بلع، افتادگی شانه ها و ضعف زبان شود. برای تشخیص این تومور میتوان از  تصویربرداری و نمونه برداری استفاده کرد. در تعداد کمی از موارد، این سلول ها شروع به ترشح هورمون می کنند که علائم آن عبارتند از:

• سردرد
• خشم
• تغییر ناگهانی در رفتار
• به لرزه درآمدن
• فشار خون بالا
• ضربان قلب تند

طبقه بندی تومور گلوموس ژوگولار بر اساس موقعیت

تومورهای گلوموس ژوگولار بر اساس خطرات گسترش و محل درگیر شده به انواع زیر طبقه بندی می شوند:

• نوع A: این نوع تومور محدود به گوش میانی است.
• نوع B:این نوع تومور محدود به حفره های تیمپانوماستوئید است.
• نوع C: تومور گلوموس ژوگولار نوع C قسمت پایینی استخوان پتروس را پر می کند؛ و به سمت راس پتروس گسترش می یابد.
• نوع C1: در نوع C1، تومور قسمت عمودی کانال کاروتید را نیز درگیر می کند.
• نوع C2: در نوع C2 قسمت عمودی کانال کاروتید به طور کامل درگیر بیماری است.
• نوع C3: در این نوع، تومور بخش افقی کانال کاروتید را مورد هجوم قرار میدهد.
• نوع D1: تومور به جمجمه نفوذ کرده است. اما قسمتی از آن که وارد جمجمه شده است، کمتر از ۲cm است؛
• نوع D2: قسمتی از تومور که وارد جمجمه شده است بیش از 2 سانتی متر است.

“Glomus tumors are most commonly found in the head and neck area, particularly in the ear, neck, and skull base.”

«تومورهای گلوموس بیشتر در ناحیه سر و گردن یافت می‌شوند، به‌ویژه در گوش، گردن و پایه جمجمه.»

منبع : UPMC

آیا می‌توان از ایجاد تومور گلوموس جلوگیری کرد؟

بسیاری از تومورها بدون هیچ دلیل مشخصی در افراد ایجاد می شوند. با این حال، رعایت نکات زیر می‌تواند شانس ابتلا به تومور را کاهش دهد:

• مصرف الکل را محدود کنید
• ترک سیگار
• وعده های غذایی خود را برنامه ریزی کنید
• از غذاهای سالم و طبیعی بیشتر استفاده کنید
• فعالیت بدنی منظم انجام دهید
• از قرار گرفتن در معرض سموم مختلف خودداری کنید
• اگر اضافه وزن دارید، سعی کنید وزن خود را کاهش دهید.

جراحی تومور گلوموس

جراحی بهترین درمان برای تومور گلوموس است. از آنجایی که برای دسترسی به تومور گلوموس باید اعصاب صورت برداشته شود، بیمار پس از جراحی به طور موقت دچار فلج صورت می شود. امکان دارد جراح از روش دیگری به نام Expanded Endonasal Approach (EEA) استفاده کند، یک روش کم تهاجمی که در آن تومور از طریق بینی برداشته می شود. این روش مدت زمان بستری و نقاهت کوتاه تری دارد. عفونت قارچی گوش و تکان خوردن مایع گوش را نیز میتوانید از سایت دکتر معماری بخوانید.

جمع بندی

یکی از این تومورهایی که می تواند باعث وزوز ضربان دار شود، تومور گولوموس است. تومور گلوموس توموری است که از قسمت داخلی و پایین گوش میانی به آن ژوگولار بالب گفته میشود؛ منشا می گیرد. علائم بالینی این بیماری شامل خونریزی از گوش، اشکال در بلع، درد، کاهش شنوایی، وزوز ضربان دار و غیره است. برای تشخیص این بیماری ابتدا باید با پزشک گوش و حلق و بینی یا سایر پزشکان مرتبط مشورت کرد؛ و پزشک ممکن است سی تی اسکن، ام آر آی یا آنژیوگرافی را برای شما تجویز کند. درمان و تشخیص به موقع این بیماری بسیار مهم است، زیرا با پیشرفت و گسترش بیماری، می تواند به بافت ها و قسمت های دیگر مانند اعصاب صورت، بلع، زبان و حتی شانه ها نیز آسیب برساند. علل این بیماری به خوبی شناخته نشده است، اما گفته می شود عوامل ژنتیکی ممکن است در بروز این بیماری نقش داشته باشد. خشکی بینی و لابیرنتیت از دیگر مقالات سایت ماست.

سوالات متداول

1. علائم تومور گلوموس ضربان‌دار چیست؟
صدای ضربان در گوش، وزوز گوش و گاهی کاهش شنوایی از علائم تومور گلوموس ضربان‌دار هستند.

2. آیا تومور گلوموس در سایر نقاط بدن مانند ناخن یا گردن هم ایجاد می‌شود؟
بله، تومور گلوموس می‌تواند در نواحی مانند ناخن، گردن و انگشت دست نیز ایجاد شود.

3. درمان تومور گلوموس گوش چیست؟
جراحی معمولاً روش اصلی درمان تومور گلوموس گوش است، اما بسته به شرایط بیمار ممکن است روش‌های دیگری نیز پیشنهاد شود.

بسیاری از سیستم های بدن، از جمله اندام تعادلی گوش داخلی، برای رسیدن به تعادل طبیعی باید به طور طبیعی عمل کنند. هنگامی که این سیستم ها به درستی کار نمی کنند، مشکلات تعادل ایجاد می شود. تکان خوردن مایع گوش یکی از مشکلاتی است که اکثر افراد با آن مواجه هستند. به همین دلیل در این مقاله تصمیم داریم اطلاعات بیشتری در مورد این مشکل و این بیماری در اختیار شما قرار دهیم. گوش انسان دستگاه بسیار پیچیده ای است که علاوه بر وظیفه شنوایی، مغز را از موقعیت مکانی ما مطلع می کند؛ و با کمک چشم و مخچه به مغز کمک می کند تا تعادل را هماهنگ کند. در کانال های نیم دایره ای گوش میانی یا داخلی، مایعی وجود دارد که که وظیفه حفظ تعادل ما را عهده دار میباشد. مایع اندولنف که در این کانال‌ها جریان دارد با حرکت زاویه‌ای سر جریان می‌یابد و برخی سنگ‌های کلسیمی بسیار کوچک را در انتهای کانال گوش میانی جابجا می‌کند.

با حرکت دادن این سنگریزه ها نسبت به جاذبه زمین سیگنال هایی به مغزمیفرستد و مغز به کمک این سیگنال ها، حرکات چرخشی ما را می فهمد. هنگامی که این سنگ ریزه ها جابه جا شوند، به آن جابجایی مایع گوش می گویند، در این وضعیت مغز حرکات ما را درک نمی کند و در واقع شخص دچار سرگیجه می شود.

هر تغییری در حجم ، میزان، فشار و و محتوای مایع داخل گوش در اصطلاح عمومی به تکان خوردن مایع گوش تفسیر می شود.

منبع : sargijeh

آیا تکان خوردن مایع گوش خطرناک است؟

تکان خوردن مایع گوش معمولاً نشانه‌ای از وجود مشکل در گوش داخلی یا میانه است و در اکثر موارد خطرناک نیست. این حرکت مایع ممکن است به دلیل تغییرات فشار داخلی گوش، مانند التهاب یا عفونت گوش میانی، رخ دهد. با این حال، اگر تکان خوردن مایع با علائمی مانند درد، سرگیجه، افت شنوایی یا ترشح همراه باشد، ممکن است نشانه‌ای از مشکلات جدی‌تری مانند عفونت گوش میانی، بیماری منیر یا سایر اختلالات شنوایی باشد. در چنین مواردی، بهتر است سریعاً به پزشک مراجعه کنید تا درمان مناسب انجام شود و از بروز عوارض بیشتر جلوگیری شود.

علائم تکان خوردن مایع گوش

بر اساس اطلاعات سایت sargijeh اگر مایع گوش تکان بخورد، بسته به کانال نیم دایره ای، علائم و نشانه های مختلفی را مشاهده خواهیم کرد. برای مثال اگر مجرای نیم دایره ای خلفی درگیر شود در اینصورت شخص  در مواقعی مانند  دراز کشیدن، از حالت رکوع بلند شدن، حرکت دادن سر به عقب و… دچار سرگیجه میشود. بنابراین سرگیجه هنگام دراز کشیدن یکی از علائم آسیب به کانال نیم دایره خلفی است. اما اگر مجرای نیم دایره افقی درگیر باشد، در این صورت فرد هنگام چرخاندن سر به راست و چپ یا هنگام خواب از یک طرف به سمت دیگر دچار سرگیجه می شود. بنابراین قبل از شروع درمان، درمانگر باید ابتدا کانال نیم دایره ای آسیب دیده را شناسایی کرده و سپس درمان مناسب را انجام دهد. درمان بدون تشخیص صحیح کمکی نمی کند.

علائم و نشانه های جابجایی مایع گوش ممکن است از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. اما معمولاً تصویر علائم و نشانه‌های این بیماری با حرکت دادن سر تشدید می‌شود و زمانی که بیمار ساکن است از شدت آن کاسته می‌شود. شایع ترین علائم خطرات و نشانه های جا به جایی مایع گوش عبارتند از:

1. سرگیجه
2. عدم تعادل
3. حالت تهوع و استفراغ
4. حرکات موزون و غیر طبیعی چشم

دلیل تکان خوردن مایع گوش چیست؟

همانطور که گفته شد، علت اصلی لرزش مایع گوش، حرکت سنگریزه های واقع در اندام هایی مانند ساکول و اتریکول است. اگر این سنگ ریزه از جای خود برداشته شود و وارد کانال نیم دایره شود، در این صورت با حرکت سر در جهت خاصی، فرد دچار حمله کوتاه مدت سرگیجه  می شود که کمتر از یک دقیقه طول می کشد. اما چه عواملی بر حرکت این سنگریزه تاثیر می گذارد؟ در این مقاله سعی خواهیم کرد این دلایل را بررسی کنیم. از مهم ترین دلایلی که منجر به حرکت سنگریزه ها و در نهایت تکان خوردن مایع گوش می شود می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• بالا رفتن سن
• مصرف بعضی داروهای اتوتوکسیک
•  ضربه شدید به سر
• کمبود ویتامین D
• کمبود کلسیم
• عفونت یا بیماری های ویروسی گوش
• زمینه ژنتیکی

درمان تکان خوردن مایع گوش

سرگیجه یا عدم تعادل باعث مشکلات زیادی می شود و فرد را از انجام کارهای روزمره باز می دارد. برای درمان این بیماری ابتدا باید علت آن شناسایی شود. سرگیجه تنها به دلیل حرکت مایع داخل گوش نیست و می تواند دلایل مختلفی داشته باشد که برخی از آنها نیاز به درمان خاصی ندارند و پس از یک یا دو هفته خود به خود از بین می روند. اما مهم ترین دلیلی که ثابت می کند سرگیجه ناشی از بیماری های گوش است این است که علائم سرگیجه با حرکت دادن سر یا بدن احساس می شود. در هر صورت بهتر است در صورت بروز سرگیجه با متخصص گوش مشورت کنید. اگر سرگیجه با بیماری گوش میانی همراه باشد، ابتدا باید مشخص شود که آیا یک یا هر دو گوش مبتلا شده اند یا خیر. سپس با انجام آزمایش‌های مختلف، قسمت‌های مختلف گوش بررسی می‌شود و وضعیت گوش میانی از نظر عفونت یا تجمع مایع، وجود کیست‌های شنوایی، عملکرد عصب گوش، فشار گوش، کانال‌های نیم‌دایره‌ای و غیره بررسی می‌شود. پس از بررسی دقیق ناحیه آسیب دیده، پزشک باید اقدامات یا داروهای لازم را تجویز کند.

برخی از افراد برای درمان سرگیجه از داروهای گیاهی استفاده می کنند، اما سرگیجه های ناشی از بیماری های گوش در صورت استفاده از گیاهان دارویی به طور موقت کاهش می یابد، بنابراین توصیه می شود به مطب دکتر فرامرز معماری در سعادت آباد تهران مراجعه کنید.مقالات متخصص گوش و حلق و بيني و زخم پشت گوش را نیز میتوانید در ادامه ی همین مطلب مطالعه فرمایید.

✅ جمع بندی

حرکت مایع گوش نتیجه حرکت سنگریزه های گوش داخلی و ورود آنها به مجرای نیم دایره است. هیچ داروی سنتی، زالودرمانی، قرص و شربت برای درمان این نوع سرگیجه مناسب نیست. جهت درمان حتما باید مانور درمانی توسط متخصص انجام شود. ورزش، مانورهای توانبخشی و رژیم غذایی از جمله راه های درمان و برقراری تعادل مایعات بدن از جمله گوش میانی میباشد. مقالات بهترین قطره برای عفونت گوش و علت داغ شدن گوش را نیز میتوانید از سایت ما بخوانید.

سوالات متداول

• آیا تکان خوردن مایع گوش خطرناک است؟
  تکان خوردن مایع گوش معمولاً نشانه‌ای از تجمع مایع در گوش میانی است که می‌تواند به دلایلی مثل عفونت یا حساسیت رخ دهد. در صورت همراهی با سرگیجه یا درد، نیاز به بررسی پزشکی دارد.
• درمان خانگی حرکت مایع گوش چیست؟
  استفاده از بخور گرم، ماساژ آرام ناحیه گوش و مصرف مایعات گرم می‌تواند به کاهش علائم کمک کند. البته باید علت دقیق مشخص شود.
• علت تکان خوردن مایع گوش چیست؟
  این مشکل ممکن است ناشی از انسداد شیپور استاش، عفونت گوش میانی یا تغییرات فشار باشد. بررسی دقیق توسط پزشک توصیه می‌شود.

فیستول پری لنف (PLF) یک پارگی در یکی از غشاهایی است که گوش میانی و داخلی را از هم جدا می کند، که گاهی اوقات فیستول گوش نامیده می شود. گوش میانی ما از هوا پر شده است. از طرفی دیگر، گوش داخلی ما پر از مایعی به نام پری لنف است. دریچه های بیضی و دایره ای گوش های داخلی و میانی شما را از هم جدا می کنند. این دریچه ها معمولاً توسط یک غشای نازک پوشانده می شوند. این غشاها می توانند به دلیل عوامل مختلفی پاره شوند که می تواند باعث نشت مایع پری لنفاتیک از گوش داخلی به گوش میانی شود. این نشت مایع از گوش داخلی به گوش میانی می تواند باعث تغییرات فشاری شود که بر تعادل و شنوایی شما تأثیر گذار است. در صورت تایید فیستول پری لنف، بیمار باید به مدت 1 تا چند هفته از فعالیت بدنی خودداری کند.

فیستول پری لنف چیست؟

فیستول پری لنفاتیک یا PLF به دلیل یک اتصال غیر طبیعی در یک یا هر دو غشای نازک و کوچک بین قسمت پر از هوا گوش میانی و قسمت پر از مایع پری لنف گوش داخلی ایجاد می شود. این مشکل که در اثر پارگی یا نقص ایجاد می شود، باعث می شود مایع پری لنف وارد گوش میانی شود. تغییرات فشار هوا در گوش میانی بدیهی است که تأثیری بر گوش داخلی ندارد. با این حال، هنگامی که فیستول رخ می دهد، تغییرات فشار در گوش میانی به طور مستقیم بر گوش داخلی تأثیر می گذارد و باعث تحریک تعادل و سیستم شنوایی و سایر علائم PLF می شود. فضای پری لنفاتیک در گوش داخلی به مایع مغزی نخاعی یا CSF که مغز را احاطه کرده است متصل است. مایع پری لنفاتیک، که سدیم بالایی دارد، از نظر ترکیب شبیه به CSF است. در صورت وجود یک اتصال غیر طبیعی بین غشای گوش داخلی و گوش میانی، لنفی که از گوش داخلی به گوش میانی تخلیه می‌شود، فشار هیدرواستاتیکی روی مایع مغزی نخاعی ایجاد می‌کند و حجم آزاد شده با مایع CSF جایگزین می‌شود.

این باعث می شود که مقدار مایع CSF در اطراف مغز و نخاع بیش از حد طبیعی کاهش یابد که می تواند علائمی مانند سردرد خفیف را ایجاد کند. افراد مبتلا به PLF اغلب ناامیدی و افسردگی را تجربه می کنند. زیرا در عین حال که احساس خوبی ندارند، از نظر دیگران خوب به نظر می رسند. بیماران مبتلا به PLF به طور خاص، و بیماران مبتلا به نقص سیستم وستیبولار به طورعام، اغلب با چالش توضیح دادن آنچه برای آنها اتفاق می افتد برای دوستان و بستگان روبرو هستند. گاهی اوقات کمک گرفتن از یک گروه پشتیبانی در مورد علائم و درمان های رایج برای این بیماری و درک علائم سرگیجه مزمن می تواند بسیار مفید باشد.

علائم فیستول پری لنف چییست؟

• احساس پری در گوش
• کم شنوایی نگهانی
• کم شنوایی نوسانی
• احساس سرگیجه
• حالت تهوع خفیف و مداوم
• از دست دادن حافظه
• احساس دریازدگی
• احساس عدم تعادل
• وزوز گوش
• داشتن سردرد

دلالیل ایجاد فیستول پری لنف

1. ضربه به سر
2. افزایش شدید فشار داخل جمجمه
3. سابقه آسیب و ضربه به گوش
4. ناهنجاری های مادرزادی گوش داخلی
5. سابقه مننژیت
6. نقص یا پارگی در یک یا هر دو فضای گوش میانی و داخلی
7. نازک شدن غشای بین گوش میانی و داخلی
8. عطسه، سرفه یا بلند کردن اجسام سنگین یا وزنه
9. قرار گرفتن در معرض تغییرات فشار هوا، مانند هنگام فرود یا غواصی هواپیما

رابطه افت شنوایی با فیستول پری لنف

عدم تعادل در مایع گوش داخلی نیز می تواند منجر به کاهش شنوایی حسی عصبی پیشرونده گردد. این بیماری ها شامل فیستول پری لنفاتیک و بیماری منیر است. در نیمی از موارد سرگیجه یا کم شدن شنوایی و عدم تعادل وجود دارد. اپستین و رایلی (1989) دریافتند که 6 درصد از کودکان مبتلا به کم شنوایی حسی عصبی دارای فیستول پری لنف هستند. تشخیص فیستول پری لنفاتیک بدون جراحی اکتشافی دشوار است. احتمال فیستول پری لنف با سابقه ضربه به سر، ضربه بارومتریک، یا سابقه ناهنجاری های ماندینی افزایش می یابد. در صورت وجود الکتروکوکلوگرافی غیرطبیعی، احتمال فیستول پری لنفاتیک به عنوان علت کم شنوایی پیشرونده حسی عصبی افزایش می یابد. اگر علت کم شنوایی فیستول پری لنف باشد، جراحی ترمیمی می تواند از بدتر شدن کم شنوایی جلوگیری کرده و در برخی موارد حتی منجر به شنوایی بهتر شود. در صورتی که به دنبال راه‌های پیشگیری از بیماری‌های گوش هستید، مقاله‌ی خشکی بینی نشانه چیست را مطالعه کنید. همچنین، می‌توانید اطلاعات بیشتری درباره‌ی علت خون آمدن از گوش به دست آورید.

تشخیص فیستول پری لنف

تشخیص فیستول پری لنف ممکن است  کمی سخت باشد. علائمی که پس از ضربه  رخ می دهد، مانند سرگیجه، ممکن است با شرایط دیگری مانند آسیب مغزی همراه با ضربه مغزی مرتبط باشد. علائم کلی فیستول پری لنف مشابه بیماری منییر است. اگر میخواهید در مورد بیماری منییر اطلاعات بیشتری کسب کنید روی این لینک کلیک کنید. گزینه های درمانی برای هر دو بیماری متفاوت است. بنابراین تشخیص دقیق را از متخصص گوش دریافت کنید. از آزمایش های لازم برای تشخیص فیستول پری لنف میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

• تست های شنوایی
• تست های تعادل
• سی تی اسکن
• اسکن های ام آر آی
• تست الکتروکوکلئوگرافی

فیستول کجا تشکیل می شود؟

در بدن انسان، این اتصالات غیرطبیعی می تواند انواع مختلفی از فیستول را ایجاد کند. اما رایج ترین آنها معمولاً در مکان های زیر ایجاد می شوند:

• فیستول تنفسی
• فیستول گوش داخلی
• فیستول چشم
• فیستول گوارشی
• فیستول مقعدی
• فیستول سینوسی
• فیستول ادراری تناسلی
• فیستول ماهیچه ای

درمان فیستول پری لنف (PLF)

درمان فیستول پری لنف بسته به علائم فردی متفاوت است. به عنوان مثال در برخی افراد تنها با استراحت و کاهش فعالیت علائم بیماری برطرف می شود و یا در فرد دیگری این علائم تنها با جراحی بهبود می یابد. همان طور که در مقدمه این مطلب هم بیان شد به طور کلی توصیه می شود در مواجهه با علائم این بیماری فعالیت بدنی را برای یک تا دو هفته محدود کنید. زمانی که سایر روش‌های درمانی بی‌اثر هستند، از روش جراحی برای درمان فیستول پری لنف استفاده می‌شود. درمان این عارضه با جراحی PLF یکی از راه های درمان این بیماری است. به طور کلی در بیماران مبتلا به سرگیجه و کم شنوایی طولانی مدت از جراحی استفاده می شود. جراحی PLF بین 45 تا 60 دقیقه طول می کشد و درد کمی بعد از عمل دارد. کیست نرمه گوش و درمان جرم گوش از دیگر مقالات سایت دکتر معماری ماست.

سوالات متداول

1. تست فیستول گوش چیست؟
تست فیستول گوش برای تشخیص وجود ارتباط غیرطبیعی در گوش داخلی و مشکلات تعادلی یا شنوایی انجام می‌شود.

2. مایع پری لنف و اندولنف چیست؟
مایعات پری لنف و اندولنف در گوش داخلی قرار دارند و نقش مهمی در حفظ تعادل و شنوایی ایفا می‌کنند.

3. فیستول مادرزادی گوش چگونه درمان می‌شود؟
فیستول مادرزادی گوش معمولاً با جراحی قابل درمان است، به‌ویژه در صورتی که عفونت یا ترشح مکرر ایجاد کند.

کم شنوایی یک طرفه زمانی رخ می دهد که قدرت شنوایی در یک گوش کاهش یا از بین می رود. معمولاً افرادی که شنوایی یک طرفه دارند در یافتن منبع صدا مشکل دارند. گاهی کم شنوایی در سنین بالا اتفاق می افتد. تشخیص کم شنوایی یکطرفه در سنین بالا دشوار است. زیرا علائم این بیماری اغلب با علائم پیرگوشی اشتباه گرفته میشود. در این مقاله با وبسایت دکتر فرامرز معماری همراه باشید تا اطلاعات بیشتری در مورد کم شنوایی یک طرفه به شما بدهیم. اگر می خواهید اطلاعات بیشتری در این زمینه دریافت کنید، با ما همراه باشید.

کم شنوایی یک طرفه چیست؟

کم شنوایی یک طرفه به حالتی گفته می شود که فرد تنها در یک طرف شنوایی خود را از دست می دهد و گوش دیگر کاملا سالم است. اگر یک گوش کاملاً ناشنوا باشد، به این حالت ناشنوایی یکطرفه یا ناشنوایی کامل یک گوش می گویند. در شرایطی که کیفیت دریافت صدا در یک گوش از حد معمول کاهش می یابد، کم شنوایی یک طرفه اتفاق خواهد افتاد. کم شنوایی یک طرفه می تواند ارثی باشد. افراد مسن نیز ممکن است دچار کم شنوایی یک طرفه شوند. میزان کم شنوایی یک طرفه در هر فرد می تواند از شدید تا عمیق متفاوت باشد. همچنین پیشرفت بیماری می تواند تدریجی یا ناگهانی باشد. در شرایطی که کم شنوایی از یک طرف بسیار عمیق است، آن ناشنوایی یک طرفه را (SSD) می نامند. در صورت ناشنوایی یک طرفه، قدرت شنوایی به قدری کاهش می یابد که فرد دچار ناشنوایی می شود. از هر 1000 کودک متولد شده یک نفر به کم شنوایی یک طرفه مبتلا است. حدود سه درصد از کودکان مدرسه ای نیز از این مشکل رنج می برند.

علائم کم شنوایی یکطرفه

افراد مبتلا به کم شنوایی یک طرفه چالش های منحصر به فردی دارند و این چالش ها با افراد دارای کم شنوایی دو طرفه بسیار متفاوت است. یکی از علائم کم شنوایی یک طرفه مشکل در جهت دهی و مکان یابی صدا است. در شرایط عادی، ترکیب اطلاعات شنوایی از هر دو گوش، تشخیص منبع و جهت صدا را آسان‌تر می‌کند. هنگامی که کم شنوایی در گوش چپ یا راست باشد، صدا را فقط می توان از طریق گوش سالم دریافت کرد و منبع دقیق صدا را نمی توان یافت و و امکان جهت یابی صدا وجود ندارد. یکی دیگر از علائم کم شنوایی یکطرفه، مشکل شنوایی در محیط های پر سر و صدا است.  گوش انسان در حالت طبیعی خود صداهای دریافتی از هر دو طرف را بررسی و ادغام می کند و تمرکز شنوایی روی صداهای دلخواه قرار می گیرد. اما برای افرادی که دچار کم شنوایی در یک گوش هستند، این پردازش ها بسیار کاهش یافته و تشخیص صداهای مورد نظر و صدای اضافی بسیار مشکل می شود.

یکی دیگر از علائم کم شنوایی در یک گوش این است که وقتی فردی در کنار گوش آسیب دیده صحبت می کند، شنیدن آن دشوارتر از طرف مقابل است. کم شنوایی یک طرفه باید جدی گرفته شود و در صورت تشخیص سریعا به مراکز شنوایی و دکتر گوش ارجاع داده شود.

چه عواملی باعث کم شنوایی یک طرفه می شود؟

• قرارگرفتن در معرض سر و صدای بلند و یا استفاده از داروهای خاص
• انسداد گوش
• تومور
• نوروم آکوستیک
• لابیرنتیت
• بیماری منییر
• نوروفیبروماتوز نوع 2
• عفونت گوش خارجی
• عفونت گوش میانی همراه با مایع
• سندرم Reye
• نا‌رسانی شریان مهره‌ای-قاعده‌ای

کم شنوایی یک طرفه چگونه تشخیص داده می شود؟

طبق شواهد، حدود 10 تا 15 درصد از افرادی که دچار کم شنوایی ناگهانی در یک یا هر دو گوش می شوند، علت قابل شناسایی برای این بیماری دارند. اگر دچار کاهش شنوایی در یک یا هر دو گوش شدید، مهم است که فوراً به پزشک خود مراجعه کنید. در طول معاینه، پزشک علائم شما را بررسی کرده و آزمایشات لازم را انجام خواهد داد. ممکن است برای تعیین علت کم شنوایی آزمایشات ویژه دیگری مورد نیاز باشد. در طول این آزمایش، پزشک یا شنوایی شناس نحوه پاسخ شما به انواع مختلف صداها و تن ها در شدت های مختلف را اندازه گیری می نماید. این آزمایشات به پزشک کمک می کند تا مشخص کند کدام قسمت از گوش آسیب دیده است و علت این عارضه را مشخص کند.

درمان کاهش شنوایی یک طرفه

درمان کم شنوایی یک طرفه به شدت به نوع این عارضه ستگی دارد و در بیشتر موارد با رفع علت آن درمان می شود. تشخیص و درمان به موقع این نوع کم شنوایی بسیار مهم است. و تاخیر در درمان می تواند به بیمار آسیب برساند. رایج ترین روش های درمان این بیماری عبارتند از:

1.سمعک

اگر گوش آسیب دیده هنوز مقداری شنوایی داشته باشد، با استفاده از سمعک معمولی (سمعک برای ناشنوایی یک طرفه) می تواناین مشکل را برطرف کرد. اما در موارد حاد این بیماری نوعی سمعک مخصوص را تجویز می کنند که در ادامه بیشتر توضیح خواهیم داد. یکی از مناسب ترین و بهترین سمعک ها برای این نوع کم شنوایی سمعک crosd است. زیرا این نوع سمعک صدا را از گوش آسیب دیده گرفته و به گوش سالم می فرستد.

2.کاشت حلزون

کاشت حلزون مانند سمعک صداها را تقویت نمی کند، بلکه عملکرد شنوایی گوش داخلی را از طریق تحریک الکترونیکی شبیه سازی و تغییر می دهد. این سیستم از دو بخش تشکیل شده است – یک پردازنده صدای خارجی و دو کاشت حلزون واقعی. صدای ورودی به تکانه های الکتریکی پردازش می شود و سپس مستقیماً به عصب شنوایی فرستاده می شود و قسمت آسیب دیده گوش داخلی را دور می زند.

3.هدایت استخوان

هدایت استخوان به فرد این امکان را می دهد که صدا را از طریق ارتعاش استخوان های صورت (گونه و فک) یا جمجمه بشنود. این به این معنا است که امواج صوتی به جای عبور از گوش خارجی و میانی مستقیماً گوش داخلی (اندام شنوایی) را تحریک می کنند. هدفون های هدایت استخوانی از این اصل برای گوش دادن به موسیقی، پادکست یا تماس های تلفنی برای افراد کم شنوا استفاده می کنند. بسیاری از مشکلات شنوایی را می توان با انتقال مستقیم صدا از طریق استخوان به گوش داخلی به طور کامل از بین برد. از ایمپلنت ها یا سمعک ها می توان برای بهره بردن ازهدایت استخوانی استفاده کرد.

دوبار شنیدن یک صدا را دیپلاکیوسیس می گویند. دوبار شنوایی نوعی مشکل شنوایی است. دستگاه شنوایی انسان دارای سیستم خاصی است که تمامی صداهای محیط را جمع آوری و پردازش کرده و به مغز می فرستد. مغز بر این اساس تصمیمات مختلفی می گیرد. صداهایی که فرکانس و زیر و بم یکسانی دارند یا نزدیک به هم هستند توسط گوش به عنوان یک صدا تشخیص داده می شوند و توسط مغز به عنوان یک صدا دریافت می شوند. بر اساس یک مطالعه اخیر، دوبار شنیدن یا دیپلاکیوزیس یک ناهنجاری ادراکی است که در آن یک صدا بسته به اینکه به گوش راست یا چپ ارائه شود، به صورت زیر و بمی متفاوت درک می شود. همانطور که می توانید تصور کنید، این احساس برای افرادی که آن را تجربه می کنند مخرب و مشکل ساز است. به گفته متخصصان پزشکی، دیپلاکیوزیس زمانی اتفاق می‌افتد که کاهش شنوایی در یک گوش بیشتر از گوش دیگر باشد. دیپلاکیوسیس می تواند در اثر آسیب به گوش داخلی ایجاد شود.

دیپلاکوزیس چیست؟

دیپلاکوزیس یک اختلال شنوایی است که در آن فرد صدای یکسانی را در بلندی های مختلف در دو گوش خود درک می کند که معمولاً به عنوان “دوبار شنیدن” شناخته می شود. این می تواند به عنوان یک علامت ثانویه از دست دادن شنوایی ظاهر شود. با این حال، در افراد با شنوایی طبیعی نیز رخ می دهد. در افرادی که شنوایی طبیعی دارند، مغز برای ترکیب سیگنال های صوتی از هر گوش که ما آن را به عنوان صدا درک می کنیم، کار می کند. هر دو گوش با هم کار می کنند. این بدان معناست که دو گوش اطلاعات متفاوتی را جمع آوری می کنند، اما این اطلاعات در مغز ترکیب و تفسیر می شود.

انواع دیپلاکیوسیس کدامند؟

1.Diplacusis echoica

این نوع دیپلاکیوزیس بیشتر از انواع دیگر است و زمانی رخ می دهد که صدا به صورت متفاوت و با زیر و بم های متفاوت در یک گوش و گوش دیگر شنیده شود.

2.Diplacusis binauralis

این زمانی اتفاق می افتد که یک فرد صدای یکسانی را در هر گوش متفاوت می شنود. به عنوان مثال، یک گوش ممکن است صدایی را در زمان یا بلندی متفاوت از گوش دیگر بشنود.

3.Diplacusis monaural

این حالت این زمانی اتفاق می افتد که یک گوش یک صدا را با دو صدای متفاوت می شنود.

4.Diplacusis dysharmonica

این شایع ترین نوع دیپلاکیوز است. این زمانی اتفاق می افتد که یک صدا به طور معمول در یک گوش درک می شود، اما در گوش دیگر با صدای متفاوتی شنیده می شود.

علت انعکاس صدا در گوش چیست؟

افراد مبتلا به اکو شدن صدا در گوش معمولاً پس از قرار گرفتن در معرض صدای بلند همراه با عفونت گوش یا ضربه ناگهانی به آن مبتلا می شوند. همانطور که می‌توانید تصور کنید، نوازندگان این شرایط را راحت‌تر از افراد دیگر تجربه می‌کنند، زیرا گوش‌هایشان به زیر و بم و صدا حساس است. علاوه بر دوبارشنیدن، افراد مبتلا به دیپاکیوز ممکن است صدای زنگ یا صدای نامشخصی در گوش آسیب دیده داشته باشند. همان طور که در مقدمه این مطلب هم بیان شد؛ انعکاس صدا در گوش می تواند به وسیله آسیب به گوش داخلی ایجاد گردد. از دست دادن شنوایی می تواند ناشی از ضربه زدن به سر و برخی از داروهای دیپلاکوز و همچنین انسداد در گوش باشد که می تواند ناشی از عفونت گوش، احتقان سینوس، جرم اضافی گوش یا تومور باشد.

علائم و نشانه هایی که باید مراقب آنها بود

شرایط دیگری وجود دارد که در آن فرد ممکن است اکو شدن صدا در گوش را تجربه کند، اما بستگی به علت دیپلاکوزیس دارد. کم شنوایی یکی از شایع ترین علل دیپلاکوس است، بنابراین عوارض مرتبط با دیپلاکوس در افراد کم شنوایی بیشتر است. وزوز گوش یک بیماری شایع است که به صورت دیپلاکوز ظاهر می شود. وزوز گوش وضعیتی است که در آن فرد در صورت عدم وجود صدای فیزیکی در محیط، صدا یا سر و صدایی را در گوش یا سر خود تجربه می کند. این یک عارضه جانبی شایع کم شنوایی است. دیپلاکوزیس و وزوز گوش می تواند برای یک فرد دردسرساز باشد، به خصوص کسانی که به موسیقی تمایل دارند و با درک صداهای مختلف آشنا هستند. این می تواند به طور جدی بر روحیه و نگرش فرد تأثیر بگذارد، به خصوص اگر شنوایی برای یک شغل یا سرگرمی مورد نیاز باشد. ساکشن گوش و تکان خوردن مایع گوش را میتوانید در سایت ماس بخوانید.

“Those who develop diplacusis usually notice it suddenly after exposure to loud noise, a bout with an ear infection or trauma to the head.”

«کسانی که دیپلاکوزیس را توسعه می‌دهند، معمولاً به‌طور ناگهانی پس از قرار گرفتن در معرض صدای بلند، یک دوره عفونت گوش یا ضربه به سر متوجه آن می‌شوند.»

منبع : Healthy Hearing

دوبار شنیدن یا دیپلاکیوزیس چگونه درمان می شود؟

اگر اکو شدن صدا در گوش شما ناشی از انسداد باشد، ممکن است زمانی که انسداد یا عفونت برطرف شود؛ شنوایی شما به حالت عادی بازگردد. برگشت صدا در گوش ناشی از کم شنوایی حسی عصبی دائمی است، اما با سمعک یا کاشت حلزون قابل اصلاح  یا برطرف شدن است. اگر علائم دیپلاکیوزیس دارید یا مشکوک به کم شنوایی هستید، در اسرع وقت به متخصص گوش مراجعه کنید. زیرا هرچه زودتر مراجعه کنید، راه های بیشتری برای درمان مشکل شما وجود دارد، اما اگر زمان بیشتری بگذرد، ممکن است رضایتی را که می خواهید از درمان خود دریافت نکنید. برای خشکی داخل گوش چه کنیم و علت سیاه شدن جرم گوش از دیگر مقالات سایت دکتر معماری ماست.

سوالات متداول

• علت بم شدن صدا در گوش چیست؟
  ممکن است به مشکلات گوش میانی، انسداد، عفونت یا تغییرات فشار گوش مربوط باشد.
• درمان پیچیدن صدا در گوش چگونه است؟
  تشخیص علت اصلی توسط پزشک ضروری است؛ درمان شامل رفع عفونت یا استفاده از وسایل کمک‌شنوایی است.
• درمان دیپلاکیوسیس چیست؟
  دیپلاکیوسیس با بررسی شنوایی و در مواردی تجویز وسایل شنوایی یا جراحی درمان می‌شود.

آفازی (به لاتین: Aphasia) یک اختلال ارتباطی است که در نتیجه آسیب به یک یا چند ناحیه از مغز که زبان را کنترل می کنند، ایجاد می شود. این مشکل می تواند در ارتباطات کلامی، ارتباط نوشتاری یا هر دو اختلال ایجاد کند. آفازی می تواند آنقدر شدید باشد که توانایی برقراری ارتباط با بیمار بسیار دشوار شود. یا آنقدر خفیف که بیمار در برخی موارد بسیار خفیف مشکلی را تجربه می کند. با وبسایت دکتر فرامرز معماری همراه باشید تا اطلاعات بیشتری در این مورد به شما بدهیم.

نحوه درمان قطعی آفازی چیست؟

اگرچه برخی از داروهای خاص می توانند با بهبود جریان خون به بازیابی قدرت مغز کمک کنند، اما به گفته پزشکان، درمان اصلی یا قطعی آفازی یا زبات پریشی گفتار درمانی است. این روش معمولاً توسط گفتار درمانگر به آرامی و تدریج انجام می شود و باید در اسرع وقت پس از آسیب مغزی شروع شود. هدف گفتار درمانی بهبود توانایی برقراری ارتباط با دیگران است. برخی از راه حل های موثر عبارتند از:

• کار انفرادی و گروهی برای بهبود ارتباطات و مهارت های ارتباطی بیمار
• استفاده از کامپیوتر برای یادگیری مجدد صداها و کلمات توسط بیمار
• تشویق و آموزش خانواده برای کمک به برقراری ارتباط با بیمار در خانه

اخیراً مطالعات متعددی به بررسی اثرات تحریک مغز برای درمان آفازی پرداخته اند. در این مورد از تحریک مغناطیسی ترانس کرانیال و تحریک جریان مستقیم ترانس کرانیال استفاده می شود. در واقع هدف از این درمان های غیرتهاجمی تحریک سلول های آسیب دیده مغز است. توصیه می کنیم در مورد بهترین درمان آفازی با پزشک خود مشورت کنید.

علائم آفازی چیست؟

به گفته سایت mayoclinic آفازی همچنین می تواند با اختلالاتی همراه باشد، اما علائم آفازی می تواند به شرح موارد زیر باشد:

• ناتوانی در درک زبان
• ناتوانی در تلفظ (بدون ضعف عضلانی)
• ناتوانی در صحبت کردن برای خود
• ناتوانی در نامیدن اشیاء
• ناتوانی در تکرار کردن
• پارافازی کلامی
• ناتوانی در بیان درست جملات
• ناتوانی در پیروی از قواعد گرامری و دستوری
• مشکل در خواندن و نوشتن
• عدم توانایی در حفظ آهنگ و لحن صدا
• مشکل در درک دستورات یا خواسته های دیگران
• و…

انواع آفازی کدامند؟

1.آفازی روان

آفازی روان به آفازی ورنیکه نیز معروف است و معمولاً در اثر آسیب به سمت چپ مغز میانی ایجاد می شود. اگر به این نوع آفازی مبتلا هستید، می توانید صحبت کنید، اما در درک آنچه دیگران می گویند مشکل دارید. اگر آفازی روان دارید، ممکن است:

• شما قادر به درک و استفاده صحیح از زبان نیستید.
• شما اغلب با جملات طولانی و پیچیده صحبت می کنید که معنی ندارند و حاوی کلمات نادرست یا بی معنی هستند.
• شما متوجه نمی شوید که دیگران نمی توانند آنچه شما می گویید را بفهمند.

2.آفازی غیر روان

آفازی غیر روان را آفازی بروکا نیز می نامند. معمولاً در اثر آسیب به لوب پیشانی چپ مغز شما ایجاد می شود. اگر آفازی غیرروان دارید، ممکن است:

• شما با جملات کوتاه و ناقص صحبت می کنید.
• شما می توانید پیام های ساده و مهمی را منتقل کنید، اما ممکن است برخی از کلمات را جا بندازید.
• شما توانایی محدودی برای درک آنچه دیگران می گویند دارید.

3.آفازی هدایتی

آفازی هدایتی معمولاً در تکرار کلمات یا عبارات خاص مشکل دارد. اگر به این نوع آفازی مبتلا هستید، متوجه می شوید که دیگران در حال صحبت کردن هستند. همچنین ممکن است دیگران بفهمند که شما چه می گویید، اما ممکن است در تکرار کلمات مشکل داشته باشید و ممکن است هنگام صحبت اشتباه کنید.

4.آفازی گلوبال

آفازی گلوبال معمولاً در اثر آسیب شدید به جلو و عقب چپ مغز ایجاد می شود. اگر به این نوع آفازی مبتلا هستید، احتمالاً:

• شما در استفاده از کلمات مشکل جدی دارید.
• شما در درک کلمات مشکل جدی دارید
• شما توانایی محدودی برای استفاده از چندین کلمه با هم دارید.

چه چیزی باعث آفازی یا زبان پریشی می شود؟

آفازی اغلب به طور ناگهانی در نتیجه آسیب مغزی یا آسیب به سر رخ می دهد. اما در برخی موارد مانند تومورهای مغزی، آفازی به تدریج و به کندی ایجاد می شود. به طور کلی، هر بیماری یا آسیبی که بر نواحی گفتاری مغز آسیب بگذارد، می تواند باعث آفازی شود. آفازی عمدتاً در افراد میانسال و مسن رخ می دهد، اما کودکان نیز مستعد ابتلا به این بیماری هستند. طبق گزارش سازمان ملی آفازی، تقریباً 1 میلیون نفر در ایالات متحده در حال حاضر از آفازی رنج می برند و تقریباً 18000 آمریکایی هر ساله به آن مبتلا می شوند. برخی از بیماری های دیگر که باعث این اختلال می شوند عبارتند از:

• تومور
• جراحی های تروماتیک مغزی
• زخم های گلوله
• عفونت های مغزی
• بیماری هایی مانند آلزایمر

تشخیص آفازی چگونه است؟

آفازی معمولاً برای اولین بار توسط پزشک معالج یک فرد برای آسیب مغزی تشخیص داده می شود. اکثر افراد برای تایید حضور و تعیین آسیب مغزی تحت تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI یا توموگرافی کامپیوتری (CT)) قرار می‌گیرند. پزشک همچنین اغلب توانایی فرد را برای درک و تولید زبان، مانند پیروی از دستورات، پاسخ دادن به سؤالات، نامگذاری اشیا و انجام مکالمه آزمایش می کند. اگر پزشک مشکوک به آفازی باشد معمولاً بیماران به گفتار درمانگر ارجاع داده می شوند. او یک بررسی جامع از مهارت های ارتباطی یک فرد انجام می دهد. توانایی فرد در صحبت کردن، بیان ایده ها، تعامل اجتماعی، درک زبان و خواندن و نوشتن به تفصیل ارزیابی می شود.

عوارض آفازی چیست؟

آفازی بر بسیاری از جنبه های زندگی، از روابط شخصی گرفته تا رفاه مالی، تأثیر می گذارد، زیرا ارتباطات برای زندگی روزمره ضروری است. این می تواند باعث ناامیدی و اضطراب بیمار شود و عزیزان او را بی تاب کند. همراه با سایر اثرات سکته مغزی، آفازی می تواند منجر به افسردگی گردد. فرد مبتلا به آفازی تشویق می‌شود تا به گروه‌های حمایتی مراجعه کند و کسی را پیدا کند که به او کمک کند مهارت‌های ارتباطی خود را تمرین کند. اگر در معرض خطر افسردگی هستند، باید برای درمان به پزشک مراجعه نمایند. تیر کشیدن گوش و خشکی بینی از دیگر مقالات سایت ماست.

راه های جلوگیری و پیشگیری از آفازی

شایع ترین دلیل آفازی سکته مغزی است. اگر خطر سکته مغزی را کاهش دهید، می توانید خطر مبتلا شدن به آفازی را کاهش دهید. برای کاهش خطر سکته مغزی، موارد زیر را انجام دهید:

1. اگر سیگاری هستید، سیگار را ترک کنید.
2. الکل را فقط در حد اعتدال بنوشید.
3. هر روز ورزش کنید.
4. غذاهایی بخورید که سدیم و چربی کمی دارند.
5. برای کنترل فشار خون و کلسترول خود کمی زمان بگذارید.
6. اگر فیبریلاسیون دهلیزی دارید، درمان را در نظر بگیرید
7. اگر علائم سکته مغزی را دارید، فورا به پزشک مراجعه کنید.
8. و…

سوالات متداول

1. انواع آفازی کدامند؟
   آفازی شامل انواعی مانند آفازی بروکا (غیرروان)، ورنیکه (روان)، گلوبال (کامل)، حرکتی، حسی و مختلط است.
2. تفاوت آفازی بروکا و ورنیکه چیست؟
   در آفازی بروکا، فرد در صحبت کردن مشکل دارد ولی درک خوبی دارد، در حالی که در آفازی ورنیکه، گفتار روان اما بی‌معنی است و درک دچار اختلال می‌شود.
3. آیا درمان قطعی برای آفازی وجود دارد؟
   درمان قطعی مشخصی وجود ندارد، اما گفتاردرمانی، تمرینات زبانی و در برخی موارد تحریک مغزی می‌توانند به بهبود کمک کنند.

سوت کشیدن گوش شنیدن صدایی است که منبع خارجی ندارد. این مشکل یکی از شایع ترین دلایل مراجعه کنندگان زمان مراجعه به کلینیک های شنوایی است. سوت کشیدن گوش زمانی است که صدای زنگ یا صداهای دیگری را در یک یا هر دو گوش می شنوید. صدایی که هنگام سوت زدن می شنوید ناشی از صدای خارجی نیست و معمولاً توسط افراد دیگر شنیده نمی شود. سوت کشیدن گوش یک مشکل شایع است که حدود 15 تا 20 درصد از افراد را مبتلا می کند و در افراد مسن شایع تر است. برای اطلاعات بیشتر در مورد این عارضه با وبسایت دکتر فرامرز معماری تا انتهای این مطلب همراهی بفرمایید.

منظور از سوت کشیدن گوش چیست؟

همانطور که می دانید، سوت کشیدن گوش چیزی است که ممکن است برای بسیاری از افراد اتفاق بیفتد. سوت کشیدن گوش یا وزوز گوش در گوش از گوش داخلی شروع می شود. اغلب به دلیل آسیب یا از بین رفتن سلول های حسی حلزون یا گوش داخلی ایجاد می شود. گوش افراد مختلف می تواند صداهای مختلفی از جمله صداهای مربوط به دریا، زنگ، سوت، کلیک، سوت و غیره را بشنود. صدا می تواند در یک یا هر دو گوش، پیوسته یا متناوب، بلند یا آرام باشد. در بیماران بالای 60 سال، سوت کشیدن گوش می تواند نشانه کم شنوایی باشد. سوت کشیدن گوش شایع تر از آن چیزی است که فکر می کنید.  برای برخی افراد، سوت کشیدن گوش می تواند ناشی از افسردگی، اضطراب یا کمبود خواب باشد.

دلیل سوت کشیدن گوش

سوت کشیدن گوش به خودی خود یک بیماری نیست، بلکه نشانه ای از بیماری ها و آسیب های مختلف است. سوت کشیدن گوش بیش از حد اغلب به دلیل آسیب به گیرنده های موهای ریز در گوش داخلی ایجاد می شود. آسیب به این گیرنده ها باعث تغییر در سیگنال های ارسالی به مغز و ایجاد سوت می شود. سوت کشیدن در گوش اگر فقط چند ثانیه طول بکشد به این معنی نیست که یک بیماری یا مشکل است. با این حال، اگر این مشکل به طور مکرر رخ می دهد یا اگر گوش های شما مدام سوت می کشد، برای یافتن علت و درمان آن به متخصص گوش مراجعه کنید.در بیشتر موارد، سوت کشیدن در گوش راست و چپ به طور همزمان اتفاق می افتد و هر دو گوش درگیر می شوند. علل سوت کشیدن بیش از حد در افراد مسن اغلب به کاهش شنوایی مربوط می شود. از عواملی که باعث سوت کشیدن گوش می شوند میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

• کم شنوایی مرتبط با افزایش سن
• صداهای بلند
• جمع شدن موم گوش
• داروها
• عفونت گوش و سینوس‌ها
• مشکلات ناشی از پرفشاری خونط
• TMJ

“People with tinnitus may experience flare-ups after exposure to certain triggers like stress or sleep deprivation.”

افراد مبتلا به وزوز گوش ممکن است بعد از مواجهه با عواملی مانند استرس یا کم‌خوابی، تشدید علائم را تجربه کنند.

منبع : Cleveland Clinic

تشخیص سوت کشیدن گوش

اولین قدم برای درمان سوت در گوش، یافتن علت ایجاد آن است. یکی از چالش های ارزیابی و درمان سوت کشیدن گوش این است که هر فردی سوت گوش را متفاوت تجربه می کند. در بیشتر موارد، علت سوت کشیدن گوش را می توان از طریق علائم، شرح حال کامل پزشکی، بررسی دقیق سوابق پزشکی و معاینه کامل سر و گردن شناسایی کرد. با این حال، پزشکان آزمایش‌های مختلفی را برای تأیید تشخیص و رد علل زمینه‌ای احتمالی تجویز می‌کنند: مانند روش های تصویر برداری و انواع تست های آزمایشگاهی

روش های درمان سوت کشیدن گوش

بر اساس اطلاعات سایت Cleveland Clinic ناگفته نماند که سوت کشیدن گوش مزمن قابل درمان نیست. اما راه هایی برای کاهش سوت کشیدن گوش وجود دارد که می توانید امتحان کنید. همچنین باید توجه داشت که سوت کشیدن گوش اغلب خود به خود در طول زمان بهتر می شود. اولین قدم در ارزیابی سلامت کلی شما و درمان هر گونه مشکل اساسی مانند وزوز گوش یا سوت کشیدن، ارزیابی رژیم غذایی، برنامه ورزشی و الگوهای خواب شما است. اگر از افسردگی یا اضطراب رنج می برید، بهتر است ابتدا آنها را درمان کنید. زیرا با درمان این موارد می توان سوت کشیدن در گوش شما را نیز از بین برد. با استفاده از محافظ گوش می توانید از صداهای بلند جلوگیری کنید. در زیر با روش های مختلف درمان سوت در گوش آشنا خواهید شد. در ضمن در واقع هیچ دارویی وجود ندارد که به طور مستقیم سوت کشیدن را درمان کند. اما می توان از داروهای مختلف برای کمک به کنترل بیشتر علائم استفاده کرد.

1.استفاده از سمعک

سمعک وسیله ای کوچک است که از میکروفون، تقویت کننده و بلندگو برای تقویت صداهای خارجی استفاده می کند. این دستگاه می تواند به مغز در پردازش صداها به روش های جدید کمک کند. در این صورت، اگر از سوت کشیدن گوش رنج می برید، احتمالا متوجه خواهید شد که هر چه بهتر بشنوید، صدای سوت کمتری در گوش خود احساس می کنید.

2.درمان شناختی رفتاری

علاوه بر سمعک، درمان‌هایی وجود دارند که برای درمان سوت کشیدن گوش طراحی نشده‌اند، بلکه برای کمک به کاهش ناراحتی‌هایی هستند که سوت کشیدن در گوش ممکن است ایجاد کند. سوت کشیدن گوش با سطح بالایی از استرس عاطفی همراه است. افسردگی، اضطراب و بی‌خوابی در افراد مبتلا به سوت کشیدن گوش، غیرعادی نیست. درمان شناختی رفتاری (CBT) نوعی گفتار درمانی است که به افراد مبتلا به سوت کشیدن گوش کمک می‌کند یاد بگیرند که با این بیماری زندگی کنند. به جای سرکوب صدایتان، CBT به شما یاد می دهد که چگونه آن را بپذیرید. هدف از این درمان بهبود کیفیت زندگی و جلوگیری ازسوت کشیدن گوش است. تیر کشیدن گوش و قطره اوتیسپت از دیگر مقالات سایت ماست.

سوالات متداول

• علت سوت کشیدن ناگهانی گوش چپ چیست؟
  سوت کشیدن گوش چپ ممکن است به مشکلاتی مانند کاهش شنوایی، استرس، آسیب عصبی یا عفونت گوش مرتبط باشد. بررسی پزشکی لازم است.
• آیا سوت کشیدن از نظر دینی و ماورایی مورد تایید است؟

به هیچ عنوان این موارد مورد تایید علم پزشکی نمی باشد.

• آیا سوت کشیدن گوش راست خطرناک است؟
  این حالت ممکن است نشانه‌ای از آسیب به گوش داخلی یا مشکلات عروقی باشد. اگر مداوم یا شدید است، مراجعه به پزشک ضروری است.