کرونا به خانواده‌ای از ویروس‌ها گفته می‌شود که شامل چند عضو می‌باشند. ویروس کرونا جدید سال 2019 (2019-nCoV) نوع جدیدی از ویروس کرونا میباشد. این ویروس باعث بیماری های تنفسی در انسان می شود. این ویروس برای اولین بار در ووهان چین کشف شد. 2019-nCoV می تواند از فردی به فرد دیگر منتقل شود. این انتقال معمولاً از طریق قطرات تنفسی صورت می گیرد – زمانی که فرد مبتلا به ویروس سرفه یا عطسه می کند و آن را استنشاق می کنید. برای انتقال از این طریق باید نزدیک شخص آلوده به ویروس باشید. بیماری کووید-19 اغلب در ابتدا با علائمی در گوش، گلو و بینی، از جمله سرفه، گلودرد، تنگی نفس، از دست دادن بویایی و چشایی ظاهر می شود. با این حال،  مستندات و گزارش های کمی از آسیب به گوش ناشی از این بیماری وجود دارد. برای کسب اطلاعات بیشتر با ما تا انتهای این مطلب همراه باشید.

کرونا چگونه خود را نشان می‌دهد؟

اگرچه به دلیل جدید بودن ویروس کرونا اطلاعات دقیق و کاملی در دسترس نیست، اما تاکنون این بیماری به صورت علائم تنفسی خود را نشان داده است. سرفه خشک، تب و تنگی نفس سه علامت اصلی هستند. در 80 درصد موارد، علائم خفیف (سرفه یا تب) هستند و تب می تواند بسیار خفیف یا شدید باشد. در 20 درصد موارد، علائم شدید به صورت تنگی نفس حاد یا بیماری تنفسی حاد شدید (ARDS) ظاهر می شود که در برخی موارد باعث مرگ می شود. کووید-19 به ندرت (5%) با آبریزش بینی، عطسه یا گلودرد تظاهر می کند. اینکه چه کسی به شکل جدی‌تری از این بیماری مبتلا می‌شود به عوامل متعددی بستگی دارد که مهم‌ترین آنها سیستم ایمنی بدن فرد است. افراد مبتلا به بیماری های زمینه ای مانند بیماری قلبی، بیماری ریوی، فشار خون بالا یا دیابت بیشتر در معرض ابتلا به این نوع بیماری هستند.

تاثیر کرونا بر عملکرد گوش

طبق تحقیقات انجام شده، هیچ مدرکی دال بر انتقال ویروس کووید به بدن از طریق گوش وجود ندارد. اما برای بیماران مبتلا به اختلالات طولانی مدت گوش میانی و گوش داخلی، احتمال ورود ویروس به گوش صفر نیست. بنابراین این افراد باید مسائل مراقبتی بیشتری را در نظر داشته باشند. به دلیل عدم آگاهی از نحوه عملکرد ویروس، ویروس کووید-19 می تواند به گوش میانی و ناحیه ماستوئید سر در افراد مبتلا به بیماری گوش میانی وارد شود که منجر به عفونی کردن نواحی گفته شده شود. بر اساس تحقیقات انجام شده، علائم گوش و شنوایی مانند وزوز گوش، گوش درد یا سرگیجه در افراد مبتلا به ویروس کرونا مشاهده شده است. با این حال، این اطمینان که ویروس کرونا می‌تواند بر شنوایی افراد تأثیر منفی بگذارد، هنوز به طور کامل مشخص نشده است. دکتر فرامرز معماری با سابقه طولانی و درخشان در جراحی های گوش مشاوره های خوبی میتوانند در این زمینه به شما بدهد.

کرونا و گوش درد

کرونا، بیماری جدیدی که این روزها جهان را فرا گرفته است، با علائم گوش درد نیز ظاهر شده است. ویروس کرونا و گوش درد در شروع این ویروس ناشناخته با هم بیگانه بودند. اما یکی از علائم جدید بیماری کرونا که در تعدادی از بیماران یافت می شود، گوش درد و کاهش شنوایی است. لازم به ذکر است که در بیماران بهبود یافته، در عرض دو یا سه هفته قدرت شنوایی بهبود یافته و شنوایی بیمار نیز بهبود یافته است. در مرحله جدید بیماری کرونا، برخی از بیماران با گوش درد و مشکلات شنوایی مواجه هستند، اما این به تنهایی از علائم کرونا نیست و در کنار سایر علائم کرونا خود را نشان می‌دهد. در حال حاضر 10 تا 15 درصد مبتلایان به کرونا این علائم را دارند. و برای نظر مثبت در مورد بیماری کرونا باید مجموعه ای از علائم بالینی و تست های تشخیصی این بیماری را در نظر گرفت.

تشخیص ویروس کرونا

اگر فکر می کنید ممکن است در معرض ویروس قرار گرفته اید و هر یک از علائم زیر را دارید، با پزشک  تماس بگیرید.

• تب ۳۷ درجه یا بالاتر
• سرفه
• مشکل تنفس

آزمایش سواب رایج ترین روش است. این تست به دنبال علائم ویروس در دستگاه تنفسی فوقانی شما می باشد. فردی که این آزمایش را انجام می دهد، یک سواب روی بینی شما قرار می دهد تا از پشت بینی و گلوی شما نمونه برداری کند. این نمونه معمولاً به آزمایشگاهی می رود که به دنبال مواد ویروسی است. اما در برخی نقاط می توان تست های سریعی را انجام داد که در کمتر از 15 دقیقه نتیجه می دهند. در صورت وجود علائم ویروس، آزمایش مثبت است. آزمایش منفی ممکن است به این معنی باشد که ویروس وجود ندارد یا مقدار اندازه گیری شده کافی نبود. این می تواند در اوایل عفونت اتفاق بیفتد. نتایج معمولاً 24 ساعت باقی می ماند. اما آزمایش باید جمع آوری و ذخیره شود، به آزمایشگاه فرستاده شود و پردازش شود. FDA مجوز استفاده اضطراری را برای آزمایش هایی که هنوز تایید کامل دریافت نکرده اند اعطا می کند. این موارد شامل آزمایش سواب بینی در منزل، آزمایش بزاق خانگی و آزمایشاتی است که خون شما را برای مواردی نظیر آنتی‌بادی بررسی می‌کند.

مقایسه علائم کرونا، سرماخوردگی، آنفولانزا و حساسیت‌های فصلی

راه های پیشگیری از کرونا

دست های خود را با آب و صابون حداقل به مدت 20 ثانیه بشویید. اگر آب و صابون در دسترس نیست، از یک ضدعفونی کننده دست مبتنی بر الکل با حداقل 60 درصد الکل استفاده کنید. از لمس چشم ها، بینی و دهان خود با دست خودداری کنید. از تماس نزدیک با افراد بیمار خودداری کنید. وقتی مریض هستید، در خانه بمانید و استراحت کنید. هنگام عطسه یا سرفه از دستمال کاغذی استفاده کنید و دستمال را در سطل زباله بیندازید. اشیا و سطوحی که با افراد آلوده در تماس هستند را به طور مرتب تمیز و ضد عفونی کنید.

همان‌طور که می‌دانید، برخی از مشکلات نوزان از دوران جنینی آن‌ها سرچشمه می‌گیرد؛ مثلاً برخی مشکلات شنوایی ناشی از رشد ناقص جنین هستند که بعد از تولد بروز پیدا کرده و برای کودک و والدینش نگرانی‌هایی را به وجود می‌آورند. مسئله مهم‌تر این است که اگر این مشکلات شنوایی ناشی از رشد ناقص جنین به‌موقع تشخیص و درمان نشوند، ممکن است کودک تا آخر عمرش از مشکلات شنوایی رنج‌برده و حتی در برخی اوقات به طور کامل ناشنوا نیز می‌شود. پس به دلیل اهمیت این موضوع، در این مقاله از سایت دکتر فرامرزمعماری قصد داریم به بررسی مشکلات شنوایی ناشی از رشد ناقص جنین بپردازیم و موارد مرتبط به آن را بیان نماییم. از شما دعوت می‌کنیم تا انتهای این مقاله همراه ما باشید.

دلایل رشد ناقص جنین و مشکلات شنوایی ناشی از آن

همان‌گونه که در فوق نیز اشاره شد، اگر رشد جنین کامل نباشد ممکن است در شنوایی، برخی اختلالاتی را ایجاد نماید؛ از همین رو در ابتدای مقاله قبل از پرداختن به روش‌های درمان و توصیه‌ها مهم برای پیشگیری از این نوع مشکلات شنوایی ناشی از رشد ناقص جنین، می‌خواهیم شما را با مواردی آشنا کنیم که موجب رشد ناقص جنین می‌شوند. با آشنایی از این موارد شما می‌توانید قبل از بروز هرگونه مشکلی، نسبت به پیشگیری از آن عمل کنید.

برخی از موارد اصلی که رشد ناقص جنین را در پی دارند، عبارت‌اند از:

• ازدواج‌های فامیلی (ازدواج پسرخاله با دخترخاله، ازدواج دخترعمو با پسرعمو، ازدواج دخترعمه با پسرعمه و …)
• اختلالات ژنتیکی که در برخی مواقع ناشی از ازدواج‌های فامیلی است
• زردی یا یرقان بالای نوزاد
• وجود عفونت در سیستم شنیداری نوزاد
• مصرف برخی از داروها توسط مادر
• وجود برخی بیماری‌ها مثل دیابت و فشارخون

واکنش کودکان و نوزادان نسبت به اصوات در دوره‌های مختلف

برای اینکه درمان برای مشکلات شنوایی ناشی از رشد ناقص جنین مؤثر باشد، والدین باید در دوره‌های مختلف رشد، با ویژگی‌های شنوایی نوزادان آشنا باشند تا در صورت وجود مشکلی، درمان زودتر شروع شود. در ادامه برای کمک هر چه بیشتر به شما عزیزان در تشخیص به‌موقع مشکلات شنوایی کودکتان، برخی از ویژگی‌های طبیعی شنیداری کودکان در دوره‌های مختلف را برایتان آورده‌ایم.

دوره نوزادی (تولد تا 4 ماهگی)

در این سن، وجود صدا موجب بیداری نوزاد از خواب می‌شود. همچنین در این دوره، صداهای آشنا و صدای پدر و مادر موجب آرام گرفتن نوزاد می‌شوند و او به این صداها واکنش نشان داده و لبخند می‌زند.

سن 4 تا 7 ماهگی

در این سن نوزاد با شنیدن صدای به دنبال منبع آن می‌گردد. وجود صدا در محیط، موجب کنجکاوی او شده و نوزاد با چشمان خود به سمت منبع صدا نگاه می‌کند، اما به طور دقیق نمی‌تواند منبع آن را پیدا کند.

سن 7 تا 9 ماهگی

در سن 7 تا 9 ماهگی، نوزاد قادر به تشخیص منبع دقیق صداها بوده و با حرکت سر و چشمان خود می‌تواند منبع را شناسایی نماید. همچنین در این سن، صحبت اطرافیان کنار کودک، توجه او را جلب کرده و او به صحبت‌های آن‌ها با در آوردن صداهای بی‌معنی و بی‌مفهوم، واکنش نشان می‌دهد.

سن 9 تا 13 ماهگی

در این سن، صداها در همه جهات برای نوزاد قابل‌تشخیص هستند و او به صدا کردن اسم خود توسط افراد واکنش نشان می‌دهد. همچنین برخی کلمه‌های ساده را نیز درک کرده و سعی می‌کند آن‌ها را تقلید نماید. در سن 9 تا 13 ماهگی، نوزاد می‌تواند به اسم اسباب‌بازی‌های موردعلاقه خود اشاره کند.

سن 13 تا 16 ماهگی

در سن 13 تا 16 ماهگی، نوزاد علاوه بر داشتن همه توانایی‌های اشاره شده در فوق، می‌تواند برای جلب‌توجه دیگران، از صدای خود استفاده نماید. همچنین در این سن، نوزاد قادر است برخی از کلمات ساده را بازگو کرده و تکرار کند.

سن 16 تا 21 ماهگی

در این سن علاوه بر اینکه کودک می‌تواند صداها را در همه جهات تشخیص دهد، قادر بر این هست که به صورت جمله، چندین کلمه را پشت سر هم بیان نماید. در این سن صحبت‌های اطرافیان برای کودک قابل‌توجه بوده و او با دقت به آن‌ها گوش می‌کند. همچنین اسامی اشیاء را یاد گرفته و آن‌ها را با اسم صدا می‌زند. در این سن کودک توانایی آن را دارد که کارهای کوچک گفته شده به او را انجام دهد.

سن 21 تا 24 ماهگی

در این سن کودک می‌تواند برخی از جملات را پشت سر هم استفاده کرده و کلمات را نیز باهم در جملات خود بیان نماید.

توصیه‌های مهم برای پیشگیری

حال که با واکنش نوزادان و کودکان به صداها در سنین مختلف آشنا شدید، بهتر است در صورت متوجه شدن هر علائمی مثل بی‌توجهی کودک به صدا زدن اسمش توسط دیگران در سنین 9 ماهگی، نسبت به تشخیص و درمان مشکلات شنیداری آن‌ها اقدام نمایید.

همچنین بسیار مهم و ضروری است که قبل از دیدن علائم و در همان ابتدای تولد، کودکتان را به خاطر مشکلات شنوایی ناشی از رشد ناقص جنین، به مراکز شنوایی‌سنجی برده و در این خصوص برای آگاهی از وضعیت شنیداری نوزاد خود، آزمون‌های غربالگری را انجام دهیم. با انجام آزمون‌های غربالگری در مراکز شنوایی، شما می‌توانید از مشکلات شنوایی کودکتان زودتر آگاه شده و با شروع زودرس دوره درمان و مراقبت‌های لازم، نسبت به کنترل روند افت شنوایی اقدام نمایید تا در دوره‌ها بالاتر و جوانی، برای نوزاد مشکلی پیش نیاید.

درمان مشکلات شنوایی ناشی از رشد ناقص جنین

حال که با عوامل دخیل در به وجود آمدن مشکلات شنوایی ناشی از رشد ناقص جنین و همچنین با واکنش‌های کودکان در مقابل صدا در سنین مختلف آشنا شده و توصیه‌های لازم برای پیشگیری از بروز افت شنوایی را مطالعه نمودید؛ در این بخش تصمیم گرفته‌ایم، راهکارهای موجود برای درمان این‌گونه مشکلات شنوایی را نیز بیان نماییم تا هرچه بیشتر در افزودن به آگاهی شما مفید واقع شویم.

در این رابطه باید بگوییم، برخی از مشکلات شنوایی با داروها قابل درمان هستند و والدین با بردن کودکانشان به یک پزشک متخصص و تجویز داروهای مناسب با مشکل توسط پزشک، شاهد بهبود اختلالات شنوایی نوزادشان خواهد بود. در موارد شدیدتر نیز، جراحی می‌تواند کارساز باشد؛ اما در خصوص برخی از مشکلات مادرزادی و ارثی که افت شنوایی در نوزادان را در پی دارند، اختلال با دارو درمانی و جراحی حل نشده و تنها راحل، استفاده از ابزاری‌های مثل سمعک یا کاشت حلزون است تا قدرت شنیداری آن‌ها حل شود.

سخن پایانی

در این مقاله از سایت ایران اتولوژی، اطلاعاتی را در خصوص مشکلات شنوایی ناشی از رشد ناقص جنینی در اختیار کاربران عزیزمان قرار دادیم. امیدواریم خواندن این مقاله توانسته باشد در افزودن به آگاهی شما مفید واقع شود؛ اما در نظر داشته باشید که گوش‌ها یک عضو حیاتی برای بدن محسوب می‌شوند که اختلال در آن‌ها علاوه بر کاهش قدرت شنیداری، عدم تعادل و سرگیجه را نیز به همراه می‌آورد. افزون بر این‌ها، همان‌طور که می‌دانید، سیستم بدنی کودکان بسیار ضعیف‌تر و آسیب‌پذیرتر از بزرگ‌سالان می‌باشد و برای درمان مشکلات شنوایی در آن‌ها حتماً باید به یک پزشک متخصص و حاذق در این حیطه مراجعه نمایید. دکتر فرامرز معماری، متخصص گوش، حلق و بینی، یکی از پزشکان ماهر در این حوزه به شمار می‌رود که شما می‌توانید برای تشخیص و درمان مشکلات شنوایی خود و نوزادتان به ایشان مراجعه نمایید.

گوش در بدن انسان‌ها عضوی بسیار پیچیده‌ است که اکثر ما از یکی از وظایف اصلی آن اطلاع داریم.  اهمیت خاص  این عضو برای بدن انسان‌ها پوشیده نیست. سیستم شنوایی و تعادل در گوش انسان قرار دارد و به جز شنوایی اصوات مختلف، گوش‌ها وظیفه‌ای حیاتی در برقراری و حفظ تعادل بدن انسان‌ها دارند. باتوجه‌به این بحث  هر اتفاق ریزی در کارکرد این عضو موجب سرگیجه و عدم تعادل، کاهش شنوایی و خطراتی برای مغز می‌شود.با توجه به این موضوع، در ادامه به بررسی بیشتر این موضوع که درمان بیماری‌های گوش چگونه ممکن است می‌پردازیم:

گوش انسان دچار چه بیماری‌هایی می‌شود؟

در واقع قبل از آنکه بدانیم درمان بیماری‌های گوش چگونه ممکن است و به این مورد بپردازیم، باید علت‌های آن را بدانیم؛ گوش مانند دیگر اعضای بدن ممکن است به مشکلات جدی دچار شود. اما این نکته را در نظر داشته باشید که همه‌ی بیماری‌های گوش، باعث کاهش و کمبود شنوایی نمی‌شوند. در این صورت انواعی از بیماری‌ها و عفونت‌های گوش می‌توانند در غیر درمان‌نشدن، باعث ازدست‌رفتن شنوایی انسان  شوند.

بیماری‌های گوش کدام‌اند؟

ازدست‌دادن شنوایی گوش در انسان‌ها به عوامل مختلفی بستگی دارد که از جمله آن‌ها می‌توان به‌قرار گرفتن در برابر صدای بلند، آسیب، افزایش سن، وراثت و بعضی عفونت‌ها اشاره کرد. همچنین شایع ترین مشکلات گوش ممکن است به‌ دلیل بروز اختلال در گردن، سینوس‌ها یا سر فرد به وجود بیاید. ضمناً نیز نوزادان و کودکان در برابر عفونت گوش بسیار آسیب‌پذیرتر هستند؛ بنابراین ما در این مقاله برای درک بیشتر درمان بیماری های گوش، به بررسی انواع بیماری‌های گوش می‌پردازیم و آن‌ها را به شما معرفی می‌کنیم. پس تا انتها همراه ما باشید:

1- بیماری‌های ارثی:

این عامل مهم‌ترین علت کاهش شنوایی‌های عمیق همیشگی یا مطلق است. مشکلات شنوایی در بیماری‌های ارثی ممکن است از هنگام تولد نمایانگر باشد و یا در طی سالیان حتی بعد از ۲۰ سالگی بروز پیدا کند. این افراد اغلب سابقه فامیلی مثبت دارند؛ یعنی یک نفر از بستگان درجه ۱ یا ۲ مبتلا به کاهش شنوایی هستند. برخی از این مبتلایان  به این بیماری ممکن است ناهنجاری‌های دیگر همچون ناهنجاری‌های قلبی عروقی، کلیوی و یا تیروئیدی نیز داشته باشند.

2- عفونت‌های گوش:

در خصوص عفونت‌های گوش که از مهم‌ترین عوامل کاهش شنوایی است، باید گفت برخی عفونت‌ها مانند سرخجه در زمان جنینی می‌تواند باعث اختلالات در شنوایی شود. برخی دیگر از عفونت‌ها در هنگام تولد نیز می‌توانند آسیب‌های خطرناک‌تری به شنوایی گوش برسانند؛ همچون بیماری آنفلوانزا، سر یک و اوریون. در این عفونت ها برای درمان بیماری گوش حتما باید به پزشک مراجع شود.

3- ضربه خوردن به گوش:

ضربه‌زدن به گوش از دیگر عوامل آسیب رسان به گوش است. ضربه‌ای مثل سیلی، برخورد اجسام به سر و یا گوش، سوانح رانندگی، افتادن از ارتفاع و ضربه به سر باعث آسیب‌های جدی به سیستم شنوایی و تعادل  فرد می‌شوند. در این حادثه‌ها احتمال آسیب پرده گوش، استخوانچه و یا حتی حلزون شنوایی وجود دارد.

4- سروصدا:

از علت‌های دیگر کاهش شنوایی، قرارگرفتن طولانی در مکان‌های پر سر و صداست. در کارگاه‌های صنعتی و در کارخانه‌ها سروصدای دستگاه‌ها، باعث افت تدریجی شنوایی می‌گردد. همچنین گوش‌دادن به موسیقی با صدای بلند و به‌خصوص از طریق “هدفون” و “هدست” در نوجوانان و جوانان می‌تواند صدماتی جدی و برگشت‌ناپذیری به گوش وارد نماید. تنها راه درمان بیماری‌های گوش در این قبیل موارد محافظت از گوش در محیط‌های صنعتی و دوری‌جستن از مکان‌های پر سر و صداست.

5- بیماری منیر گوش:

بیماری منیر (Meniere’s disease) از انواع بیماری‌های گوش داخلی و یک اختلال نادر در این بخش از گوش است که باعث سرگیجه، گیجی و مشکلات تعادلی می‌شود. هیچ درمانی برای این بیماری وجود ندارد اما می‌توان علائم آن را کنترل کرد. افراد مبتلا به بیماری گوش منیر از حملاتی رنج می‌برند که در طی آن سرگیجه شدید، مشکلات تعادلی، حالت تهوع و استفراغ را تجربه می‌کنند.

درصورت مواجه شدن با این علائم، حتما برای درمان به پزشک مراجعه کنید.

6- بیماری عفونت گوش میانی:

اولین علائم اوتیت میانی حاد سرماخوردگی است، مثل گلودرد، آبریزش بینی و تب. هنگامی که عفونت به گوش توسعه می‌یابد و فشار روی پرده گوش ایجاد می‌شود، بیمار علائم دیگری را نیز تجربه می‌کند. کودکان بزرگ‌تر، از گوش درد یا سردرد شاکی هستند و ممکن است تب و مشکل شنوایی داشته باشند. گاهی فشار در گوش میانی می‌تواند باعث ترکیدن یا سوراخ‌شدن پرده گوش شود. اگر این اتفاق رخ دهد، اغلب درد بلافاصله کاهش می‌یابد. پرده گوش سوراخ شده معمولاً به‌خودی‌خود بهبود می‌یابد، اما همچنان باید توسط پزشک معاینه و بررسی شود تا به طور کامل درمان شود.

روش‌های درمان بیماری‌های گوش کدام‌اند؟

در طرح سؤال درمان بیماری‌های گوش چگونه ممکن است باید گفت درمان بیماری‌های گوش و کم‌شنوایی شامل سه دسته درمان‌های طبی، توان‌بخشی و جراحی است. بهترین زمان از نظر تشخیص و درمان به‌موقع، نوزادان هستند. زیرا کم‌شنوایی همان ماه‌های اول پس از تولد در کودک تشخیص داده و درمان نشود، باعث کر شدن، عدم تکلم و اشکالات متعدد روحی، روانی و آموزشی می‌گردد. در بیماری‌هایی مثل عفونت‌های حاد درمان فقط طبی است. استفاده از آنتی‌بیوتیک باعث بهترشدن کامل بیمار می‌شود. در بیماری‌ای مثل (اُتیت سروز) اگر درمان‌ طبی جواب ندهد، درمان بعدی، جراحی خواهد بود.

در این جراحی پرده گوش به طور کامل باز شده و مایع غلیظ رنگ پشت آن تخلیه و سپس لوله کوچکی شبیه قرقره جهت تهویه روی پرده گوش نصب می‌گردد. درواقع می‌توان گفت، انتخاب روش درمان انواع بیماری گوش چگونه ممکن است؟ بستگی به نوع عفونت دارد اما می‌تواند شامل آنتی‌بیوتیک، دارو‌های ضدویروسی، مسکن و جراحی باشد.

گذاشتن سمعک، راهی برای درمان بیماری های گوش

در خصوص سؤال درمان بیماری‌های گوش چگونه ممکن است، باید گفت یکی دیگر از روش‌های درمان سمعک است. سمعک دستگاه کوچکی است که صوت را پس از تقویت به داخل گوش هدایت می‌کند. سمعک‌ها انواع مختلفی دارند که بسته به نوع بیماری و میزان کاهش شنوایی به جیبی، پشت‌گوش و درون گوش تقسیم می‌شوند. نوع داخل گوش کاملاً پنهان است و مشکل ظاهری و زیبایی را حل می‌کند.

کاشت حلزونی برای درمان شنوایی گوش

اما ممکن است برخی بیماری های گوص با سمعک درمان نشوند. کودکان زیر ۴ سال که تکلم را یاد گرفته و دچار ناشنوایی بسیار شدید و یا کامل دوطرفه باشند و یا افراد بزرگسالی که پس از یادگیری تکلم به دلایل مختلفی ناشنوا شده باشند، از عمل جراحی کاشت حلزون استفاده می‌شود. در این جراحی یک حلزون مصنوعی طی عمل جراحی دقیقی در داخل گوش کار گذاشته می‌شود. در نتیجه، فرد قادر به شنیدن می‌گردد. البته این افراد نیاز به جلسات مکرر توان‌بخشی و گفتاردرمانی برای شنیدن و تکلم دارند.

جمع‌بندی

ما در این مقاله به بررسی انواع بیماری‌های گوش و اینکه روش‌های درمان بیماری‌های گوش چگونه ممکن است پرداختیم. با وجود این، بیماری‌های دیگری نیز هستند که احتمال دارد به آن‌ها مبتلا شوید. پس هر نوع علائمی که داشتید، در اولین فرصت به پزشک مراجعه کنید. شما می‌توانید از طریق سایت ایران اتولوژی برای دریافت نوبت اقدام کنید و در اولین فرصت به دکتر معماری برای درمان بیماری گوش مراجعه نمایید.

کم شنوایی و آرتریت روماتوئید (RA) اغلب با یکدیگر رخ می دهند. افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید با افزایش خطر کم شنوایی، به ویژه کم شنوایی حسی عصبی مواجه هستند. کم شنوایی حسی عصبی ناشی از آسیب در گوش داخلی است. این نوع کم شنوایی بر توانایی مغز در تفسیر سیگنال های صوتی که گوش دریافت میکند تأثیر می گذارد. عوامل مختلفی می توانند در کاهش شنوایی RA نقش داشته باشند. به عنوان مثال، آسیب به شنوایی که ناشی از داروهای آرتریت است می تواند زمانی اتفاق بیفتد که فرد از این داروها در دوزهای بالا و برای مدت طولانی استفاده کند، زیرا این دارو خون رسانی به گوش داخلی را کاهش می دهد.

همان پاسخ ایمنی که به مفاصل داده می شود امکان دارد در برخی از افراد مبتلا به آرتریت به گوش داخلی آن ها آسیب برساند. در این مقاله از سایت دکتر فرامرز معماری، اطلاعات بیشتری در مورد RA و کم شنوایی، از جمله علل آن و گزینه های درمانی آن ارائه می دهیم.

آیا RA  می تواند مشکلات شنوایی ایجاد کند؟

RA ممکن است خطر کم شنوایی رسانایی و حسی عصبی را افزایش دهد. افت شنوایی رسانایی زمانی اتفاق می ‌افتد که قسمت‌ های خارجی و میانی گوش آسیب ببینند و انتقال صدا را برای گوش مشکل کنند. کم شنوایی حسی عصبی به آسیبی گفته می شود که در عمق گوش قرار دارد و بر گوش داخلی و اعصاب تأثیر می گذارد. این نوع کم شنوایی توانایی مغز برای تفسیر صداها را دچار مشکل می کند. یک فرد همچنین می تواند کم شنوایی مختلط را تجربه کند، به این معنی که هر دو نوع آسیب شنوایی را دارد. یک تحقیق در سال 2016 بیان می‌ کند که مطالعات نرخ‌های متفاوتی از کاهش شنوایی حسی عصبی را در افراد مبتلا به RA گزارش کرده ‌اند که از 25٪ تا 72٪ متغیر است. برخی از توضیحات بالقوه برای توضیح رابطه کم شنوانی و آرتریت روماتوئید را اینجا برای شما آورده ایم :

علل کاهش شنوایی

عوامل خطرات زیست محیطی

سیگار کشیدن، قرار گرفتن در معرض صداهای بلند و استفاده مداوم از الکل ممکن است خطر کم شنوایی را در همه افراد، از جمله مبتلایان به RA افزایش دهد. سیگار کشیدن نیز یک عامل خطرناک برای خود بیماری RA است.

مصرف داروهای  RA

مطالعات مختلف مصرف داروهای بدون نسخه مانند ایبوپروفن را با کاهش شنوایی مرتبط دانسته اند. کارشناسان گمان می کنند که دلیل این ارتباط این است که این مسکن ها جریان خون را به سمت گوش کاهش می دهند. در این صورت، استفاده طولانی مدت از مسکن های خاص ممکن است در برخی افراد به شنوایی آسیب برساند. افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید همچنین ممکن است آنتی بیوتیک ها را برای درمان عفونت ها مصرف کنند. برخی از آنتی بیوتیک ها مانند استرپتومایسین و یا نئومایسین هم ممکن است خطر کاهش شنوایی را افزایش دهند.

آسیب گوش مربوط به  آرتریت روماتوئید

مانند سایر بیماری های خود ایمنی،RA هم باعث می شود بدن به بافت های سالم خود حمله کند. این حمله ممکن است به بافت گوش یا اعصاب آسیب برساند و بر شنوایی فرد تأثیر بگذارد. ندول‌های روماتوئید، که توده‌های محکمی هستند که در زیر پوست ایجاد می‌شوند، ممکن است به بخش‌های میانی و بیرونی گوش آسیب برسانند و باعث کاهش شنوایی شوند که باعث می ‌شود گوش در انتقال صدا مشکل داشته باشد.

نحوه درمان مشکلات گوش مرتبط با RA

اگرچه کم شنوایی معمولا قابل درمان است، اما همیشه هم اینطور نیست. هنگامی که کاهش شنوایی یا زنگ زدن در گوش در نتیجه مصرف دارویی رخ می دهد، قطع دارو ممکن است کاهش شنوایی را معکوس کند. با این حال، مهم است که خطرات و مزایای قطع درمان را بسنجید. توقف درمان تنها در صورتی ممکن است بی خطر باشد که داروی جایگزین در دسترس داشته باشید. به همین دلیل، فرد نباید بدون مشورت با پزشک، مصرف داروی آرتریت روماتوئید را قطع کند. سایر گزینه های درمانی به علت کم شنوایی و همچنین شدت آن بستگی دارد. برخی از گزینه ها عبارتند از:

استروئیدها: کورتیکواستروئیدها ممکن است به معکوس کردن کم شنوایی که در اثر بیماری های خود ایمنی بوجود آمدند کمک کنند.

وازودیلاتورها: این داروها رگ های خونی را گشاد می کنند و جریان خون را به گوش بهبود می بخشند. آنها ممکن است به جبران آسیب ناشی از داروهای RA کمک کنند.

داروهای ضد التهابی: داروهای کاهش التهاب ممکن است از کاهش بیشتر شنوایی جلوگیری کنند و در برخی موارد حتی ممکن است آن را معکوس کنند.

تغییر سبک زندگی: محدود کردن مصرف الکل و ترک سیگار نیز می تواند اثرات منفی این مواد بر شنوایی را کاهش دهد.

سمعک: سمعک کاهش شنوایی را معکوس نمی کند، اما می تواند به فرد کمک کند تا بهتر بشنود و خطر مشکلات ارتباطی، افسردگی و سایر عواقب کم شنوایی را کاهش دهد.

التهاب و کم شنوایی

التهاب مزمن در بیماری های خود ایمنی بسیار شایع است. مطالعات متعدد نشان می دهد که این التهاب ممکن است با آسیب رساندن به گوش یا اعصابی که سیگنال ها را به مغز ارسال می کنند، شنوایی را مختل کند. التهاب همچنین می تواند به رگ های خونی آسیب برساند، جریان خون را به گوش تغییر دهد و ساختار شنوایی را به طور کلی مختل کند. درمان التهاب ممکن است خطر کاهش شنوایی را کمتر کند. در برخی موارد، درمان های ضد التهابی حتی ممکن است کاهش شنوایی را معکوس کنند.

سخن آخر

افراد مبتلا به بیماری های خود ایمنی نسبت به خیلی از مشکلات آسیب پذیرتر هستند. به همین دلیل، افراد مبتلا به RA نباید تصور کنند که این وضعیت تنها توضیح ممکن برای هر گونه کم شنوایی آن ها است. یک بیماری خود ایمنی دیگر، مانند بیماری گوش داخلی هم ممکن است باعث مشکلات کاهش شنوایی شود.پس نتیجه می گیریم که بیماری آرتریت روماتوئید می تواند یکی از علل کاهش شنوایی باشد و صرفا کاهش شنوایی فقط به همین دلیل رخ نمی دهد. کاهش شنوایی معمولا جز مشکلات قابل درمان است، البته برای درمان مناسب و اصولی باید به پزشک متخصص آرتریت روماتوئید مراجعه کنید تا شما را معاینه کند و درمانی مناسب با شرایط شما را ارائه کند.