عفونت ویروسی؛ مشکلات عصبی؛ مشکلات گوارشی و سایر عفونت ها می توانند باعث گوش درد یک طرفه و گلودرد شوند. برخی از این شرایط می توانند باعث درد شدید در یک طرف گلو شوند، در حالی که برخی دیگر می توانند باعث درد در گوش شوند. در زیر برخی از شرایط احتمالی که باعث درد گوش و گلو می شوند را توضیح خواهیم داد.

علل گوش درد و گلو درد

1. تورم لوزه ها

اگر لوزه ها به دلیل عفونت باکتریایی یا ویروسی ملتهب شوند، به آن تورم یا التهاب لوزه می گویند. این بیماری در کودکان شایع تر است، اما هر فردی در هر سنی ممکن است به این عفونت مبتلا شود. التهاب لوزه ها به دلیل تورم غدد لنفاوی در یک طرف گردن می تواند باعث درد در گلو و گوش هنگام بلع شود و ممکن است با تب نیز همراه باشد.

2. آلرژی و سینوزیت

به طور کلی، آلرژی و آبریزش بینی همراه با ترشح بیش از حد مخاط ایجاد می شود که می تواند گلو را تحریک کند. عفونت ویروسی که بر سینوس ها تأثیر می گذارد نیز می تواند باعث گلودرد شود. گوش ها، گلو و سینوس ها همگی به هم متصل هستند، بنابراین این شرایط می توانند باعث درد در گوش و گلو شوند. شایان ذکر است که این حالت با داروهای بدون نسخه قابل کنترل است و می تواند آلرژی یا گرفتگی بینی را کاهش دهد.

3. گلودرد استرپتوکوکی

گلودرد مونونوکلئوز می تواند باعث درد شدید در گلو و گوش درد هنگام بلع شود. هر دو بیماری مسری هستند و باعث عفونت هایی می شوند که می توانند گلو و گوش ها را درگیر کنند.

4. عفونت دندان

عفونت دندان یکی از شایع ترین علل درد گوش و گلو یک طرفه است

پوسیدگی دندان یا عفونت در آن می تواند علت درد یک طرفه گوش و گلو باشد. علاوه بر این، عفونت دندان می تواند باعث تورم غدد لنفاوی و ایجاد فشار بر گوش و گلو شود. اغلب دندان‌های عفونی، همراه با گلودرد و گوش درد باعث دندان درد نیز می‌شوند.

5. اپی گلوتیتو

اپی گلوت دریچه ای در پشت گلو است که از ورود غذا یا مواد دیگر به نای یا راه هوایی جلوگیری می کند. اپی گلوتیت یا ادم اپی گلوت می تواند باعث درد شدید در گلو هنگام بلع از یک طرف یا پشت گلو شود. این عارضه همچنین می تواند ناشی از عفونت باکتریایی یا ویروسی باشد.

6. نورالژی گلوسوفارنکس

چندین عصب در گردن وجود دارد که می تواند باعث تحریک و ایجاد درد شود. عصب حلقی از جمله عصب هایی است که می تواند آسیب ببیند یا تشدید شود و در نتیجه گوش درد یک طرفه و گلودرد هنگام بلع ایجاد شود. این نوع نورالژی را می توان با دارو یا درمان منبع تحریک عصبی کنترل کرد.

7. رفلاکس اسید یا گلودرد

رفلاکس احتباس شیره های گوارشی از معده به مری و گلو است. بیماری ریفلاکس اسید یا GERD یا ریفلاکس حنجره می تواند باعث تحریک گلو و حنجره شود که باعث درد هنگام بلع می شود. در برخی موارد، گوش درد نیز می تواند منجر به رفلاکس شود.

8.  TMJ/TMD

اختلالات مفصل گیجگاهی فکی یا TMJ/TMD در مفصل فک رخ می دهد و باعث درد در یک طرف فک می شود. این بیماری می تواند باعث درد در گلو و گوش شود که منشأ آن از مفصل فک است و می تواند هنگام بلع بدتر شود. TMJ می تواند با مشکلات دندان، فک یا کشش تشدید شود. مراقبت های پزشکی و تغییرات سبک زندگی می تواند به مدیریت درد و ناراحتی ناشی از TMD کمک کند.

9. سرطان های دهان و گلو

اگرچه این علت درد یک طرفه گوش و گلو نادر است، درد شدید در یک طرف گلو هنگام بلع ممکن است نشانه سرطان دهان یا گلو باشد. سرطان دهان در صورت عدم درمان می تواند کشنده باشد و اغلب در مراحل اولیه علائمی از خود نشان نمی دهد. گاهی اوقات درد هنگام بلع ممکن است نشانه سرطان باشد و در صورتی که علت واضح دیگری وجود نداشته باشد باید توسط پزشک بررسی شود.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

علت گوش درد یک طرفه و گلودرد هنگام بلع می تواند ناشی از شرایط مختلفی باشد که برخی از آنها شایع و برخی از آنها بسیار جدی هستند. اغلب یک علامت موقت مانند سرماخوردگی، آنفولانزا یا سایر انواع عفونت های ویروسی یک علامت هشدار دهنده است. با این حال، زمانی که گلودرد مداوم یا عفونت گوش دارید، ممکن است لازم باشد به پزشک مراجعه کنید. اگر درد در گوش و گلو با هر یک از علائم زیر همراه باشد، باید به پزشک و متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه کنید:

• تب
• مشکل در بلع
• مشکلات تنفسی
• سرگیجه

حتی در صورت عدم وجود علائم فوق، اگر درد مداوم در یک طرف یا درد شدید در گلو هنگام بلع دارید، برای درمان به پزشک یا متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه کنید. به دلیل انواع شرایطی که می تواند باعث ایجاد این علائم شود، ممکن است برای یافتن گزینه درمانی مناسب نیاز به تشخیص پزشکی داشته باشید.

“You should call your healthcare provider if the pain lasts more than three days.”

اگر درد بیش از سه روز طول کشید، باید با ارائه‌دهنده خدمات بهداشتی تماس بگیرید.

منبع : clevelandclinic

علائم عفونت گوش

عفونت گوش التهاب گوش میانی، داخلی یا خارجی است که توسط ویروس یا باکتری ایجاد می‌شود و علائم رایج آن عبارتند از:

• درد یا ناراحتی خفیف در گوش
• کم شدن شنوایی
• احساس پری در گوش
• ترشح از گوش

کودکان مبتلا به عفونت گوش ممکن است علائمی مانند:

• بد بودن خواب
• تحریک پذیری
• از دست دادن اشتها
• ترشحات گوش
• گوش ها را بکشید
• علائم عفونت بینی و گلو

هنگامی که میکروب ها وارد دهان و بینی می شوند، آدنوئیدها (بافت های ایمنی کوچک در نزدیکی شیپور استاش) رشد می کنند و لوله های استاش را مسدود می کنند و باعث گوش درد می شوند. تیر کشیدن گوش و قطره اوتیسپت از دیگر مقالات سایت ماست.

عفونت در بینی یا گلو می تواند علائم زیر را ایجاد کند:

• تورم غدد
• گلو درد
• سرفه
• بوی بد دهان
• خشک شدن گلو

آیا عفونت گوش می تواند باعث گلودرد شود یا برعکس؟

بله؛ التهاب و افزایش فشار در گوش می تواند باعث درد شدید در گوش چپ یا راست و علائم دیگری مانند گلودرد و فشار سینوسی شود. عفونت گلو، مانند ورم لوزه یا گلودرد استرپتوکوکی (آبسه در پشت گلو) نیز می تواند باعث گوش درد شود. مقالات دندان درد و گوش درد و علت سوت کشیدن گوش را میتوانید از سایت ما بخوانید.

در این مقاله سعی شده است توصیه هایی در مورد علت گوش درد در گوش سمت چپ یا راست و گلودرد و درمان آن ارائه شود. اگر از این عارضه رنج می برید حتما به مطب دکتر فرامرز معماری ، بهترین متخصص گوش، حلق و بینی  مراجعه کنید.

سوالات متداول

• علت درد گوش راست چیست؟
  این درد می‌تواند به دلایلی مانند عفونت، مشکلات فک، یا انسداد شیپور استاش باشد. تشخیص دقیق به علائم و معاینه پزشکی وابسته است.
• چگونه می‌توان گوش درد بزرگسالان را به‌سرعت درمان کرد؟
  استفاده از کمپرس گرم، مسکن‌های بدون نسخه، و دوری از صداهای بلند می‌تواند به کاهش درد کمک کند، اما برای درمان قطعی باید علت اصلی شناسایی شود.
• چگونه می‌توان گوش درد سمت چپ را درمان کرد؟
  استفاده از کمپرس گرم، مسکن‌های معمولی، و اجتناب از عوامل تحریک‌کننده مثل باد سرد کمک‌کننده است. برای درمان قطعی باید علت بررسی شود.
• علت درد گلو در سمت چپ (یک‌طرفه) چیست؟
  درد یک‌ طرفه گلو معمولاً ناشی از عفونت لوزه‌ ها، آبسه یا رفلاکس است؛ اما در بسیاری از موارد این یک «درد ارجاعی» است. به دلیل اشتراک عصب‌ های گوش و گلو، مشکلاتی نظیر عفونت یا پارگی پرده گوش در سمت چپ می‌تواند خود را به صورت گلودرد نشان دهد. اگر این درد با کاهش شنوایی یا ترشح گوش همراه است، بررسی وضعیت پرده گوش توسط متخصص الزامی است.
  

کلوئید گوش یک ساختار بافتی شبیه به بافت لاستیکی و فیبری است که پس از وقوع آسیب یا صدمه به گوش، به ویژه در نتیجه ضربه یا حتی سوراخ کردن گوش، ایجاد می‌شود. این ساختار‌ها ممکن است در لاله گوش و بالای غضروف گوش پدیدار شوند و می‌توانند رنگ‌های مختلفی از رنگ پوست تا رنگ‌های صورتی یا قهوه‌ای تیره داشته باشند.

در بعضی موارد، کلوئیدها همراه با احساس خارش یا درد به وجود می‌آیند و با گذشت زمان و رشد بیشتر، ممکن است به انحراف یا تغییر شکل گوش منتهی شوند.با وب سایت دکتر فرامرز معماری بهترین دکتر گوش همراه باشید

اما علت اصلی ایجاد کلوئید گوش چیست؟

زمانی که یک زخم یا صدمه به گوش اتفاق می‌افتد، سلول‌های بدن تلاش می‌کنند تا منطقه آسیب‌دیده را ترمیم کنند. در شرایط عادی، بافت پوست به طور طبیعی روی زخم تشکیل می‌دهد و پس از گذشت مدتی، زخم به حالت قبلی بازمی‌گردد.

اما در بعضی موارد، بافت فیبری‌مانند به نام “اسکار” به صورت غیرطبیعی برای ترمیم زخم ایجاد می‌شود. این بافت اضافی و غیرطبیعی، به صورت توده‌ای بزرگ‌تر از زخم خود به نام “کلوئید” رشد می‌کند. بافت کلوئیدی ترکیب ساختار طبیعی گوش را تغییر می‌دهد و ظاهر نامطبوعی به گوش می‌بخشد. انواع مختلفی از کلوئیدها وجود دارند و کلوئید لاله گوش به طور معمول شکل گرد و جامدی دارد. متأسفانه، کلوئیدهای لاله گوش اغلب سرسختی داشته و پس از درمان، ممکن است دوباره رشد کنند. به همین دلیل، ترکیب متداولی از روش‌های درمانی برای حذف دائمی آن‌ها به کار می‌رود.

بر خلاف سایر انواع اسکارهای برجسته، کلوئیدها به طور عمومی بزرگتر از زخم اصلی هستند.

مشخصات کلوئید گوش

– رنگ پوست:

افراد با پوست تیره‌تر، بیشترین احتمال برای ابتلا به کلوئید دارند؛ حدود ۱۵ تا ۲۰ برابر بیشتر.

– عوامل ژنتیکی:

اگر کسی در خانواده‌اش تاریخچه ایجاد کلوئید داشته باشد، احتمال ابتلا به این مشکل بیشتر است.

– سن:

کلوئید گوش در افراد زیر ۳۰ سال به صورت رایج‌تری دیده می‌شود.

– سوراخ گوش:

سوراخ کردن گوش (پیرسینگ) می‌تواند احتمال ایجاد کلوئید بیشتر شود.

علائم کلوئید گوش

کلوئیدها می‌توانند در هر نقطه‌ای از بدن ایجاد شوند، اما به طور معمول پس از سوراخ کردن گوش به وجود می‌آیند. کلوئید لاله گوش به‌طور آرام و پیش‌رویی آهسته رشد می‌کند و ممکن است ۳ تا ۱۲ ماه طول بکشد تا متوجه حضور آن شوید. بافت اسکار نیز از نظر حسی با پوست اطراف گوش متفاوت است؛ ممکن است نرم و لطیف یا محکم و انعطاف‌پذیر باشد. علائم دیگر بافت کلوئیدی گوش شامل موارد زیر می‌شوند:

– همراه با احساس خارش پوست، درد و قرمزی.- تغییر در رنگ کلوئید هنگام رشد (ممکن است از رنگ صورتی، قرمز، بنفش یا قهوه‌ای به تیره‌ترین حالت خود تغییر کند).
– شکل دایره‌ای یا بیضی.
– علائم روان‌شناختی: کلوئیدهای گوش ممکن است منجر به افزایش نگرانی درباره ظاهر شما شده و عوارض روحی مانند اضطراب یا افسردگی را به همراه داشته باشد.

عموماً کلوئید روی گوش با درد گوش یا عفونت لاله گوش همراه نیست، اما با لمس آن ممکن است احساس خارش یا حساسیت شود، به ویژه در مراحل رشد (اگر به‌طور تصادفی به لباس شما برخورد کند، ممکن است تحریک شود).

طبق عکس کلوئید گوش بالا، زمان مناسب برای مشاوره با متخصص و بررسی نشانه‌های کلوئید گوش، زمانی است که علائم شدیدتر شوند یا به تدریج بدتر شوند. در چنین مواردی، توصیه می‌شود به پزشک پوست یا پزشک گوش و حلق و بینی مراجعه کنید.

علت ایجاد کلوئید لاله گوش

کلوئید گوش به دلیل تشکیل بیش از حد بافت اسکار، که نتیجه آسیب پوستی می‌باشد، به وجود می‌آید. وقتی که بافت اسکار (که معمولاً شامل کلاژن نوع ۳) بیش از حد جا به جای کلاژن نوع ۱ می‌رود، کلوئیدها به صورت برجسته و بیشتر از مرزهای زخم اصلی رشد می‌کنند. ایجاد کلوئید می‌تواند نتیجه هر نوع آسیبی به پوست شما باشد، از جمله:

1. زخم یا صدمه
2. پیرسینگ یا سوراخ کردن لاله گوش
3. سوختگی بخشی از گوش
4. خراش و آسیب به بافت پوستی
5. خالکوبی غیربهداشتی
6. آکنه و جوش
7. بیماری آبله مرغان
8. ایجاد اسکار پس از جراحی
9. نیش حشرات

بر اساس تحقیقات در سال ۲۰۱۶، سوراخ کردن گوش از دلایل شایع بروز کلوئید گوش در افرادی است که به تشکیل آن مستعد هستند. پشتیبانی فلزی گوشواره ممکن است مسئول بروز مکرر کلوئیدها در لاله گوش باشد.

کلوئید گوش بیشتر در افرادی که رنگ پوست تیره‌تری دارند، ازجمله افراد آفریقایی-آمریکایی، آسیایی و اسپانیایی، دیده می‌شود و اغلب پس از بلوغ در آن‌ها ظاهر می‌شود. این بافت اضافه گوش ممکن است با احساس خارش یا ناراحتی همراه باشد، اما به‌طور کلی قابل درمان است.

“Ear piercings are the most common cause of ear keloids.”

سوراخ کردن گوش رایج‌ترین علت کیلوئید در گوش است.

منبع :  Cleveland Clinic

تشخیص کلوئید گوش

بر اساس اطلاعات سایت  Cleveland Clinic تشخیص کلوئید گوش به‌طور معمول از طریق معاینه پزشکی ساده انجام می‌شود. پزشک با مشاهده و بررسی گوش می‌تواند به آسانی کلوئید گوش را تشخیص دهد و عموماً نیازی به آزمایشات خاصی نیست. اگرچه در صورت نیاز، متخصص پوست یا پزشک گوش و حلق و بینی ممکن است بیوپسی پوست را توصیه کند تا از این مطمئن شود که بافت اسکاری که در گوش به عنوان نتیجه کلوئید شکل گرفته، دچار مشکلات دیگری مانند درماتوفیبروسارکوم پروتوبرانس (یک نوع سرطان پوست) نیست.

درمان کلوئید گوش

درمان کلوئید گوش به دلیل مقاومت آن به درمان، به چالشی تبدیل می‌شود و ممکن است به‌طور کامل از بین نرود یا مجدداً در گوش ظاهر شود. به همین دلیل بیشتر متخصصان ترکیبی از چندین روش درمانی مختلف را توصیه می‌کنند. یکی از روش‌های مؤثر درمانی، تزریق کورتیکواستروئید به بافت کلوئیدی است. این داروها کمک به کاهش حجم کلوئید و کاهش علائم آن می‌کنند. این روش تا زمانی که به از بین رفتن کلوئید گوش کمک می‌کند و معمولاً هر سه تا شش هفته یک‌بار تکرار می‌شود. عوارض جانبی ممکن از تزریق کورتیکواستروئیدها شامل نازک شدن پوست و افزایش قطر عروق خونی در ناحیه تزریق می‌شود.

بر اساس تحقیقات آکادمی پوست آمریکا، حدود ۵۰ تا ۸۰ درصد کلوئیدها پس از درمان با تزریق کورتیکواستروئید کوچکتر می‌شوند. با این حال، بسیاری از افراد بعد از پنج سال تجربه بازگشت کلوئیدها می‌کنند.

روش‌های درمانی دیگر کلویید گوش

1. درمان با لیزر: درمان با لیزر می‌تواند اندازه کلوئیدها را کاهش داده و رنگ آن‌ها را محو کند. این روش معمولاً همراه با روش‌های دیگری انجام می‌شود، مانند پرتودرمانی.

2. پرتودرمانی: در پرتودرمانی، پس از اینکه پزشک کلوئید را از گوش خارج می‌کند، از پرتوهای قوی برای جلوگیری از بازگشت آن استفاده می‌کند.

3. سرما درمانی: در این روش، سرمای شدید روی کلوئید لاله گوش اعمال می‌شود تا آن را منجمد کند و از بین ببرد. از جمله روش‌های سرما درمانی استفاده از نیتروژن مایع برای منجمد کردن کلوئیدها می‌باشد.

4. پمادهای رتینوئید: برای کمک به کاهش التهاب و درمان اسکار گوش، پمادهای رتینوئید توسط پزشک متخصص تجویز می‌شوند.

5. عمل جراحی برداشتن کلوئید گوش: این روش در دو مرحله انجام می‌شود و به کمک بخیه‌های ظریف انجام می‌شود.

6. درمان‌های خانگی: ژل‌های سیلیکونی، عصاره پیاز، و عصاره سیر نیز به تعداد محدودی به کاهش علائم ظاهری کلوئیدها کمک کرده‌اند، اما هیچ درمان خانگی ثابت‌شده‌ای برای حذف کامل کلوئیدها وجود ندارد.

آیا کلوئید گوش قابل تخلیه است؟

کلوئید گوش نوعی بافت اسکار است و دارای چرک یا مایع درونی نمی‌باشد. به همین دلیل تلاش برای تخلیه کلوئید گوش ممکن است به پوست آسیب برساند و با ایجاد صدمات بافتی، احتمال ابتلا به عفونت را افزایش دهد.

عوارض گوشت اضافه در لاله گوش

از نظر عوارض کلوئید لاله گوش به طور کلی می‌توان گفت که آنها به صورت کمی به وجود می‌آیند. با این حال، نوع مکان و شکل ظاهری کلوئید ممکن است در ایجاد ناراحتی‌های روحی و جسمی تاثیرگذار باشد. افراد ممکن است احساس خارش، التهاب و قرمزی در ناحیه کلوئید داشته باشند، اما خوشبختانه معمولاً عوارض کلوئید لاله گوش برای سلامتی فرد خطرناک نیستند. تیر کشیدن گوش و قطره اوتیسپت را نیز میتوانید مطالعه فرمایید.

آیا کلوئید لاله گوش عفونی است؟

کلوئیدها به تنهایی عامل ایجاد عفونت نمی‌شوند. زیرا ویروس یا باکتری درون آنها وجود ندارد. آنچه که در واقعیت ایجاد می‌کند، یک نوع بافت اسکاری است که به عنوان کلوئید شناخته می‌شود و پس از آسیب دیدن لاله گوش به وجود می‌آید. ساختار و ساختمان گوش و علائم تکان خوردن مایع گوش از دیگر مقالات سایت ماست.

پیشگیری از تشکیل گوشت اضافه

روش‌های بهترین برای پیشگیری از ایجاد کلوئید لاله گوش، پیشگیری از هرگونه آسیب به گوش است. به منظور کاهش خطر ایجاد کلوئید لاله گوش، می‌توانید از موارد زیر پیروی کنید:

1. مراقبت‌های قبل و بعد از سوراخ کردن گوش: در صورتی که پوست اطراف سوراخ‌ها یا پیرسینگ‌های گوش به هر دلیلی مورد تورم یا درد قرار گرفت، بهتر است با پزشک خود تماس بگیرید.

2. اجتناب از استفاده از پشت گوشواره‌های فلزی: به جای پشت گوشواره‌های فلزی، از محصولات پلاستیکی استفاده کنید.

3. مراقبت از زخم یا آسیب‌ها: اگر گوش‌تان آسیب ببیند، حتماً از آن مراقبت کنید تا عفونت جلوگیری شود. ممکن است از ژل‌های سیلیکونی به عنوان روش درمانی با مشورت پزشک خود برای بهبود آثار زخم استفاده کنید.

4. سابقه خانوادگی و مشورت با پزشک: اگر تاریخچه ایجاد کلوئید در خانواده شما وجود دارد یا قبلاً آن را تجربه کرده‌اید، قبل از انجام هرگونه عملیات سوراخ کردن یا جراحی زیبایی، به مشورت پزشک خود بپردازید.

سوالات متداول

1. آیا درمان خانگی برای کلویید گوش موثر است؟

بله، درمان‌های خانگی مانند استفاده از ژل آلوئه‌ورا، ماساژ با روغن‌های طبیعی و کمپرس سرد می‌توانند به کاهش التهاب و اندازه کلوئید کمک کنند.

2. بهترین پماد برای درمان کلوئید گوش چیست؟

پمادهایی حاوی سیلیکون یا کورتیکواستروئیدها معمولاً برای کاهش اندازه و جلوگیری از رشد بیشتر کلوئید توصیه می‌شوند. بهتر است با پزشک مشورت کنید.

3. چگونه می‌توان از ایجاد کلوئید گوش جلوگیری کرد؟

اجتناب از جراحی‌های غیرضروری، رعایت بهداشت در سوراخ کردن گوش و استفاده از گوشواره‌های استریل و سبک می‌تواند از ایجاد کلوئید جلوگیری کند.

کم شنوایی آمیخته ترکیبی از کم شنوایی حسی عصبی و کم شنوایی انتقالی است. در این موارد گوش خارجی، میانی، داخلی و حتی اعصاب گوش آسیب دیده است. در بیشتر موارد، کم شنوایی آمیخته می تواند به دلیل ضربه به سر یا گوش یا عفونت شدید گوش خارجی رخ دهد. این نوع کم شنوایی فقط در یک گوش رخ می دهد یا هر دو گوش تحت تأثیر این اختلال قرار می گیرند. شدت این نوع کم شنوایی می تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد. کم شنوایی آمیخته را می توان بر حسب فرکانس هایی که بیشترین تأثیر را بر شنوایی دارند نیز تعریف کرد. در این مقاله می خواهم کم شنوایی آمیخته، علل آن و روش های درمان آن را به شما معرفی کنیم.

علت کم‌شنوایی آمیخته چیست؟

از آنجایی که ترکیبی از کم شنوایی حسی عصبی و انتقالی است، هر چیزی که باعث هر دو حالت شود می تواند منجر به کاهش شنوایی آمیخته شود. در این جا به معرفی دلایل اصلی می پردازیم:

1.افزایش سن: علت اصلی کم شنوایی افزایش سن است که به آن پریکوزیس نیز می گویند.

2.بیماری: برخی شرایط مانند بیماری قلبی، زوال عقل، برخی از بیماری های تیروئید یا بیماری منیر می توانند باعث وزوز گوش و کاهش شنوایی شوند.

3.داروها: داروهای اتوتوکسیک مانند آنتی بیوتیک های خاص، داروهای سرطان و ضدالتهاب ها می توانند علائم کم شنوایی را ایجاد کنند.

4.ضربه به سر یا گوش: آسیب مغزی ضربه‌ای، سوراخ در پرده گوش یا سایر آسیب‌های تروماتیک به گوش میانی می‌تواند باعث کاهش شنوایی شود.

5.تجمع جرم گوش در مجرای گوش: جرم بیش از حد گوش می تواند مجرای گوش را مسدود کند و از انتقال امواج صوتی جلوگیری کند و باعث کاهش شنوایی گردد.

6.مایع در گوش میانی: گاهی اوقات به دلیل آلرژی، عفونت یا انسداد، مایعی در پشت گوش جمع می شود و لوله شنوایی گوش را مسدود می کند.

از آنجایی که این علائم در انواع مختلف کم شنوایی مشترک است، تعیین منبع یا علت دقیق ممکن است دشوار باشد. شنوایی شناس می تواند علائم شما را ارزیابی کند و راه حل هایی برای درمان کم شنوایی آمیخته شما بیابد.

کم شنوایی آمیخته تا چه میزان شنوایی را تحت تاثیر قرار می دهد؟

میزان تأثیر کم شنوایی مختلط بر شنوایی انسان ارتباط مستقیمی با عوامل این نوع کم شنوایی (جزء حسی عصبی یا جزء انتقالی) دارد. به این معنی که جزء بیشتر چه درجه‌ای دارد و آیا این آسیب فقط در یک گوش یا هر دو گوش فردی با کم شنوایی آمیخته ایجاد می شود؟ با ارزیابی این نکات می توان به میزان کم شنوایی که فرد تجربه می کند پی برد. به طور کلی، اگر جز انتقالی در کم شنوایی آمیخته بیشتر باشد، بیمار صدای اطراف را کمتر و آهسته تر می شنود و ممکن است درک گفتار با صدای پایین بسیار دشوار باشد. هنگامی که صدای پس زمینه در محیط وجود دارد، درک گفتار یا صدای خاصی برای این افراد مشکل است. اگر مولفه حسی عصبی کم شنوایی مختلط بیشتر باشد، نیز صداهای گفتاری اعوجاج می‌یابند. افراد مبتلا به این نوع بیماری در درک گفتار مشکل دارند.

درمان کم شنوایی آمیخته

معمولا درمان دارویی یا جراحی برای جزء کم شنوایی انتقالی وجود دارد. مثلاً پرده گوش باید بازسازی شود یا چسبندگی استخوانچه های گوش با جراحی یا عفونت گوش با دارو درمان شود.  بهترین و بعضا قابل اجراترین راه حل برای کم شنوایی حسی عصبی استفاده از سمعک است که می تواند راه حل بسیار موثری باشد. در موارد شدید کم شنوایی آمیخته، سمعک  استخوانی می تواند موثر باشد. کاشت حلزون نیز در برخی موارد توصیه می شود.

سخن پایانی

کم شنوایی می تواند انواع مختلفی داشته باشد که منجر به روش های درمانی متفاوتی می شود. شنوایی یکی از حواس پنج گانه ما برای درک طبیعت و هدیه ای از جانب خداوند است. در زندگی روزمره شاید استفاده از شنوایی به چشم نیاید، اما وقتی تمام یا بخشی از آن را از دست می دهیم، به اهمیت آن پی می بریم. کم شنوایی حسی عصبی زمانی رخ می دهد که کم شنوایی مربوط به گوش داخلی یا مسیرعصب شنوایی باشد. این وضعیت می تواند به دلیل عوامل مختلفی از جمله قرار گرفتن در معرض صدای بلند، بیماری، کهولت سن، ضربه به سر و غیره رخ دهد. این نوع کم شنوایی درمان دارویی ندارد و با سمعک قابل درمان است. کم شنوایی آمیخته ترکیبی از کم شنوایی حسی عصبی و کم شنوایی انتقالی است و به دلیل مشکل در گوش خارجی یا میانی ایجاد می شود.

فارنکس، یک اصطلاح پزشکی است که برای حلق استفاده می شود. حلق از سه قسمت تشکیل شده است که نازوفارنکس یکی از این قسمت هاست. نازوفارنکس پشت بینی را به پشت دهان متصل می کند. نازوفارنکس بالای ناحیه نرم در قسمت پشت سقف دهان قرار دارد و امکان مشاهده مستقیم این ناحیه وجود ندارد. اما وقتی در آینه نگاه می کنید، می توانید نازوفارنکس را ببینید. سرطان یکی از شایع ترین بیماری های دوران اخیر است که بسیاری از افراد با آن دست و پنجه نرم می کنند. سرطان نازوفارنکس یکی از انواع سرطانی است که سالانه افراد زیادی را مبتلا می کند. به این سرطان، سرطان سر و گردن نیز می گویند. سرطان نازوفارنکس نادرترین سرطان در مقایسه با سایر سرطان هایی است که در ناحیه گلو ایجاد می شود و اگر زود تشخیص داده شود، به راحتی قابل درمان است. گاهی اوقات وجود یک توده در گردن می تواند از علائم سرطان نازوفارنکس باشد.

تعریف سرطان نازوفارنکس

این بیماری یکی از انواع نادر سرطان محسوب می شود که از قضا درمان آن آسان است و در صورت تشخیص به موقع به راحتی می توان از عود و آسیب های جبران ناپذیر آن جلوگیری کرد. سرطان نازوفارنکس با انواع دیگر سرطان هایی که در ناحیه گلو رخ می دهد، مانند سرطان مری و حنجره، متفاوت است و نباید آن را با آن اشتباه گرفت. یکی از شایع ترین تومورها در حفره بینی و سینوس های پارانازال، بخشی از نازوفارنکس، کارسینوم سلول سنگفرشی است. شایع ترین محل رشد تومور در این نوع سرطان دهانه سینوس ماگزیلاری است. علاوه بر این، کارسینوم سلول سنگفرشی عمدتاً در سرطان نازوفارنکس دیده می شود که 80 درصد آن غیر شاخی است. ناحیه نازوفارنکس در بدن انسان دارای گردش لنفاوى بسیار بالایی می باشد. بنابراین تومورهای این قسمت ممکن است وارد غدد لنفاوی فوقانی و میانی یا غدد لنفاوی خلفی زنجیره خونی دو طرفه شوند. متاستاز به غدد لنفاوی در 80 درصد بیماران مبتلا به کارسینوم نازوفارنکس دیده می شود و در حدود 5 درصد از بیماران اولین علامت بالینی آن ها توده ای در گردن خواهد بود. گوش چیست و طرز استفاده از شمع گوش را نیز میتوانید از سایت ایران اتولوژی بخوانید.

علائم سر‌طان نازوفارنکس

در مراحل اولیه، سرطان نازوفارنکس ممکن است هیچ علامتی ایجاد نکند. علائم احتمالی مهم سرطان نازوفارنکس عبارتند از:

• توده ای در گردن ناشی از تورم غدد لنفاوی
• خون دربزاق
• ترشحات خونی ازبینی
• احتقان بینی یا وزوز در گوش
• از دست دادن شنوایی
• عفونت های مکرر گوش
• گلو درد
• سردرد

درمان سرطان نازوفارنکس

بر اساس اطلاعات سایت Cleveland Clinic درمان مورد استفاده برای این بیماری بسته به اندازه و میزان درگیری می تواند متفاوت باشد. اگر بیماری منجر به فلج عصب فاسیال یا تهاجم به غدد لنفاوى موضعى شده باشد، درمان باید فشرده و شدید باشد و به‌ صورت برداشتن کامل و موضعى تومور به همراه حاشیه‌ اى از بافت غیر سرطانی براى بیوپسى توصیه می گردد.

1.جراحی

برای انجام جراحی برای درمان یک بیماری، باید وسعت بیماری را در نظر گرفت. لازم است‌حین جراحی عصب فاسیال حفظ شود، مگر اینکه فلج شود یا تحت حمله مستقیم تومورها قرار گیرد. معمولاً در صورتیکه متاستاز دوردست وجود داشته باشد، جراحى انجام نمى‌ شود مگر در صورت وجود کارسینوم کیستى آدنوئید.

2.پرتو درمانی

کارسینوم های سلول سنگفرشی مخاطی به تشعشع حساس هستند، به خصوص اگر کوچک یا کم تهاجمی باشند. برای تومورهای حفره دهان و و ناحیه دهانی حلقی با قطر حدود 4 سانتی متر، نتیجه درمان جراحی ممکن است به اندازه نتایج پرتودرمانی مطلوب نباشد. گاهی اوقات پرتودرمانی می تواند به اندازه جراحی موثر باشد. اما مزیت پرتودرمانی این است که هیچ عارضه جانبی جراحی مانند تغییر شکل اصلی فرد ندارد. اما احتمال التهاب مخاط، خشکی دهان و نکروز استخوان و مشکلات گفتاری سرطان نازوفارنکسممکن است پس از پرتودرمانی رخ دهد که باید مورد توجه قرار گیرد. تومورهایی که بزرگتر هستند و در حفره دهان قرار دارند به پرتودرمانی پاسخ خوبی نمی دهند و به همین دلیل برای از بین بردن این ضایعات در اکثر موارد جراحی و به دنبال آن پرتودرمانی موضعی بهترین درمان محسوب می شود. سلول های سرطانی ناشی از سرطان نازوفارنکس به پرتو درمانی و رادیوتراپی حساس هستند و به همین دلیل رادیوتراپی یکی از بهترین راه ها برای درمان این نوع سرطان محسوب می شود.

یکی از عوارض این تومور سرطانی انسداد مجرای شنوایی و ایجاد عفونت گوش میانی است. شاید پرتودرمانی بتواند در درمان سرطان سینوس  نازال و پارانازال مفید باشد. اما داده های موجود نشان می دهد که پرتودرمانی پس از جراحی در چنین مواردی نتایج بهتری به همراه دارد. بهترین درمان برای سرطان حنجره در مراحل اولیه پرتودرمانی است. مزیت پرتودرمانی در مقایسه با جراحی این است که توانایی صحبت کردن در فرد باقی می ماند. از دست دادن یکی از عزیزان به دلیل سرطان یکی از بزرگترین و باورنکردنی ترین غم ها برای هر خانواده ای است که آن ها را در سوگ بزرگی فرو خواهد برد. گرفتگی گوش و درمان کم شنوایی از دیگر مقالات سایت دکتر معماری ماست.

“But because the nasopharynx is a difficult area to operate on, surgery usually isn’t the main treatment option.”

«اما به دلیل اینکه نازوفارنکس ناحیه‌ای دشوار برای جراحی است، معمولاً جراحی گزینه اصلی درمان نیست.»

منبع : Cleveland Clinic

راه های تشخیص سرطان نازوفارنکس

1. نازاندوسکوپی
2. پانندوسکوپی
3. اسکن تصویربرداری
4. بیوپسی یا نمونه برداری
5. آزمایش خون یا ادرار
6. تست HPV
7. تست مولکولی تومور
8. اسکن استخوان
9. سونوگرافی
10. توموگرافی با انتشار پوزیترون
11. رادیوگرافی پانورامی

سوالات متداول

تغذیه مناسب برای بیماران مبتلا به سرطان نازوفارنکس چیست؟
تغذیه مناسب برای بیماران مبتلا به سرطان نازوفارنکس شامل مصرف غذاهای نرم و مغذی است که راحت بلعیده شوند. همچنین، دریافت پروتئین و ویتامین‌ها برای تقویت سیستم ایمنی ضروری است.

چه عواملی می‌توانند باعث متاستاز سرطان نازوفارنکس شوند؟
متاستاز سرطان نازوفارنکس ممکن است به دلیل گسترش سلول‌های سرطانی به غدد لنفاوی، کبد، ریه‌ها یا سایر قسمت‌های بدن اتفاق بیفتد.

ترشحات نازوفارنکس چه ارتباطی با سرطان نازوفارنکس دارند؟
ترشحات نازوفارنکس می‌تواند ناشی از التهاب یا عفونت باشد، اما در برخی موارد، ترشحات غیرطبیعی می‌توانند نشانه‌ای از سرطان نازوفارنکس باشند که نیاز به ارزیابی پزشکی دارد.

سینوس جلوی گوش سوراخ کوچکی در جلوی لاله گوش است. سینوس جلوی گوش درست بین صورت و غضروف لبه گوش قرار دارد. امکان ایجاد سینوس جلوی گوش در یک یا هر دو گوش وجود دارد. این سینوس یک نقص مادرزادی است. سینوس جلوی گوش یکی از شایع ترین مشکلات هنگام زایمان است، این یک سوراخ یا کیست کوچک در جلوی گوش و بالای کانال گوش است. در بیشتر موارد، این سوراخ ها هیچ مشکل یا علامت جدی ندارند. با این حال، گاهی اوقات سینوس جلوی گوش میتواند عفونی شود. در برخی افراد، میکروب ها می توانند وارد سوراخ شده و باعث عفونت سینوس گوش همراه با تورم، درد و قرمزی اطراف سوراخ شوند. در این مورد، درمان آنتی بیوتیکی ضروری است. اگر فردی عفونت های مکرر داشته باشد، ممکن است نیاز به جراحی گوش باشد. برای اطلاعات بیشتر در مورد سینوس های جلوی گوش (سوراخ پیش اوریکولار)، از جمله علل و گزینه های درمانی، با وبسایت دکتر فرامرز معماری همراه باشید.

سینوس جلوی گوش چیست؟

همان طور که قطعا میدانید گوش یکی از اعضای حیاتی بدن است که مسئول شنوایی و کمک به حفظ تعادل فرد است. مشکلاتی که در این بافت ایجاد می شود باعث مشکلاتی مانند کاهش شنوایی می شود که برای بیمار دردناک است. سوراخ گوش یا فیستول پری‌اوریکولار یکی از شایع ترین نقایص مادرزادی سوراخ در یک یا هر دو گوش است. در برخی موارد، ممکن است بیش از یک سینوس در جلوی گوش وجود داشته باشد. با این حال، داشتن تنها یک سوراخ در یک گوش رایج تر است. این حفره به یک مجرای سینوسی که یک گذرگاه پوستی زیر پوست است متصل است و در موقعیت نامناسبی قرار می گیرد. این سوراخ گوش‌ها می‌توانند در اندازه‌های متفاوت ایجاد شوند. برخی از افراد سوراخ گوش کوتاهی دارند و برخی دیگر سوراخ های گوش بلندتری با شاخه های زیاد دارند. معمولاً فقط یک حفره و بیشتر در سمت راست وجود دارد. این حفره ها، توده های گوشتی در پوست هستند که هیچ خطر یا عارضه ای برای فرد ایجاد نمی کنند.

علائم سینوس لاله گوش چیست؟

با توجه به اینکه سوراخ بالای گوش یک حفره خالی است، میکروب ها به راحتی وارد آن شده و باعث عفونت و تورم در داخل و اطراف آن می شوند که با احساس درد همراه خواهد بود. علائم دیگر شامل موارد زیر است:

• یک مسیر نسبتا طولانی و عمیق که بیش از 3 سانتی متر امتداد دارد.
• یک سوراخ کوچک در جلوی یک یا هر دو گوش قابل مشاهده است.
• دهانه‌ای است که به‌صورت فرورفتگی به نظر می‌رسد.
• اگر سینوس عفونی شود، می تواند باعث درد یا ناراحتی شود.
• تورم یا التهاب در نزدیکی حفره گوش ممکن است نشان دهنده عفونت یا تشکیل کیست لاله گوش باشد.
• پوست تیره یا تغییر رنگ اطراف مجرای گوش ممکن است نشان دهنده عفونت باکتریایی یا تشکیل کیست باشد.
• در برخی موارد با احساس تب بالا همراه است.
• قرمزی یا چرک ممکن است در داخل و اطراف آن دیده شود.
• یک توده کوچک پر از چرک به نام آبسه تشکیل می شود.
• یک توده بدون درد با رشد آهسته به نام کیست ایجاد شود.
• خراش یا عفونت در حفره یا نزدیک آن می تواند باعث تحریک و قرمزی پوست شود.
• پارگی کیست روی حفره یا نزدیک آن باعث ترشح چرک می شود.

علت ایجاد سینوس جلوی گوش چیست؟

به گفته سایت medicalnewstoday برخی از افراد با این نقص متولد می شوند. در طول رشد جنین سوراخ های سینوسی در جلوی گوش ایجاد می شود. این اختلال اغلب به دلیل ادغام ناقص دهانه گوش در طول تشکیل دهانه گوش (قسمت خارجی گوش) در دو ماه اول بارداری رخ می دهد. سینوس جلوی گوش می‌تواند به دلیل سابقه ارثی ایجاد شود. گاهی اوقات و به ندرت، تشکیل آن بخشی از یک سندرم ژنتیکی است. علاوه بر این، استفاده از برخی داروها در اوایل بارداری، مانند پروپیل تیوراسیل (داروهایی که برای درمان پرکاری تیروئید یا کم کاری تیروئید استفاده می شود) می تواند باعث ایجاد سوراخ های کوچک شود. از علائم این دارو می توان به کم شنوایی و مشکلات کلیوی اشاره کرد. علاوه بر موارد ذکر شده، می توان بیماری های مختلف هنگام تولد را از علل سوراخ شدن گوش دانست. هرچند رایج نیستند. آن‌ها عبارتند از:

• سندرم ولف هیرشهورن
• سندرم حذف کروموروم 5
• سندرم مضاعف باوزی کروموزوم 11
• سندرم بکویث ویدمن
• سندرم بکویث ویدمن
• سندرم Branchiootorenal
• دیسپلازی Oculoauriculovertebral

تشخیص سینوس لاله گوش

پزشکان معمولا حفره گوش را در بدو تولد می بینند و تشخیص می دهند؛ چک آپ نیز انجام می شود تا اطمینان حاصل شود که نوزاد مشکل عفونی یا پزشکی ندارد. برای اکثر نوزادان، آزمایش شنوایی به عنوان بخشی از معاینه معمول نوزادان انجام می شود. تصویربرداری، مانند سی تی اسکن یا MRI با کنتراست در مواردی که سینوزیت در گوش غیرعادی است مانند قرارگرفتن در زیر کانال شنوایی گوش و سونوگرافی از کلیه‌ها برای رد احتمال وجود سندرم شاخه‌ای-تو-کلیه، از آزمایش‌های تشخیصی سینوس لاله گوش محسوب می شوند. متخصص گوش و حلق و بینی به دقت حفره گوش را برای تایید تشخیص و بررسی علائم عفونت بررسی می کند.

درمان سینوس جلوی گوش

سوراخ بالای گوش یا سینوس جلوی گوش، وجود یک یا چند حفره بر روی قسمت فوقانی لاله گوش است. این وضعیت اغلب در نوزادان به دلیل شرایط ژنتیکی و ارثی دیده می شود.  سوراخ جلوی گوش معمولاً بی ضرر است و نیازی به درمان ندارد. با این حال، اگر باعث عفونت شود، ممکن است برای از بین بردن آن به آنتی بیوتیک نیاز داشته باشید. تمام آنتی بیوتیک های تجویز شده را مصرف کنید و دوره آنها را کامل کنید. حتی اگر عفونت از بین رفته باشد. در برخی موارد، ممکن است لازم باشد چرک اضافی از محل عفونت خارج شود. مگر اینکه خطر عفونت مکرر یا کیست وجود داشته باشد، می توان سینوس را به حال خود رها کرد. در این صورت، جراحی می تواند با موفقیت کل مجرای سینوسی را برداشته و مشکلات مربوط به آن را برطرف کند. ماستوئیدیت و دندان درد و گوش درد از دیگر مقالات سایت ماست.

سخن پایانی

سینوس جلوی گوش، که معمولاً به عنوان یک ساختار آناتومیکی نادر در نظر گرفته می‌شود، می‌تواند منجر به مشکلات و عوارض مختلفی شود. شناخت علل، علائم و روش‌های تشخیص این عارضه اهمیت ویژه‌ای دارد تا بتوان به موقع و به درستی به درمان آن پرداخت. درمان‌های موجود، از داروها گرفته تا جراحی، می‌توانند به کاهش علائم و پیشگیری از عوارض جدی‌تر کمک کنند.

• عمل سینوس گوش چگونه انجام می‌شود؟
  عمل سینوس گوش معمولاً با جراحی برای تخلیه عفونت و برطرف کردن انسداد سینوس‌ها انجام می‌شود.
• درمان عفونت سینوس گوش چیست؟
  درمان شامل آنتی‌بیوتیک‌ها، داروهای ضد التهاب و در موارد شدید، جراحی است.
• سوراخ بودن گوش مادرزادی چه مشکلاتی ایجاد می‌کند؟
  سوراخ بودن گوش مادرزادی ممکن است منجر به مشکلات شنوایی یا عفونت‌های مکرر گوش شود که نیاز به درمان دارد.

کاهش شنوایی یکی از شایع‌ترین عوارض اوریون است. اوریون همچنین می تواند باعث تورم و التهاب در سایر قسمت های بدن از جمله بیضه ها، پانکراس، تخمدان ها، سینه ها، مغز (آنسفالیت)، مننژها و نخاع (مننژیت) شود. پزشکان علت دقیق کم شنوایی ناشی از بیماری ویروس اوریون را نمی دانند. برخی از محققان بر این باورند که تورم ناشی از اوریون می تواند به ساختار حلزون گوش آسیب برساند. در این حالت آسیب به سلول‌های مویی که امواج صوتی را به سیگنال‌های عصبی تبدیل می‌کنند و رگ‌های استریا که خون را به گوش داخلی می‌رسانند باعث کاهش شنوایی می‌شود. علاوه بر این، التهاب و عفونت ناشی از ویروس اوریون می تواند بر مغز در ناحیه عصب شنوایی و یا ساقه مغز  تاثیر بگذارد. کم شنوایی ناشی از ویروس اوریون نوعی کم شنوایی حسی عصبی است. این نوع کم شنوایی معمولا یک طرفه است. این بدان معناست که فرد مبتلا به اوریون تنها در یک گوش دچار کم شنوایی و مشکلات شنوایی می شود. با وبسایت دکتر فرامرز معماری همراه باشید تا بیشتر شما را با ارتباط بین اوریون و کم شنوایی آشنا کنیم.

بیماری اوریون چیست؟

اوریون که نام آن از کلمه انگلیسی قدیمی گریماس الهام گرفته شده است، گروهی از ویروس ها هستند که باعث عفونت های رایج دستگاه تنفسی می شوند. این بیماری با علائم خفیفی مانند سردرد، تب و خستگی شروع می شود. اما اغلب باعث تورم شدید برخی از غدد بزاقی (پاروتیت) می شود که گونه ها و فک ها را حساس و متورم می کند. این ویروس به راحتی از طریق قطرات بزاق آلوده از فردی به فرد دیگر منتقل می شود، که اغلب هنگام سرفه یا عطسه فرد مبتلا رخ می دهد. دو هفته طول می کشد تا یک فرد پس از قرار گرفتن در معرض ویروس علائمی را بروز کند. این بدان معنی است که ویروس در بدن مستقر شده است، اما علائم اوریون هنوز ظاهر نشده است. به عبارت دیگر دوره نهفتگی ویروس اوریون دو هفته است. غدد بزاقی واقع در کنار گوش اولین قربانیان این ویروس هستند. این ویروس باعث تورم آنها می شود.

علائم بیماری اوریون

برخی از افراد آلوده به ویروس اوریون هیچ علائمی ندارند یا علائم آن ها بسیار خفیف است. هنگامی که علائم و نشانه ها ایجاد می شوند، معمولاً دو تا سه هفته پس از قرار گرفتن در معرض ویروس ظاهر می شوند. علامت اصلی اویون تورم غدد بزاقی روی گونه ها است. سایر علائم و نشانه ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• درد در غدد بزاقی متورم در یک یا هر دو طرف صورت شما
• درد هنگام جویدن یا بلعیدن
• تب
• سردرد
• دردهای عضلانی
• ضعف و خستگی
• از دست دادن اشتها

اوریون چگونه باعث کم شنوایی می شود؟

به گفته سایت hoffmannaudiology یکی از شایع ترین عوارض اوریون کاهش شنوایی است. ما هنوز نمی دانیم که اوریون چگونه باعث کاهش شنوایی می شود. برخی از محققان فرض می کنند که ویروس به حلزون گوش، جایی که استریوسیلیا و استریوسکولار قرار دارند، آسیب می رساند. استریوسیلیا سلول های مویی گوش هستند که ارتعاشات را به تکانه های الکتریکی و عصبی تبدیل می کنند. Stereoscularis مسئول خون رسانی به حلزون گوش است. گاهی اوقات اعتقاد بر این است که ویروس به عصب شنوایی و نواحی ساقه مغز آسیب می رساند. افراد مبتلا به کم شنوایی ناشی از اوریون معمولاً دچار کم شنوایی حسی عصبی در یک گوش می شوند. معمولاً این کم شنوایی قابل برگشت است، اگرچه گاهی اوقات کم شنوایی شدید و دائمی است. سرخک و سرخجه نیز می توانند باعث کاهش شنوایی شوند. اگرچه شنوایی به حالت عادی باز نمی گردد، اما راه حل هایی برای جبران کم شنوایی وجود دارد:

1. استفاده از سمعک تجویز شده توسط شنوایی شناس بر اساس الگوی افت شنوایی
2. کاشت حلزون در موارد کم شنوایی عمیق نیز انجام می شود.

راه‌های پیشگیری از ابتلا به اوریون چیست؟

واکسیناسیون بهترین راه برای پیشگیری از اوریون است. بیماری اوریون به عنوان یک بیماری شایع ویروسی در کودکان شناخته می شود. بنابراین واکسیناسیون کودکان 12 تا 15 ماهه برای پیشگیری از اوریون اجباری و ضروری است. این واکسن باید در سن 6-4 سالگی تزریق شود و در نوجوانی تکرار شود تا مقاومت بدن در برابر اوریون تقویت شود. به طور کلی این واکسن باید سه نوبت (در دوران شیرخوارگی، مهدکودک و دبیرستان) تزریق شود. محافظت در افرادی که سه دوز واکسن دریافت کرده اند بیشتر از افرادی بود که کمتر از دو دوز دریافت کردند. دریافت دو دوز واکسن اوریون می تواند ایمنی مطلوبی را به افراد بدهد. واکسن معمولا همراه با واکسن سرخک و سرخجه تزریق می شود که نام واکسن MMR یا MMRV شناخته می شود. این واکسن می تواند ایمنی بدن در برابر ویروس اوریون را تا 80 درصد افزایش دهد. با وجود واکسیناسیون فشرده ای که در سراسر جهان وجود دارد؛ برخی افراد ترجیح می دهند واکسینه نشوند. به همین دلیل است که اپیدمی اوریون ادامه دارد. واکسیناسیون یکی از مطمئن ترین راه ها برای جلوگیری از شیوع این بیماری است.

سخن پایانی

خوشبختانه اوریون و کم شنوایی شایع نیست و مطالعات نشان می دهد که 1 تا 4 درصد از افرادی که به این بیماری مبتلا می شوند دچار کم شنوایی هستند. همچنین کم شنوایی ناشی از این نوع اوریون معمولا برگشت پذیر است. اما گاهی اوقات این مشکل می تواند شدید و دائمی باشد. در این موارد کودک مبتلا به اوریون توانایی شنوایی یک گوش خود را از دست می دهد. سرخک و سرخجه نیز می توانند باعث کاهش شنوایی حسی-عصبی شوند. در مواردی که شنوایی به سطح قبل از مشکل برنگشت، گزینه های زیر توسط پزشک برای بهبود شنوایی توصیه می شود:

• سمعک برای افرادی که کم شنوایی خفیف تا متوسط ​​دارند بسیار مفید است. یک پزشک، متخصص شنوایی شناس یا متخصص در شرکت های سمعک می تواند بیماران را در انتخاب نوع مناسب سمعک راهنمایی کند.
• سمعک استخوانی که زیر پوست قرار می گیرد نیز گزینه درمانی مناسبی برای کم شنوایی یک طرفه در نظر گرفته می شود.
• کاشت حلزون گوش یا استفاده از دستگاه حلزون مصنوعی یکی دیگر از گزینه های درمانی برای برخی از این افراد است. این گزینه درمانی برای کسانی که از کم شنوایی شدید پس از اوریون رنج می برند توصیه می شود. آبسه لاله گوش و سینوس گوش از دیگر مقالات سایت ماست.

سوالات متداول

• اوریون چگونه باعث کاهش شنوایی می‌شود؟
  ویروس اوریون می‌تواند به گوش داخلی آسیب بزند و به عصب شنوایی آسیب برساند که منجر به کاهش شنوایی دائمی می‌شود.
• آیا کاهش شنوایی ناشی از ویروس اوریون قابل درمان است؟
  معمولاً این نوع کاهش شنوایی دائمی است، اما استفاده از سمعک یا کاشت حلزون می‌تواند به بهبود شنوایی کمک کند.
• چگونه می‌توان از کاهش شنوایی ناشی از اوریون پیشگیری کرد؟
  واکسیناسیون اوریون مؤثرترین راه پیشگیری از این بیماری و عوارض آن، ازجمله کاهش شنوایی، است.

درمان اختلالات پردازش شنوایی و کم شنوایی با مشاوره و تشخیص زودهنگام بسیارامیدوار کننده خواهد بود. بنابراین لازم است وجود علائم پرخطر شناسایی شود و با راهکارهای موثر از پیشرفت و تداوم عوارض جلوگیری شود. البته هر گونه نقص و اختلال در سلامت شنوایی هزینه ها و ناتوانی جدیدی را به همراه دارد، پس با بهانه های واهی کسب آگاهی را به تاخیر نیندازید. در اختلال پردازش شنوایی، مغز در پردازش صداها مشکل دارد. افراد مبتلا به این بیماری که به عنوان اختلال پردازش شنوایی مرکزی (CAPD) نیز شناخته می شود، نمی توانند آنچه را که می شنوند به خوبی دیگران درک کنند. علائم این بیماری می تواند در هر سنی ظاهر شود. علائم اولیه در بیشتر موارد در کودکان و در سنین مدرسه ظاهر می شود. 3 تا 5 درصد کودکان در سنین مدرسه از این بیماری رنج می برند. این بیماری در مردان بیشتر از زنان است. این اختلال شنوایی می تواند منجر به تاخیر در یادگیری گردد. بنابراین، کودکان مبتلا به اختلالات پردازش شنوایی ممکن است در مدرسه و یادگیری به کمک نیاز داشته باشند.

اختلال پردازش شنوایی (APD) چیست؟

به گفته سایت mayoclinic افراد مبتلا به اختلال پردازش شنوایی (APD) در شنیدن کلمات با هجاهای نزدیک مشکل دارند. مثلاً می گویید: «سیر شدم» اما چیزی که فرد مورد نظر می شنود این است: «پیر شدم»! این اختلال مخصوصاً برای کودکان در مدرسه آزاردهنده خواهد بود و در صورت تشخیص اشتباه، متأسفانه به عنوان تنبلی یا کودن بودن کودک تعبیر می شود و آسیب های جبران ناپذیری به بار می آورد. اختلال پردازش شنوایی به معنای کم شنوایی یا ناتوانی یادگیری نیست. این اختلال به این معنی است که مغز صداها را به طور طبیعی پردازش نمی کند. فرد مبتلا مشکلی در درک مفهوم کلمات ندارد؛ بلکه کلمه را به درستی نمی‌شنود. اختلالات پردازش شنوایی می تواند بر نحوه صحبت کردن، توانایی خواندن و نوشتن و تلفظ کلمات تأثیر بگذارد. هنگام صحبت کردن، فرد مبتلا انتهای کلمات را نمی گوید یا حروف مشابه را جابه‌جا می‌گوید. برای این افراد صحبت کردن با دیگران بسیار مشکل است. چون نمی توانند حرف های دیگران را به درستی بشنوند.

تشخیص اختلال پردازش شنوایی

اگر فکر می کنید که کودک شما هنگام صحبت کردن دیگران در شنیدن یا درک کلمات مشکل دارد، شنوایی شناس باید کودک شما را ارزیابی کند. فقط متخصص شنوایی می‌تواند اختلال پردازش شنوایی (APD) را تشخیص دهد. شنوایی شناسان به دنبال پنج زمینه اصلی مشکل در کودکان مبتلا به APD هستند:

مشکلات شنوایی در حضور صدای زمینه‌

اگر محیط پر سر و صدا باشد، کودک نمی تواند تمرکز کند. مثل کلاس های پر سر و صدا در مدارس.

مشکلات حافظه شنیداری

این زمانی اتفاق می افتد که کودک در به خاطر سپردن اطلاعاتی مانند دستورالعمل ها، فهرست ها یا خواندن مطالب مشکل دارد. این می‌تواند فوری باشد و یا به تاخیر افتاد.

مشکلات تمایز شنوایی

این زمانی است که کودک در شنیدن تفاوت بین صداها یا صداهای مشابه مشکل دارد. این می تواند بر خواندن، صحبت کردن و نوشتن تأثیر بگذارد.

مشکلات توجه شنوایی

این زمانی اتفاق می افتد که کودک نمی تواند به اندازه کافی تمرکز کند و گوش کند تا یک کار یا نیاز را به سرانجام برساند. کودکان مبتلا به اختلال پردازش شنوایی مرکزی در حفظ توجه مشکل دارند، اگرچه سلامت، انگیزه و نگرش نیز ممکن است نقش داشته باشند.

مشکلات انسجام شنوایی

در این مورد، وظایف گوش دادن در سطوح قبلی مشکل دارند. مهارت‌های همکاری شنیداری، مانند استنتاج از مکالمات، حل پازل، یا درک مسائل ریاضی کلامی، به سطح بالایی از پردازش شنیداری و زبان نیاز دارد. این مهارت زمانی بهتر توسعه می یابد که سایر مهارت ها (سطوح 1-4 بالا) سالم باشند و مشکلی نداشته باشند.

درمان اختلال پردازش شنوایی APD

اختلال پردازش شنوایی به عنوان یک اختلال مادام العمر شناخته می شود. با این حال، این بدان معنا نیست که این بیماری قابل درمان نیست. در واقع باید اختلال پردازش شنوایی – به خصوص اگر مادرزادی و مرتبط با ساختار مغز کودک باشد را غیر قابل درمان دانست. اما ما می‌توانیم با آموزش مهارت‌های خاصی برای سازمان‌دهی اطلاعات شنیداری در مغز به کودکان مبتلا به این اختلال کمک کنیم. از طرفی باید امکانات ویژه ای را در کلاس ها، محل کار و منازل این افراد فراهم کنیم تا بهتر بشنوند. به عنوان مثال صداهایی که به گوش این افراد می‌رسد باید شمرده‌تر و بلندتر باشد و تغییر لحن زیادی نداشته باشد. بنابراین والدین باید ابتدا در تشخیص بیماری فرزند خود کوشا باشند و پس از تایید این بیماری، معلمان و مسئولان مدرسه را از بیماری فرزند خود مطلع کنند، مثلا معلمان بتوانند با این کودک به نحو مناسب صحبت کنند.

مداخلات درمانی مانند یادگیری مهارت های گوش دادن می تواند به افراد مبتلا به APD در هر سنی کمک کند. اما محققان بر این باورند که به دلیل انعطاف پذیری ساختار مغز کودکان و نوجوانان، بهتر است درمان در آن سن شروع شود. زیرا ذهن، در زمان کودکی و نوجوانی بهتر می‌تواند با آموزش‌های ما سازگار گردد و تغییرات مورد نظر ما را بپذیرد.

“تربیت شنوایی” به افراد مبتلا به APD امکان انجام تمرینات مختلف را می دهد. این تمرینات کمبودهای ذهنی خاصی را در افراد جبران می کند. روند درمان ممکن است شامل آموزش مستقیم یک به یک، مانند گفتار درمانی باشد، یا ممکن است با استفاده از نرم افزارهای کامپیوتری خاص، مانند Fast Word و Earobics انجام شود. با این حال، روش های مورد استفاده در این درمان شامل موارد زیر است:

• کودک را در اتاق مخصوصی قرار می دهند و صداهایی برای او پخش می شود. این صداها به روشی کنترل شده و هوشمند با هم تداخل دارند. از این روش برای تقویت مسیرهای صداهایی که با یکدیگر متفاوت هستند (مانند صدای پس زمینه و پیش زمینه) استفاده می شود.
• آموزش واج‌هایی که صدای مشابه دارند( خروجی مشترک دارند، مانند “پ” و “ب”)، با نشان دادن شکل نوشتاری این واج‌ها و تلفظ همزمان آن‌ها برای کودک و تکرار این اتفاق.
• شناسایی موقعیت و جهت صداها با قرار دادن کودک در محلی که صداها از جهات و فواصل مختلف به او می رسد.
• انجام بازی‌های شنیداری

این برنامه های درمانی باید به طور منظم و در جلسات متعدد انجام شود. تعداد این جلسات متفاوت است، اما بسیاری از پزشکان حدود چهار بار در هفته این کودکان را می بینند و هر بار تا نیم ساعت طول می کشد. طولانی شدن زمان تمرین، ذهن را خسته می کند و علاوه بر کاهش کیفیت یادگیری کودک، انگیزه او را برای ادامه درمان کاهش می دهد. بنابراین باید تا حد امکان زمان هر جلسه کاهش و تعداد آن افزایش یابد. گوش برجسته و سوراخ کردن گوش از دیگر مقالات سایت ماست.

سوالات متداول

1. آیا اختلال پردازش شنوایی (APD) در بزرگسالان قابل درمان است؟
   بله، با تمرینات پردازش شنیداری و روش‌های توانبخشی می‌توان علائم را بهبود داد.
2. تمرینات پردازش شنیداری چگونه به درمان APD کمک می‌کنند؟
   این تمرینات مهارت‌های شنیداری را تقویت کرده و به درک بهتر صداها کمک می‌کنند.
3. اختلال پردازش شنوایی چه تاثیری بر زندگی بزرگسالان دارد؟
   می‌تواند در درک گفتار، تمرکز و ارتباطات روزمره مشکل ایجاد کند.

برای کودکی که نمی تواند خوب بشنود، یادگیری تعامل با دیگران سخت تر است. وقتی افراد نمی توانند با کودکان ناشنوا ارتباط برقرار کنند، کودکان ناامید، خشمگین و عصبانی خواهند شد. آنها نمی توانند بفهمند که چرا باید کارهای خاصی را انجام دهند. بنابراین مهم است که بدانیم چگونه با کودکان ناشنوا ارتباط برقرار کنیم. اول از همه، والدین باید به ناشنوایی کودک ناشنوا یا کم شنوا توجه کنند. کم شنوایی می تواند زندگی اجتماعی کودکان  را تحت تاثیر قرار دهد. برخی از کودکان با نقص شنوایی متولد می شوند و برخی دیگر به دلیل عفونت، آسیب یا قرار گرفتن در معرض صداهای بلند شنوایی خود را از دست می دهند. در ادامه این مطلب سعی کرده ایم نحوه رفتار صحیح و صحبت با کودکان و ناشنوایان را به شما آموزش دهیم؛ پس با وبسایت رسمی دکتر فرامرز معماری همراه باشید.

چگونه مهارت های زبان آموزی کودک ناشنوای خود را تقویت کنیم؟

کودکان ناشنوا از بدو تولد تا 4 سالگی آماده آموزش هستند. می توانید به زبان اشاره با آنها صحبت کنید و ارتباط برقرار کنید. حس بینایی و لامسه کودکان ناشنوا قویتر از شنوایی است و در واقع از زبان بصری برای برقراری ارتباط استفاده می کنند. اولین قدم برای برقراری ارتباط  با کودکان ناشنوا این است که والدین زبان اشاره را یاد بگیرند. والدینی که فرزند ناشنوا دارند با یادگیری زبان اشاره و ارتباط با سایر ناشنوایان می توانند با کودک خود ارتباط بهتری برقرار کنند. آموزش زبان اشاره به کودک شامل آموزش علائم و نشانه ها به نوزادان و کودکان نوپا برای بیان نیازهای اساسی مانند گرسنگی یا خواب است. توصیه می کنیم ابتدا زبان اشاره ایرانی را به کودک خود آموزش دهید سپس به زبان فارسی بروید. زبان اشاره ایرانی زبان اصلی ناشنوایان است.

برای آموزش زبان اشاره به فرزندتان، می‌توانید داستانی را به زبان اشاره بگویید، با اشاره به چیزی که می‌خواهید درباره آن صحبت کنید، به او نشان دهید، به تصاویری که با دست کشیده شده‌اند نگاه کنید و به زبان اشاره ترجمه کنید. کودکانی که مهارت های زبانی بهتری دارند در برقراری ارتباط و صحبت کردن به زبان اشاره موفق تر هستند. کارشناسان معتقدند که والدین می توانند از زمانی که نوزاد شش یا هفت ماهه است استفاده از زبان اشاره را شروع کنند، اما حداقل دو تا سه ماه طول می کشد تا نتایج را ببینند، به این معنی که کودک نیز به همان زبان والدین خود صحبت می کند.

روش های برقراری ارتباط افراد ناشنوا با دیگران کدامند؟

افراد ناشنوا برای برقراری ارتباط، زبان مخصوص به خود را دارند. راه های زیادی برای ارتباط با ناشنوایان وجود دارد. در ادامه برخی از متداول ترین روش ها را به شما معرفی می کنیم:

1. لب خوانی
2. زبان اشاره
3. گوش دادن و صحبت کردن
4. ماکاتون

ارتباط با کودکان ناشنوا

نکات زیر به شما کمک می کند تا با همه کودکان ناشنوا ارتباط برقرار کنید:

1.نحوه ارتباط آنها را یاد بگیرید

همه کودکان ناشنوا از زبان اشاره استفاده نمی کنند. هر کودک ناشنوا یک نوع ارتباط ترجیحی دارد.

2.توجه آنها را به خودتان جلب کنید

برای جلب توجه یک کودک ناشنوا، می توانید دست خود را بالا ببرید، روی میز ضربه بزنید یا به شانه های او ضربه ملایمی بزنید.

3.وقتی با آنها صحبت میکنید روبروی آن ها قرار بگیرید

سعی کنید به سطح آنها برسید تا بتوانند چهره شما را به وضوح ببینند. هنگام صحبت کردن حرکت نکنید زیرا باعث می شود کودک نتواند صدای شما را بشنود و لب ها را بخواند.

4.واضح و طبیعی صحبت کنید

کودکان ناشنوا سعی می کنند لب خوانی کنند، بنابراین شما باید کلمات را به طور معمول تلفظ کنید. آهسته یا بلند صحبت کردن لب خوانی را دشوارتر می کند.

5.مواظب حرف زدنتان باشید

پوشاندن دهان با دست، غذا خوردن، جویدن یا کشیدن سیگار می تواند لب خوانی را دشوار کند.

6.در صورت امکان از سیگنال های حرکتی و اشیاء استفاده کنید

منظورت را نشان بده به عنوان مثال، اگر میخواهید بگویید ناهار آماده است، می توانید چاقو را نشان دهید و به میز اشاره کنید.

7.مقابل نور صحبت نکنید

هنگام ایستادن نزدیک پنجره یا زیر نور، لب خوانی بسیار دشوار است.

8.سریع صحبت نکنید

فهمیدن مکالمات زیاد برای کودک کم شنوا یا ناشنوا سخت است.

9.استفاده از سمعک

سمعک و کاشت حلزون شنوایی کودک را تقویت می کند. صدای پس زمینه مانند ترافیک یا رادیو می تواند شنوایی را برای کودکان دشوار کند. صدای غیر ضروری را با بستن پنجره ها، درها و خاموش کردن لوازم خانگی کم کنید.

10.هرگز نگویید بعداً به شما می گویم

کودکان ناشنوا از کلمه “بعدا به شما می گویم” خوششان نمی آید. آنها می خواهند مثل بقیه درجمع کنند. پس اگر یکی از روش ها جواب نداد نگران نباشید. می توانید با یک فرد ناشنوا و کم شنوا از طریق تلفن، ایمیل یا قلم و کاغذ ارتباط برقرار کنید.

کلام آخر

برخورد با کودکان ناشنوا بسیار مهم است. با توجه به اینکه این کودکان نیازهای خاصی دارند، باید انتظارات آنها برآورده شود. توجه به نیازهای خاص عاطفی و روانی این کودکان نقش مهمی در موقعیت های اجتماعی و زندگی آنها خواهد داشت. بخش قابل توجهی از نیازهای کودکان ناشنوا و همینطور کودک کم شنوا در خانواده و قبل از ورود به دبستان برآورده می شود. این نیازها شامل نیاز به محبت، رفع نیازهای اساسی و غیره است. در سال های اخیر اقدامات زیادی برای بررسی شنوایی انجام شده است. برخی از این اقدامات به کاهش این دسته از کودکان در جوامع کمک کرده است. اما نکته مهم در این بخش رفع نیازهای این کودکان در طول زندگی آنهاست. مداخلات به موقع می تواند در درمان و آموزش این دسته از کودکان موثر و مفید باشد. آموزش نحوه برخورد با کودک ناشنوا به والدین نیز در این زمینه موثر است. پارگی پرده گوش و پسوریازیس گوش از دیگر مقالات سایت ماست.

سوالات متداول

1. علائم کم شنوایی در کودکان چیست؟
   تأخیر در گفتار، بی‌توجهی به صداها، افزایش ولوم تلویزیون و عدم واکنش به صداهای بلند از علائم کم شنوایی در کودکان هستند.
2. آیا کم شنوایی در کودکان درمان دارد؟
   بله، بسته به علت آن، درمان شامل سمعک، کاشت حلزون، گفتاردرمانی و در برخی موارد دارو یا جراحی است.
3. چگونه می‌توان تست شنوایی نوزاد را در خانه انجام داد؟
   می‌توان با ایجاد صداهای مختلف و بررسی واکنش نوزاد، شنوایی او را ارزیابی کرد، اما برای تشخیص دقیق تست‌های تخصصی توصیه می‌شود.